
45 jaar geleden, Paul Stanley van Kiss, overleefde de moeilijke jaren dankzij zijn ouders.

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek



Kim Fowley, geboren op 21 juli 1939, in Los Angeles, Californië, als Kim Vincent Fowley en zijn ouders waren Douglas Fowley, een bekende film- en televisieacteur die vaak de rol van “tough guy” speelde en zijn moeder Mildred was ook een actrice.
Zijn ouders scheidden toen hij jong was en hij groeide op in de schaduw van Hollywood, omringd door de entertainmentindustrie.
Leed als tiener aan polio, wat zijn gezondheid en mobiliteit beïnvloedde.
Ontwikkelde al vroeg een diepe passie voor muziek, vooral voor rock-‘n-roll, R&B en doo-wop.
Begon zijn carrière als songwriter en producer, met wisselend succes in 1959.
Schreef en produceerde “Alley Oop” van The Hollywood Argyles (1960), een nummer dat de eerste plaats bereikte in de Billboard Hot 100.
Schreef mee aan “Nut Rocker” van B. Bumble and the Stingers (1962), een instrumentaal rocknummer gebaseerd op Tsjaikovski’s Notenkraker dat een hit werd in de VS en het VK.

Werkte als producer, songwriter, manager en promotor voor talloze bands en artiesten en omarmde de psychedelische rock- en garagerockscene.
Hij werkte onder meer samen met Frank Zappa & The Mothers of Invention (korte samenwerking in de vroege jaren 60), Gene Vincent, Warren Zevon, Cat Stevens, Kris Kristofferson, Helen Reddy, Alice Cooper, KISS (schreef mee aan een paar nummers voor het album Destroyer), The Modern Lovers en The Seeds.
Bracht verschillende soloalbums uit, die echter commercieel niet succesvol waren, maar later wel cultstatus kregen.
Stond bekend om zijn extravagante podiumoptredens en bizarre imago.
Zijn meest bekende project was het samenstellen, produceren en managen van de all-female rockband The Runaways, met onder anderen Joan Jett en Lita Ford.
Fowley was een controversiële figuur in de geschiedenis van de band, met beschuldigingen van manipulatief en uitbuitend gedrag.
Bleef actief in de muziekwereld als producer, songwriter en performer, hoewel hij nooit meer het succes van zijn eerdere jaren wist te evenaren.
Werkte met een breed scala aan artiesten, van underground bands tot mainstream acts.
Schreef boeken en gaf lezingen over de muziekindustrie.
Fowley was meerdere keren getrouwd, maar deze huwelijken waren allemaal van korte duur.
Stond bekend als de “Burgemeester van de Sunset Strip”.
Ondanks zijn controversiële reputatie wordt hij erkend als een invloedrijk figuur in de ontwikkeling van rock-‘n-roll, garagerock en punk.
Beschreef zichzelf vaak als een “culturele terrorist” die de gevestigde orde wilde ontwrichten.
In 2003 werd er een documentaire over hem gemaakt, getiteld “Mayor of the Sunset Strip”.
Hij kwam te overlijden op 15 januari 2015 en dit op de leeftijd van 75 jaar, ten gevolge van blaaskanker in West Hollywood, Californië.



Elliman’s vader was van Ierse afkomst en was politieagent en speelde piano en had een brede muzieksmaak, van klassiek tot jazz en blues en haar moeder was van Japanse afkomst en speelde ukelele en piano, en zong in lokale groepen.
Ze groeide op in Hawaii en begon op jonge leeftijd met piano spelen en zong in het schoolkoor en speelde later ook in een band genaamd “We Folk” die lokale talentenjachten won.
Ze studeerde aan de President Theodore Roosevelt High School, waar ze afgestudeerde in 1969
Elliman studeerde drama aan de University of Hawaii, maar verliet de universiteit om haar muzikale carrière na te jagen.
In 1969 verhuisde Elliman naar Londen en begon op te treden in folkclubs, bars en clubs.
Werd daar ontdekt door Andrew Lloyd Webber en Tim Rice, die haar vroegen om de rol van Maria Magdalena te spelen in hun rockopera Jesus Christ Superstar.
De schrijvers, Andrew Lloyd Webber en Tim Rice, zijn gedwongen eerst een album met de muziek te maken, omdat anders niemand de musical op de planken wil brengen.
Dit naar aanleiding van een eerdere musical van het duo, Joseph & The Amazing Technicolour Dreamcoat die volkomen geflopt is.
De opnamen voor de soundtrack hebben eind 1970 in Londen plaats.
Buiten Yvonne Elliman als Maria, horen we ook Murray Head als Judas en Ian Gillan (zanger van Deep Purple) als Jezus.
Het is voor het eerst dat er rockmuziek gebruikt wordt voor een musical, en de inbreng van Ian Gillan zorgt ervoor dat het album ook onder de aandacht komt van de rockfans, die anders nooit een musical zouden kopen.
Yvonne Elliman speelde ook in de originele Broadwayproductie (1971) en in de filmversie (1973).
Haar vertolking van “I Don’t Know How to Love Him” werd een hit.
Werd genomineerd voor een Golden Globe Award voor Beste Actrice in een Musical/Komedie voor haar rol in Jesus Christ Superstar.
Dankzij dit succes tekende ze in 1972 platencontract bij Purple Records en bracht haar debuutalbum Yvonne Elliman uit.
Elliman was ook te horen als achtergrondzang op Clapton’s hit “I Shot the Sheriff” en ook op zijn albums 461 Ocean Boulevard en There’s One in Every Crowd en toerde met hem in de jaren 70.
In 1977 had ze een grote hit met het nummer “If I Can’t Have You”.
Het nummer was geschreven door de Bee Gees en bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten en werd gebruikt in de film Saturday Night Fever.
Vreemd genoeg bij ons in Vlaanderen en Nederland deed het nummer minder, in Vlaanderen goed voor een vierentwintigste plaats en in Nederland zelfs maar de achtentwintigste plaats in de Top 40.
Ze heeft in een aantal films gespeeld, waaronder “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” (1978).
Nummers van haar om te koesteren en waar ze vooral in Amerika hoog scoorde in de hitparade zijn de nummers “Love Me” (1976 en ook geschreven door Barry Gibb) en “Hello Stranger” (1977, een duet met Stephen Bishop)
Ze zong ook titelsong van de gelijknamige film “Moment by Moment”(1978)
Kampte begin de jaren 80 met stemproblemen, wat een van de redenen was waarom ze zich terugtrok uit de muziekindustrie.
Was vanaf 1972 tot en met 1980 getrouwd met Bill Oakes, een manager bij RSO Records (het label dat Saturday Night Fever uitbracht en waar hij ook aan meewerkte als co-producer).
Ze kregen samen een dochter, Sage (geboren in 1982).
Na haar scheiding van Oakes trouwde ze met songwriter Wade Hyman.
Ze kregen samen een zoon, Ben (geboren in 1986). Ze scheidden later.
Ze trouwde later in 2016 met Allan Alexander.
Na jaren in Los Angeles te hebben gewoond, keerde Elliman met haar echtgenoot terug naar Hawaii.

Al vlug verkorte ze hun naam naar gewoon Scooter.
In 1981 bracht de band de singles “Tattoo Turkey” en “Peppermint Girl” uit.
Wegens terminale ziekte werd gitarist Jan Fraeyman vervangen door Bert Decorte (van The Misters).
Kort na het verschijnen van hun debuutalbum One by One (1981) overleed gitarist Jan Fraeyman.
Scooter scoorde een megahit in België met “You” (“Don’t believe in number one”), een nummer van hun debuut One by One.
Daarmee wonnen ze in 1981 de jaarlijkse, door Radio 2 uitgereikte prijs, Zomerhit.
Het album One by One werd geproduceerd door de drummer van de band, Herwig Duchateau, die later succes oogstte als producer van bands als The Bet, Schmutz, Won Ton Ton en The Machines.
Scooter bracht, nadat Bert Decorte de groep had verlaten, nog twee albums uit met Jan Verheyen als gitarist: Charm en Oblivion met Amerikaans klinkende nummers als “Will I Ever Recover From You” (1982), “Stand Out” (1982) en “Minute by minute” (1983).
In 1982, kort na het uitbrengen van Charm, verliet keyboardspeler Pit Verlinde de band.

Giteren nog vandaag
De Vlaamse groep Scooter in de Joepie van 29 maart 1981

Gisteren nog vandaag
De Belgische groep Scooter op kustvakantie (Joepie 22 augustus 1982)

Gisteren nog vandaag
De Belgische groep Scooter, spontaan maar doordacht naar de hoogste versnelling (Joepie 28 februari 1982).

Gisteren nog vandaag
De Belgische groep Scooter, we zijn geen kilo koffie (Joepie 11 december 1983)

De Belgische groep Scooter proeft eindelijk van het succes (Joepie 19 juli 1981)

Gisteren nog vandaag
Piet Van den Heuvel van de Belgische groep Scooter (Joepie 30 augustus 1981)

Gisteren nog vandaag
Piet Van den Heuvel van de Vlaamse groep Scooter, liever vrouwen die breien, dan mannen die schreien (Joepie 13 juni 1982)

Gisteren nog vandaag
Te gast bij Piet van den Heuvel van de Vlaamse groep Scooter (Joepie 18 oktober 1981)

Gisteren nog vandaag



Band Aid II: Bananarama, Big Fun, Bros, Cathy Dennis, D Mob, Jason Donovan, Kevin Godley, Glen Goldsmith, Kylie Minogue, The Pasadenas, Chris Rea, Cliff Richard, Jimmy Somerville, Sonia, Lisa Stansfield, Technotronic en Wet Wet Wet.
Terwijl, vijf jaar eerder, de originele bezetting de eerste plaats bereikte in Vlaanderen en Nederland.
Bereikte deze cover toen bij ons niet verder dan de zeventiende plaats in de Super Top 50.
Ook in Nederland kwam de single niet verder dan de twintigste plaats.
Band Aid II: Bananarama, Big Fun, Bros, Cathy Dennis, D Mob, Jason Donovan, Kevin Godley, Glen Goldsmith, Kylie Minogue, The Pasadenas, Chris Rea, Cliff Richard, Jimmy Somerville, Sonia, Lisa Stansfield, Technotronic en Wet Wet Wet.





Gisteren nog vandaag