Categorie: koningshuis en adel

Deze week is het precies 65 jaar geleden dat Jaime de Mora y Aragón, de flamboyante en controversiële broer van koningin Fabiola, zich in Venetië verloofde met de Zweedse Margit Ohlson.

Er was echter één groot probleem: Jaime was op dat moment pas drie maanden getrouwd met de Mexicaanse actrice Rosita Arenas.

Het was het begin van een van de stormachtigste liefdesverhalen in de Europese high society.

Jaime scheidde bliksemsnel van Rosita om kort daarna in Montevideo met Margit te trouwen.

Dit eerste huwelijk was geen lang leven beschoren en eindigde al snel in een scheiding.

Toch bleek hun liefde sterker dan de ruzies, want in 1966 besloten ze opnieuw met elkaar te trouwen.

Deze verbintenis werd in 1978 nog eens kerkelijk bezegeld.

Jaime gebruikte zijn adellijke afkomst en koninklijke connecties om een graag geziene gast te worden in de jetset, al was hij niet overal welkom.

In 1965 werd hij in Italië veroordeeld voor fraude, wat hem een inreisverbod opleverde.

Zijn levensstijl zorgde ook voor een breuk met zijn zus Fabiola, maar het was Margit die jaren later een verzoening tussen hen wist te bewerkstelligen.

Het koppel bleef samen tot aan de dood van Jaime op 26 juli 1995.

Na zijn overlijden leefde Margit een teruggetrokken leven in Marbella. Haar eigen levenseinde in 2019 was omgeven door mysterie; bronnen spreken elkaar tegen over de exacte datum en er waren zelfs geruchten dat ze een maand onopgemerkt dood in haar appartement had gelegen.

Vandaag 90 jaar geleden, het Belgische volk verliest een geliefde vorstin (Koningin Astrid, 29 augustus 1935, ABC 8 september 1935)

Samen met haar echtgenoot, koning Leopold III, maakte ze incognito onder de naam Renard een laatste uitstapje voor ze huiswaarts zouden keren.

Het ongeval gebeurde toen de koning, die zelf aan het stuur zat, even werd afgeleid doordat de koningin hem iets aanwees.

Hij verloor de controle over de wagen, die van de weg raakte en tegen een perenboom botste.

De koningin, die wellicht probeerde uit de reeds geopende deur te springen, werd uit de auto geslingerd en kwam met een fatale klap tegen diezelfde boom terecht.

De wagen reed nog door, botste tegen een tweede boom en belandde in het Vierwoudstrekenmeer.

Door een zwaar hoofdletsel was koningin Astrid op slag dood.

Met haar stierf mogelijk ook haar ongeboren vierde kind.

De koning zelf was opmerkelijk genoeg vrijwel ongedeerd.

Het nieuws van haar dood, na slechts een jaar koningin te zijn geweest, dompelde België in een diepe rouw.

Het land treurde om zijn jonge, geliefde vorstin en leefde mee met de prinsen Boudewijn en Albert en prinses Joséphine-Charlotte, die de avond ervoor met de trein naar huis waren vertrokken en nu plots hun moeder verloren hadden.

Het verlies tekende koning Leopold voor de rest van zijn leven.

Zijn verdriet was immens; hij verbood zelfs zijn kinderen om over hun moeder te spreken, liet haar boudoir onaangeroerd en bewaarde zelfs haar met bloed besmeurde jurk.

Als blijvende herinnering liet hij een kapel bouwen op de plaats van het ongeluk in Küssnacht, op een stuk grond dat hem door de gemeente werd geschonken.

Koningin Astrid, de vierde koningin der Belgen, vond haar laatste rustplaats in een praalgraf in de koninklijke crypte van Laken.

Ze rust er naast haar echtgenoot en diens tweede vrouw, Lilian, prinses van Retie.

Haar belangrijkste erfenis zijn haar kinderen: Joséphine-Charlotte, de latere groothertogin van Luxemburg, en de koningen Boudewijn en Albert II, die de toekomst van de Belgische monarchie zouden bepalen (29 augustus 1935, ABC 8 september 1935)

65 jaar geleden, te gast bij prins Jan van Luxemburg en prinses Josephine Charlotte van België en hun kinderen.

Op 9 april 1953 trad prins Jan van Luxemburg in het huwelijk met de Belgische prinses Joséphine-Charlotte, de dochter van koning Leopold III.

Hun verbintenis was echter meer dan een vorstelijke alliantie; de twee kenden elkaar al sinds hun kindertijd en konden het goed met elkaar vinden.

Bovendien deelden ze verre familiebanden via hun (over)grootmoeders, die allen afstamden van het Portugese huis Bragança.

Uit hun gelukkige huwelijk werden vijf kinderen geboren: prinses Marie Astrid in 1954, de huidige groothertog Hendrik in 1955, en de tweeling prins Jan en prinses Margaretha in 1957.

Hun jongste zoon, prins Willem, werd in 1963 geboren.

Na een lange en stabiele regeerperiode deed groothertog Jan op 7 oktober 2000 troonsafstand ten gunste van zijn oudste zoon, Hendrik, die sindsdien het groothertogdom leidt.

De latere jaren van zijn leven werden overschaduwd door het verlies van zijn echtgenote.

Prinses Joséphine-Charlotte overleed op 10 januari 2005 op 77-jarige leeftijd.

Prins Jan zelf overleed op 23 april 2019 op de respectabele leeftijd van 98 jaar, na een kort ziekbed als gevolg van een longontsteking.

Deze week, 65 jaar geleden, koning onverwachts vertrokken voor een blitzbezoek aan Congo.

Het was de laatste poging van koning Boudewijn om ook staatshoofd te worden van de nieuwe onafhankelijk staat Congo.

De koning zou op die manier aan het hoofd van een dubbelmonarchie komen te staan.

Helaas voor hem, kwam van die plannen niets in huis.

Bij zijn terugkomst uit Congo wachten honderden mensen hem op.

Vreemd genoeg is er van dit bezoek niets terug te vinden op Google en heb ik deze informatie teruggevonden in de Post van 17 januari 1960)

Sfeerfoto’s van koning Leopold en prinses Liliane en hun kinderen kort na hun bevrijding door de Amerikanen.

Deze foto’s tonen het koninklijke gezin in Strobl, een klein dorpje in Oostenrijk, waar ze naartoe werden gebracht na hun bevrijding uit het kasteel van Hirschstein in Saksen, waar ze sinds juni 1944 gevangen zaten.

Ze verbleven daar van mei tot september 1945, onder de bescherming van de Amerikaanse troepen.

Daarna vertrokken ze naar Zwitserland, waar ze tot 1950 in ballingschap leefden.

Ze keerden pas terug naar België na de troonsafstand van Leopold III, die veel controverse had veroorzaakt door zijn houding tijdens de oorlog (De Post 28 februari 1954)