Amanda Lear wil van haar mannelijke frustraties af (Muziek Expres oktober 1978)

Door te poseren voor Playboy bewees ze eind jaren 70 dat ze in ieder geval geen travestiet was.

Maar de geruchten werden er niet door gestopt.

Zelfs recent bleef de controverse levend, toen in 2011 een Italiaanse krant uitpakte met een “geboorteakte” van een zekere Alain Tap, die geboren was in 1939 – veel vroeger dan altijd gedacht werd: Lear zou eind jaren 40 geboren zijn, maar die gegevens baadden altijd al in een sfeer van geheimzinnigheid – én een foto van een jonge Tap, met een gezicht dat sprekend geleek op dat van Lear.

“Net als alle mensen in de showbizz moet ik altijd acteren”, vertelde ze in 2009 tijdens een bezoek aan Brugge.

Het heeft haar muziekcarrière eind jaren 70 alvast geen kwaad gedaan.

Want Met behulp van de producer Anthony Monn ontpopte ze zich tot de blanke “queen of disco” en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit “Follow me”.

Ook de volgende singles Queen of China-Town ( uitgebracht in 1977, maar door haar succes in 1978 terug uitgebracht), Enigma (Give a bit of mmmh to me), Gold, The sphinx en Fashion pack waren een groot succes. (Diverse bronnen en Wikipedia)

45 jaar geleden, met Annie Golden hebben The Shirts een nieuwe ster in hun rangen (Joepie 22 oktober 1978)

De single was in Vlaanderen goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30, in Nederland was het nummer goed voor een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door de gitarist en zanger Artie Lamonica en geproduceerd door Mike Thorne.

Producer Mike Thorne heeft samengewerkt met veel verschillende artiesten, van pop tot rock, van punk tot elektronica.

Hij begon zijn carrière als geluidstechnicus bij de BBC, waar hij onder andere werkte met John Peel, David Bowie en Pink Floyd.

Later richtte hij zijn eigen platenstudio Rimshot Studio, gelegen in Kent en produceerde hij albums voor bands als Wire, Soft Cell, Bronski Beat, Carmel en The The.

Het nummer Tell Me Your Plans verscheen ook op het debuutalbum van de band, dat ook The Shirts heette.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Julien Clerc, de kluizenaar van de Franse Pop.

Een van zijn grootste hits was Ma Préférence, een nummer dat hij in 1978 uitbracht op zijn album Jaloux.

Het nummer schreef hij zelf en dit samen met Jean-Loup Dabadie.

Jean-Claude Petit schreef de arrangementen en was ook verantwoordelijk voor de productie.

Jean-Claude Petitj heeft gewerkt met zowel jazzlegendes als popsterren, en heeft ook muziek geschreven voor theater, opera en film.

Petit begon zijn muzikale opleiding aan het Collège National Superieur de la Musique in Parijs, waar hij eerste prijzen behaalde in harmonieleer, fuga en contrapunt.

Tijdens zijn studie speelde hij piano in de Parijse nachtclubs, waar hij Amerikaanse sterren begeleidde zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin en Kenny Clarke.

Hij raakte zo vertrouwd met de jazzstijl, die hij later zou combineren met andere invloeden.

In de jaren 70 bracht Petit drie popjazz-albums uit onder zijn eigen naam: Jean-Claude Petit (1970), Jean-Claude Petit et son orchestre (1972) en Jean-Claude Petit et son grand orchestre (1974).

Deze albums laten zijn talent zien als componist en arrangeur van originele en swingende nummers.

Hij werkte ook samen met vele Franse popartiesten, zoals Serge Lama, Sheila, Claude François, Mink DeVille, Joan Baez, Michel Sardou, Alain Souchon, Sylvie Vartan, Jairo, Mortimer Shuman en Gilbert Bécaud. Hij verzorgde de arrangementen en speelde piano op hun platen en concerten.

Petit maakte ook naam als theatercomponist. Hij schreef muziek voor stukken van Robert Hossein, Victor Haïm en vele andere succesvolle regisseurs.

Hij creëerde sfeervolle en dramatische muziek die perfect aansloot bij de thema’s en de sfeer van de voorstellingen.

Hij componeerde ook twee opera’s: Sans Famille (Nice, 2007) en Colomba (Marseille, 2014).

Deze opera’s zijn gebaseerd op bekende Franse romans en tonen zijn vermogen om klassieke en moderne elementen te vermengen.

Petit is echter vooral beroemd om zijn filmmuziek.

Hij heeft meer dan 100 filmscores geschreven voor Franse en internationale films.

Hij werkte samen met gerenommeerde regisseurs zoals Jean-Paul Rappeneau, Pat O’Connor, Bertrand Blier, Claude Lelouch en Claude Berri.

Hij won een César voor beste originele muziek voor Cyrano de Bergerac (1990), een episch historisch drama met Gérard Depardieu.

Hij schreef ook memorabele muziek voor The Playboys (1992), een romantische komedie met Albert Finney en Aidan Quinn, en Jean de Florette (1986) en Manon des Sources (1986), twee films gebaseerd op de roman van Marcel Pagnol.

Zijn muziek is vaak melodieus, expressief en kleurrijk, met invloeden van folk, jazz, klassiek en wereldmuziek.

Ma Préférence gaat over de liefde die Julien Clerc voelt voor zijn geliefde, die hij boven alles verkiest.

Het nummer werd een groot succes in Frankrijk en andere Franstalige landen.

In Vlaanderen bereikte het nummer niet de hitlijsten, terwijl in Nederland het nummer goed was voor een tweeëndertigste plaats in de Top 40.

Het is nummer is ook gecoverd door onder meer Sacha Distel, Michel Delpech en in Vlaanderen door Nicole en Hugo.

45 jaar geleden, Debbie Harry van Blondie, waarom hebben mijn ouders me in de steek gelaten.

Debbie Harry werd geboren als Angela Trimble in 1945 in Miami, Florida, maar werd al snel geadopteerd door Richard en Catherine Harry, een echtpaar uit New Jersey.

Ze groeide op in Hawthorne, een kleine stad waar ze zich vaak verveelde en eenzaam voelde.

Ze ontwikkelde een interesse voor muziek en kunst, en begon te zingen in het kerkkoor.

Toen ze 12 jaar oud was, ontdekte ze dat ze geadopteerd was, wat een grote schok voor haar was.

Ze voelde zich vervreemd van haar adoptieouders en zocht naar haar biologische familie, maar zonder succes.

Ze verliet het ouderlijk huis toen ze 18 was en verhuisde naar New York City, waar ze allerlei baantjes had om rond te komen.

Ze werkte onder andere als serveerster, secretaresse, Playboy Bunny en zelfs als prostituee.

Ze raakte betrokken bij de underground muziekscene van de stad, en ontmoette in 1973 Chris Stein, met wie ze een relatie kreeg en de band Blondie oprichtte.

Een nummer van Debbie Harry dat ze zelf heeft geschreven met Chris Stein over haar jeugdjaren is “Dreaming”.

Dit nummer gaat over haar dromen om een rockster te worden toen ze nog een tiener was.

Ze zingt over hoe ze zich verveelde op school en hoe ze fantaseerde over het leven in New York.

Ze zegt dat ze niet bang was om te falen of om afgewezen te worden, want ze geloofde in zichzelf en in haar muziek.

Ze eindigt het lied met de woorden: “Dreaming is free”, wat betekent dat ze altijd vrij was om te dromen, ook al had ze niet veel geld of kansen.

Kan een afbeelding zijn van 2 mensen en tekst

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

45 jaar geleden, Chris Rea, de nieuwe Elton John.

Gus Dudgeon werkt in de 60s samen met o.a. Marianne Faithfull, The Small Faces, Spencer Davis Group en The Zombies en hij speelt een katalyserende rol in de carrières van The Rolling Stones en Tom Jones.

Vanaf 1970 is hij de vaste producer van Elton John met wie hij het Rocket Records-label opricht.

Ook bij o.a. Joan Armatrading, Gilbert O’Sullivan, XTC, The Beach Boys en David Bowie (‘Space Oddity’, ‘The Laughing Gnome’) bepaalde Dudgeon het geluid.

Gus wordt in het ‘Guinness Book Of Records’ vermeld als de eerste producer die in de hitlijsten staat met een gesamplede single.

In 1971 gebruikt hij echter op de John Kongos-hit ‘He’s Gonna Step On You Again’ eigenlijk een loop van Afrikaanse drums en loops werden in de 60s door o.a. The Beatles en The Beach Boys al eerder gebruikt.

In 1978 is Gus Dudgeon producer van ‘Whatever Happened To Benny Santini?’, het debuutalbum van Chris Rea dat in juli ‘78 werd uitgebracht.

De titel is een knipoog van het plan van Chris’ platenmaatschappij Magnet om hem te lanceren als Benny Santini!

Chris schreef de eerste single ‘Fool (If You Think It’s Over)’ over zijn jongere zus Paula die enkele jaren voordien kapot was van liefdesverdriet.

In eerste instantie schreef Rea het als een Memphis-soulsong, maar uiteindelijk klonk hij eerder Californisch, wat waarschijnlijk ook het Amerikaans succes verklaart.

‘Fool (If You Think It’s Over)’ deed het in Europa niet bijster goed, maar werd een n°12 in de Billboard Hot 100, zijn enige hit over de oceaan waardoor Chris Rea in de VS geboekstaafd staat als one-hit wonder!

Pas hierna kreeg Chris een uitnodiging om op te treden in Top Of The Pops! Hij hield er in 1979 een Grammy-nominatie aan over.

De 70s classic werd gecoverd door o.a. Elkie Brooks en Thomas Anders van Modern Talking. Bij deze laatste zat Gus Dudgeon opnieuw achter de mengtafel.

Gus Dudgeon komt op 21 juli 2002 samen met zijn echtgenote Sheila om het leven bij een verkeersongeval.

Ze komen bewusteloos in het water terecht en verdrinken. Gus bleek zwaar dronken en was achter het stuur in slaap gevallen.

Dudgeon werd 59 jaar.(Joepie 15 oktober 1978 en met dank aan Denis Michiels)

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en de tekst 'ELTONJON? Fb groep: Weetjes over popmuziek'

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

45 jaar geleden, Van Morrison deelt een oorvijg uit.

Van Morrison schreef Het nummer Wavelength schreef Van Morrison zelf en is de titeltrack van zijn tiende studioalbum uit 1978.

Het album Wavelength werd geproduceerd door Morrison, met speciale assistentie van Paul Wexler, Mick Glossop, Bobby Tench en Peter Bardens.

Het nummer Wavelength werd ook uitgebracht als single, samen met Checkin’ it Out als B-kant.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Blog Gisteren nog vandaag