Barry Blue (geboren als Barry Ian Green) is niet de eerste de beste.

Het nummer Dancing On A Saturday Night bereikte de tweede plaats in de Britse hitparade.
In Vlaanderen was de single goed voor een twintigste plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte hij de eenentwintigste plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Barry Blue zelf, samen met Lynsey de Paul, die ook de achtergrondzang verzorgde.

De producer was Gerry Shury, die we leren kennen dankzij zijn samenwerking met Biddu (geboren als Biddu Appaiah) en als lid van The Armada Orchestra.

Dankzij zijn arrangementen werden nummers als Kung Fu Fighting (Carl Douglas), Sugar Baby Love (The Rubettes), I’ll Go Where The Music Takes Me (Jimmy James en Tina Charles) en Right Back Where We Started From (Maxine Nightingale) wereldhits.

Ook schreef hij onder meer de nummers Dance Little Lady Dance voor Tina Charles, That’s The Way Love Grows voor Sweet Dreams (1976) en Jean Terrell (1979), Saving All My Love voor Charity Brown en Guilty voor The Pearls en First Choice (1974)

Het nummer is ook terug te vinden op Barry Blue’s debuutalbum Barry Blue dat in 1974 verscheen.

Zijn tweede single Do You Wanna Dance dat hij samen schreef met Gerry Shury en Ron Roker was succesvoller in Vlaanderen en Nederland.
Zo was de single in Vlaanderen goed voor een negende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland een veertiende plaats in de Top 40.
De opvolgers Miss Hit And Run en Hot Shot bereikten niet meer de hitparade.
Als producer of componist werkte hij onder meer samen met Heatwave, Dana, Cheryl Lynn, The Dooleys, Toto Coelo, Bananarama en Amazulu.

Barry Blue bracht een nieuw album uit in 2020, getiteld Songs From The Heart Book. (Joepie 3 oktober 1973)

50 jaar geleden, het antwoord van The Sweet op de roddelpraatjes.

Het nummer The Ballroom Blitz werd geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman, die veel hits voor de band produceerden.

The Ballroom Blitz verscheen in september 1973 als single en bereikte de eerste plaats in Canada, de tweede plaats in het Verenigd Koninkrijk en Australië, en de vijfde plaats in de Verenigde Staten.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een tweede plaats in de Brt Top 30 en in Nederland een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer staat op de Amerikaanse en Canadese versie van het album Desolation Boulevard uit 1974.

The Ballroom Blitz werd geïnspireerd door een incident op 27 januari 1973, toen de band optrad in de Grand Hall in Kilmarnock, Schotland, en van het podium werd gedreven door een regen van flessen.

Het nummer begint met een gesproken introductie, waarin zanger Brian Connolly vraagt: “Are you ready Steve? Andy? Mick? Alright fellas, let’s go!”

Daarna volgt een energiek rocknummer met een pakkend refrein en een synthesizersolo.

Het nummer is een klassieker geworden van de glamrock en is meer dan 90 miljoen keer gestreamd op Spotify aan het einde van 2022.

Gisteren nog vandaag

50 jaar geleden, Peters en Lee met hun hit Welcome Home.

Peters (Lennie Peters) en Lee (Dianne Lee) werden bekend nadat ze de talentenjacht Opportunity Knocks hadden gewonnen in 1973.

Hun grootste hit was Welcome Home, een nummer dat oorspronkelijk in het Frans was geschreven door Jean Alphonse Dupre en Stanislas Beldone en dit voor de Nederlandse zangeres Lenny Kuhr.

De vertaling naar het Engels gebeurde door de Britse komiek Bryan Blackburn.

Het nummer werd geproduceerd door Johnny Franz en bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart in juli 1973.

Het verkocht meer dan 800.000 exemplaren in het VK.

In Vlaanderen en Nederland bereikte hun single niet de hitparade.

Het nummer verscheen ook op hun debuutalbum We Can Make It, dat in 1973 werd uitgebracht door Philips Records.

In Vlaanderen en Nederland kennen we het duo van hun cover van het nummer The Song From Moulin Rouge.

Een nummer dat ze opnamen in Nederland in 1977 en dit samen met het orkest van Harry van Hoof en de productie was toen in handen van Will Hoebee.

De single bereikte in Vlaanderen niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor een drieëntwintigste plaats in de Top 40.

Kan een afbeelding zijn van 2 mensen en tekst

50 jaar geleden, Suzi Quatro, de basgitaar is een sexy instrument.

Suzi Quatro (geboren als Susan Kay Quatro) eerste single, “Rolling Stone”, werd geproduceerd door Mickie Most, maar was geen succes.

Daarom vroeg hij de songwriters en producers Nicky Chinn en Mike Chapman om haar volgende single te schrijven en te produceren.

Het resultaat was “Can The Can”, dat in 1973 een nummer één hit werd in het Verenigd Koninkrijk, Japan en Australië.

Het was de eerste nummer één hit voor een soloartieste sinds “Those Were The Days” van Mary Hopkin in 1968.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de veertiende plaats in de Top 40.

Quatro schreef zelf veel van haar eigen nummers, maar die waren meestal bedoeld voor haar albums, terwijl de singles van Chapman en Chinn kwamen.

Quatro woont momenteel in Duitsland met haar tweede man, concertpromotor Rainer Haas.