Categorie: Beroemde mensen

J.R (Larry Hagman) begon zijn carrière als charmeur.

Larry Hagman werd geboren op 21 september 1931 in Fort Worth, Texas.

Zijn mama, Mary Martin, was een bekende actrice en Broadway-ster en zijn vader, Benjamin Jackson Hagman, was een advocaat en officier van justitie.

Zijn ouders scheidden toen hij vijf jaar oud was.

Hij ging naar de Weatherford High School in Texas en hij studeerde kort aan Bard College in New York, maar stopte om een acteercarrière na te streven.

Hagman begon zijn acteercarrière in het theater in de jaren 50.

Hij speelde in verschillende Broadway-producties, waaronder “The Taming of the Shrew” en “God and Kate Murphy”.

Hij kreeg kleine rollen in tv-series en films in de jaren 50 en begin jaren 60.

Zijn doorbraak kwam in 1965 met de hoofdrol in de sitcom “I Dream of Jeannie”, waarin hij astronaut Tony Nelson speelde.

Toch voor het grote succes was het wachten tot 1978, toen kreeg Hagman de rol van J.R. Ewing in de soapserie “Dallas”.

De rol van de meedogenloze oliemagnaat maakte hem wereldberoemd.

“Dallas” werd een van de populairste tv-series ter wereld en liep tot 1991.

De cliffhanger “Who shot J.R.?” aan het einde van seizoen 3 is een van de meest iconische momenten in de tv-geschiedenis.

Hoewel Hagman na “Dallas” in andere films en series speelde, kon hij het succes van zijn rol als J.R. Ewing nooit evenaren.

Hij speelde gastrollen in series als “Nip/Tuck” en de reboot van “Dallas” in 2012.

Hij bleef vooral bekend als J.R. Ewing en omarmde die rol ook.

Hij was een fervent voorstander van zonne-energie en had zonnepanelen op zijn huis en hij was een uitgesproken criticus van de oorlog in Irak.

Hij had een levertransplantatie in 1995 na jaren van zwaar alcoholgebruik.

Hij was een verzamelaar van antieke hoeden.

Hij schreef een autobiografie, “Hello Darlin’: Tall (and Absolutely True) Tales About My Life”.

Hagman was van 1954 tot aan zijn dood getrouwd met de Zweedse Maj Axelsson.

Ze kregen twee kinderen: een dochter, Kristina, en een zoon, Preston.

Larry Hagman overleed op 23 november 2012 in Dallas, Texas en hij stierf aan de gevolgen van acute myeloïde leukemie, een vorm van bloedkanker.

Hij was op dat moment bezig met de opnames van het tweede seizoen van de “Dallas” reboot (Joepie 30 december 1979).

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en tekst

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

70 jaar geleden, de film La Paura (Angst), geregisseerd door Roberto Rossellini te zien in de Vlaamse bioscoop.

Met in de hoofdrollen:

Ingrid Bergman als Irene Wagner, Mathias Wieman als Professor Albert Wagner en Renate Mannhardt als Johanna Schultze.

De film is gebaseerd op de novelle “Angst” van Stefan Zweig.

Het verhaal draait om Irene Wagner, een vrouw die een affaire heeft.

Ze wordt gechanteerd door een vrouw die dreigt haar geheim te onthullen aan haar man.

Irene raakt hierdoor in paniek en wordt bijna tot zelfmoord gedreven. Uiteindelijk blijkt dat haar man achter het complot zat.

De film is ook bekend onder de titel “Non credo più all’amore” (Ik geloof niet meer in de liefde) en de Duitse titel was Angst.

De muziek is gecomponeerd door Renzo Rossellini, de zoon van de regisseur.

De film wordt over het algemeen beschouwd als een dieptepunt in de carrières van zowel Rossellini als Bergman.

De film was dan ook geen commercieel succes en kreeg dan ook geen lovende kritieken (De Post 19 december 1954).

Priscilla Presley in verschillende tijdschriften

Priscilla Presley in de Joepie van 15 februari 1981

Gisteren nog vandaag

Priscilla Presley wil onafhankelijkheid bewijzen (Joepie 12 februari 1984)

Priscilla Presley over Elvis Presely (zomer 1984)

Gisteren nog vandaag

Priscilla Presley in de Joepie van 16 april 1979

Gisteren nog vandaag

50 jaar geleden, Priscilla Presley steenrijk na uitspraak van echtscheiding (Joepie 31 oktober 1973)

40 jaar geleden, Priscilla Presley bijna gewurgd door reuze boa (Joepie 5 oktober 1980)

Gisteren nog vandaag

Dallas, kunnen Chris Atkins en Priscilla Presley de tv-reeks nog redden

40 jaar geleden, de onthulling van de laatste brief van Elvis Presley (Mei 1979)

Gisteren nog vandaag

Priscilla Presley op de cover van ‘De Post’ 1977

Gisteren nog vandaag

35 jaar geleden, Priscilla afgedankt (Joepie van 16 april 1984)

90 jaar geleden, Brigitte Helm is duidelijk al klaar met haar eigen kerstgebak (24 december 1934)

De Duitse actrice Brigitte Helm, geboren als Brigitte Eva Gisela Schittenhelm, in Berlijn, op 17 maart 1906 en studeerde aan de UFA-filmschool in Berlijn, waar ze werd ontdekt door de regisseur Fritz Lang.

Haar debuut en meteen grootste succes was dan ook de hoofdrol in de film Metropolis, van Fritz Lang.

Ze speelde zowel Maria, de arbeidersleidster, als de Maschinenmensch, een robot die Maria imiteert.

Na Metropolis speelde ze in diverse films, waaronder Die Nibelungen (1924), At the Edge of the World (1927) en L’Argent (1928).

Ze maakte de overstap naar de geluidsfilm en bleef acteren tot 1935.

In totaal speelde ze in zo’n 35 films.

Enkele noemenswaardige films zijn: Gloria (1931), The Blue Danube (1932), Gold (1934, opnieuw met Fritz Lang).

In 1935 trouwde ze met de industriële Hugo Kunheim.

Ze kregen vier kinderen en Brigitte Helm beëindigde haar acteercarrière om zich op haar gezin te richten, zoals het toen hoorde.

Brigitte Helm overleed op 90-jarige leeftijd in Ascona, Zwitserland.

Vandaag 80 jaar geleden, maakt de Amerikaanse actrice Lupe Vélez een einde aan haar leven. Maar helaas voor haar niet op de manier hoe ze wou sterven!

In 1933 trouwde ze met olympisch zwemkampioen en Tarzanvertolker Johnny Weissmuller.

In 1939 scheidde het paar.

In de jaren 40 raakte Vélez zwanger van acteur Harald Maresch.

Vélez schaamde zich ervoor een buitenechtelijk kind te krijgen, maar wilde geen abortus.

Ook was ze bang dat dit zou betekenen dat het ook gedaan zou zijn met haar filmcarrière.

Daardoor besloot ze om zelfmoord te plegen, via een overdosis medicijnen.

Zo klonk althans het bericht van de persverantwoordelijke.

Maar al vlug waren er geruchten, dat Vélez stierf na een val, waarbij ze haar nek brak en met haar hoofd in het toilet terechtkwam, waarin ze zou zijn verdronken.

De geruchten kwamen tot stand nadat het verslag van haar dood de werkelijkheid mooier wilde maken.

Velez trok voor haar zelfmoord zoals het een diva past, haar mooiste zilverlamé japon aan en decoreerde de kamer met geurkaarsen en bloemen.

Toen ze zich op het bed installeerde, deed ze dat met gevouwen handen alsof ze aan het bidden was.

Tijdens de nacht zorgden de slaaptabletten voor braakneigingen waarop ze in paniek naar de badkamer liep, struikelde en viel.

Haar dienstmeisje vond haar dode lichaam de volgende ochtend.

Haar naakte bovenlichaam zat rechtop, haar hoofd hing in het toilet, terwijl ze op haar knieën in een plas braaksel en uitwerpselen zat.

Omdat dit voor een filmster geen aanvaardbare dood was, verhulde men de feiten.

De Schone Slaapster versie, zoals Lupe Vélez plande, kwam daardoor niet uit, maar wel de roddel, die voor een keer de steun kreeg van de waarheid.

Vélez werd 36 jaar (Diverse bronnen en Wikipedia)

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon en tekst

45 jaar geleden, de terugkeer van Peter Strauss.

De Amerikaanse acteur Peter Lawrence Strauss, Geboren in Croton-on-Hudson, New York, in 1947.

Strauss groeide op in een gezin dat betrokken was bij de import van wijn.

Zijn vader, Warren B. Strauss, was een Duitse immigrant die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar de Verenigde Staten vluchtte.

Hij studeerde aan de Hackley School in Tarrytown, New York, waar hij zijn passie voor acteren ontdekte.

Na zijn afstuderen ging hij naar Northwestern University in Evanston, Illinois, waar hij drama studeerde.

Strauss begon zijn acteercarrière in het theater en maakte zijn debuut op Broadway in 1969. Hij speelde al snel in films en televisieseries, met zijn eerste grote rol in de film “Hail, Hero!” (1969).

Zijn grote doorbraak kwam met zijn rol als senator Rudy Jordache in de miniserie Rich Man, Poor Man.

Deze rol leverde hem een Emmy Award op en katapulteerde hem naar de top van de televisiewereld.

In de jaren die volgden, speelde Strauss in talloze televisiefilms en miniseries, waaronder “The Jericho Mile” (1979), waarvoor hij een Emmy Award won, “Masada” (1981) en “Kane & Abel” (1985).

Hij verscheen ook in films als “Soldier Blue” (1970) en “The Last Tycoon” (1976).

Peter Strauss is drie keer getrouwd.

Zijn eerste huwelijk was met Beverly Baker Paulding in 1973, maar ze scheidden in 1979.

In 1983 trouwde hij met actrice Nicole Fons, met wie hij een zoon heeft, Justin.

Dit huwelijk eindigde in 1994.

Sinds 1998 is hij getrouwd met actrice Rachel Ticotin (Joepie 17 november 1979)