Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

40 jaar geleden, de samenwerking van Mick Karn (Japan) en zanger Peter Murphy (Bauhaus) onder de naam Dali’s Car.

Dali’s Car brachten slechts één album uit, The Waking Hour, in 1984, en een paar singles, waaronder His Box.

His Box, een nummer dat ze zelf schreven, is nog steeds één van mijn favoriete nummers uit die periode.

Ik leerde het nummer toen kennen dankzij de Gentse discotheek Lp, gelegen aan de Kuiperskaai in Gent.

Murphy zong met zijn kenmerkende baritonstem over een melancholisch en mysterieus thema, terwijl Karn zijn fretloze bas bespeelde met een oosters tintje.

Het resultaat was een unieke mix van gothic rock en art pop, die zowel de fans van Bauhaus als van Japan kon aanspreken.

Vandaag, 100 jaar geleden, te gast op het kerstfeest voor de Russische kinderen in de kolonie van Geldenaken.

De Russische kinderen die in België aankwamen, waren het slachtoffer van de Eerste Wereldoorlog en de Russische Revolutie.

Ze hadden hun familie, hun thuis en hun land verloren.

Gisteren nog vandaag

Ze werden opgevangen door verschillende organisaties die hen een veilige haven wilden bieden.

Een van die organisaties was de Belgische Rode Kruis, die een centrum oprichtte in Wulveringem, een dorpje in de Westhoek.

Daar konden de kinderen naar school gaan en een normaal leven leiden.

Maar het centrum kende ook moeilijkheden.

Gisteren nog vandaaag

Sommige kinderen waren getraumatiseerd of onaangepast door hun ervaringen in Warschau, waar ze op straat hadden moeten overleven.

Sommige eigenaars van de grond waar het centrum stond, waren niet blij met de komst van de vluchtelingen.

Ze vreesden voor hun eigendom en hun rust.

Daarom werd het centrum verplaatst naar een kasteel in Geldenaken dat eigendom was van notaris Fernand Charlot.

Gisteren nog vandaag

Hij stelde zijn kasteel ter beschikking van de Russische kinderhulp, die onder leiding stond van koningin Elisabeth.

Het kasteel L’Ardoisière werd omgevormd tot een school en een internaat voor zo’n 160 Russische kinderen, die begeleid werden door tien Russische leerkrachten.

De kinderen kregen les in het Frans, maar mochten ook hun eigen taal en cultuur behouden.

Daar bleven de kinderen tot augustus 1924,.

Daarna werden de meeste kinderen herenigd met hun familieleden, die verspreid waren over Europa of Amerika.

Gisteren nog vandaag

Er waren ook andere initiatieven om de Russische kinderen te helpen.

In Gent was er een klein weeshuis dat door een Russische vrouw werd geleid.

In Namen was er een groter weeshuis dat door een andere Russische vrouw werd opgericht, met kinderen die uit Constantinopel waren geëvacueerd.

Ook het Russische jezuïetencollege St.-Georges, dat uit dezelfde stad kwam, vond onderdak in Namen, bij de Belgische jezuïeten.

En in Leuven kwamen er Russische studenten aan, die door de universiteit werden gehuisvest.

Maar niet iedereen was even gastvrij voor de Russen.

Zowel in ons land, als in de rest van Europa en Amerika, klaagde veel mensen over de nieuwe migranten en spraken van een “Russische invasie”.

Hoe herkenbaar met de dag van vandaag of zoals we zeggen de geschiedenis blijft zich herhalen.

De Orthodox Katholieke Kerk gebruikt de Juliaanse kalender, die veertien dagen achterloopt op de Gregoriaanse. Daarom valt Kerstmis voor hen op 7 januari. (Ons Land 19 januari 1924).

Vandaag 42 jaar geleden, trouwde Bjorn Ulvaeus, een van de leden van de popgroep ABBA, in het geheim met Lena Kallersjö.

Hij hield zijn huwelijk zo goed verborgen dat zelfs zijn collega’s van ABBA er niets van wisten.

Bjorn en Lena kregen samen twee dochters, Emma en Anna.

In februari 2022 kondigde Björn zijn scheiding van Lena aan na meer dan 40 jaar huwelijk.

Een paar maanden later verscheen hij met zijn nieuwe vriendin in het openbaar, Christina Sas.

Bjorn was eerder getrouwd met Agnetha Faltskog, een ander lid van ABBA, van 1971 tot 1979. Ze hadden twee kinderen, Linda en Christian.

Paolo Conte mag vandaag 87 kaarsjes uitblazen.

Paolo Conte, een advocaat van beroep, begon zijn muzikale carrière als vibrafoonspeler in diverse jazzbands.

Zijn eerste opnames maakte hij in 1962 met het Paolo Conte Quartet, echter zonder succes.

Pas in 1974, op 37-jarige leeftijd, verscheen zijn titelloze solodebuut. In 1979 kende zijn single ‘Un Gelato Al Limone’ wereldwijd succes.

Hij is ook het creatieve brein achter de hits van protégé – en vandaag eveneens jarige – Adriano Celentano (84) en Patty Pravo. Veel van zijn nummers, o.a. ‘Via Con Me’ en ‘Happy Feet’, duiken op in films en commercials.

‘Gli Impermeabili’, een nummer over een regenjas (!), staat op zijn 6de, titelloze album uit 1984, maar werd pas in de zomer van 1987 een hit.

Een jaar later volgde Conte’s grootste succes in de Benelux met de klassieker ‘Max’.

Net als pakweg ‘A Song For Guy’ van Elton John, gaat het ook over een overleden vriend van de zanger en is grotendeels instrumentaal.

‘Max’ werd vooral een grote hit in Nederland waar het begin 1988 tot n°6 geraakte (Met dank aan Denis Michiels)

Gisteren nog vandaag

Vandaag vieren we Drie koningen, maar wat is de geschiedenis achter deze viering.

De Oosters-orthodoxe kerken vieren op die dag Kerstmis en dus de geboorte van Jezus.

Daarbij werden tekenen van zijn goddelijkheid herdacht: de geboorte uit de Maagd Maria, het bezoek en de aanbidding van de Wijzen uit het Oosten, gebeurtenissen uit Jezus’ jeugd en de doop door Johannes de Doper.

De Latijns-Christelijke kerk vierde de geboorte van Jezus echter op 25 december.

Daarom werd, toen deze feestdag door hen werd overgenomen, op 6 januari alleen nog maar de aanbidding van de drie wijzen uit het oosten herdacht.

Deze drie koningen – Balthasar, Melchior en Caspar – kwamen Jezus vereren.

Ze brachten wierook, goud en mirre als geschenken mee.

Driekoningen wordt in meerdere landen gevierd, waaronder Vlaanderen, Nederland, Duitsland, Italië en Frankrijk.

In Vlaanderen en Nederland is het Driekoningenfeest al ruim zevenhonderd jaar aanwezig.

Driekoningen begon dan ook bij ons als een bedelfeest.

Net als bij Sint Maarten en Nieuwjaar mochten arme mensen in de koude wintermaanden langs de deuren gaan om te zingen en om voedsel te krijgen.

Driekoningen was het laatste bedelfeest van de kersttijd.

Pas vanaf de 19e eeuw werd deze traditie een kinderfeest.

Verkleed als drie koningen gingen kinderen dan op de avond van 6 januari zingend langs de deuren.

Als beloning kregen ze snoep en geld.

Thuis werd Driekoningen gevierd met lekkernijen.

Er werd een koningstaart of brood gebakken waarin een boon werd verstopt.

Degene die de boon vond, was koning voor een dag.

Ook werd er gebruikgemaakt van een koningsbrief.

Je kon uit een ton met papiertjes grabbelen en wie de koningsbrief trok, werd getrakteerd door zijn of haar baas of familie.

Kunstschilder Jan Steen heeft het koningsfeest mooi samengevat in zijn schilderij Driekoningenfeest, De koning drinkt (1662).

De Britse koning George IV kocht in 1814 het schilderij en tot op vandaag maakt het schilderij deel uit van de Britse Royal Collection

Vandaag komen kinderen nog maar zelden aan de deur en dat zal wel waarschijnlijk het gevolg zijn van de ontkerkelijking en afwezigheid van kennis over het feest.

Maar de taart met de boon is een blijvertje en Driekoningen is voor veel mensen de datum tot wanneer ze de kerstboom laten staan. (Diverse bronnen, Isgeschiedenis, Wikipedia en foto januari 1963)

Gisteren nog vandaag

100 jaar geleden, overzichtstentoonstelling van de Vlaamse kunstschilder Albijn Van den Abeele in de kunstgalarij, Brabantdam in Gent.

Albijn Van den Abeele (1835-1918) was een veelzijdig man die zich zowel als schrijver, politicus en kunstschilder liet gelden.

Hij wordt beschouwd als de stamvader van de Latemse school, een groep kunstenaars die zich in de late 19e en vroege 20e eeuw in Sint-Martens-Latem vestigden en zich lieten inspireren door de natuur en het landleven.

Van den Abeele was zelf geboren en getogen in Sint-Martens-Latem, waar hij ook burgemeester, schepen en gemeentesecretaris was.

Hij schreef verschillende dorpsromans en een geschiedenis van zijn geboorteplaats.

Pas op veertigjarige leeftijd begon hij te schilderen, vooral bosgezichten en landschappen in een fijnzinnig kleurenpalet.

Zijn huis in de Latemstraat was een ontmoetingsplaats voor andere kunstenaars, zoals Xavier de Cock, Emile Claus, George Minne, Valerius de Saedeleer en de broers Gustave en Karel van de Woestyne.

Hij oefende een grote invloed uit op de eerste generatie van de Latemse school, die zich kenmerkte door een realistische en romantische stijl.

Van den Abeele overleed op 16 november 1918 en werd begraven op het kerkhof van Sint-Martens-Latem, waar ook zijn vriend George Minne rust (Ons Land 12 januari 1924).

Weer een oud nummer voor de Britse groep Guys n Dolls

Het nummer is geschreven door Roger Greenaway en Roger Cook, en in 1967 al opgenomen door Gene Pitney.

De single was toen goed voor een vijfde plaats in de Engelse Hitparade.

De cover van de Guys n Dolls was in Vlaanderen en Nederland geen hit.

Marc Almond en Gene Pitney deden het veel beter in 1989 en bereikten toen de eerste plaats in de Engelse Hitparade.

Bij ons in Vlaanderen, bereikte de single de tweede plaats in de BRT Top 30. In Nederland was de single goed voor een vijfde plaats in de Top 40.

Ondanks het grote succes in Europa, weigerde de platen firma om de single uit te brengen in Amerika. De rede daarvoor was dat men bang zou zijn, dat de mensen zouden denken in zijn thuisland dat Gene Pitney homo zou zijn.

De opname van de video gebeurde wel in Amerika, namelijk in Las Vegas.

De Welsh – Zuid-Afrikaanse actrice, pianiste, danseres en zangeres Glynis Johns is vandaag overleden.

Glynis Johns werd geboren in 1923 in het Zuid-Afrikaanse Pretoria.

Haar vader was de Britse acteur Mervyn Johns.

In 1938 maakte Johns haar filmdebuut in South Riding.

In 1944 speelde ze met haar vader in Halfway House.

In 1948 speelde ze de hoofdrol in Miranda, waarin ze een zeemeermin vertolkte.

In de jaren vijftig ging ze haar succes beproeven in Hollywood.

Zo speelde ze onder meer in The Court Jester in 1956 en in Mary Poppins in 1964.

Johns speelde ook in tv-films en in musicals.

Haar laatste film speelde ze in 1999, als grootmoeder in de film Superstar.

Ze werd ook genomineerd voor Academy Awards en Golden Globes.

Johns was viermaal getrouwd, onder meer met acteur Anthony Forwood (1915-1988) en piloot David Foster (1920-2010).

Ze heeft één kind, de acteur Gareth Forwood (1945-2007).

Johns heeft via hem één kleinzoon Thomas, die schrijver en regisseur is.

Haar laatste jaren verbleef ze in het Motion Picture & Television Country House and Hospital.