45 jaar geleden, het repertoire van de eerste soulkoning Sam Cooke is nog altijd goed voor hits.

Sam Cooke, op 22 januari 1931 geboren als Samuel Cook in Clarksdale, Mississippi, was een van de acht kinderen van een dominee.

Zijn muzikale reis begon al vroeg in het kerkkoor van zijn vader, nadat het gezin naar Chicago verhuisde.

Samen met zijn broers en zussen vormde hij de groep ‘The Singing Children’, waarmee ze religieuze liederen zongen.

Als tiener zette hij zijn stappen in de gospelwereld voort bij groepen als The Teen Highway QC’s.

De overstap naar popmuziek volgde in 1960 met een contract bij RCA.

Met het werkkampnummer ‘Chain Gang’ brak hij definitief door bij het grote, blanke publiek.

Cookes talent als songschrijver was uitzonderlijk; hij schreef zowel meeslepende ballads als opzwepende dansnummers voor een jonger publiek, zoals ‘Twisting The Night Away’ en ‘Another Saturday Night’. Klassiekers als ‘Bring It On Home To Me’, ‘Sad Mood’ en het visionaire ‘A Change Is Gonna Come’ bevestigen zijn status als een van de invloedrijkste soulzangers aller tijden.

Op het hoogtepunt van zijn roem, op 11 december 1964, sloeg het noodlot toe.

Cooke vierde in Los Angeles het succes van zijn live-lp, die net de top 30 van de Billboard-albumlijst had bereikt.

Een ontmoeting met de 22-jarige Elisa Boyer leidde tot een gezamenlijk vertrek naar het Hacienda Motel.

Wat zich precies in de kamer afspeelde, blijft onduidelijk, maar het eindigde met een halfnaakte en woedende Cooke die de manager van het motel, Bertha Franklin, confronteerde.

Hij geloofde dat Boyer zich in haar kantoor had verstopt nadat ze er met zijn kleren vandoor was gegaan.

In de daaropvolgende confrontatie werd hij door Franklin doodgeschoten.

Franklin verklaarde uit zelfverdediging te hebben gehandeld, een verklaring die door de rechtbank werd aanvaard.

De zaak werd afgesloten als ‘gerechtvaardigde doding’. Toch zijn er altijd twijfels blijven bestaan. Velen geloven dat cruciale feiten in de doofpot werden gestopt en dat de ware toedracht nooit aan het licht is gekomen.

De erkenning voor zijn immense talent kwam pas na zijn dood.

Zo werd hij in 1987 opgenomen in The Songwriters Hall Of Fame en ontving hij in 1999 postuum zowel de Pioneer Award van The Rhythm And Blues Foundation als een Grammy Lifetime Achievement Award.

Sam Cooke werd slechts 33 jaar.

45 jaar geleden, Ottawan schenkt klare wijn.

De discogroep Ottawan, bestaande uit de van oorsprong Caraïbische zangers Jean-Baptiste Patrick en Annette Eltice, was het geesteskind van de succesvolle producenten Jean Kluger en Daniel Vangarde.

De naam van de groep was een verrassend souvenir van een promoreis die de producenten naar de Canadese hoofdstad Ottawa bracht.

Hun grote doorbraak in Vlaanderen kwam in 1980 met ‘D.I.S.C.O.’.

Het nummer was zo aanstekelijk dat zowel de Engelse als de Franse versie de BRT Top 30 bestormde en een indrukwekkende derde plaats in de hitparade wist te veroveren.

Een jaar later, in 1981, herhaalden ze dat succes met ‘Hands Up (Give Me Your Heart)’, dat tot nummer vier klom.

Opvallend was dat de Franse versie, ‘Haut les mains’, een half jaar eerder was uitgebracht, maar niet verder kwam dan een bescheiden dertigste plaats.

De Engelse tekst, geschreven door de Vlaamse Nelly Byl, bleek de sleutel tot het grote succes.

Het liedje werd bovendien onsterfelijk als het promotielied voor de luxe reisorganisatie Club Med.

De groep scoorde nog een kleinere hit met het zomerse ‘Qui va garder mon crocodile cet été?’, dat een drieëntwintigste plek bereikte