Categorie: Disco

45 jaar geleden, Bonnie Pointer met haar disco cover van het nummer Heaven Must Have Sent You.

De single bereikte vreemd genoeg niet de Brt Top 30 in Vlaanderen en de Top 40 in Nederland.

Wel bereikte het nummer in Vlaanderen de drieëntwintigste plaats in de voorloper van de Ultratop 50.

Het nummer is geschreven door Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland toen ze bij Motown waren, en voor het eerst opgenomen door The Elgins in 1966.

Het nummer van Bonnie Pointer is ook terug te vinden op haar zelfgetiteld solo debuutalbum dat in 1978 door Motown werd uitgebracht.

De producers van het nummer waren Jeffrey Bowen en Berry Gordy.

Bonnie Pointer, geboren als Patricia Eva Pointer, was een Amerikaanse zangeres, die vooral bekend stond om haar werk met de zanggroep The Pointer Sisters.

Ze begon haar solocarrière in 1977 en had verschillende hits, waaronder “Heaven Must Have Sent You”.

Bonnie Pointer overleed op 8 juni 2020.

Boney M te gast in Leysin voor opname van hun nieuwe single Hooray! Hooray! It’s a Holi-Holiday.

De single was zowel in Vlaanderen als in Nederland goed voor een eerste plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Wat weinig mensen weten is dat dit een nummer is uit 1927 en toen voor het eerst opgenomen door Gid Tanner en His Skillet-Lickers met Riley Puckett en Clayton McMichen en met toen als titel Polly Woddle Doo.

Acht jaar later leer het grote publiek dit nummer kennen dankzij de film The Littlest Rebel met in de hoofdrol Shirley Temple (Joepie 18 maart 1979).

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden brak Claudja Barry door met haar hit Boogie Woogie Dancing Shoes.

Het nummer werd geschreven door Mats Björklund, Jörg Evers, Keith Forsey en Jürgen S. Korduletsch, die ook de producer was.

Het nummer verscheen op het album I Wanna Be Loved By You, dat in 1978 werd uitgebracht.

Dancing Shoes was haar grootste hit, die in verschillende landen de top 10 bereikte.

In Vlaanderen bereikte het nummer de elfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland kwam het nummer niet verder dan de Tipparade.

Gisteren nog vandaag

De Nederlandse zangeres Dee Dee te gast op het Yamaha-festival in Japan.

Dee Dee (echte naam Anna Dekkers) werd geboren in Amsterdam op 25 juli 1956. De enige droom dat ze had was zangeres worden.

In 1977 begint haar zangcarrière als zangeres in de groep Head Over Heels (New Wave). I

In 1977 brachten ze hun enige single uit met als titel Do That Thing.

In deze periode was ze ook achtergrondzangeres bij Johnny Kendall & The Heralds.

Enkele maanden later komt ze in contact met Jacques Zwart (had een grote hit in de jaren 60 met de hit “Ik heb geen zin om op te staan” en was ook zanger bij de minder succesvolle groepen Amsterdam en Think Tank.

Later werkte hij als producer, arrangeur en tekstschrijver.

Hij werkte onder meer met Ben Cramer, Corry Konings, Oscar Harris, Luv en Doris D & the Pins).

Dankzij Jacques begon ze een kortstondige solocarrière als discozangeres onder de artiestennaam Dee Dee.

Samen maakten ze het album Loving You en daaruit de disco single ‘I Put a Spell on You’, een nummer geschreven door Screamin’ Jay Hawkins.

Alan Price scoorde er toen een hit mee in 1966.

Hij had toen de groep Animals verlaten om verder te gaan als soloartiest.

In november 1978 vertegenwoordigde Dee Dee Nederland op het Japanse World Popular Song Festival (Yamaha-festival) in Tokyo met het nummer Hold Me.

Het nummer was een grote hit in Japan, maar helaas de daaropvolgende singles Give Me Something en Sweet Sweet Lovin’ waren minder succesvol.

Dus begon ze in 1979 als één van de Bombita’s van Herman Brood’s Wild Romance.

In 1980 zong ze ook bij Beau Boy

Dankzij haar vriendschap met Jacques Zwart leer ze ook Hans van Hemert kennen, die in 1980 een idee had om een nieuwe vocale groep op te richten.

Hans van Hemert kennen we als zanger, maar had meer succes als producer.

Zijn eerste grote succes als producer en componist was de hit Elephant Song van de zanger Kamahl (1975).

Hij werkte ook met Boudewijn de Groot, Q65, Mouth & MacNeal, Sandra & Andres, American Gypsy, Mac & Katie Kissoon en Luv.

De groep kreeg de naam Vulcano en de andere leden warenJos Groothuizen (broer van Angela Groothuizen, die we onder ander kennen van de Dolly Dots), Suzanne Venneker en René van der Wel.

Na hun eerste debuutsingle Shut Up and Boogie volgde nog een tweede hit met Superman.

Na een aantal Engelse nummers gemaakt te hebben besloten ze om mee te doen met het Nationale Songfestival in 1983 en ze werden daar tweede met het nummer: Een beetje van dit, een beetje van dat.

Dit nummer werd ondanks de tweede plaats een grote hit in Vlaanderen en Nederland.

Na dit succes volgde nog een hit met Als je haar maar goed zit en na nog twee bescheiden plaatjes viel de band uit elkaar in 1986.

Nadat Vulcano uit elkaar was gegaan nam ze haar solocarrière weer op.

Vanaf 1985 bracht ze een aantal singles uit, echter zonder noemenswaardig succes.

In 1986 nam ze als solist deel aan het Nationaal Songfestival met ‘(Ik speel) de clown’ en ‘Fata Morgana’

In 2006 vroeg Dee Dee aan de andere leden van de groep Vulcano om te komen kijken naar haar optreden van haar nieuwe groep en werden de leden op het podium geroepen door haar.

Toen de band werd ingezet van hun hit “Een beetje van dit en een beetje van dat” zongen ze uit volle borst mee.

Na dit spontane optreden is de vulkaan weer uitgebarsten en treden ze weer op door het hele land, platen maken doen ze niet meer.

Ook worden ze nog veel gevraagd bij straatfeesten (Joepie 17 december 1978).

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse discozanger Sylvester is overleden.

Sylvester James werd geboren op 6 september 1947 in Watts, een arme wijk in Los Angeles, waar hij opgroeide in een religieuze familie.

Hij zong al van jongs af aan in het koor van zijn kerk, waar hij de invloed van gospel, blues en jazz onderging.

Hij worstelde echter met zijn seksuele identiteit en werd niet geaccepteerd door zijn gemeenschap.

Daarom besloot hij op 22-jarige leeftijd te verhuizen naar San Francisco, de stad van de hippies en de homobeweging.

Daar sloot hij zich aan bij de The Cockettes, een extravagante dragqueengroep die experimenteerde met theater, muziek en mode.

Sylvester ontwikkelde zijn eigen soloshows, waarin hij nummers vertolkte van zijn idolen Billie Holiday en Josephine Baker.

Hij combineerde zijn krachtige stem met een glamoureuze uitstraling en een gevoel voor humor.

In 1977 begon Sylvester zijn solocarrière als discozanger.

Zijn eerste album, Sylvester, bevatte de singles Down, Down, Down en Over And Over, die matig succesvol waren.

Zijn tweede album, Step II, bracht hem echter internationale roem.

De singles You Make Me Feel (Mighty Real) en Dance (Disco Heat) werden disco-klassiekers en bereikten de top van de hitlijsten.

Sylvester werd een icoon van de discoscene en de homocultuur.

Hij stond bekend om zijn energieke optredens, zijn extravagante outfits en zijn trotse houding.

Hij werkte samen met verschillende producers en muzikanten, waaronder Patrick Cowley, een pionier van de synthesizermuziek.

Samen maakten ze de single Do You Wanna Funk, die in 1982 een grote hit werd in Vlaanderen.

Sylvester was ook een activist die zich inzette voor de strijd tegen hiv en aids, de ziekte die hem uiteindelijk fataal werd.

Hij overleed op 16 december 1988 op 41-jarige leeftijd.

Hij werd begraven in zijn geboortestad Los Angeles.

In 2004 werd zijn nummer You Make Me Feel (Mighty Real) opgenomen in de Dance Music Hall of Fame.

In 2005 werd hij postuum geëerd in dezelfde Hall of Fame voor zijn prestaties als artiest.

Sylvester over zijn nieuwe Album Living Proof (november 1979)

Gisteren nog vandaag

Sylvester in de Joepie van 13 augustus 1979

Gisteren nog vandaag

Sylvester met zijn hit You Make Me Feel (Joepie 23 oktober 1978)

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Bell & James met hun debuutalbum Bell & James.

Bell & James waren een Amerikaans soul- en popduo dat in 1978 bekend werd met hun debuutalbum Bell & James.

Voor mij één van de beste disco albums van 1978, maar helaas niet succesvol in Vlaanderen en Nederland.

Het duo bestond uit Leroy Bell en Casey James, die elkaar ontmoetten in een band genaamd Special Blend.

Het album werd geproduceerd door Thom Bell, een van de grondleggers van de Philadelphia soul. Trouwens Thom Bell was de halfbroer van Leroy Bell zijn vader.

Bell & James schreven samen nummers voor artiesten als Lou Rawls, Elton John, L.T.D, The Spinners, Maxine Nightingale, Dee Dee Bridgewater en The O’Jays.

Ze werkte en waren goed bevriend met het ander gekende duo, componisten en producers Gamble & Huff.

Hun grootste hit was Livin’ It Up (Friday Night), die in 1979 de top 10 bereikte in de Billboard Hot 100.

Het nummer werd ook gebruikt als themalied voor de sitcom 13 East.

Bell & James bleven samenwerken tot 1982, toen ze hun laatste album Only Make Believe uitbrachten.

Daarna gingen ze elk hun eigen weg.

Casey James werd een succesvolle producer en werkte onder anderen met Teddy Pendergrass, Phyllis Hyman en Regina Belle.

Leroy Bell begon een solocarrière en deed mee aan het tv-programma The X Factor in 2011.

In 2002 gebruikte Jennifer Lopez als sample een nummer van het duo en dit nummer Still is terug te vinden op haar album This Is Me…Then. Trouwens Still is ook de naam van haar parfum.

Bell & James zijn nog steeds bevriend en treden af en toe samen op.

45 jaar geleden, Boney M in de Joepie van 27 november 1978.

Het nummer Rasputin werd uitgebracht op 28 augustus 1978 als de tweede single van hun derde studioalbum “Nightflight to Venus”.

Het nummer is geschreven producer Frank Farian, samen met George Reyam en Fred Jay.

Het nummer diende als een muzikale weergave van de historische figuur Grigori Rasputin, die nauw verbonden was met tsaar Nicolaas II en uiteindelijk een gruwelijk einde tegemoet ging.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een tweede plaats in de Brt Top 30 en in Nederland goed voor een achtste plaats in de Top 40.

Dankzij de remix van producer Kevin Christie, beter bekend onder zijn artiestennaam Majestic bereikte het nummer terug de hitparade in 2021.

In Vlaanderen weer goed voor een tweede plaats in de Ultra Top 50 en een vijfde plaats in de Nederlandse Top 40.

45 jaar geleden, Sheila & B Devotion met hun disco cover van de klassieker Singin’ In The Rain.

Geboren als Annie Chancel begon ze haar muzikale carrière in een bandje en werd ontdekt in 1962, toen ze haar eerste single uitbracht met de titel Sheila, haar artiestennaam.

Het liedje was een succes, maar moest concurreren met een andere versie van Lucky Blondo.

Sheila brak definitief door in 1963 met het nummer L’école c’est fini, dat zes weken op de eerste plaats stond in de Franse hitlijst en 800.000 keer werd verkocht.

Haar eerste album was ook het best verkochte album van dat jaar, waarmee ze andere Franse zangeressen als Sylvie Vartan en Françoise Hardy overtrof.

Sheila scoorde in de jaren zestig nog meer hits, zoals Toujours des beaux jours, C’est toi que j’aime, Le Folklore Américain, Le Cinéma, Bang Bang (een cover van Cher) en Adios Amor, dat acht weken op nummer één bleef.

Haar grootste succes was Les rois mages, dat in 1971 vier weken de hitlijst aanvoerde en bijna een miljoen keer werd verkocht.

Met de Spaanse versie Los Reyes Magos bereikte ze ook de markten van Mexico, Argentinië en Spanje.

In 1973 trouwde Sheila met de zanger Ringo (geboren als Guy Bayle).

Claude François, waar ze al sinds 1963 mee bevriend was, was getuige van dit huwelijk.

Sheila en Ringo namen samen een duet op, Les Gondoles à Venise, dat ook vier weken op de eerste plaats stond.

In 1975 kregen ze een zoon, Ludovic, maar het huwelijk liep stuk in 1979.

In 1977 maakte Sheila een overstap naar de discostijl met het Engelstalige nummer Love me Baby, waarbij ze werd begeleid door de dansers B. Devotion.

De dansers waren Arthur Wilkins (overleden 9 februari 2015), Basil Mac Farlane en Freddy Stracham.

Het liedje was een succes in Frankrijk en ook in andere Europese landen, zoals Duitsland en Italië.

Sheila en B. Devotion hadden ook een hit met Singing in the rain, een discobewerking van de klassieker uit de film met Gene Kelly.

In Vlaanderen goed voor een vierde plaats en in Nederland bereikte de single de derde plaats in de Top 40.

Ondanks haar Engelse singles brengt ze ook nog het Franse Kennedy Airport uit om haar Franse fans niet te vergeten.

Met Seven Lonely Days heeft ze in 1979 opnieuw een grote hit beet.

In Frankrijk verkoopt de single 550.000 keer en ook in Duitsland, Zweden en Spanje is het een dikke hit.

In 1979 leidt haar samenwerking met Bernard Edwards en Nile Rodgers voor de opname van het album King of the World (uitgebracht in 1980) tot mondiaal verkoopsucces.

Haar grote successingle Spacer van einde 1979 staat op dit album.

Deze single dat in 52 landen verkocht wordt en 6 miljoen keer over de toonbank gaat.

Hiermee scoort ze ook in Australië, de Verenigde Staten, Finland en Engeland.

Het nummer verblijft een half jaar in de top tien van de hitparade en wordt ook vaak gecoverd.

De videoclip werd opgenomen in Londen, de eerste keer dat Sheila buiten Frankrijk een clip opnam.

Om tevens haar Franse fans tevreden te houden brengt ze in 1980 met Pilote sur les Ondes ook een Frans album uit.

Een jaar later covert ze Shaddap a you face van Joe Dolce (Et ne la ramène pas).

Aan het einde van het jaar brengt ze een nieuw Engelstalig album uit, Little darlin, in rockstijl.

In 1982 covert ze Gloria van Umberto Tozzi (Glori-Gloria) en heeft ook hier een hit mee.

In 1983 brengt ze On dit uit, een album in het Frans met liedjes speciaal voor haar geschreven.

In 1983 ontmoet ze Yves Martin.

Ze werkt met hem samen tot 1988 en is met hem getrouwd.

Echt succesvol was ze niet meer en in 1989 besluit ze, teleurgesteld, te stoppen met de muziek.

Tussen 1989 en 1998 schrijft ze 3 boeken, verschijnt op tv en stort zich op het maken van beelden (sculptures).

In 1998 is haar comeback in de muziekwereld. En verrassend genoeg succesvol.

Het album Le Meilleur met oude en nieuwe songs wordt ‘goud’ in Frankrijk.

In 2002 brengt ze het album Seulement pour toi uit, met slechts zeven liedjes.

Het album werd opgenomen in de zomer tussen de overlijdens van haar ouders in.

Datzelfde jaar viert ze haar veertigjarig artiestenjubileum in de Olympia.

In 2005 brengt haar zoon Ludovic het boek Fils de (zoon van) uit, waarin hij vertelt hoe moeilijk het is om in de schaduw van zijn moeder te staan.

In 2012 viert ze met Ce soir, c’est notre anniversaire haar vijftigjarig jubileum in de Olympia.

Sheila is nu nog vaak op tv en toer nog altijd door Frankrijk en de rest van Europa.

Sheila verkocht meer dan 85 miljoen platen.

Volgens het boek 40 ans de tubes 1960-2000 is ze in Frankrijk de zangeres met het meeste gouden platen (39 in Frankrijk en 89 in de wereld).

In Frankrijk wordt ze alleen maar overtroffen door Johnny Hallyday, die 40 gouden platen heeft.

Sheila (zomer 1965)

Gisteren nog vandaag

Vandaag 45 jaar geleden, Karen Young met haar nummer Hot Shot komen binnen in de Brt Top 30.

Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Andrew Kahn en Kurt Borusiewicz, en stond twee weken op nummer 1 in de Billboard disco chart.

Het nummer bereikte ook de 67e plaats in de Billboard Hot 100 en de 34e plaats in de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30, in Nederland bereikte het nummer de tweede plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum met dezelfde naam dat werd uitgebracht door West End Records.

Karen Young was getrouwd met John Young, met wie ze een zoon had, John Jr.

Ze woonde in Philadelphia, waar ze ook geboren was.

Ze begon haar carrière als achtergrondzangeres voor artiesten als Lou Rawls, Teddy Pendergrass en Harold Melvin & the Blue Notes.

Ze had ook een eigen band, The Tri-Us, waarmee ze optrad in lokale clubs.

Na haar succes met Hot Shot probeerde ze haar stijl te veranderen en meer rock- en popnummers op te nemen, maar zonder veel succes.

In 1982 nam ze nog een discohit op, Deetour, die de 21e plaats haalde in de Dance Club Songs chart.

Karen Young overleed op 26 januari 1991, op 39-jarige leeftijd aan een maagbloeding.

In 2007 werd er een nieuwe versie van Hot Shot uitgebracht, met nieuwe remixen die gebruikmaakten van haar stem.

Deze versie bereikte de 7e plaats in de Dance Club Songs chart, bijna 30 jaar na het origineel en 16 jaar na haar dood.