45 jaar geleden, Hazel O’Connor, eigenlijk ben ik een heel romantisch meisje.

Afkomstig uit een arm gezin, groeide Hazel O’Connor op als de dochter van een Ierse schipper die naar Engeland verhuisde voor werk in een autofabriek.

Avontuurlijk als ze was, verliet ze op zestienjarige leeftijd het ouderlijk huis om de wereld te verkennen.

Haar reizen brachten haar naar Nederland, Frankrijk, Japan en Afrika, voordat ze uiteindelijk weer in Engeland belandde.

Terug in Engeland zocht Hazel haar weg via de kunstacademie. Haar unieke uitstraling bleef niet onopgemerkt en al snel werd ze gevraagd voor een filmrol.

Ze kreeg meteen de hoofdrol van Kate in de film ‘Breaking Glass’, een eenvoudig verhaal over een meisje met de droom om rockster te worden.

De film werd, net als de soundtrack die volledig door Hazel zelf was geschreven, een doorslaand succes.

De grootste hit van het album was zonder twijfel ‘Will You?’. Zowel tekstueel als muzikaal was het nummer een voltreffer.

Hazel neemt de luisteraar mee naar haar kamer waar een voelbare spanning hangt; ze drinkt haar thee, hij zijn koffie, beiden onzeker over wat komen gaat.

Naast de prachtige zang van Hazel eist saxofonist Wesley McGoogan een glansrol op.

Zijn melancholische saxsolo wordt met evenveel gevoel gespeeld en is onlosmakelijk met het nummer verbonden.

Het is een prachtig, herkenbaar en invoelend lied dat je bijna doet verlangen zelf de saxofoon ter hand te nemen.

Na een rustigere periode pakte O’Connor in 1998 de draad van haar muziekcarrière weer op met ‘5 In The Morning’, haar eerste volwaardige studioalbum sinds 1984.

Dit album bracht een onverwachte hit voort toen het nummer ‘Na na na’ werd opgepikt door Britse radiostations.

In 2005 volgde het album ‘Hidden Heart’, met daarop enkele duetten, onder andere met de Ierse folkzangeres Moya Brennan.

De samenwerking met Brennan beviel goed, want ook op het album ‘See You Again’ uit 2017 was zij van de partij.

Tussendoor werd in 2008 haar album ‘Smile’ uit 1984 opnieuw uitgebracht.

Tegenwoordig heeft Hazel O’Connor Groot-Brittannië achter zich gelaten en verdeelt ze haar tijd tussen haar woningen in Ierland en Frankrijk.

Kate Bush, als ik het boek Wuthering Heights niet gelezen had, was het misschien nooit zover gekomen.

Op 17 februari 1978 verscheen het debuutalbum van Kate Bush, getiteld “The Kick Inside”.

De totstandkoming van dit album werd mede mogelijk gemaakt door David Gilmour van Pink Floyd, die na het horen van haar demo’s ervoor zorgde dat ze de aandacht kreeg van de platenmaatschappij.

Met vijf singles, waaronder de iconische hits “Wuthering Heights” en “The Man with the Child in His Eyes”, leverde de unieke Kate Bush een album af dat direct insloeg.

Een van de bijzonderste nummers op de plaat is “Moving”, een eerbetoon aan haar dansleraar Lindsay Kemp.

Kenmerkend zijn de walvisgeluiden aan het begin en de tekst die haar gevoel tijdens het dansen beschrijft: “Moving stranger, does it really matter / As long as you’re not afraid to feel?”.

“The Kick Inside” was een groot commercieel succes en behaalde de eerste plaats in de Nederlandse hitlijsten en een tweede plaats in Vlaanderen.

Opmerkelijk is dat er wereldwijd zes verschillende versies van de albumhoes zijn uitgebracht.