Vanavond, 40 jaar geleden, start de ‘Heren hebben geluk’-tournee van de Kreuners

Precies vijftig jaar geleden maakte de Vlaamse formatie Trinity haar debuut in de Joepie Top 50 met de hit 002-345-709 (That’s My Number).

Deze discoklassieker bleek een schot in de roos en bestormde de hitlijsten in zowel België als Nederland.

Zo behaalde de groep een indrukwekkende tweede plaats in de Belgische Radio 2 Top 30, terwijl het nummer in Nederland doorstootte naar de vierde positie in de Nationale Hitparade en de achtste plek in de Top 40.

Het trio achter dit succes bestond uit Sofie Verbruggen, simpelweg bekend als Sofie, en de muzikanten Fred Bekky en Bob Bobbot.

De twee mannen, die eigenlijk Fred Beeckmans en Bob Baelemans heetten, waren bekende gezichten in de muziekwereld.

Na het uiteenvallen van hun eerdere band The Pebbles besloten zij samen met Sofie een nieuwe weg in te slaan met de oprichting van Trinity.

Hoewel Fred Bekky inmiddels helaas is overleden, leeft de muzikale erfenis van de groep nog altijd voort.

Gisteren nog vandaag

De Belgische formatie Trinity scoorde in 1977 een opvallende hit met het nummer Drop, Drop, Drop.

De compositie was het resultaat van de samenwerking tussen Fred Bekky, de artiestennaam van Fred Beeckmans, en Bob Bobbot, ook wel bekend als Bob Baelemans.

Met dit lied waagde de groep hun kans tijdens de Belgische preselecties voor het Eurovisiesongfestival van dat jaar. Hoewel hun inzending een sterke indruk maakte, slaagden ze er net niet in om de overwinning binnen te slepen.

Ze moesten de eer laten aan Dream Express, de groep waar overigens voormalig Pebbles-lid Luc Smets deel van uitmaakte.

Ondanks dat Trinity België niet mocht vertegenwoordigen op het Europese podium, kende het nummer in eigen land een succesvol verloop in de hitlijsten.

De single wist op te klimmen naar een verdienstelijke twaalfde plaats in de toenmalige BRT Top 30.

In Nederland verliep het succes wat moeizamer; daar bleef de plaat steken in de Tipparade en bereikte deze de officiële verkooplijsten niet. Toch blijft Drop, Drop, Drop een memorabel onderdeel van de Belgische popgeschiedenis uit de late jaren zeventig.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, met Kreuners Walter en Jan naar Lierse-Anderlecht

40 jaar geleden, Patrick Nebel van Nacht Und Nebel, toen Gertje me verliet, stortte de wereld in elkaar.

Voor de buitenwereld was Patrick Nebel de exuberante en fascinerende frontman van Nacht und Nebel.

Een artiest die een mythe rond zichzelf creëerde, bijvoorbeeld door het gerucht te verspreiden dat hij in een Zwitsers sanatorium zat om te vechten tegen zijn verslavingen.

De realiteit was echter veel tragischer. Achter de artiestennaam ging Patrick Marina Schools schuil, een man die leed aan zware angstpsychoses.

Zijn toevluchtsoord was niet de Zwitserse Alpen, maar Oostende.

Volgens zijn ontdekker, Roland Beelen, was de leugen een manier om zijn imago als wildeman te beschermen en zijn kwetsbaarheid te verbergen.

Helaas kon de mythe de man niet redden. De worsteling met drank, drugs en een hartziekte werd hem fataal.

Hij overleed in 1986 in de Sint-Lucaskliniek in Ekeren.

Met zijn dood verdween niet alleen een getormenteerde artiest, maar ook de band Nacht und Nebel.

Zijn uitvaart vond plaats in de kerk van de Zilverenhoek te Kapellen.

35 jaar geleden, te gast bij bassist Jan Van Eycken van de Kreuners

50 jaar geleden, Guido en Gezellen werken aan eersteling.

Productie van dit mooie album was in handen van Tim Visterin.

Dirk Dhaenens van de Gentse Formatie Derek and the Dirt is een fulltime rocker (Joepie 17 december 1989)

45 jaar geleden, oprichting van de Antwerpse groep Scooter on the road.

Al vlug verkorte ze hun naam naar gewoon Scooter.

In 1981 bracht de band de singles “Tattoo Turkey” en “Peppermint Girl” uit.

Wegens terminale ziekte werd gitarist Jan Fraeyman vervangen door Bert Decorte (van The Misters).

Kort na het verschijnen van hun debuutalbum One by One (1981) overleed gitarist Jan Fraeyman.

Scooter scoorde een megahit in België met “You” (“Don’t believe in number one”), een nummer van hun debuut One by One.

Daarmee wonnen ze in 1981 de jaarlijkse, door Radio 2 uitgereikte prijs, Zomerhit.

Het album One by One werd geproduceerd door de drummer van de band, Herwig Duchateau, die later succes oogstte als producer van bands als The Bet, Schmutz, Won Ton Ton en The Machines.

Scooter bracht, nadat Bert Decorte de groep had verlaten, nog twee albums uit met Jan Verheyen als gitarist: Charm en Oblivion met Amerikaans klinkende nummers als “Will I Ever Recover From You” (1982), “Stand Out” (1982) en “Minute by minute” (1983).

In 1982, kort na het uitbrengen van Charm, verliet keyboardspeler Pit Verlinde de band.