Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Silverhead een ware sensatie

Silverhead was een Britse glamrockband die actief was van 1972 tot 1974.

De band stond bekend om hun extravagante podiumact en hun provocerende teksten.

Hun grootste hit was Sold Me Down the River, een nummer dat gaat over het verraad van een vriend en de bittere gevolgen daarvan.

Het nummer combineert een krachtige gitaarriff met een pakkend refrein en een emotionele zang.

Hun nummer Sixteen and Savaged, dat verscheen op hun tweede en laatste album met dezelfde naam. Werd bekritiseerd om zijn controversiële inhoud.

Het nummer gaat over een jong meisje dat zich overgeeft aan seks, drugs en rock-‘n-roll, en de gevolgen daarvan.

De band ging uit elkaar na een mislukte tournee door de Verenigde Staten, waar ze weinig publiek trokken en problemen hadden met hun platenmaatschappij.

In 2012 kwam de leden terug bijeen om verschillende optredens te doen in Japan.

Gisteren nog vandaag

Deze week komt, 45 jaar geleden, komt Mort Shuman met zijn nummer Comme avant binnen in de Top 10 in Frankrijk.

Het nummer schreef hij zelf en de tekst is van Elisabeth Moreau.

Zowel in Vlaanderen, als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Zanger, pianist en songwriter Mort Shuman, geboren in Amerika, maar zijn familie was afkomstig uit Polen, leerde we kennen van zijn samenwerking met Doc Pomus (echte naam Jerome Solon Felder).

Samen schreven ze meer dan 500 liedjes, waaronder hits voor Elvis Presley, The Drifters en Dion and the Belmonts.

Zo schreven ze onder meer voor Elvis Presley (Surrender, Kiss me quick, Viva Las Vegas) en voor The Drifters (Save the last dance for me en Sweets for my sweet).

Samen met Doc Pumes vestigde Shuman begin jaren 60 zich in Londen.

Wanneer de twee uiteen gaan en Mort alleen naar Parijs verhuist, begint een hele nieuwe periode in zijn leven.

Hij raakte daar bevriend met Jacques Brel en vertaalde enkele nummers van hem in het Engels en schreef in 1968 ook een musical over hem met als titel Jacques Brel is alive and well and living in Paris, waarin Shuman zelf de hoofdrol zong.

In 1973 brengt hij trouwens ook een single uit met twee nummers van Brel, namelijk Amsterdam en Mathilde.

Al vlug is hij de Franse taal machtig en begint hij zijn carrière als zanger.

Zijn grootste Franse succes is wellicht Le Lac Majeur.

Dit nummer was deels geïnspireerd over de periode in 1874 waarin de Russische anarchist Michail Bakoenin een poging deed om via Locarno (stad) aan het Lago Maggiore (Le lac Majeur in het Frans) te vluchten.

De openingszin Il neige sur le Lac Majeur verwijst niet naar sneeuw (neige), maar naar een groot vuurwerk dat Bakoenin in 1874 zou hebben laten ontsteken.

Het nummer was zowel in Vlaanderen als in Nederland een groot succes en is ook terug te vinden op het album Amerika (1972).

Mort Shuman had een grote invloed op de Franse muziekscene, waar hij veel liedjes schreef en vertaalde voor artiesten als Johnny Hallyday, Sylvie Vartan en Claude François.

Hij overleed in 1991 op 54-jarige leeftijd aan leverkanker.

Deze namiddag vernomen dat de Britse zanger en componist Roger Whittaker overleden is op 13 september 2023.

Roger Whittaker zong folk, pop, country, gospel en zelfs Afrikaanse muziek en staat naast zijn stem bekend om zijn fluittalenten, die terug te vinden zijn in volledig gefloten nummers als Mexican Whistler en Irish Whistler.

Hij speelde ook gitaar, banjo, mondharmonica en fluit.

Hij had wereldwijd meer dan 250 miljoen platen verkocht en won talrijke prijzen en onderscheidingen.

Hij overleed op 13 september 2023 op 87-jarige leeftijd na een langdurige ziekte.

Roger Whittaker werd geboren op 22 maart 1936 in Nairobi, Kenia, als zoon van Britse kolonisten.

Hij groeide op in een multiculturele omgeving en leerde verschillende talen en muziekstijlen.

Hij studeerde zoölogie en geneeskunde aan de Universiteit van Kaapstad, maar besloot uiteindelijk om zich aan de muziek te wijden.

Hij verhuisde naar het Verenigd Koninkrijk in 1959 en begon zijn carrière als radio-dj en zanger.

Zijn eerste grote hit was “Durham Town (The Leavin’)” in 1969, een nostalgisch lied over zijn vertrek uit zijn geboortestad.

The Last Farewell werd begin jaren 70 zijn grootste hit, in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten stond het nummer hoog genoteerd in de hitlijsten en platen met The Last Farewell erop gingen wereldwijd in totaal meer dan 10 miljoen maal over de toonbank.

Daarna volgden vele andere successen, zoals “New World in the Morning”, “I Don’t Believe in If Anymore”, “Why”, “River Lady” en “Albany”.

Hij ook met succes Duitstalige nummers als Albany (1981), Eloisa (1984), Leben mit Dir (1989) en Schön war die Zeit (1990) op te nemen.

Die laatste is succesvol gecoverd door Corry Konings als Mooi was die tijd.

Hij zong ook in het Frans, Nederlands, Spaans en Afrikaans en maakte verschillende albums met Afrikaanse liederen.

Hij trad op over de hele wereld en was vooral populair in Europa, Canada, Australië en Zuid-Afrika.

Roger Whittaker was niet alleen een begaafd zanger, maar ook een sociaal bewogen persoon.

Hij steunde verschillende goede doelen, zoals Unicef, Amnesty International en het Rode Kruis.

Hij was ook een voorvechter van de vrede en de verzoening tussen de volkeren.

Hij was getrouwd met Natalie O’Brien, met wie hij vijf kinderen en twaalf kleinkinderen had.

Hij woonde afwisselend in Frankrijk, Ierland en Spanje.

Roger Whittaker mag herinnerd worden als een van de grootste artiesten van zijn generatie.

Gisteren nog vandaag

Vandaag 90 jaar geleden, inhuldiging grafgedenkteken voor de Vlaams radiopionier Juliaan Vandepitte in deelgemeente Uitkerke, in Blankenberge (17 september 1933)

Juliaan Vandepitte was de zoon van een spoorwegchef aan het station van Lissewege in Zuienkerke.

Hij volgde een opleiding “radio-elektriciteit” aan de Stedelijke Nijverheidsschool in Brugge.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog meldde hij zich aan als vrijwilliger tegen de zin van zijn vader, met de bedoeling telegrafist te worden.

Nadat hij gewond raakte tijdens een aanval werd hij effectief radio-instructeur in militaire dienst.

Na de oorlog werd hij spoorwegbediende in het station Rabot in Gent, België.

Hij bleef zich echter met radio bezighouden.

In 1923 richtte hij het tijdschrift “Radio voor Vlaamse radioamateurs en luisterclubs”op en ijverde voor de stichting van een Vlaamse Radio Bond, hierbij geholpen door zijn broer, Robert Vandepitte.

Zij experimenteerden al voor 1927 met reguliere radio-uitzendingen in Vichte, België.

De zender heette eerst Radio Kortrijk (KVRO).

Uit dit privé-initiatief zou in 1934 de West-Vlaamse Radio Omroep groeien.

Juliaan, overleden in 1928, zou dit niet meer meemaken.

Zijn broer, Robert Vandepitte zou na Juliaan’s dood zijn werk verder zetten.

Juliaan’s jongere broer, Karel, was medestichter van de Gentse Middenstandsradio en werd in 1934 directeur van Radio Kortrijk (inmiddels de West-Vlaamse Radio Omroep genoemd.)

Op 4 november 2010 schonk Juliaan’s dochter Maria haar vaders’ privé-archieven aan het In Flanders Fields Museum.

In Brugge is het Juliaan Vandepitteplein naar hem genoemd. Er is ook een gedenksteen te zijner ere terug te vinden.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Vandaag bestaat onze boekenmarkt in Gent al 16 jaar.

Als medeoprichter en toen als deken van de dekenij nog altijd trots dat we dit project als dekenij hebben kunnen realiseren.

Ook nog altijd dankbaar dat we toen de steun kregen van Mathias De Clercq en Daniël Termont en verschillende medewerkers van verschillende stadsdiensten.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag