Categorie: Disco

Dan Hartman, van ruige rocker tot discokoning en zijn tragisch einde.

Dan Hartman, was niet alleen de schrijver, maar ook de producer van deze discohit die hij samen zong met de krachtige stem van Loleatta Holloway, een Amerikaanse zangeres die we kennen van onder meer de nummers “Love Sensation”, “Hit and Run”, “Love Sensation” en de prachtige ballade “Cry To Me” uit haar debuutalbum met dezelfde titel en dit jaar ook al 45 jaar geleden uitgebracht in 1975.

Weet je trouwens dat “Love Sensation” later gesampled werd voor het nummer “Ride on Time” van Black Box en “Good Vibrations” van Marky Mark and the Funky Bunch?

Om dan nog maar te zwijgen, over de cover van Relight My Fire door de jongens van Take That met zangeres Lulu, waardoor het nummer terug hoog scoorde in de hitparade.

Eind verleden jaar, oktober 2024 bracht Cascada (geboren als Natalie Horler, Bonn, 23 september 1981) haar cover uit van deze dance klassieker.

Het nummer leverde Hartman en Holloway in België een zevende plaats op in de BRT Top 30, en in Nederland zelfs een indrukwekkende derde plaats in de Top 40.

Maar voordat hij de discowereld veroverde, liet Hartman in 1976 al van zich horen met zijn debuutsingle “High Sign”, die een veel ruiger geluid had.

Misschien verrassend, maar Hartman speelde in die beginjaren zelfs basgitaar in de band van Johnny Winter en was later gitarist en zanger bij de Edgar Winter Group!

De wereld leerde Hartman pas echt goed kennen in de hoogtijdagen van de disco, met name door zijn hit “Instant Replay” uit 1978.

Dit nummer bereikte in verschillende landen de top van de hitlijsten en wordt nog steeds gezien als een absolute discoklassieker.

Wist je dat de baslijn van “Instant Replay” geïnspireerd was door “Philadelphia Freedom” van Elton John?

In 1984 was het weer raak met “I Can Dream About You”, een nummer dat niet alleen hoog in de hitlijsten belandde, maar ook te horen was in de actiefilm “Streets of Fire” uit datzelfde jaar.

Hij schreef “I Can Dream About You” oorspronkelijk voor Hall & Oates, maar besloot het uiteindelijk zelf op te nemen!

Een jaar later, had hij terug een hit met het nummer We Are The Young.

In 1986, had hij een bescheiden hit met het nummer Waiting To See You.

Zowel “We Are The Young” als “Waiting To See You” kon in Nederland reken op radio steun, want beide waren toen goed als de Alarmschijven van de week.

Maar ondanks die steun, bleef het succes dus beperkt.

Helaas kwam er in 1994 een einde aan het leven en de carrière van Dan Hartman. Hij overleed namelijk op slechts 43-jarige leeftijd in Westport, Connecticut aan de gevolgen van een hersentumor (Joepie 9 december 1979).

Vandaag mag de Amerikaanse zangeres en actrice Yvonne Elliman 73 kaarsjes uitblazen.

Elliman’s vader was van Ierse afkomst en was politieagent en speelde piano en had een brede muzieksmaak, van klassiek tot jazz en blues en haar moeder was van Japanse afkomst en speelde ukelele en piano, en zong in lokale groepen.

Ze groeide op in Hawaii en begon op jonge leeftijd met piano spelen en zong in het schoolkoor en speelde later ook in een band genaamd “We Folk” die lokale talentenjachten won.

Ze studeerde aan de President Theodore Roosevelt High School, waar ze afgestudeerde in 1969

Elliman studeerde drama aan de University of Hawaii, maar verliet de universiteit om haar muzikale carrière na te jagen.

In 1969 verhuisde Elliman naar Londen en begon op te treden in folkclubs, bars en clubs.

Werd daar ontdekt door Andrew Lloyd Webber en Tim Rice, die haar vroegen om de rol van Maria Magdalena te spelen in hun rockopera Jesus Christ Superstar.

De schrijvers, Andrew Lloyd Webber en Tim Rice, zijn gedwongen eerst een album met de muziek te maken, omdat anders niemand de musical op de planken wil brengen.

Dit naar aanleiding van een eerdere musical van het duo, Joseph & The Amazing Technicolour Dreamcoat die volkomen geflopt is.

De opnamen voor de soundtrack hebben eind 1970 in Londen plaats.

Buiten Yvonne Elliman als Maria, horen we ook Murray Head als Judas en Ian Gillan (zanger van Deep Purple) als Jezus.

Het is voor het eerst dat er rockmuziek gebruikt wordt voor een musical, en de inbreng van Ian Gillan zorgt ervoor dat het album ook onder de aandacht komt van de rockfans, die anders nooit een musical zouden kopen.

Yvonne Elliman speelde ook in de originele Broadwayproductie (1971) en in de filmversie (1973).

Haar vertolking van “I Don’t Know How to Love Him” werd een hit.

Werd genomineerd voor een Golden Globe Award voor Beste Actrice in een Musical/Komedie voor haar rol in Jesus Christ Superstar.

Dankzij dit succes tekende ze in 1972 platencontract bij Purple Records en bracht haar debuutalbum Yvonne Elliman uit.

Elliman was ook te horen als achtergrondzang op Clapton’s hit “I Shot the Sheriff” en ook op zijn albums 461 Ocean Boulevard en There’s One in Every Crowd en toerde met hem in de jaren 70.

In 1977 had ze een grote hit met het nummer “If I Can’t Have You”.

Het nummer was geschreven door de Bee Gees en bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten en werd gebruikt in de film Saturday Night Fever.

Vreemd genoeg bij ons in Vlaanderen en Nederland deed het nummer minder, in Vlaanderen goed voor een vierentwintigste plaats en in Nederland zelfs maar de achtentwintigste plaats in de Top 40.

Ze heeft in een aantal films gespeeld, waaronder “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” (1978).

Nummers van haar om te koesteren en waar ze vooral in Amerika hoog scoorde in de hitparade zijn de nummers “Love Me” (1976 en ook geschreven door Barry Gibb) en “Hello Stranger” (1977, een duet met Stephen Bishop)

Ze zong ook titelsong van de gelijknamige film “Moment by Moment”(1978)

Kampte begin de jaren 80 met stemproblemen, wat een van de redenen was waarom ze zich terugtrok uit de muziekindustrie.

Was vanaf 1972 tot en met 1980 getrouwd met Bill Oakes, een manager bij RSO Records (het label dat Saturday Night Fever uitbracht en waar hij ook aan meewerkte als co-producer).

Ze kregen samen een dochter, Sage (geboren in 1982).

Na haar scheiding van Oakes trouwde ze met songwriter Wade Hyman.

Ze kregen samen een zoon, Ben (geboren in 1986). Ze scheidden later.

Ze trouwde later in 2016 met Allan Alexander.

Na jaren in Los Angeles te hebben gewoond, keerde Elliman met haar echtgenoot terug naar Hawaii.

45 jaar geleden, Bonnie Pointer met haar disco cover van het nummer Heaven Must Have Sent You.

De single bereikte vreemd genoeg niet de Brt Top 30 in Vlaanderen en de Top 40 in Nederland.

Wel bereikte het nummer in Vlaanderen de drieëntwintigste plaats in de voorloper van de Ultratop 50.

Het nummer is geschreven door Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland toen ze bij Motown waren, en voor het eerst opgenomen door The Elgins in 1966.

Het nummer van Bonnie Pointer is ook terug te vinden op haar zelfgetiteld solo debuutalbum dat in 1978 door Motown werd uitgebracht.

De producers van het nummer waren Jeffrey Bowen en Berry Gordy.

Bonnie Pointer, geboren als Patricia Eva Pointer, was een Amerikaanse zangeres, die vooral bekend stond om haar werk met de zanggroep The Pointer Sisters.

Ze begon haar solocarrière in 1977 en had verschillende hits, waaronder “Heaven Must Have Sent You”.

Bonnie Pointer overleed op 8 juni 2020.

Boney M te gast in Leysin voor opname van hun nieuwe single Hooray! Hooray! It’s a Holi-Holiday.

De single was zowel in Vlaanderen als in Nederland goed voor een eerste plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Wat weinig mensen weten is dat dit een nummer is uit 1927 en toen voor het eerst opgenomen door Gid Tanner en His Skillet-Lickers met Riley Puckett en Clayton McMichen en met toen als titel Polly Woddle Doo.

Acht jaar later leer het grote publiek dit nummer kennen dankzij de film The Littlest Rebel met in de hoofdrol Shirley Temple (Joepie 18 maart 1979).

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden brak Claudja Barry door met haar hit Boogie Woogie Dancing Shoes.

Het nummer werd geschreven door Mats Björklund, Jörg Evers, Keith Forsey en Jürgen S. Korduletsch, die ook de producer was.

Het nummer verscheen op het album I Wanna Be Loved By You, dat in 1978 werd uitgebracht.

Dancing Shoes was haar grootste hit, die in verschillende landen de top 10 bereikte.

In Vlaanderen bereikte het nummer de elfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland kwam het nummer niet verder dan de Tipparade.

Gisteren nog vandaag

De Nederlandse zangeres Dee Dee te gast op het Yamaha-festival in Japan.

Dee Dee (echte naam Anna Dekkers) werd geboren in Amsterdam op 25 juli 1956. De enige droom dat ze had was zangeres worden.

In 1977 begint haar zangcarrière als zangeres in de groep Head Over Heels (New Wave). I

In 1977 brachten ze hun enige single uit met als titel Do That Thing.

In deze periode was ze ook achtergrondzangeres bij Johnny Kendall & The Heralds.

Enkele maanden later komt ze in contact met Jacques Zwart (had een grote hit in de jaren 60 met de hit “Ik heb geen zin om op te staan” en was ook zanger bij de minder succesvolle groepen Amsterdam en Think Tank.

Later werkte hij als producer, arrangeur en tekstschrijver.

Hij werkte onder meer met Ben Cramer, Corry Konings, Oscar Harris, Luv en Doris D & the Pins).

Dankzij Jacques begon ze een kortstondige solocarrière als discozangeres onder de artiestennaam Dee Dee.

Samen maakten ze het album Loving You en daaruit de disco single ‘I Put a Spell on You’, een nummer geschreven door Screamin’ Jay Hawkins.

Alan Price scoorde er toen een hit mee in 1966.

Hij had toen de groep Animals verlaten om verder te gaan als soloartiest.

In november 1978 vertegenwoordigde Dee Dee Nederland op het Japanse World Popular Song Festival (Yamaha-festival) in Tokyo met het nummer Hold Me.

Het nummer was een grote hit in Japan, maar helaas de daaropvolgende singles Give Me Something en Sweet Sweet Lovin’ waren minder succesvol.

Dus begon ze in 1979 als één van de Bombita’s van Herman Brood’s Wild Romance.

In 1980 zong ze ook bij Beau Boy

Dankzij haar vriendschap met Jacques Zwart leer ze ook Hans van Hemert kennen, die in 1980 een idee had om een nieuwe vocale groep op te richten.

Hans van Hemert kennen we als zanger, maar had meer succes als producer.

Zijn eerste grote succes als producer en componist was de hit Elephant Song van de zanger Kamahl (1975).

Hij werkte ook met Boudewijn de Groot, Q65, Mouth & MacNeal, Sandra & Andres, American Gypsy, Mac & Katie Kissoon en Luv.

De groep kreeg de naam Vulcano en de andere leden warenJos Groothuizen (broer van Angela Groothuizen, die we onder ander kennen van de Dolly Dots), Suzanne Venneker en René van der Wel.

Na hun eerste debuutsingle Shut Up and Boogie volgde nog een tweede hit met Superman.

Na een aantal Engelse nummers gemaakt te hebben besloten ze om mee te doen met het Nationale Songfestival in 1983 en ze werden daar tweede met het nummer: Een beetje van dit, een beetje van dat.

Dit nummer werd ondanks de tweede plaats een grote hit in Vlaanderen en Nederland.

Na dit succes volgde nog een hit met Als je haar maar goed zit en na nog twee bescheiden plaatjes viel de band uit elkaar in 1986.

Nadat Vulcano uit elkaar was gegaan nam ze haar solocarrière weer op.

Vanaf 1985 bracht ze een aantal singles uit, echter zonder noemenswaardig succes.

In 1986 nam ze als solist deel aan het Nationaal Songfestival met ‘(Ik speel) de clown’ en ‘Fata Morgana’

In 2006 vroeg Dee Dee aan de andere leden van de groep Vulcano om te komen kijken naar haar optreden van haar nieuwe groep en werden de leden op het podium geroepen door haar.

Toen de band werd ingezet van hun hit “Een beetje van dit en een beetje van dat” zongen ze uit volle borst mee.

Na dit spontane optreden is de vulkaan weer uitgebarsten en treden ze weer op door het hele land, platen maken doen ze niet meer.

Ook worden ze nog veel gevraagd bij straatfeesten (Joepie 17 december 1978).

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse discozanger Sylvester is overleden.

Sylvester James werd geboren op 6 september 1947 in Watts, een arme wijk in Los Angeles, waar hij opgroeide in een religieuze familie.

Hij zong al van jongs af aan in het koor van zijn kerk, waar hij de invloed van gospel, blues en jazz onderging.

Hij worstelde echter met zijn seksuele identiteit en werd niet geaccepteerd door zijn gemeenschap.

Daarom besloot hij op 22-jarige leeftijd te verhuizen naar San Francisco, de stad van de hippies en de homobeweging.

Daar sloot hij zich aan bij de The Cockettes, een extravagante dragqueengroep die experimenteerde met theater, muziek en mode.

Sylvester ontwikkelde zijn eigen soloshows, waarin hij nummers vertolkte van zijn idolen Billie Holiday en Josephine Baker.

Hij combineerde zijn krachtige stem met een glamoureuze uitstraling en een gevoel voor humor.

In 1977 begon Sylvester zijn solocarrière als discozanger.

Zijn eerste album, Sylvester, bevatte de singles Down, Down, Down en Over And Over, die matig succesvol waren.

Zijn tweede album, Step II, bracht hem echter internationale roem.

De singles You Make Me Feel (Mighty Real) en Dance (Disco Heat) werden disco-klassiekers en bereikten de top van de hitlijsten.

Sylvester werd een icoon van de discoscene en de homocultuur.

Hij stond bekend om zijn energieke optredens, zijn extravagante outfits en zijn trotse houding.

Hij werkte samen met verschillende producers en muzikanten, waaronder Patrick Cowley, een pionier van de synthesizermuziek.

Samen maakten ze de single Do You Wanna Funk, die in 1982 een grote hit werd in Vlaanderen.

Sylvester was ook een activist die zich inzette voor de strijd tegen hiv en aids, de ziekte die hem uiteindelijk fataal werd.

Hij overleed op 16 december 1988 op 41-jarige leeftijd.

Hij werd begraven in zijn geboortestad Los Angeles.

In 2004 werd zijn nummer You Make Me Feel (Mighty Real) opgenomen in de Dance Music Hall of Fame.

In 2005 werd hij postuum geëerd in dezelfde Hall of Fame voor zijn prestaties als artiest.

Sylvester over zijn nieuwe Album Living Proof (november 1979)

Gisteren nog vandaag

Sylvester in de Joepie van 13 augustus 1979

Gisteren nog vandaag

Sylvester met zijn hit You Make Me Feel (Joepie 23 oktober 1978)

Gisteren nog vandaag