Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Het nummer werd geschreven door de komedieschrijver Bruce Vilanch, samen met de muzikanten en producers Fred Zarr en Jacques Morali.
De single was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de twaalfde plaats in de Top 40.
Eartha Mae Kitt wordt op 17 januari 1927 geboren in North, South Carolina een klein plaatsje in Orangeburg County, South Carolina.
Haar vader is blank en haar moeder is van Afro-Amerikaanse en Cherokee-afkomst.
Haar kindertijd is moeilijk: haar vader verdwijnt al snel en haar moeder overlijdt wanneer Eartha zes is.
Op achtjarige leeftijd wordt ze naar New York gestuurd om bij haar tante te gaan wonen.
Haar grote kans krijgt ze wanneer ze op zestienjarige leeftijd wordt toegelaten tot de Katherine Dunham Company, het eerste Afro-Amerikaanse gezelschap voor modern ballet.
Aanvankelijk is Eartha Kitt actief in het cabaret, maar het is regisseur Orson Welles die haar als actrice ontdekt.
Hij noemt haar “The Most Exciting Woman In The World“ en geeft haar haar eerste hoofdrol in Christopher Marlowe’s toneelstuk The Tragical History Of Doctor Faustus (1950).
In Hollywood debuteert Kitt als tegenspeelster van Sidney Poitier in de film The Mark of the Hawk (1958).
Bij het grote publiek wordt ze het meest bekend van haar rol als Catwoman in de televisieserie Batman in de jaren zestig.
Ze is in meer dan 30 films te zien, waaronder de documentaire All By Myself: The Eartha Kitt Story (1983).
Als zangeres heeft Kitt in de jaren vijftig en zestig een aantal hits, waaronder Santa Baby, Let’s Do It, C’est Si Bon, Just An Old Fashioned Girl, Monotonous, Love for Sale, I’d Rather Be Burned As A Witch, Usku Dara, Mink, Schmink en Under The Bridges Of Paris.
Haar debuut-lp RCA Victor Presents Eartha Kitt (1953) bereikt de top vijf in de Amerikaanse albumlijsten.
In 1960 krijgt Eartha Kitt een ster op de Hollywood Walk of Fame.
In 1968 maakt ze een faux-pas tijdens een lunch in het Witte Huis, door Lady Bird Johnson, de vrouw van Amerikaanse president Lyndon B. Johnson, aan het huilen te maken met kritische commentaren over de Vietnam-oorlog.
Hierna kan ze in de VS geen meer werk krijgen en vertrekt ze naar Europa, waar ze onder meer vloeiend Frans leert spreken.
In 1978 maakt ze haar Amerikaanse comeback in de Broadway-musical Timbuktu!
In de jaren tachtig had ze ook nog succes met de nummers I Love Men (1984) en Cha-Cha Heels (1989), een samenwerking met Bronski Beat.
Eartha Kitt kwam te overlijden op 25 december 2008.
De zeven regels van Eartha Kitt voor huwelijksgeluk (Piccolo mei 1962)
Ook in Nederland bereikt het nummer als piekpositie de zevende plaats in de Top 40.
Lionel Richie schreef het nummer samen met Cynthia Weil.
Cynthia Weil schreef samen met haar man Barry Mann onder meer de hits I Just Can’t Help Believing’, ‘On Broadway’, “Don’t Know Much’, ‘Somewhere Out There’ en ‘You’ve Lost That Lovin’ Feelin’.
De gitaarsolo werd gespeeld door Steve Lukather van Toto en de productie was in handen van James Anthony Carmichael en Lionel Richie.
Richard Marx is ook te horen als backingzanger.
Rihanna zal later het nummer in 2007 gebruiken als sample voor haar nummer Push Up On Me en terug te vinden op haar album Good Girl Gone Bad.
Reclame voor het nieuwe album Can’t Slow Down van Lionel Richie
Taco Ockerse is een in Indonesië geboren Nederlandse zanger en entertainer die zijn carrière begon in Duitsland.
Hij is vooral bekend met zijn single Puttin’ On The Ritz, een compositie van Irving Berlin die eerder werd gezongen door Fred Astaire.
De single kwam uit in 1982 op het album After Eight en werd een groot succes in Amerika, waar hij meer dan een miljoen exemplaren verkocht en de vierde plaats bereikte in de Billboard Hot 100.
In Nederland haalde het nummer de twaalfde plaats in de Top 40.
Taco zong in een oude stijl, maar met begeleiding van synthesizers en vocoders.
De opvolger Singin’ In The Rain scoorde minder goed in de hitparade.
Een ander cover van hem is Cheek to Cheek, dat de tipparade haalde in 1983.
Na zijn doorbraak toerde Taco uitgebreid door Europa en verscheen hij in verschillende tv-shows.
Zijn tweede album, Let’s Face The Music, kwam uit in 1984 en bevatte vooral covers van klassieke nummers.
Taco’s repertoire is later moderner en diverser geworden en hij heeft ook dance- en disco-nummers gezongen.
Hij vormt ook de groep Taron X met Ronald Hoth.
Taco woont tegenwoordig in Duitsland en is getrouwd met de Amerikaanse zangeres Inga Rumpf.
Twee broers en een zus uit Canada die verhuisde naar Californië en hun vader kwam uit Duitsland.
Dat is zo wat het verhaal van deze kinderen die een droom hadden om een popgroep op te richten.
Dankzij Steve Verroca die toen werkte voor EMI Holland kregen ze een platencontract in 1977.
De groep Promises was geboren en een jaar later was hun eerste single Baby It’s You een hit in verschillende landen.
Bij ons in Vlaanderen was het goed voor een twaalfde plaats en in Nederland de zeventiende plaats.
In Duitsland hadden ze veel meer succes en dat kwam vooral dankzij hun vader en hun platenfirma die de groep verkocht als een Duitse groep.
Hun tweede single Let’s Get Back Together was bij ons in Vlaanderen en Nederland een flop en in Duitsland bereikte ze niet verder dan de achttiende plaats van de Hitparade.
Een jaar later brachten ze hun tweede lp uit met als titel Real to Real.
Maar toen waren we al in de jaren tachtig en hadden ze de voeling met hun publiek volledig verloren.
In 1983 debuteerde hij met de single ‘New Song’ en maakte in datzelfde jaar zijn tv-debuut tijdens het Britse programma Top of the Pops.
Een van zijn bekendste nummers is What Is Love, dat hij zelf schreef en produceerde.
Het nummer verscheen op zijn debuutalbum Human’s Lib uit 1984 dat de eerste plaats bereikte in de Britse albumlijst.
What Is Love was ook een internationaal succes en haalde de top tien in verschillende landen, waaronder Duitsland, Zweden en Noorwegen.
In Vlaanderen was het nummer goed voor een achttiende plaats in de Brt Top 30 en vreemd genoeg in Nederland kwam het nummer niet verder dan de tipparade.
In de Verenigde Staten bereikte het nummer de 33e positie in de Billboard Hot 100.
De videoclip van What Is Love werd opgenomen in Parijs en toont Jones die rondwandelt in de stad.
What Is Love is een lied over de betekenis van liefde en de vraag of iemand echt van iemand anders kan houden zonder angst, zorgen of twijfel.
Jones zei hierover: “Ik wilde geen liedjes schrijven over ‘ik hou van je, schatje, je hebt me gekwetst en ik ben verdrietig’.
Als ik over liefde ging schrijven, wilde ik zeggen wat bedoelen we met liefde? Wat is het eigenlijk? Je kunt niet afhankelijk zijn van een ander persoon voor je geluk.
Dus je kunt, maar beter dit idee van romantische liefde snel in vraag stellen, anders ga je heel ongelukkig zijn. Dus dat is eigenlijk waar dat lied over gaat.”
Na What Is Love bleef Jones succesvol in de jaren 80 met andere hits zoals Hide and Seek, Like to Get to Know You Well, Things Can Only Get Better, No One Is To Blame en Everlasting Love.
Hij bleef ook muziek maken in de jaren 90 en daarna, maar met minder commercieel succes.
Hij experimenteerde met verschillende stijlen, zoals elektronica, ambient en akoestisch.
Hij bracht zijn laatste studioalbum Dialogueuit in 2022.
Zijn laatste single Stay with Me is van september 2023.
Jones is getrouwd en heeft drie kinderen en woont met zijn gezin in Somerset, Groot-Brittanniëtannië.
Hij zet zich ook in voor verschillende goede doelen, zoals Farm Africa en the British Red Cross.
Ook in Nederland bereikte het nummer de eerste plaats. Terwijl in Amerika de single, maar de negenendertigste plaats bereikt in de Bilboard Hot 100.
Lange tijd heeft het er naar uitgezien dat Paradise By The Dashboard Light geen hit zou worden in Vlaanderen en Nederland.
Het nummer is afkomstig van het album Bat Out Of Hell dat al in het najaar van 1977 was uitgebracht.
Pas als Veronica de videoclip bij Paradise By The Dashboard Light gaat uitzenden op de televisie komt er vraag naar de single.
Karla DeVito die we zien in deze video was echter niet de zangeres die op de plaat te horen was.
Dat was Ellen Foley, die later bekend werd als actrice en zangeres.
Zij zong het duet met Meat Loaf, waarin ze hem voor een dilemma stelde: trouwen of geen seks meer.
Om het nummer nog spannender te maken, werd er een verslag van een honkbalwedstrijd doorheen gemixt, ingesproken door de bekende commentator Phil “Scooter” Rizzuto.
Hij beschreef hoe een speler probeerde een homerun te slaan, wat een metafoor was voor het hoogtepunt van het stelletje in de auto.
Omdat het nummer ruim 8 minuten duurde, werd het voor de radio ingekort tot 5 minuten.
Op 23 oktober 1988 komt Paradise By The Dashboard Light opnieuw binnen in BRT Top 30, maar deze keer op cd-single. De single kwam toen niet verder dan de eenentwintigste plaats.
Tracey Ullman is een Britse actrice, comédienne en zangeres die in de jaren tachtig bekend werd met haar debuutalbum You Broke My Heart In 17 Places.
Op het album kreeg ze steun van Kirsty MacColl en dit dankzij twee nummers die ze schreef, namelijk They Don’t Know en You Broke My Heart In 17 Places.
Het album werd geproduceerd door Peter Collins en bevatte ook verschillende covers van bekende nummers uit de jaren zestig, zoals Bobby’s Girl, Breakaway en Move Over Darling.
Deze laatste was een hit van Doris Day, die Ullman bewonderde en aan wie ze het nummer opdroeg.
Het nummer Move Over Darling is geschreven is door Hal Kanter, Jack Sher en Bella Spewack.
Ze schreven dit nummer voor de film Move Over, Darling uit 1963, een komedie met Doris Day, James Garner en Polly Bergen in de hoofdrollen.
In Vlaanderen bereikte haar cover de vijftiende plaats in de Brt Top 30.
In Nederland was het nummer goed voor een dertiende plaats in de Top 40.
Toen gisteren nog vandaag was 