Categorie: Beroemde mensen

45 jaar geleden, Barry Manilow tegen halve prijs op reuze scherm.

Barry Manilow, geboren als Barry Picus en zoon van Joodse immigranten, groeide uit tot ‘The king of soft rock’.

Een van zijn onsterfelijke hits is ‘Copacabana (at the Copa)’, met die onvergetelijke openingszin: ‘Her name was Lola/ She was a showgirl’.

Hoewel Manilow de vrolijke melodie schreef, kwam de tekst van de hand van Jack Feldman en Bruce Sussman.

De Lola in het lied was geen verzinsel; haar personage was gebaseerd op Lola Falana, een succesvolle Amerikaanse zangeres en danseres met de bijnaam ‘Black Venus’.

Haar talent werd in 1975 erkend met een nominatie voor de Tony Award voor Beste Actrice in een Musical, voor haar rol als Edna Mae Sheridan in ‘Doctor Jazz’.

Ze werd hiermee de tweede beroemde Lola in de muziekgeschiedenis, na het gelijknamige nummer van The Kinks.

Terwijl in ‘Copacabana’ op bloederige wijze om Lola’s hand wordt gevochten, was het liefdesleven van de echte Lola ook turbulent.

Haar geheime relatie met de op dat moment getrouwde Sammy Davis jr. bleef niet lang verborgen en was voor zijn echtgenote May Britt de reden om te scheiden.

Later was Falana nog kortstondig getrouwd met Butch Tavares van de band Tavares.

In 1978, hetzelfde jaar dat de wereld zong over Lola’s fictieve liefdesleven, onderging Manilows eigen amoureuze leven een cruciale wending.

Hij ontmoette Garry Kief, die niet alleen zijn manager, maar ook zijn levenspartner zou worden.

Dit stond in schril contrast met zijn korte, mislukte huwelijk met jeugdliefde Susan in 1964.

De langdurige, geheime relatie met Kief zou, naar eigen zeggen, zijn leven redden.

‘Mijn carrière explodeerde in die tijd’, vertelde Manilow in The Guardian. ‘Het was een gekkenhuis. Avond na avond thuiskomen in een lege hotelkamer, daar komen vanzelf problemen van.

Omdat ik Garry had, was er iemand in die hotelkamer om mee te huilen en om plezier mee te hebben.’

Pas in 2017, in een groot interview met People getiteld ‘My untold story’, kwam Manilow publiekelijk uit de kast.

Hij was toen al drie jaar met Kief getrouwd. De zanger had altijd gevreesd dat openlijke homoseksualiteit zijn carrière zou schaden, maar het nieuws deed amper stof opwaaien; het leek een publiek geheim.

Vandaag de dag, op 82-jarige leeftijd, is Manilow nog steeds actief.

Hij is een vaste waarde in het Westgate International Theater in Las Vegas.

Dat is een zaal met een rijke geschiedenis: niemand minder dan Elvis Presley stond er tussen 1969 en 1976 maar liefst 636 keer op het podium.

Het is een mijlpaal die Manilow inmiddels ruimschoots heeft overtroffen.

Daarnaast trekt hij in de lente van 2026 door andere Amerikaanse steden met zijn “The Last Concerts” tour. Ook een optreden in Londen staat gepland in juni 2026.

Twee weken geleden, op 23 september, bracht Manilow zelf een nieuwe single uit met als titel “Once Before I Go”. Het is een cover van een nummer dat Peter Allen samen met Dean Pitchford schreef in 1983, en dat terug te vinden is op zijn album “Not The Boy Next Door”

40 jaar geleden, thuis bij James B. Sikking, die we toen kende van zijn rol Howard Hunte in de tv-serie Hill Street Blues.

James Sikking was een acteur die in tal van films en televisieseries te zien was.

Bij het grote publiek werd hij vooral bekend door zijn rol als de tactisch onderlegde Lt. Howard Hunter in de iconische politieserie ‘Hill Street Blues’, een rol die hij van 1981 tot 1987 vertolkte.

Later speelde hij tussen 1989 en 1993 ook de rol van Dr. David Howser in de populaire serie ‘Doogie Howser, M.D.’.

Sikking, die soms op de aftiteling verscheen als James B. Sikking, is de vader van acteur Andrew Sikking.

Hij overleed op 13 juli 2024 op 90-jarige leeftijd in zijn huis in Los Angeles aan de gevolgen van dementie.

Vandaag, 35 jaar geleden, kwam Stefano Casiraghi, de echtgenoot van prinses Caroline van Monaco, op tragische wijze om het leven.

Stefano Casiraghi, een succesvol Italiaans zakenman en sportman, stierf tijdens een wereldkampioenschap offshore powerboat-racen.

Voor de kust van Saint-Jean-Cap-Ferrat in Zuid-Frankrijk sloeg het noodlot toe toen zijn catamaran, de “Pinot di Pinot”, kapseisde bij hoge snelheid. Casiraghi, die op dat moment zijn wereldtitel verdedigde, overleefde het ongeval niet.

Hij was de zoon van ondernemer Giancarlo Casiraghi en Fernanda Palici.

Voor zijn huwelijk had hij al een succesvolle carrière opgebouwd, met uiteenlopende zakelijke activiteiten van de export van sportschoenen tot vastgoedontwikkeling.

Zijn ondernemersgeest bracht hem fortuin in de scheepsbouw en de vastgoedsector, met investeringen in Italië, Afrika en de Verenigde Staten.

Op 29 december 1983 trad hij in het huwelijk met prinses Caroline van Monaco. Samen kregen ze drie kinderen die in korte tijd hun vader moesten missen: Andrea, Charlotte en Pierre.

De nalatenschap van Stefano Casiraghi leeft voort door deze kinderen, die inmiddels zelf een gezin hebben gesticht.

Zijn oudste zoon, Andrea Casiraghi (1984), is momenteel de vierde in de lijn van troonopvolging.

In 2002 werd hij door het Amerikaanse tijdschrift People opgenomen in hun lijst van ’50 Most Beautiful People’.

Hij is een liefhebber van voetbal, paardrijden, skiën en gitaarspelen.

Op 31 augustus 2013 trouwde hij in de tuinen van het prinselijk paleis met Tatiana Santo Domingo, dochter van de Colombiaanse zakenman Julio Mario Santo Domingo Jr. en de Braziliaanse Vera Rechulski.

Het paar heeft drie kinderen: zoon Sasha (2013), dochter India (2015) en zoon Maximilian Rainier (2018).

Dochter Charlotte Casiraghi (1986) groeide in Parijs uit tot een mode-icoon voor jongere meisjes, mede dankzij haar elegante uitstraling.

Hoewel zij zelf geen koninklijke titel voert, is ze elfde in de lijn van de Monegaskische troonopvolging.

Charlotte kreeg in 2013 een zoon, Raphaël, met komiek Gad Elmaleh.

Op 1 juni 2019 huwde ze de Franse regisseur Dimitri Rassam, met wie ze eind 2018 hun zoon Balthazar kreeg.

De jongste zoon, Pierre Casiraghi (1987), heeft sinds mei 2008 een relatie met de journaliste Beatrice Borromeo.

Het paar trad op 25 juli 2015 in Monaco in het huwelijk voor de wet.

De kerkelijke inzegening volgde op 1 augustus 2015 op Isola Bella, een eiland in het Lago Maggiore dat eigendom is van de familie van zijn vrouw.

Dit “mooie eiland” werd in 1630 gekocht door graaf Carlo III Borromeo, die het naar zijn vrouw Isabella noemde.

Hij liet er een kasteel in barokstijl bouwen met een indrukwekkende tuin, bestaande uit tien terrassen met antieke beelden waar traditioneel witte pauwen rondlopen.

De familie Borromeo, die ooit een heilige voortbracht, Carolus Borromeus, verblijft jaarlijks enkele weken op het eiland.

Beatrice Borromeo is de dochter van graaf Carlo Ferdinando Borromeo.

Omdat zij buiten het huwelijk werd geboren, draagt zij, net als haar oudere broer, geen adellijke titel.

Beatrice werkt voor de Italiaanse pers. Samen met Pierre kreeg ze twee zonen: Stefano, geboren op 28 februari 2017, en Francesco, geboren op 21 mei 2018.

Vandaag vindt in Luxemburg een historische gebeurtenis plaats: Groothertog Henri treedt af en zijn oudste zoon, Guillaume, wordt ingehuldigd als de nieuwe groothertog.

De dag van de troonswissel volgt een strak protocol. Om 10:00 uur ’s ochtends vindt de abdicatie van Henri plaats, gevolgd door de inzwering van Guillaume.

Rond het middaguur presenteert de nieuwe groothertog zich met zijn gezin aan het volk tijdens een balkonmoment.

Daarna volgt een wandeling langs het publiek en een receptie voor de regering.

De feestelijkheden worden ’s avonds afgesloten met een galadiner in het groothertogelijk paleis, in aanwezigheid van buitenlandse gasten en koninklijke collega’s.

De troonswissel wordt bijgewoond door hooggeplaatste gasten, waaronder koning Filip, koningin Mathilde en kroonprinses Elisabeth van België, alsook koning Willem-Alexander, koningin Máxima en de Prinses van Oranje uit Nederland.

De aanwezigheid van deze koningshuizen is niet toevallig; de families zijn nauw met elkaar verwant.

De band met het Belgische koningshuis is het directst.

De moeder van Henri, Joséphine-Charlotte (1927-2005), was prinses van België en de oudere zus van de voormalige koningen Boudewijn en Albert.

De connectie met het Nederlandse koningshuis gaat verder terug in de geschiedenis.

Zowel het Nederlandse Huis van Oranje-Nassau als het Luxemburgse Huis van Nassau stammen af van het oude hertogdom Nassau.

De Nederlandse koningen Willem I, II en III waren tevens groothertog van Luxemburg.

Aan deze personele unie kwam een einde toen er in Nederland geen mannelijke troonopvolger meer was.

Volgens een oud familieverdrag ging de Luxemburgse troon toen over naar een andere tak van de Nassau-familie.

Hoewel koning Willem-Alexander en groothertog Henri dus geen directe bloedverwanten zijn, delen ze een verre gemeenschappelijke voorouder.

De nieuwe groothertogin, Stéphanie, is van Belgische afkomst.

Geboren als gravin Stéphanie de Lannoy, stamt ze uit een oud adellijk geslacht.

Ze groeide op in het kasteel van Anvaing in Henegouwen en volgde een Nederlandstalige basisschool in Ronse.

Haar verdere opleiding was internationaal, met studies in Frankrijk, Brussel, Moskou (Russisch) en Leuven (germanistiek). Ze sloot haar studietijd af in Berlijn met een scriptie en een stage op de Belgische ambassade.

Op 20 oktober 2012 trouwde ze met erfgroothertog Guillaume.

Naar aanleiding van haar huwelijk deed ze afstand van haar Belgische nationaliteit en werd ze Luxemburgse.

Samen hebben ze twee zonen: prins Charles, geboren in 2020, en prins François, geboren in 2023.

Guillaume zelf heeft ook sterke banden met de Europese vorstenhuizen.

Zo is hij de peetoom van onder anderen prins Emmanuel van België en prinses Ariane der Nederlanden.

Vanaf 3 oktober zal zijn officiële titel luiden: Zijne Koninklijke Hoogheid Guillaume, bij de Gratie Gods Groothertog van Luxemburg, Hertog van Nassau en Prins van Bourbon-Parma.

40 jaar geleden, Barbara Valentin van Busenwunder tot Vertrouweling van Freddie Mercury.

De periode die Freddie in de jaren tachtig in München doorbracht, met Barbara als een van zijn beste vrienden, was een tijd van intense feesten en persoonlijke vrijheid.

Nummers uit die tijd, met name van zijn soloalbum ‘Mr. Bad Guy’ (1985), weerspiegelen die levensstijl.

Het nummer ‘Living on My Own’ wordt vaak gezien als een perfecte beschrijving van zijn leven in München, een leven waar Barbara een centraal onderdeel van was.

De directste en zichtbare link tussen hen is haar verschijning in de videoclip van het Queen-nummer ‘It’s a Hard Life’ uit 1984.

Freddie zelf vatte hun speelse en uitbundige vriendschap samen in de credits van zijn soloalbum met de tekst: “Thank you for big tits and misconduct” (“Bedankt voor de grote tieten en het wangedrag”).

De Oostenrijkse actrice Barbara Valentin werd in 1940 in Wenen geboren als Uschi Ledersteger.

Als dochter van architect Hans Ledersteger en toneelspeelster Irmgard Alberti leek een artistieke loopbaan voor haar weggelegd.

In 1959 maakte ze haar debuut in de speelfilm ‘Ein Toter hing im Netz’.

In de jaren zestig groeide Valentin uit tot een bekende actrice, die door velen werd omschreven als ‘das Busenwunder’.

Haar opvallende borstomvang overschaduwde haar acteerprestaties zodanig dat ze vooral werd gevraagd voor seksfilms als ‘Schulmädchenrapport’ en ‘In Frankfurt sind die Nächte heiss’.

Een keerpunt in haar carrière kwam toen regisseur Rainer Werner Fassbinder haar potentieel zag en haar een kans gaf in serieuze karakterrollen.

Onder zijn leiding speelde ze in films als ‘Martha’, ‘Lili Marleen’ en ‘Welt am Draht’, waarmee ze liet zien meer te zijn dan haar imago.

Haar laatste speelfilm, ‘Die Hunde sind schuld’, verscheen in 2000.

Haar privéleven was minstens zo roerig en spraakmakend.

Valentin haalde ook de voorpagina’s van de Duitse boulevardpers met haar worsteling met verslavingen, waaronder een cocaïneverslaving.

De laatste jaren van haar leven werden getekend door ziekte. Na een hersenbloeding lag ze lange tijd in coma en was ze daarna aan een rolstoel gekluisterd.

Barbara Valentin overleed in 2002 op 61-jarige leeftijd in München.

Vandaag veertig jaar geleden, op maandag 30 september 1985, werd Shirley Bassey’s 22-jarige dochter Samantha dood gevonden na een val van de Clifton Suspension Bridge in Bristol, Engeland.

Bassey heeft altijd volgehouden dat de dood van haar dochter geen zelfmoord was.

Bassey zelf werd in Cardiff geboren als jongste van zeven kinderen.

Haar vader was van Nigeriaanse afkomst en haar moeder kwam uit Yorkshire.

Haar ouders scheidden toen ze drie jaar oud was.

Op haar vijftiende verliet ze school om in een fabriek te werken en ’s avonds op te treden in lokale pubs en clubs.

In 1953 kreeg ze een rol in de musical ‘Memories of Jolson’.

Bassey was tweemaal getrouwd: met Kenneth Hume van 1961 tot 1965, en met Sergio Novak van 1968 tot 1977.

Tijdens haar tweede huwelijk was Novak ook haar manager.

Shirley Bassey heeft ook een oudere dochter, Sharon, en een geadopteerde zoon.