Categorie: Muziek jaren 80

Keith Richards mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen

In de jaren zestig leek het onwaarschijnlijk dat Keith Richards ooit de 80 zou halen.

Hij stond bekend als een rebelse en roekeloze rocker, die regelmatig in aanraking kwam met de wet en de dood.

Maar hij overleefde alles, van een val uit een palmboom tot een hersenbloeding.

Keith Richards is nog steeds actief als muzikant en schrijver.

Hij heeft meer dan 500 nummers geschreven, waarvan vele klassiekers zijn geworden.

Hij wordt beschouwd als een van de beste en invloedrijkste gitaristen aller tijden.

40 jaar geleden, Keith Richards, Patti redde me uit een verschrikkelijke hel (Joepie 27 november 1983)

kloof tussen Mick Jagger en Keith Richards onoverbrugbaar (Joepie 6 juli 1986)

Gisteren nog vandaag

Anita Pallenberg, toen vaste vriendin van Keith Richards voor de rechtbank betreft de zelfmoord van de 17 jarige Scott (Joepie 20 augustus 1979)

Eddy Grant in de Joepie van 18 december 1983

‘Electric Avenue’ beschrijft de rellen van 11/12 april 1981 in de Londense Electric Avenue, bekend als “the Brixton riot”, waarbij 245 politieagenten en 45 burgers gewond raakten.

Meer dan 100 voertuigen werden in brand gestoken en 150 gebouwen beschadigd. Bij de rellen waren meer dan 5000 mensen betrokken. In Engeland staat dit bekend als ‘Bloody Saturday’.

Eddy Grant (°5 maart 1948) scoorde er in februari 1983 zijn 3de Vlaamse top 10-hit (n°3) als soloartiest mee. Het was de opvolger van de n°1-hit ‘I Don’t Wanna Dance’ en de 2de single uit het album ‘Killer On The Rampage’. De single kwam op 12 februari binnen in de Ultratop. Goed getimed, want die week verdween zijn vorige hit uit de lijst.

In de VS is het Grants grootste solohit. ‘Electric Avenue’ stond er 5 weken op n°2 en hield het 4 maanden vol in de top 40 van de Billboard Hot 100. Enkel ‘Flashdance’ van Irene Cara en ‘Every Breath You Take’ van The Police weerhielden hem van een n°1-hit.

Eddy Grant hield er tevens een Grammy-nominatie voor beste r&b-song aan over, maar was kansloos tegen Michael Jacksons ‘Billie Jean’.

Eddy Grant was samen met Prince een van de eerste zwarte artiesten die konden profiteren van Jacksons succes, dat het pad opende op MTV.

‘Electric Avenue’ stond nadien nog 2 keer in de charts: In 1997 als onderdeel van ‘Avenues’ van de Refugee Camp All-Stars en in 2001 in de Ringbang Remix, die in de Britse top 40 een top 5-hit werd.

In 2017 werd het 15de album ‘Plaisance’ van Eddy Grant uitgebracht, zijn eerste sinds 2006. De titel is de naam van Eddy’s geboorteplaats in Guyana.(Met dank aan Denis Michiels en Joepie 18 december 1983)

Vandaag bereiken The Motels met hun single Suddenly Last Summer de zeventiende plaats in de Brt Top 30.

Het nummer Suddenly Last Summer werd in 1983 als de eerste single van hun vierde album Little Robbers uitgebracht.

Het nummer werd geschreven door de zangeres van de groep, Martha Davis, en geproduceerd door Val Garay.

Het nummer bereikte de negende plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Billboard Rock Top Tracks chart.

In Canada kwam het nummer op de elfde plaats en eindigde het als de 98ste bestverkopende single van 1983.

In Vlaanderen was de single goed voor een In Vlaanderen was de single goed voor een zeventiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze de elfde plaats in de Top 40.

Martha Davis heeft in verschillende interviews gezegd dat het nummer gaat over thema’s als het verlies van onschuld en maagdelijkheid.

De videoclip werd ook geregisseerd door hun producer Val Garay met camerawerk van John Alonzo.

De video, gefilmd met zachte focus, toont Martha Davis die zich een romantische ontmoeting op het strand herinnert (met de geliefde gespeeld door Robert Carradine) nadat een ijskar door haar buurt rijdt; iedereen heeft een oordelende, strenge uitdrukking zowel in het verleden als in het heden.

Het boek dat Davis in de video leest is Jane Bierce’s roman Building Passion uit 1983.

De bandleden verschijnen ook en beelden losjes de houdingen van de “rovers” op de albumhoes van Little Robbers na aan het einde van de video.

Martha Davis verliet The Motels in 1987 en begon een solocarrière.

Ze bracht verschillende albums uit, waaronder Policy (1987), …So the Story Goes (2004) en Beautiful Life (2008).

Ze herenigde zich met The Motels in 1998 en toert nog steeds met hen.

Ze heeft ook samengewerkt met andere artiesten, zoals Sly Stone, Ivan Neville en Ryan Adams.

Ze is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse discozanger Sylvester is overleden.

Sylvester James werd geboren op 6 september 1947 in Watts, een arme wijk in Los Angeles, waar hij opgroeide in een religieuze familie.

Hij zong al van jongs af aan in het koor van zijn kerk, waar hij de invloed van gospel, blues en jazz onderging.

Hij worstelde echter met zijn seksuele identiteit en werd niet geaccepteerd door zijn gemeenschap.

Daarom besloot hij op 22-jarige leeftijd te verhuizen naar San Francisco, de stad van de hippies en de homobeweging.

Daar sloot hij zich aan bij de The Cockettes, een extravagante dragqueengroep die experimenteerde met theater, muziek en mode.

Sylvester ontwikkelde zijn eigen soloshows, waarin hij nummers vertolkte van zijn idolen Billie Holiday en Josephine Baker.

Hij combineerde zijn krachtige stem met een glamoureuze uitstraling en een gevoel voor humor.

In 1977 begon Sylvester zijn solocarrière als discozanger.

Zijn eerste album, Sylvester, bevatte de singles Down, Down, Down en Over And Over, die matig succesvol waren.

Zijn tweede album, Step II, bracht hem echter internationale roem.

De singles You Make Me Feel (Mighty Real) en Dance (Disco Heat) werden disco-klassiekers en bereikten de top van de hitlijsten.

Sylvester werd een icoon van de discoscene en de homocultuur.

Hij stond bekend om zijn energieke optredens, zijn extravagante outfits en zijn trotse houding.

Hij werkte samen met verschillende producers en muzikanten, waaronder Patrick Cowley, een pionier van de synthesizermuziek.

Samen maakten ze de single Do You Wanna Funk, die in 1982 een grote hit werd in Vlaanderen.

Sylvester was ook een activist die zich inzette voor de strijd tegen hiv en aids, de ziekte die hem uiteindelijk fataal werd.

Hij overleed op 16 december 1988 op 41-jarige leeftijd.

Hij werd begraven in zijn geboortestad Los Angeles.

In 2004 werd zijn nummer You Make Me Feel (Mighty Real) opgenomen in de Dance Music Hall of Fame.

In 2005 werd hij postuum geëerd in dezelfde Hall of Fame voor zijn prestaties als artiest.

Sylvester over zijn nieuwe Album Living Proof (november 1979)

Gisteren nog vandaag

Sylvester in de Joepie van 13 augustus 1979

Gisteren nog vandaag

Sylvester met zijn hit You Make Me Feel (Joepie 23 oktober 1978)

Gisteren nog vandaag

Demis Roussos (Poster Joepie 1973).

Demis Roussos was een succesvolle zanger die in veel Europese landen hits scoorde met zijn Engelstalige nummers, maar ook met versies in andere talen, zoals Duits, Frans, Spaans en Japans.

In 1995 nam hij een nieuwe single op met Rob De Nijs, getiteld On My Own, maar het nummer haalde de hitlijsten niet.

Zijn laatste album verscheen in 2009, na een lange periode van stilte. “Ik was niet gestopt, maar ik had niet veel te vertellen”, zei hij tegen Le Figaro.

In september 2013 trad hij voor het laatst op in het openbaar.

Hij ontving een onderscheiding van de Franse ambassadeur in Athene, maar toen was al duidelijk dat hij ernstige gezondheidsproblemen had.

Hij had kanker in zijn lever en zijn keel.

Hij bleef echter actief als artiest, met nieuwe plannen, nieuwe nummers en nieuwe verzamelalbums.

Roussos stierf op 25 januari 2015 in een ziekenhuis in Athene aan de gevolgen van uitgezaaide alvleesklierkanker.

Hij is een van de weinige popartiesten die een eigen museum heeft gekregen.

Het museum was eerst gelegen in Nijkerk in Gelderland en was mede opgericht door platenbaas Bert van Breda.

De Demis Roussos-collectie verhuisde half september 2018 naar Athene.

Demis heeft meer dan 60 miljoen albums verkocht over de hele wereld.

35 jaar geleden, Marc Almond, wie schrijft, die blijft.

Het nummer is terug te vinden op zijn vierde soloalbum The Stars We Are.

Marc Almond schreef het nummer zelf en deed ook de productie zelf samen met La Magia.

La Magia was toen zijn begeleidingsband. De leden waren Anni Hogan, Billy McGee en Steven Humphreys.

Met deze single bereikte hij in Vlaanderen de elfde plaats in de BRT Top 30 en in Nederland de vijfde plaats in de Top 40.

40 jaar geleden, The Assembly met hun nummer Never Never.

Vince Clarke raakte geïnspireerd door synthesizermuziek nadat hij bands als OMD, The Human League en Fad Gadget had ontdekt.

Hij vormde een nieuwe band met zijn oude vrienden Martin Gore en Andy Fletcher, en rekruteerde Dave Gahan als zanger nadat hij hem ‘Heroes’ van David Bowie had horen zingen.

Ze kozen de naam Depeche Mode, naar het Franse modemagazine Dépêche Mode.

De eerste single van Depeche Mode, ‘Dreaming Of Me’, bereikte in het voorjaar van 1981 slechts de 57e plaats in de Britse hitlijst, maar de opvolger ‘New Life’ was die zomer hun eerste top 15-hit.

Toen Vince Clarke zijn vertrek bij Depeche Mode bekendmaakte, was ‘Just Can’t Get Enough’ net hun eerste Britse top 10-hit geworden.

Vince Clark ging in 1982 verder met Alison Moyet en zijn geluidstechnicus Eric Radcliffe, geboren op 3 december 1950, in de band Yazoo, maar hield het na een jaar alweer voor gezien.

Met Radcliffe begon Clark The Assembly.

Het idee was om bij elk nieuw nummer een andere zanger of zangeres te laten meedoen.

Met de Ierse ex-Undertones-zanger Feargal Sharkey namen ze ‘Never Never’ op.

Het bleef echter bij deze ene single, want daarna gingen de heren weer uit elkaar.

Feargal Sharkey maakte solocarrière en Vince Clark richtte samen met Andy Bell de band Erasure op.

Het melancholische ‘Never Never’ haalde de top 5 in het Verenigd Koninkrijk in november/december 1983.

Later bereikte het ook de top 5 in Zwitserland, Zweden en Noorwegen.

In Vlaanderen stond The Assembly in januari 1984 op nummer 18.

Het nummer viel destijds op vanwege de gitaarsample die noot voor noot werd nagespeeld door een Fairlight CMI-synthesizer.

In 2011 brachten Vince Clarke en Feargal Sharkey ‘Never Never’ eenmalig ten gehore tijdens een concert van Erasure op het Mute Records Short Circuit-festival.

Irene Cara, van arm meisje tot superster.

Zangeres en actrice Irene Cara begon al op jonge leeftijd met optreden en speelde op vijfjarige leeftijd in een Broadway-show.

Haar eerste filmrol was Angela in de romantische thriller Aaron Loves Angela uit 1975.

Irene Cara werd beroemd door haar rol als Coco Hernandez in de film en tv-serie Fame uit de jaren tachtig.

Ze zong ook het titelnummer van de film dat een wereldwijde hit werd.

In 1983 won ze een Oscar, een Grammy en een Golden Globe voor haar bijdrage aan de soundtrack van Flashdance, waar ze het nummer “Flashdance… What a Feeling” zong.

Na deze successen bracht ze nog enkele albums uit, maar ze kon niet meer hetzelfde niveau van populariteit bereiken.

Ze raakte ook betrokken bij juridische geschillen met haar platenmaatschappijen over haar contracten en royalty’s.

Irene Cara was getrouwd met Conrad Palmisano, een stuntman en regisseur, van 1986 tot 1991. Ze gingen uit elkaar na vijf jaar huwelijk. Ze kregen geen kinderen samen.

Ze kwam verleden jaar te overlijden op 25 november 2022.

Volgens het Amerikaanse Cara is overleden aan de gevolgen van hypertensie (hoge bloeddruk, red.) en een hoge cholesterol. Dat schrijft het Amerikaanse ‘TMZ’ op hun website.

Uit de resultaten van het onderzoek is ook gebleken dat de zangeres aan diabetes leed (Joepie 11 december 1983)

Deze week, 35 jaar geleden, Tanita Tikaram komt binnen met haar single Twist In My Sobriety in de Brt Top 30.

Het nummer werd geschreven door Tikaram zelf en geproduceerd door Peter Van Hooke en Rod Argent.

Het nummer was een groot succes in verschillende Europese landen, vooral in Oostenrijk en Duitsland, waar het de tweede plaats bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor zesentwintigste plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte daar het nummer de drieëntwintigste plaats.

Het nummer gaat over het gevoel van vervreemding en teleurstelling dat Tikaram had toen ze 18 jaar oud was.

De videoclip werd geregisseerd door Gerard de Thame en gefilmd in Bolivia.

Tanita Tikaram werd geboren in Duitsland uit een Maleisische moeder en een Indiase vader.

Ze verhuisde op jonge leeftijd naar Engeland, waar ze begon met zingen en gitaar spelen.

Na haar doorbraak met Ancient Heart bracht ze nog verschillende albums uit, maar geen enkele kon het succes van haar debuut evenaren.

Ze bleef wel actief in de muziekwereld en werkte samen met artiesten als Neneh Cherry, Marco Zappa en Nick Lowe.

In 1996 coverde ze het nummer E Penso A Te geschreven door Lucio Battisti en Giulio Rapetti (artiestennaam Mogol).

Ze schreef de Engelse tekst en gaf het nummer als titel And I Think Of You.

Het nummer is terug te vinden op haar verzamelaar The Best Of Tanita Tikaram (1996)

Ook coverde ze de klassieker The Day Before You Came van Abba in 1998 en terug te vinden op haar album The Cappuccino Songs.

In 2016 bracht ze haar laatste album uit, Closer to the People. Een album dat ik mijn bezit heb en goed in elkaar zit. Het album is te beluisteren op Spotify.

Deze week, 35 jaar geleden, Mistletoe And Wine van Cliff Richard staat op de eerste plaats in de Engelse hitparade.

Het nummer is afkomstig uit de musical Scraps en was voor het eerst te zien in het Orange Tree Theatre, Richmond, Londen in 1976.

Het nummer is geschreven door Jeremy Paul, Leslie Stewart en Keith Strachan.

Met toestemming van de componisten, mocht Cliff Richard de tekst veranderen. Zodoende kreeg het nummer, een meer religieus betekenis.

Voor Cliff Richard was Mistletoe And Wine zijn twaalfde nummer één hit in England en zijn 99ste single.

Mistletoe And Wine is in Groot-Brittannië de bestverkochte single van 1988.

Bij ons in Vlaanderen komt de single niet verder dan de tweeëntwintigste plaats in de BRT Top 30.

Deze week, 40 jaar geleden, bereikte Paul Young met zijn single Come Back and Stay de eerste plaats in de Brt Top 30.

Het nummer Come Back and Stay werd geschreven door Jack Lee, een Amerikaanse singer-songwriter, die het in 1981 opnam voor zijn soloalbum Jack Lee’s Greatest Hits Vol. 1.

Het was dus een cover van Paul Young, die het in 1983 uitbracht als de tweede single van zijn debuutalbum No Parlez.

De producer van het nummer was Laurie Latham, een Britse muziekproducent die ook werkte met The Stranglers, Ian Dury en The Style Council.

Het nummer was een groot succes voor Paul Young, die er de top van de hitlijsten mee haalde in België, Duitsland, Nederland, Nieuw-Zeeland en Zwitserland.

In het Verenigd Koninkrijk bereikte het nummer de vierde plaats, en in de Verenigde Staten de 22ste plaats.

Dankzij de video voor het nummer, leerde Paul Young, Stacey Smith kennen die doen figureerde in de videoclip.

Ze werden al vlug een koppel en in 1987 trouwde ze terwijl ze in Los Angeles woonden.

Ze kregen drie kinderen.

Ze waren tussen mei 2006 tot maart 2009 uit elkaar.

In die tussentijd kreeg Smith een vierde kind van een Israëlisch zakenman.

In 2009 kwamen Smith en Young weer bij elkaar, waarna ze in Hertfordshire kwamen wonen.

In januari 2018 overleed Smith op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.

Het nummer werd ook gebruikt in het videospel Grand Theft Auto: Vice City Stories uit 2006.