45 jaar geleden, Peter Gabriel ziet goud (Muziek Expres maart 1977)
Categorie: Muziek jaren 70
45 jaar geleden, lp bespreking Love On The Airwaves van Gallagher And Lyle (Muziek Expres maart 1977)
40 jaar geleden, Amanda Lear comeback met verf en penseel (Joepie 7 maart 1982)
Amanda Lear begon in de jaren 60 als mannequin. Ze werkte onder anderen samen met Paco Rabanne.
Eind jaren zestig werkte ze als danseres in de Crazy Horse saloon in Parijs. Fotograaf Brian Duffy kwam daar met haar in contact via Monty Landis en fotografeerde haar voor Nova magazine met als onderwerp ‘How to undress in front of your husband’.
Later onthulde diezelfde Monty toen Duffy haar als sexy vrouw had gefotografeerd dat zij transgender was. Iets wat zij zelf altijd is blijven ontkennen.
In dezelfde periode leerde ze de Spaanse surrealistische schilder Salvador Dalí kennen.
Het zou de excentrieke kunstenaar Salvador Dali, met wie Lear meer dan vijftien jaar “een spiritueel huwelijk” had, zijn geweest die de twijfels rond Lears geslacht aanwakkerde als marketingstrategie.
Die twijfels doken al op in de jaren 60, toen Lear bezig was een modellencarrière uit te bouwen. Lear zou toen geen onbekende geweest zijn in het drag-queencircuit.
Lear zelf voedde de controverse door de ene keer te beweren dat het “een zot idee van een journalist” was, dan weer dat “het een publiciteitsstunt van Dali” was of dat “David Bowie ( ze had een affaire met Bowie en het was ook hij die haar aanstuurde om zangeres te worden) het gerucht gestart had”: “Het maakt me mysterieus en aantrekkelijk.
Er is niets wat de muziekwereld liever heeft dan een freak buiten categorie.
Mijn succes bij homo’s is helemaal te danken aan de buitengewone legendes die over mij bestaan.” En dan was er het nummer “I’m a Mistery”, waarbij “Mystery” verkeerd geschreven werd, met verwijzing naar “Mister”.
Door te poseren voor Playboy bewees ze eind jaren 70 dat ze in ieder geval geen travestiet was.
Maar de geruchten werden er niet door gestopt.
Zelfs recent bleef de controverse levend, toen in 2011 een Italiaanse krant uitpakte met een “geboorteakte” van Alain Tap, die geboren was in 1939 – veel vroeger dan altijd gedacht werd: Lear zou eind jaren 40 geboren zijn, maar die gegevens baadden altijd al in een sfeer van geheimzinnigheid – én een foto van een jonge Tap, met een gezicht dat sprekend geleek op dat van Lear.
“Net als alle mensen in de showbizz moet ik altijd acteren”, vertelde ze in 2009 tijdens een bezoek aan Brugge.
Het heeft haar muziekcarrière eind jaren 70 alvast geen kwaad gedaan.
Want Met behulp van de producer Anthony Monn ontpopte ze zich tot de blanke “queen of disco” en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit “Follow me”.
Ook de volgende singles Queen of China-Town ( uitgebracht in 1977 maar door haar succes in 1978 terug uitgebracht), Enigma (Give a bit of mmmh to me), Gold, The sphinx en Fashion pack waren een groot succes.
In 1979 trouwde ze met de aristocraat Alain-Philippe Malagnac, de geliefde van de Franse schrijver Roger Peyrefitte. Bij een brand in hun huis in 2000 verloor hij het leven.
In 2001 maakte ze een comeback in de internationale muziekwereld met het in Frankrijk geproduceerde album “Heart”. Opvallende singles waren “Love boat” en “I just wanna dance again”.
Nadien volgden er verscheidene duetten (onder andere: “Beats of love” met Get Ready! uit België, “Martini disease” met Jet Lag uit Italië) en werden er enkele singles uitgebracht (onder andere: “Copacabana” en “Paris by night”).
In 2005 scoorden The Housekeepers een clubhit met Go down, een bewerking van Lears Queen of Chinatown.
In 2006 bracht Lear een cd uit met covers van onder anderen Shirley Bassey, Sarah Vaughan, Nina Simone, Dalida, Juliette Gréco, Hildegard Knef, Eartha Kitt: “With Love”.
Buiten het zingen heeft Amanda ook veel succes met haar schilderijen.
Haar eerste expo vond plaats in Rotterdam in de jaren 80. Volgens kenners is ze blijven groeien in haar werk.
In 2007 ontving ze in Frankrijk de titel “Chevalier dans l’ordre des arts et lettres”.
In 2016 bracht ze een album uit met als titel Let me entertain you en met de singles The best is yet to come en Catwalk.
Haar laatste album is van verleden jaar en kreeg als titel Tuberose. Voor mij één van haar beste albums. Een aanrader, helaas niet meer te koop, gelukkig wel in mijn bezit. Maar gelukkig ook te beluisteren op Spotify.(Diverse bronnen, Wikipedia, Joepie en Oor)
40 jaar geleden, Orchestral Manoeuvres in the Dark te gast in Brussel (Joepie 7 maart 1982)
Ann en Nancy Wilson van de Amerikaanse groep Heart in Muziek Expres van maart 1977
45 jaar geleden hadden ze een grote hit met het sterke nummer Crazy On You.
Het nummer is geschreven door de zusjes Ann en Nancy Wilson.
De single was in Vlaanderen goed voor een dertiende plaats in de Brt Top 30.
In Nederland was het nummer zelfs goed voor een vierde plaats in de hitparade.
45 jaar geleden, Cliff Richard eindelijk succes in Amerika (Muziek Expres 1977)
Het nummer Devil Woman is geschreven door Christine Authors en Terry Britten.
Deze Brit – Australische zanger en componist Terry Britten schreef ook nummers voor onder meer BA Robertson, Michael Jackson, Lenny Kravitz, Bucks Fizz, Diana Ross, Olivia Newton-John en Crystal Gayle.
Samen met Graham Lyle schreef hij het nummer What’s Love Got to Do with It voor Tina Turner.
De single Devil Woman was in Amerika goed voor een zesde plaats Billboard Hot 100.
In zijn thuisland bereikte het nummer de negende plaats in de hitparade.
Bij ons in Vlaanderen kwam de single niet in de Brt Top 30. Wel in de Nationale Top 50 en dat op de tweeëndertigste plaats.
Ook in Nederland kwam de single niet verder dan de Tipparade.
Het nummer is terug te vinden op het album I’m Nearly Famous.
Dit album bevat ook de gekende single Miss You Nights.
45 jaar geleden, hysterie rond Bay City Rollers (Muziek Expres maart 1977)
45 jaar geleden, hysterie rond Bay City Rollers (Muziek Expres maart 1977)
50 jaar geleden, Julien Clerc met zijn hit Si on chantait
Het nummer is geschreven door Etienne Roda-Gil, Julien Clerc en Jean Claude Petit.
In Vlaanderen goed voor een vierde plaats in de hitparade en Nederland was het nummer goed voor een negende plaats in de Top 40.
Deze week 50 jaar geleden, staan Mouth and MacNeal met hun single How Do You Do voor de laatste keer op de eerste plaats in de Brt Top 30
Volgende week zal na 8 weken Mouth and MacNeal hun plaats moeten afstaan aan de Schotse groep Middle Of The Road.
Begin jaren 70 scoort het duo Mouth & MacNeal, grote hits.
Producer Hans Van Hemert brengt Willem Duyn en Maggie MacNeal (echte naam Sjoukje van ’t Spijker) in 1971 samen.
De tweede single, How Do You Do haalt in 1972 de Amerikaanse Top 10.
Zijn vliegangst en zijn liederlijke levensstijl staan meer successen in de weg.
In 1974 bereikte het duo een derde plaats op het Eurovisie Songfestival met Ik Zie Een Ster.
Ondanks dit succes (ze verkochten meer dan een miljoen singles en hadden hits in ruim 20 landen) wordt Maggie MacNeal door Duyn hierna aan de kant gezet, voor zijn latere echtgenote Ingrid ‘Little Eve’ Kup.
Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie Duo tegen wil en dank, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.
Vandaag mag de Italiaanse zanger, componist en musicus Angelo Branduardi 72 kaarsjes uitblazen.
Hij verhuisde al op jonge leeftijd met zijn familie naar Genua, waar hij opgroeide.
Vanaf zijn zesde leerde hij vioolspelen.
Ook op het conservatorium studeerde hij later de viool.
Na enige tijd als violist te hebben gewerkt, keerde hij terug naar Milaan waar hij in 1975 trouwde met Luisa Zappa, met wie hij later twee dochters kreeg, Sarah en Maddalena.
Vele werken van Branduardi zijn gemaakt samen met Luisa, die de meeste teksten ervoor schreef.
Verder begon hij zich meer toe te leggen op andere muziekinstrumenten zoals de gitaar.
De Lombardische zanger, liedjesschrijver en filosoof Angelo Branduardi (67) kende een eerste grote creatieve periode in de jaren 70, toen hij met liedjes als La pulce d’acqua en Cogli en la prima mela perfect op het levensgevoel van toen inspeelde.
In de jaren 80 trok hij zich terug, zoals vele van zijn folkgenoten, en legde hij zich toe op schrijven van filmmuziek.
In 1983 schreef hij de muziek voor de film State buoni se potete van Luigi Magni. In de jaren die hierop volgden, schreef hij ook de muziek van andere films, waaronder die van Momo en Secondo Ponzio Pilato
Na de eighties kwam ook Branduardi terug, drijvend op de nieuwe interesse in akoestische en wereldmuziek.
Sindsdien volgde met regelmaat nieuwe albums, zoals Da Francesco a Franceso.
Daarop eert Branduardi St-Franciscus van Assisi om zijn menselijkheid en nederigheid.
Zijn meest recente album is Il Cammino Dell’Anima van 2019. Voor dit werk liet hij zich inspireren op het originele werk van de Duitse benedictijnse abdis Hildegard van Bingen.
Ook de teksten, natuurlijk terug geschreven door zijn vrouw Luisa Zappa zijn vertalingen en herwerkt naar het originele werk van Hildegard van Bingen.
De Amerikaanse zanger en acteur Meat Loaf (74) is deze nacht overleden.
Jim Steinman schreef zijn eerste musical met als titel ‘The Dream Engine’ in 1969 met Richard Gere in de hoofdrol.
Een melodie uit die musical zal later gebruikt worden voor de hit Total Eclipse Of The Heart.
In 1972 werkte hij aan zijn eerste studio-opname en dit met het nummer Happy Ending die te beluisteren is op het album ‘Food Of Love’ van Yvonne Elliman.
In 1973 schreef hij zijn tweede musical met als titel ‘More Than You Deserve’.
Daar leerde hij de zanger Marvin Lee Aday kennen, die toen al een bijnaam had als Meat Loaf.
Beide beginnen aan het idee om samen te werken en vanaf 1975 proberen ze de platenfirma’s te overtuigen om een lp op te nemen.
Een jaar later starten de opnames voor de lp Bat Out of Hell en in 1977 was de lp goed voor een verkoop van meer dan 40 miljoen exemplaren.
Op 12 mei 1983 vraagt Marvin Lee Aday, beter bekend als Meatloaf, zijn eigen faillissement aan, nadat hij een enorm kapitaal heeft moeten uitgeven aan advocaten om zich te verweren tegen een claim van zijn oude manager, David Sonneberg.
Toen die door Meatloaf werd ontslagen begint hij namelijk een rechtszaak tegen de zanger waarin hij miljoenen dollars vorderd.
Aan de andere kant komt er bij Meatloaf ook nauwelijks geld binnen omdat hij ook overhoop ligt met Sony Records, over niet uitbetaalde royalties.
Aanvankelijk wil Aday alleen tijdelijke (Chapter 11) bescherming aanvragen tegen de vorderingen van schuldeisers, maar wanneer blijkt dat Sony hem desondanks aan zijn contract wil houden, kiest hij alsnog voor een volledig faillissement.
Om terug geld te verdienen beslist hij terug te gaan optreden en hij brengt ook een nieuw album uit, helaas voor hem is het album Midnight at the lost and found een flop.
Ook de twee singles Midnight at the Lost and Found en The Promised Land komen niet verder dan de tipparade.
In feite was het de bedoeling om voor het album terug samen te werken met Jim Steinman. Volgens Meatloaf schreef Jim twee nummer voor zijn album, namelijk Total Eclipse of the Heart en Making Love Out of Nothing at All, beide hits geworden voor Bonnie Tyler en Air Supply.
Maar door een conflict met de platenfirma en Jim Steinman kwamen de beide nummers dus niet op zijn album.
Vijf jaar later is het tijd voor de kentering en dit dankzij het heruitbrengen van de single Paradise by the dashboard light.
In 1993 is hij volledig terug dankzij de single I’d do anything for love (But I won’t do that) Twee jaar geleden in september 2016 brengt Meat Loaf zijn 13e album (“Braver than we are”) uit i.s.m. Jim Steinman.
Zowel zangeressen Ellen Foley als Karla DeVito werken aan het album mee
De zanger verkocht in totaal meer dan 100 miljoen albums wereldwijd. Naast optreden, acteerde Meat Loaf ook. (Diverse bronnen, Joepie, Oor en Wikipedia)
35 jaar geleden, de duizend gezichten van Debbie Harry (Joepie 11 januari 1987)
Gruppo Sportivo in de Muziek Expres van januari 1982
Vandaag is muzikant en componist John Miles, bekend van de wereldhit “Music (was my first love)” overleden op 72-jarige leeftijd in zijn woonplaats Newcastle (Engeland)
Op jonge leeftijd leerde John Miles piano en gitaar spelen en op zijn achttiende speelde hij in de groep The Influence, met gitarist Vic Malcolm en drummer Paul Thompson (vanaf 1971 drummer bij Roxy Music).
In 1976 produceerde Alan Parsons de eerste elpee van John Miles: Rebel.
De rockballade Music (was my first love) werd een wereldhit en leidde tot een Amerikaanse tournee met Elton John.
Nadat zijn eigen carrière vastliep, werkte John Miles vervolgens als studiomuzikant voor andere artiesten.
Hij is vooral bekend als vaste gitarist van Tina Turner, met wie hij toert vanaf 1987.
Bij Alan Parsons Project zong hij een aantal nummers, waaronder La Sagrada Familia in 1987.
In 1992 begeleidde hij Joe Cocker. John Miles werd ook door artiesten als Jethro Tull, Fleetwood Mac, Tom Petty, Stevie Wonder en Jimmy Page van Led Zeppelin mee op tournee gevraagd.
In 1985 was John Miles bij de eerste editie van Night of the Proms in Antwerpen.
Sindsdien is hij als zanger en als leider van de Electric Band een vast onderdeel bij Night of the Proms met uitzondering van 2008, toen hij op tournee was met Tina Turner.
Midge Ure verving hem toen.
Naast zijn vrouw Eileen, met wie hij 49 jaar getrouwd was, laat hij een zoon en dochter en twee kleinkinderen na. (diverse bronnen, Ann Willems en Wikipedia)
40 jaar geleden, Abba Privéarchief van Benny Andersson, piepjonge accordeon virtuoos werd hitleverancier (Joepie 22 november 1981).
Toen gisteren nog vandaag was 