Tag: Willy Sommers

De Franse zangeres Françoise Hardy mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen.

Françoise Hardy met haar nummer Fais moi une place

Het nummer is geschreven door Julien Clerc en de tekst is van Françoise Hardy.

De versie van Françoise Hardy is terug te vinden op haar verzamelalbum Vingt Ans Vingt Titres. (1989)

Een jaar later brengt Julien Clerc ook het nummer uit op single (1990)

Conny Vandenbos was de eerste die het nummer coverde in onze taal.

Oor Rob De Nijs en Willy Sommers coverde het nummer.

50 jaar geleden, Willy Sommers te gast bij kunstenaar Willem Omer Johan.

W.O. JOHANN (volledige naam Willem Omer Johan Van den Eynde) is een Vlaamse kunstschilder die geboren werd op 19 maart 1953 in Hemiksem aan de Schelde.

Hij verhuisde op zesjarige leeftijd naar Zele in Oost-Vlaanderen, waar hij nog steeds woont en werkt.

Hij leerde al op jonge leeftijd tekenen en schilderen van zijn vader, Willy Van den Eynde, die ook een kunstschilder was en zijn andere zoon, Joost, opleidde. Joost overleed helaas veel te vroeg.

Johann volgde in de jaren 70 ook enkele academies, waaronder die van Dendermonde.

Van 1973 tot 1983 nam hij deel aan verschillende groepstentoonstellingen in Zele en andere plaatsen.

In 1975 won hij met een grote voorsprong een publieksprijs die georganiseerd werd door de Zeelse cultuurvereniging ‘Feniks’.

De familie Van den Eynde richtte ondertussen een eigen kunstgalerij op in de Pieter Gorusstraat in Zele.

In het midden van de jaren 80 werd deze omgevormd tot “Galerij W.O. Johann Van den Eynde”.

In de laatste 20 jaar heeft Johann ook tentoongesteld in cultuurcentra, gemeente- en stadhuizen, galerijen en abdijen, onder andere in Hamme, Waasmunster, Dendermonde, Affligem en Grimbergen.

In deze laatste plaats exposeerde hij in de bekende abdij naar aanleiding van een opdracht om een portret te schilderen van Vader Abt, H.E.H.Prelaat W. Wagenaar.

Kunstcriticus Gilbert Putteman  schreef over deze tentoonstelling: “Het werk van W.O.Johann getuigt van een streven naar totale beheersing van de materie en het vakmanschap, los van alle modernismen en dit in de beste traditie van de Vlaamse grootmeesters.” “Het oeuvre van deze schilder is zeer veelzijdig.

Hij beoefent zowel het landschapsgenre, de stillevens, de historische composities als het portretgenre en het is vooral in dit laatste genre dat hij zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd.”

Naast zijn eigen werk geeft Johann ook les, de zogenaamde ‘masterclasses’ en ‘workshops’, en is hij ook heel bedreven in het restaureren van schilderijen die beschadigd zijn door de tijd.

40 jaar geleden, Jo met de Banjo weggepest bij de Brt.

Jo De Clercq, ook bekend als Jo met de Banjo, begon zijn loopbaan als radiomaker in de late jaren zestig.

Zijn artiestennaam was een verwijzing naar de toen populaire hit ‘De Wandelclub’ van de Nederlandse zangeres Jasperina De Jong.

Jo met de Banjo ging aan de slag bij de West-Vlaamse tak van Radio 2 en presenteerde het radioprogramma ‘Westpoint’ vanuit Kortrijk.

Later nam Jo met de Banjo de presentatie van de ‘Vlaamse Top Tien’ over. Dit programma stimuleerde zijn liefde voor taal en hij begon zich meer te verdiepen in het schrijven van teksten.

Zo schrijft hij onder het pseudoniem “Dennis Peirs” vele Vlaamse hits voor verschillende artiesten, waaronder Jo Vally, Wendy Van Wanten, M-Kids, Laura Lynn, Stella, Sam Gooris en Willy Sommers.

Hij is verantwoordelijk voor enkele van de populairste liedjes in de Vlaamse muziekgeschiedenis, zoals Marijke van Sam Gooris, Hoop doet leven van Will Tura en Als een leeuw in een kooi van Willy Sommers.

Naast radiomaker en songschrijver was Jo ook een populaire deejay.

De overstap naar de televisie lonkte en Jo werd de presentator van ‘Singe Sange Jo’, een programma dat vijf jaar liep op de toenmalige BRT.

Steeds meer ging Jo zich bezighouden met televisiewerk achter de schermen, namelijk de begeleiding van het publiek in de studio tijdens de opnames van een televisieprogramma.

Voor een hele reeks van programma’s, zowel op de commerciële zenders als op de openbare omroep, treedt Jo aan als publieksopwarmer.

Enkele voorbeelden zijn Tien Om Te Zien, Videodinges, Het Swingpaleis, Blind Date, De Notenclub, De Rechtvaardige Rechters en Blokken.

Naast publieksopwarmer van talrijke programma’s, ging hij in 1998 aan de slag als presentator van het televerkoopprogramma ‘De Shoplijn’ op VTM.

Na een paar jaar was het genoeg geweest voor Jo met de Banjo als presentator van ‘De Shoplijn’ en in 2002 verdween hij dan ook van het scherm.

Hij is ook politiek geëngageerd en is lid van de partij Vooruit, waar hij zich inzet voor een sociaal en progressief Vlaanderen.

Hij was tot 2017 actief als schepen van Cultuur voor sp.a in de gemeente Herent en als provincieraadslid in Vlaams-Brabant. In 2012 voerde hij de sp.a-lijst aan in Herent en had hij de ambitie om burgemeester te worden. Hij kreeg 962 voorkeurstemmen, maar moest de duimen leggen voor Marleen Schouteden van N-VA, die 1.048 voorkeurstemmen haalde.(Joepie 23 oktober 1983)