Deze week, 45 jaar geleden, is de hoogste nieuwkomer in de Brt Top 30 het nummer Music Box Dancer van Frank Mills.

De Canadees Frank Mills (°27 juni 1942), die vooral muziek voor de Canadese tv maakte, nam deze oorwurm al in 1974 op, maar het nummer flopte toen.

In 1978 werd het opnieuw uitgebracht als B-kant van een andere single.

Een dj van een Canadees radiostation draaide echter per vergissing steeds ‘Music Box Dancer’.

Er kwam toen zoveel positieve respons op het nummer dat de platenmaatschappij het wereldwijd opnieuw als A-kant uitbracht.

‘Music Box Dancer’ werd een Amerikaanse top 3-hit en ook in Europa deed de single het erg goed in januari 1979.

Zo was het nummer in Vlaanderen en Nederland goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30 en de Nederlandse Top 40.

Sindsdien werd het ook gebruikt in talloze films, series en commercials, o.a. in The Simpsons en Kill Bill (Met dank aan Denis Michiels)

40 jaar geleden, bracht Eartha Kitt haar disco hit Where is my Man uit.

Het nummer werd geschreven door de komedieschrijver Bruce Vilanch, samen met de muzikanten en producers Fred Zarr en Jacques Morali.

De single was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de twaalfde plaats in de Top 40.

Eartha Mae Kitt wordt op 17 januari 1927 geboren in North, South Carolina een klein plaatsje in Orangeburg County, South Carolina.

Haar vader is blank en haar moeder is van Afro-Amerikaanse en Cherokee-afkomst.

Haar kindertijd is moeilijk: haar vader verdwijnt al snel en haar moeder overlijdt wanneer Eartha zes is.

Op achtjarige leeftijd wordt ze naar New York gestuurd om bij haar tante te gaan wonen.

Haar grote kans krijgt ze wanneer ze op zestienjarige leeftijd wordt toegelaten tot de Katherine Dunham Company, het eerste Afro-Amerikaanse gezelschap voor modern ballet.

Aanvankelijk is Eartha Kitt actief in het cabaret, maar het is regisseur Orson Welles die haar als actrice ontdekt.

Hij noemt haar “The Most Exciting Woman In The World en geeft haar haar eerste hoofdrol in Christopher Marlowe’s toneelstuk The Tragical History Of Doctor Faustus (1950).

In Hollywood debuteert Kitt als tegenspeelster van Sidney Poitier in de film The Mark of the Hawk (1958).

Bij het grote publiek wordt ze het meest bekend van haar rol als Catwoman in de televisieserie Batman in de jaren zestig.

Ze is in meer dan 30 films te zien, waaronder de documentaire All By Myself: The Eartha Kitt Story (1983).

Als zangeres heeft Kitt in de jaren vijftig en zestig een aantal hits, waaronder Santa Baby, Let’s Do It, C’est Si Bon, Just An Old Fashioned Girl, Monotonous, Love for Sale, I’d Rather Be Burned As A Witch, Usku Dara, Mink, Schmink en Under The Bridges Of Paris.

Haar debuut-lp RCA Victor Presents Eartha Kitt (1953) bereikt de top vijf in de Amerikaanse albumlijsten.

In 1960 krijgt Eartha Kitt een ster op de Hollywood Walk of Fame.

In 1968 maakt ze een faux-pas tijdens een lunch in het Witte Huis, door Lady Bird Johnson, de vrouw van Amerikaanse president Lyndon B. Johnson, aan het huilen te maken met kritische commentaren over de Vietnam-oorlog.

Hierna kan ze in de VS geen meer werk krijgen en vertrekt ze naar Europa, waar ze onder meer vloeiend Frans leert spreken.

In 1978 maakt ze haar Amerikaanse comeback in de Broadway-musical Timbuktu!

In de jaren tachtig had ze ook nog succes met de nummers I Love Men (1984) en Cha-Cha Heels (1989), een samenwerking met Bronski Beat.

Eartha Kitt kwam te overlijden op 25 december 2008.

De zeven regels van Eartha Kitt voor huwelijksgeluk (Piccolo mei 1962)

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Third World met hun cover Now That We Found Love.

Het nummer Now that we found love is een soulklassieker die oorspronkelijk is geschreven door het Amerikaanse duo Gamble & Huff.

Zij produceerden ook de eerste versie van het nummer, die in 1973 werd gezongen door de R&B-groep The O’Jays.

De cover van Third World was in Vlaanderen goed voor een zeventiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland deed de single het veel beter en bereikte daar de derde plaats in de Top 40.

Vandaag 40 jaar geleden, bereikt de single Running With The Night van Lionel Richie de zevende plaats in de Brt Top 30.

Ook in Nederland bereikt het nummer als piekpositie de zevende plaats in de Top 40.

Lionel Richie schreef het nummer samen met Cynthia Weil.

Cynthia Weil schreef samen met haar man Barry Mann onder meer de hits I Just Can’t Help Believing’, ‘On Broadway’, “Don’t Know Much’, ‘Somewhere Out There’ en ‘You’ve Lost That Lovin’ Feelin’.

De gitaarsolo werd gespeeld door Steve Lukather van Toto en de productie was in handen van James Anthony Carmichael en Lionel Richie.

Richard Marx is ook te horen als backingzanger.

Rihanna zal later het nummer in 2007 gebruiken als sample voor haar nummer Push Up On Me en terug te vinden op haar album Good Girl Gone Bad.

Reclame voor het nieuwe album Can’t Slow Down van Lionel Richie

Gisteren nog vandaag

Deze week, 50 jaar geleden, staat Nick MacKenzie met zijn nummer Juanita op de eerste plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een vijfde plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer is geschreven door Jack de Nijs en Bastiaan, een pseudoniem voor Chiel Montagne.

Jack de Nijs was ook de producer van het nummer en van vele andere nummers van Nick MacKenzie.

De zanger, die eigenlijk Nick van den Broeke heet, werd geboren in Bandung, Indonesië, en kwam in 1958 naar Nederland.

Hij begon zijn carrière als drummer en gitarist, maar werd later zanger onder de naam Nick MacKenzie.

Hij had vooral succes in Nederland, België en Duitsland met liedjes als One Is One, Peaches On A Tree en Hello Good Morning.

Hij is nog steeds actief als zanger en treedt regelmatig op in binnen- en buitenland.

Hij woont in het Limburgse dorpje Neerbeek met zijn vrouw. Het koppel heeft twee kinderen.

De droomreis van Taco naar Amerika.

Taco Ockerse is een in Indonesië geboren Nederlandse zanger en entertainer die zijn carrière begon in Duitsland.

Hij is vooral bekend met zijn single Puttin’ On The Ritz, een compositie van Irving Berlin die eerder werd gezongen door Fred Astaire.

De single kwam uit in 1982 op het album After Eight en werd een groot succes in Amerika, waar hij meer dan een miljoen exemplaren verkocht en de vierde plaats bereikte in de Billboard Hot 100.

In Nederland haalde het nummer de twaalfde plaats in de Top 40.

Taco zong in een oude stijl, maar met begeleiding van synthesizers en vocoders.

De opvolger Singin’ In The Rain scoorde minder goed in de hitparade.

Een ander cover van hem is Cheek to Cheek, dat de tipparade haalde in 1983.

Na zijn doorbraak toerde Taco uitgebreid door Europa en verscheen hij in verschillende tv-shows.

Zijn tweede album, Let’s Face The Music, kwam uit in 1984 en bevatte vooral covers van klassieke nummers.

Taco’s repertoire is later moderner en diverser geworden en hij heeft ook dance- en disco-nummers gezongen.

Hij vormt ook de groep Taron X met Ronald Hoth.

Taco woont tegenwoordig in Duitsland en is getrouwd met de Amerikaanse zangeres Inga Rumpf.

Gisteren nog vandaag

Vandaag 40 jaar geleden, komt de Britse zanger en toetsenist Howard Jones met zijn nummer What Is Love binnen in de Brt Top 30.

In 1983 debuteerde hij met de single ‘New Song’ en maakte in datzelfde jaar zijn tv-debuut tijdens het Britse programma Top of the Pops.

Een van zijn bekendste nummers is What Is Love, dat hij zelf schreef en produceerde.

Het nummer verscheen op zijn debuutalbum Human’s Lib uit 1984 dat de eerste plaats bereikte in de Britse albumlijst.

What Is Love was ook een internationaal succes en haalde de top tien in verschillende landen, waaronder Duitsland, Zweden en Noorwegen.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een achttiende plaats in de Brt Top 30 en vreemd genoeg in Nederland kwam het nummer niet verder dan de tipparade.

In de Verenigde Staten bereikte het nummer de 33e positie in de Billboard Hot 100.

De videoclip van What Is Love werd opgenomen in Parijs en toont Jones die rondwandelt in de stad.

What Is Love is een lied over de betekenis van liefde en de vraag of iemand echt van iemand anders kan houden zonder angst, zorgen of twijfel.

Jones zei hierover: “Ik wilde geen liedjes schrijven over ‘ik hou van je, schatje, je hebt me gekwetst en ik ben verdrietig’.

Als ik over liefde ging schrijven, wilde ik zeggen wat bedoelen we met liefde? Wat is het eigenlijk? Je kunt niet afhankelijk zijn van een ander persoon voor je geluk.

Dus je kunt, maar beter dit idee van romantische liefde snel in vraag stellen, anders ga je heel ongelukkig zijn. Dus dat is eigenlijk waar dat lied over gaat.”

Na What Is Love bleef Jones succesvol in de jaren 80 met andere hits zoals Hide and Seek, Like to Get to Know You Well, Things Can Only Get Better, No One Is To Blame en Everlasting Love.

Hij bleef ook muziek maken in de jaren 90 en daarna, maar met minder commercieel succes.

Hij experimenteerde met verschillende stijlen, zoals elektronica, ambient en akoestisch.

Hij bracht zijn laatste studioalbum Dialogueuit in 2022.

Zijn laatste single Stay with Me is van september 2023.

Jones is getrouwd en heeft drie kinderen en woont met zijn gezin in Somerset, Groot-Brittanniëtannië.

Hij zet zich ook in voor verschillende goede doelen, zoals Farm Africa en the British Red Cross.

40 jaar geleden, reclame voor het album You Broke My Heart In 17 Places van Tracey Ullman.

Tracey Ullman is een Britse actrice, comédienne en zangeres die in de jaren tachtig bekend werd met haar debuutalbum You Broke My Heart In 17 Places.

Op het album kreeg ze steun van Kirsty MacColl en dit dankzij twee nummers die ze schreef, namelijk They Don’t Know en You Broke My Heart In 17 Places.

Het album werd geproduceerd door Peter Collins en bevatte ook verschillende covers van bekende nummers uit de jaren zestig, zoals Bobby’s Girl, Breakaway en Move Over Darling.

Deze laatste was een hit van Doris Day, die Ullman bewonderde en aan wie ze het nummer opdroeg.

Het nummer Move Over Darling is geschreven is door Hal Kanter, Jack Sher en Bella Spewack.

Ze schreven dit nummer voor de film Move Over, Darling uit 1963, een komedie met Doris Day, James Garner en Polly Bergen in de hoofdrollen.

In Vlaanderen bereikte haar cover de vijftiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een dertiende plaats in de Top 40.

40 jaar geleden, de samenwerking van Mick Karn (Japan) en zanger Peter Murphy (Bauhaus) onder de naam Dali’s Car.

Dali’s Car brachten slechts één album uit, The Waking Hour, in 1984, en een paar singles, waaronder His Box.

His Box, een nummer dat ze zelf schreven, is nog steeds één van mijn favoriete nummers uit die periode.

Ik leerde het nummer toen kennen dankzij de Gentse discotheek Lp, gelegen aan de Kuiperskaai in Gent.

Murphy zong met zijn kenmerkende baritonstem over een melancholisch en mysterieus thema, terwijl Karn zijn fretloze bas bespeelde met een oosters tintje.

Het resultaat was een unieke mix van gothic rock en art pop, die zowel de fans van Bauhaus als van Japan kon aanspreken.

40 jaar geleden, The Nits met hun single Sketches Of Spain.

De titel van het nummer is een verwijzing naar een album van jazzlegende Miles Davis uit 1960, maar de tekst gaat over de Spaanse Burgeroorlog die van 1936 tot 1939 woedde.

Het nummer is geschreven door zanger en gitarist Henk Hofstede en pianist Robert Jan Stips en verscheen op het minialbum Kilo dat in 1983 werd uitgebracht.

In Vlaanderen bereikte het nummer niet de hitparade.

Sketches Of Spain was wel een bescheiden hit in Nederland: het haalde de 23e plaats in de TROS Top 50, de 24e plaats in de Top 40 en de 28e plaats in de Nationale Hitparade.

Vandaag bereiken The Motels met hun single Suddenly Last Summer de zeventiende plaats in de Brt Top 30.

Het nummer Suddenly Last Summer werd in 1983 als de eerste single van hun vierde album Little Robbers uitgebracht.

Het nummer werd geschreven door de zangeres van de groep, Martha Davis, en geproduceerd door Val Garay.

Het nummer bereikte de negende plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Billboard Rock Top Tracks chart.

In Canada kwam het nummer op de elfde plaats en eindigde het als de 98ste bestverkopende single van 1983.

In Vlaanderen was de single goed voor een In Vlaanderen was de single goed voor een zeventiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze de elfde plaats in de Top 40.

Martha Davis heeft in verschillende interviews gezegd dat het nummer gaat over thema’s als het verlies van onschuld en maagdelijkheid.

De videoclip werd ook geregisseerd door hun producer Val Garay met camerawerk van John Alonzo.

De video, gefilmd met zachte focus, toont Martha Davis die zich een romantische ontmoeting op het strand herinnert (met de geliefde gespeeld door Robert Carradine) nadat een ijskar door haar buurt rijdt; iedereen heeft een oordelende, strenge uitdrukking zowel in het verleden als in het heden.

Het boek dat Davis in de video leest is Jane Bierce’s roman Building Passion uit 1983.

De bandleden verschijnen ook en beelden losjes de houdingen van de “rovers” op de albumhoes van Little Robbers na aan het einde van de video.

Martha Davis verliet The Motels in 1987 en begon een solocarrière.

Ze bracht verschillende albums uit, waaronder Policy (1987), …So the Story Goes (2004) en Beautiful Life (2008).

Ze herenigde zich met The Motels in 1998 en toert nog steeds met hen.

Ze heeft ook samengewerkt met andere artiesten, zoals Sly Stone, Ivan Neville en Ryan Adams.

Ze is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.

Vandaag bereikt de Amerikaanse groep Exile met hun single Kiss You All Over de zesde plaats in de Brt Top 30.

Het nummer werd geschreven door Mike Chapman en Nicky Chinn en geproduceerd door Mike Chapman.

Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de Australische en de Nieuw-Zeelandse hitlijsten.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland kwam het nummer op de vierde plaats in de Top 40 en op de zevende plaats in de Nationale Hitparade.

De zang op het nummer werd gedeeld door leadzanger Jimmy Stokley en gitarist J.P. Pennington.

Na het succes van “Kiss You All Over” verliet Stokley de band en werd vervangen door Les Taylor.

De band veranderde ook van stijl en richtte zich meer op countrymuziek.

Kiss You All Over is geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman.

De single wordt geproduceerd door Mike Chapman. Kiss You All Over staat vanaf 30 september 1978 vier weken op de eerste plaats.

In Vlaanderen komt de single, maar op 4 november binnen in de BRT Top 30 en bereikt op 16 december 1978 zijn hoogste positie, namelijk de zesde plaats.

In Nederland haalt de single de vierde plaats in de Top 40.

Exile is begin 1963 opgericht als The Exiles.

Hun debuutalbum Exile is van 1973

In 1976 begon de groep samen te werken met het duo Nicky Chinn en Mike Chapman en brachten ze de single Try It On uit.

Voor het succes is het wachten tot 1978 en dit met hun album Mixed Emotions.

De opvolger Never Gonna Stop en You Thrill Me waren in Vlaanderen en Nederland niet succesvol.

Het is wachten tot 1979 met de single How Could This Go Wrong dat ze terug in de hitparade staan.

In Vlaanderen goed voor een negentiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland goed voor een zevenendertigste plaats in de Top 40.

Vanaf het begin van de jaren 80 gaat Exile door het leven als een Country band.

Dit jaar brachten ze terug een nieuw album uit met als titel A Million Miles Later (2023)

Het verhaal van Abba weldra op het witte doek (Joepie 10 december 1978)

In Vlaanderen stond Eagle op nummer één in de Brt Top 30, terwijl het in Nederland de vierde plaats haalde in de Nederlandse Top 40.

Eagle was zoals gewoonlijk geschreven en geproduceerd door Björn Ulvaeus en Benny Andersson.

Ze lieten zich voor het nummer inspireren door de Amerikaanse band The Eagles en het boek Jonathan Livingston Seagull van Richard Bach.

Eagle en de B-kant Thank You For The Music waren ook te horen op de Lp The Album, die in 1977 verscheen.