Categorie: Joepie

45 jaar geleden, Frida en Anna van Abba in opstand.

Het nummer is zoals gewoonlijk geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus, en geproduceerd door hen samen met hun manager Stig Anderson.

In Vlaanderen was de single goed voor een tweede plaats in de BRT Top 30. In Nederland bereikte het nummer de vijfde plaats in de Top 40.

Het nummer was een groot succes in veel landen, en bereikte de top 10 in onder andere het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Australië. In hun thuisland was de single zelfs goed voor een eerste plaats.

Het nummer is ook te vinden op het verzamelalbum Greatest Hits Vol. 2 dat in 1979 verscheen.(Joepie 15 oktober 1978)

45 jaar geleden, hoe Nico Haak (geboren als Nicolaas Olivier Haak) zich fit houdt.

Nico Haak was niet altijd een bekende zanger.

Voordat hij doorbrak bij het grote publiek, had hij samen met zijn broer Dik een autospuiterij in Delfgauw, vlakbij Delft.

In december 1970 veranderde zijn leven toen hij werd opgemerkt door Martin Stoelinga, een manager van twee andere bandjes uit Delft.

Stoelinga raadde Haak aan om zelf liedjes te gaan schrijven. Haak nam dit advies ter harte en samen met zijn onderbuurman Polle Eduard, die toen speelde bij Tee Set en After Tea, bedacht hij een aantal nummers.

Door de contacten van Stoelinga kwam Haak in contact met Cor Aaftink en maakte hij een plaatje met de titel Ik zou zo graag in mijn leven (wel ’s wat willen beleven).

Op de B-kant van deze single staat het nummer De Vlieger dat geschreven werd door Haak en Han Grevelt en later bekend is door de vertolking van André Hazes.

Het plaatje werd gedraaid op enkele nationale radiozenders.

Haak begon met enkele optredens en er werd een bandje geformeerd met de naam De Paniekzaaiers, een project van Haak, Peter Koelewijn en Eduard.

De Paniekzaaiers bestond uit Jan en Aad Eland, Karel Schouten en Hennie Asman.

Het eerste televisieoptreden van Nico Haak en de Paniekzaaiers vond plaats in een show van Ted de Braak met het nummer Daar zie ik glazen staan.

De feestmuziek bleek aan te slaan en uiteindelijk brak Haak in 1973 definitief door met het lied Joekelille.

In 1974 werd het succes gecontinueerd met Honkie-Tonkie Pianissie en Sokkies Stoppen.

Nadat de samenwerking met Eduard was beëindigd, scoorde Haak in 1975 zijn grootste hit: Foxie Foxtrot.

Met dat lied werd onder de titel Schmidtchen Schleicher ook de Duitse markt veroverd.

Hij ontving op 24 maart 1977 een toonaangevende onderscheiding met de naam Goldene Labeltrofee voor de verkoop van meer dan 500.000 exemplaren in Duitsland.

Een doorbraak bij de oosterburen bleef verder uit, omdat Haak als grapje in de billen kneep van de presentatrice van het keurige muziekprogramma.

In 1978 werkte Haak weer samen met Eduard en scoorde hij zijn laatste grote hit: Is je moeder niet thuis.

Haak bleef gedurende de jaren tachtig een graag geziene gast in het schnabbelcircuit, maar wist zijn successen van de jaren zeventig niet meer te evenaren.

Hij had met zijn vrouw Jeanne drie kinderen, Nico jr, Kees en Eric (overleed als kind al).

Nico Haak is 51 jaar geworden en ligt begraven bij zijn zoon Eric in een familiegraf op de Algemene begraafplaats Jaffa in Delft.

Zijn zoon Kees treedt in de jaren 2010 op in hetzelfde genre en met dezelfde liedjes als zijn vader en ook met hetzelfde motto: Haak gevraagd, feest geslaagd (Diverse bronnen, Wikipedia en Joepie 16 oktober 1978).

Gisteren nog vandaag

35 jaar geleden, op stap met Kylie Minogue en vandaag een overzicht over haar leven tot vandaag (Joepie 16 oktober 1988)

Kylie Minogue werd geboren op 28 mei 1968 in Melbourne, Australië, als de oudste dochter van een accountant en een danseres.

Haar ouders waren van Ierse en Welshe afkomst en moedigden haar aan om haar artistieke talenten te ontwikkelen.

Kylie Minogue heeft drie broers en zussen: een oudere broer, Brendan, die een cameraman is, een jongere zus, Dannii, die ook een zangeres en tv-persoonlijkheid is, en een geadopteerde jongere broer, Julian, die een toneelschrijver is.

Kylie begon al op jonge leeftijd met acteren en zingen, en verscheen in verschillende televisieshows en reclames.

Ze kreeg haar eerste grote rol in de soapserie Neighbours, waar ze de populaire Charlene Mitchell speelde.

Haar personage trouwde met Scott Robinson, gespeeld door Jason Donovan, in een aflevering die door meer dan 20 miljoen mensen werd bekeken.

Kylie’s zangcarrière begon toen ze een cover van het nummer The Loco-Motion opnam voor een liefdadigheidsevenement.

Het liedje werd een enorme hit in Australië en trok de aandacht van de Britse producer Stock Aitken Waterman, die haar een platencontract aanbood.

Haar eerste single bij hen, I Should Be So Lucky, werd een wereldwijde sensatie en maakte haar tot een tieneridool.

Ze bracht nog meer succesvolle nummers uit, zoals Especially for You (een duet met Jason Donovan), Hand on Your Heart en Better the Devil You Know.

Ze won verschillende prijzen, waaronder een Grammy Award, een Brit Award en een MTV Video Music Award.

Kylie’s privéleven was echter niet altijd zo rooskleurig als haar professionele leven.

Kylie Minogue is nooit getrouwd, hoewel ze wel een aantal langdurige relaties heeft gehad.

Haar eerste bekende vriendje was Jason Donovan, haar tegenspeler in de Australische soap Neighbours.

Ze waren samen van 1984 tot 1989 en werden beschouwd als een van de populairste koppels van die tijd.

Ze namen ook een duet op, “Especially for You”, dat een nummer één hit werd in het Verenigd Koninkrijk.

Na haar breuk met Jason Donovan begon Kylie Minogue te daten met Michael Hutchence, de zanger van de rockband INXS.

Ze waren samen van 1989 tot 1991 en Kylie Minogue zei later dat hij haar veel had geleerd over het leven en de liefde. Hij overleed in 1997 door zelfmoord.

In 1998 kreeg Kylie Minogue een relatie met de Franse fotograaf Stéphane Sednaoui, die veel van haar videoclips regisseerde.

Ze waren ongeveer twee jaar samen, maar gingen uit elkaar omdat ze te veel werkten en te weinig tijd voor elkaar hadden.

In 2000 ontmoette Kylie Minogue de Britse acteur James Gooding, met wie ze drie jaar samen was. Ze verloofden zich in 2002, maar maakten het uit in 2003 na geruchten over zijn ontrouw.

In 2003 begon Kylie Minogue te daten met de Franse acteur Olivier Martinez, die ze had ontmoet op een prijsuitreiking in Los Angeles.

Ze waren vijf jaar samen en steunden elkaar door moeilijke tijden, zoals toen Kylie Minogue borstkanker kreeg in 2005, waarvoor ze chemotherapie onderging en gelukkig succesvol herstelde.

Ze gingen uit elkaar in 2007 omdat ze verschillende toekomstplannen hadden.

In 2008 had Kylie Minogue een korte affaire met de Spaanse model Andrés Velencoso, die ze had ontmoet tijdens een fotoshoot voor een parfum.

Ze waren acht maanden samen, maar gingen uit elkaar omdat ze te druk waren met hun carrières.

In 2013 kreeg Kylie Minogue een relatie met de Britse acteur Joshua Sasse, die ze had ontmoet op de set van de tv-serie Galavant.

Ze verloofden zich in 2016, maar maakten het uit in 2017 nadat hij haar had bedrogen met een andere actrice.

In 2018 begon Kylie Minogue te daten met de Britse creatief directeur Paul Solomons, die ze had ontmoet via gemeenschappelijke vrienden. Ze zijn nog steeds samen en lijken erg gelukkig te zijn.

Kylie Minogue heeft geen kinderen, hoewel ze wel heeft gezegd dat ze graag moeder zou willen worden.

Ze heeft echter ook toegegeven dat het misschien niet meer mogelijk is voor haar na haar behandeling voor borstkanker.

Ze heeft wel een neefje en een nichtje, de kinderen van haar broer Brendan.

Kylie Minogue heeft haar nieuwe achttiende studioalbum Tension uitgebracht op 22 september 2023.

Het album bevat 11 nummers die een mix zijn van dance-pop, synth-pop en disco.

Het album is geproduceerd door Lostboy, Duck Blackwell, MNEK, Stuart Price en Kylie zelf.

Kylie zegt dat ze met dit album haar plezier en passie voor muziek wilde delen met haar publiek. Ze beschrijft het album als “een viering van het leven, de liefde en de dansvloer” (Joepie 16 oktober 1988)

35 jaar geleden, de jeugdjaren van Prince (geboren als Prince Rogers Nelson).

Een van zijn persoonlijkste nummers van Prince was ‘Paisley Park’, dat hij schreef over zijn jeugdjaren in Minneapolis.

In het nummer beschrijft hij hoe hij zich terugtrok in zijn eigen fantasiewereld, waar hij kon ontsnappen aan de problemen van het echte leven.

Hij noemde die wereld Paisley Park, naar het stofpatroon van zijn favoriete sjaal in Kasjmir. Later zou hij zijn eigen studio en platenlabel ook zo noemen.

Prince, wiens echte naam Prince Rogers Nelson was, werd geboren op 7 juni 1958 in Minneapolis, Minnesota.

Hij was de zoon van John L. Nelson, een jazzpianist en songwriter, en Mattie Shaw, een jazzzangeres.

Prince groeide op in een muzikale familie en leerde al op jonge leeftijd verschillende instrumenten bespelen, waaronder piano, gitaar, bas en drums. Hij begon ook al vroeg met het schrijven van zijn eigen liedjes.

Prince maakte zijn debuut als professionele muzikant toen hij 19 jaar oud was, met het album For You, dat hij volledig zelf produceerde, arrangeerde, componeerde en uitvoerde.

Het album werd uitgebracht in 1978 door Warner Bros. Records en bevatte de hit “Soft and Wet”.

Prince ontwikkelde al snel een eigenzinnige en innovatieve stijl, die elementen van funk, rock, pop, soul, R&B en new wave combineerde.

Hij stond ook bekend om zijn flamboyante en androgyne verschijning, zijn seksueel expliciete teksten en zijn artistieke vrijheid.

Met zijn tweede album Prince van 1979 was het duidelijk dat hij een blijver zou blijven.

In de jaren 80 brak Prince dan ook door bij het grote publiek met albums als 1999 (1982), Purple Rain (1984), Sign o’ the Times (1987) en Lovesexy (1988).

Hij scoorde talloze hits, zoals “Little Red Corvette”, “When Doves Cry”, “Kiss”, “Raspberry Beret” en “Cream”.

Hij won ook zeven Grammy Awards, een Oscar voor de beste originele filmsong voor “Purple Rain” en een Golden Globe voor de beste originele filmsong voor “The Song of the Heart”.

Hij kwam te overlijden op 21 april 2016.

45 jaar geleden, de Sparks zijn fuifnummers geworden.

Het nummer Beat The Clock dat in 1979 werd uitgebracht hebben ze zelf geschreven en is terug te vinden op het album No. 1 In Heaven.

Het album werd geproduceerd door de legendarische Giorgio Moroder, die ook verantwoordelijk was voor de elektronische sound van het album.

De single was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte ze de vijftiende plaats in de Top 40.

De tekst van Beat The Clock gaat over de druk die de muziekindustrie uitoefent op artiesten om hits te maken in een beperkte tijd.

Ron en Russell Mael begonnen al op jonge leeftijd met muziek maken en werden beïnvloed door artiesten als The Beatles, The Who en Frank Zappa.

Ze staan bekend om hun humoristische, ironische en soms provocerende teksten en hun flamboyante podiumoptredens.

Over hun privéleven is niet veel bekend, behalve dat ze allebei ongetrouwd zijn en geen kinderen hebben.