Tag: The Sweet

55 jaar geleden maakte de Britse band The Sweet haar debuut met de single Funny Funny.

De wortels van de groep lagen al in 1968, toen drummer Mick Tucker en zanger Brian Connolly samen optraden als Wainwright’s Gentlemen.

De echte kentering volgde in 1970. Toen bundelden de heren de krachten met het gouden schrijversduo Nicky Chinn en Mike Chapman, de hitsmeden achter namen als Mud, Suzi Quatro, Smokie en Racey. In datzelfde jaar verving Andy Scott leadgitarist Mick Stewart.

Na een aarzelende aanloop met vier nummers die de hitparades links lieten liggen, bleek Funny Funny het startschot van een gigantische zegetocht.

Plots reeg de band de klassiekers vlot aan elkaar, met meezingers zoals Co-Co, Poppa Joe, Little Willy, Wig Wam Bam, Blockbuster, Teenage Rampage en Hell Raiser.

In 1974 gooiden de groepsleden het roer om. Ze namen afscheid van Chinn en Chapman om te kiezen voor een serieuzere muzikale richting.

De grote vloedgolf aan hits nam daarna stilaan af, maar begin 1978 pakten ze nog uit met een laatste wereldhit: Love is like Oxygen.

Qua stijl bleef de groep trouwens voortdurend evolueren.

Wat begon als melodieuze hardrock, verschoof eind jaren zeventig naar symfonische rock en mondde in de jaren tachtig uit in toegankelijke poprock.

De doorbraak met Funny Funny, met You’re Not Wrong For Loving Me op de B-kant, sloeg destijds ook bij ons meteen aan.

Op 8 mei 1971 prijkte het nummer helemaal bovenaan de BRT Top 30, net zoals het ook in de Nederlandse Top 40 naar de absolute nummer één doorstootte.

Tim Visterin (Poster Joepie 17 oktober 1973)

Tim Visterin werd geboren in Antwerpen op 13 november 1940.

Hij leek in de weg gelegd om boekhouder te worden, maar zijn muzikale ambitie besliste daar uiteindelijk anders over.

Een tijdlang speelde hij mee met de groep The Jokers, alvorens in een Franstalige beatgroep “Roland et les Bémols” te stappen.

Toon Hermans, de legendarische Nederlandse conferencier en liedjeszanger, raadde Tim enkele jaren later aan om zich te laten bijscholen, een raad die de Antwerpenaar opvolgde door aan de Amsterdamse kleinkunstacademie te gaan studeren.

Aanvankelijk wierp hij zich op het cabaretgenre (met de groep “Sjanbaret”), maar de doorbraak kwam er in 1970 met een kinderliedje, namelijk een vertaling van het liedje “Dites-Moi, Monsieur” van de Franse zanger Jean-Claude Darnal als “De Vogel”.

Met medewerking van het Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-knapenkoor ( VRT-weerman Frank Deboosere en radiomaker Pat Donnez waren lid van het kinderkoor) dat te horen is in de hit “De Vogel”.werden er van het luisterliedje maar liefst 100.000 exemplaren verkocht in Vlaanderen en Nederland.

Na enkele shows voor het kleine volkje (met onder meer Jean Blaute in de begeleiding) richtte Tim Visterin zijn aandacht toch meer op de zakelijke kant van de muziekbusiness.

Hij deed producties van een aantal Vlaamse artiesten, werd muziekuitgever (lokale vertegenwoordiger van o.m. Mud, The Sweet, Bee Gees …).

In de later jaren zeventig verhuisde hij naar de Verenigde Staten.

In 1991 kwam hij naar Vlaanderen terug en ging werken voor onder meer Centropa (Guy Beyers) en het team achter Helmut Lotti.

Zijn “De Vogel” blijft echter tot de dag van vandaag regelmatig opduiken in allerlei tv- en radioprogramma’s.

Zo vertolkte hij het lied op VTM in “de zomer van” en werd het nummer gecoverd door Danny Wuyts (een van de pianisten van het VRT-spelprogramma “de Notenclub”) in 1999.

“Ach, meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels alstublieft, Meneer Merlijn” is dan ook een soort Vlaamse evergreen.

Tim Visterin is op 28 augustus 2018 overleden aan de gevolgen van een infarct.

Visterin werd 77 jaar.

50 jaar geleden, het antwoord van The Sweet op de roddelpraatjes.

Het nummer The Ballroom Blitz werd geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman, die veel hits voor de band produceerden.

The Ballroom Blitz verscheen in september 1973 als single en bereikte de eerste plaats in Canada, de tweede plaats in het Verenigd Koninkrijk en Australië, en de vijfde plaats in de Verenigde Staten.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een tweede plaats in de Brt Top 30 en in Nederland een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer staat op de Amerikaanse en Canadese versie van het album Desolation Boulevard uit 1974.

The Ballroom Blitz werd geïnspireerd door een incident op 27 januari 1973, toen de band optrad in de Grand Hall in Kilmarnock, Schotland, en van het podium werd gedreven door een regen van flessen.

Het nummer begint met een gesproken introductie, waarin zanger Brian Connolly vraagt: “Are you ready Steve? Andy? Mick? Alright fellas, let’s go!”

Daarna volgt een energiek rocknummer met een pakkend refrein en een synthesizersolo.

Het nummer is een klassieker geworden van de glamrock en is meer dan 90 miljoen keer gestreamd op Spotify aan het einde van 2022.

Gisteren nog vandaag