



Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Debbie Harry werd geboren als Angela Trimble in 1945 in Miami, Florida, maar werd al snel geadopteerd door Richard en Catherine Harry, een echtpaar uit New Jersey.
Ze groeide op in Hawthorne, een kleine stad waar ze zich vaak verveelde en eenzaam voelde.
Ze ontwikkelde een interesse voor muziek en kunst, en begon te zingen in het kerkkoor.
Toen ze 12 jaar oud was, ontdekte ze dat ze geadopteerd was, wat een grote schok voor haar was.
Ze voelde zich vervreemd van haar adoptieouders en zocht naar haar biologische familie, maar zonder succes.
Ze verliet het ouderlijk huis toen ze 18 was en verhuisde naar New York City, waar ze allerlei baantjes had om rond te komen.
Ze werkte onder andere als serveerster, secretaresse, Playboy Bunny en zelfs als prostituee.
Ze raakte betrokken bij de underground muziekscene van de stad, en ontmoette in 1973 Chris Stein, met wie ze een relatie kreeg en de band Blondie oprichtte.
Een nummer van Debbie Harry dat ze zelf heeft geschreven met Chris Stein over haar jeugdjaren is “Dreaming”.
Dit nummer gaat over haar dromen om een rockster te worden toen ze nog een tiener was.
Ze zingt over hoe ze zich verveelde op school en hoe ze fantaseerde over het leven in New York.
Ze zegt dat ze niet bang was om te falen of om afgewezen te worden, want ze geloofde in zichzelf en in haar muziek.
Ze eindigt het lied met de woorden: “Dreaming is free”, wat betekent dat ze altijd vrij was om te dromen, ook al had ze niet veel geld of kansen.

Bericht opnieuw plannen
Nu plaatsen

Gus Dudgeon werkt in de 60s samen met o.a. Marianne Faithfull, The Small Faces, Spencer Davis Group en The Zombies en hij speelt een katalyserende rol in de carrières van The Rolling Stones en Tom Jones.
Vanaf 1970 is hij de vaste producer van Elton John met wie hij het Rocket Records-label opricht.
Ook bij o.a. Joan Armatrading, Gilbert O’Sullivan, XTC, The Beach Boys en David Bowie (‘Space Oddity’, ‘The Laughing Gnome’) bepaalde Dudgeon het geluid.
Gus wordt in het ‘Guinness Book Of Records’ vermeld als de eerste producer die in de hitlijsten staat met een gesamplede single.
In 1971 gebruikt hij echter op de John Kongos-hit ‘He’s Gonna Step On You Again’ eigenlijk een loop van Afrikaanse drums en loops werden in de 60s door o.a. The Beatles en The Beach Boys al eerder gebruikt.
In 1978 is Gus Dudgeon producer van ‘Whatever Happened To Benny Santini?’, het debuutalbum van Chris Rea dat in juli ‘78 werd uitgebracht.
De titel is een knipoog van het plan van Chris’ platenmaatschappij Magnet om hem te lanceren als Benny Santini!
Chris schreef de eerste single ‘Fool (If You Think It’s Over)’ over zijn jongere zus Paula die enkele jaren voordien kapot was van liefdesverdriet.
In eerste instantie schreef Rea het als een Memphis-soulsong, maar uiteindelijk klonk hij eerder Californisch, wat waarschijnlijk ook het Amerikaans succes verklaart.
‘Fool (If You Think It’s Over)’ deed het in Europa niet bijster goed, maar werd een n°12 in de Billboard Hot 100, zijn enige hit over de oceaan waardoor Chris Rea in de VS geboekstaafd staat als one-hit wonder!
Pas hierna kreeg Chris een uitnodiging om op te treden in Top Of The Pops! Hij hield er in 1979 een Grammy-nominatie aan over.
De 70s classic werd gecoverd door o.a. Elkie Brooks en Thomas Anders van Modern Talking. Bij deze laatste zat Gus Dudgeon opnieuw achter de mengtafel.
Gus Dudgeon komt op 21 juli 2002 samen met zijn echtgenote Sheila om het leven bij een verkeersongeval.
Ze komen bewusteloos in het water terecht en verdrinken. Gus bleek zwaar dronken en was achter het stuur in slaap gevallen.
Dudgeon werd 59 jaar.(Joepie 15 oktober 1978 en met dank aan Denis Michiels)

Bericht opnieuw plannen
Nu plaatsen
Van Morrison schreef Het nummer Wavelength schreef Van Morrison zelf en is de titeltrack van zijn tiende studioalbum uit 1978.
Het album Wavelength werd geproduceerd door Morrison, met speciale assistentie van Paul Wexler, Mick Glossop, Bobby Tench en Peter Bardens.
Het nummer Wavelength werd ook uitgebracht als single, samen met Checkin’ it Out als B-kant.
Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Blog Gisteren nog vandaag




Snoopy was een Nederlands meisjesduo dat in 1978 werd opgericht door muziekmanager Han Meijer.
De zangeressen waren Ethel Mezas en Florence Woerdings, die in 1979 werd vervangen door Maureen Seedorf.

Gisteren nog vandaag
Snoopy maakte vrolijke Caribische popmuziek en had in 1978-1979 een hit met No time for a tango, een nummer dat geschreven is door Han Meijer, Cees Bergman, Aart Mol, Elmer Veerhoff, Erwin van Prehn, Geertjan Hessing en Lucia Flint, de vrouw van de producer van de single, namelijk Jaap Eggermont.
Het nummer stond 7 weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte de eenentwintigste plaats.
In Vlaanderen bereikte het nummer de vijftiende plaats in de Brt Top 30.
Het nummer was ook terug te vinden op het enige album van Snoopy
De opvolger It’s All in the Bible, dat in 1979 uitkwam, was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30.

Gisteren nog vandaag: de plannen van Snoopy in de Joepie van 5 februari 1979
In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.
Andere singles van Snoopy waren Rain, Snow and Ice en Honolulu, maar die haalden niet hetzelfde succes als hun vorige singles.
In 1980 eindigde het verhaal van Snoopy.

Gosteren nog vandaag
Het nummer is geschreven door Billy Nicholls, een Engelse singer-songwriter die ook nummers heeft geschreven voor onder meer Del Shannon, Pete Townshend, The Babys en Justin Hayward.
Hij schreef het nummer I Cant Stop Loving You een jaar eerder in 1977 voor zijn groep White Horse.
De producer van de versie van Leo Sayer was Richard Perry, een Amerikaanse muziekproducent die ook artiesten als Fats Domino, Ella Fitzgerald, Tiny Tim, Barbra Streisand, Johnny Mathis, Harry Nilsson, Ringo Starr, Andy Williams en Carly Simon heeft geproduceerd.
Het nummer is terug te vinden op het album Leo Sayer dat in 1978 werd uitgebracht door het platenlabel Chrysalis.
De single bereikte in Vlaanderen en Nederland niet de hitparade. (poster Joepie 8 oktober 1978)



Het nummer is zoals gewoonlijk geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus, en geproduceerd door hen samen met hun manager Stig Anderson.
In Vlaanderen was de single goed voor een tweede plaats in de BRT Top 30. In Nederland bereikte het nummer de vijfde plaats in de Top 40.
Het nummer was een groot succes in veel landen, en bereikte de top 10 in onder andere het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Australië. In hun thuisland was de single zelfs goed voor een eerste plaats.
Het nummer is ook te vinden op het verzamelalbum Greatest Hits Vol. 2 dat in 1979 verscheen.(Joepie 15 oktober 1978)

Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Andrew Kahn en Kurt Borusiewicz, en stond twee weken op nummer 1 in de Billboard disco chart.
Het nummer bereikte ook de 67e plaats in de Billboard Hot 100 en de 34e plaats in de UK Singles Chart.
In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30, in Nederland bereikte het nummer de tweede plaats in de Top 40.
Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum met dezelfde naam dat werd uitgebracht door West End Records.
Karen Young was getrouwd met John Young, met wie ze een zoon had, John Jr.
Ze woonde in Philadelphia, waar ze ook geboren was.
Ze begon haar carrière als achtergrondzangeres voor artiesten als Lou Rawls, Teddy Pendergrass en Harold Melvin & the Blue Notes.
Ze had ook een eigen band, The Tri-Us, waarmee ze optrad in lokale clubs.
Na haar succes met Hot Shot probeerde ze haar stijl te veranderen en meer rock- en popnummers op te nemen, maar zonder veel succes.
In 1982 nam ze nog een discohit op, Deetour, die de 21e plaats haalde in de Dance Club Songs chart.
Karen Young overleed op 26 januari 1991, op 39-jarige leeftijd aan een maagbloeding.
In 2007 werd er een nieuwe versie van Hot Shot uitgebracht, met nieuwe remixen die gebruikmaakten van haar stem.
Deze versie bereikte de 7e plaats in de Dance Club Songs chart, bijna 30 jaar na het origineel en 16 jaar na haar dood.