
65 jaar geleden, Frank Sinatra de Don Juan van Hollywood (Piccolo 1959).

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

Paolo Conte, een advocaat van beroep, begon zijn muzikale carrière als vibrafoonspeler in diverse jazzbands.
Zijn eerste opnames maakte hij in 1962 met het Paolo Conte Quartet, echter zonder succes.
Pas in 1974, op 37-jarige leeftijd, verscheen zijn titelloze solodebuut. In 1979 kende zijn single ‘Un Gelato Al Limone’ wereldwijd succes.
Hij is ook het creatieve brein achter de hits van protégé – en vandaag eveneens jarige – Adriano Celentano (84) en Patty Pravo. Veel van zijn nummers, o.a. ‘Via Con Me’ en ‘Happy Feet’, duiken op in films en commercials.
‘Gli Impermeabili’, een nummer over een regenjas (!), staat op zijn 6de, titelloze album uit 1984, maar werd pas in de zomer van 1987 een hit.
Een jaar later volgde Conte’s grootste succes in de Benelux met de klassieker ‘Max’.
Net als pakweg ‘A Song For Guy’ van Elton John, gaat het ook over een overleden vriend van de zanger en is grotendeels instrumentaal.
‘Max’ werd vooral een grote hit in Nederland waar het begin 1988 tot n°6 geraakte (Met dank aan Denis Michiels)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag
Bobby Darin werd geboren als Walden Robert Cassatto op 14 mei 1936 in de Bronx, New York.
Hij had een grote passie voor muziek en leerde zichzelf verschillende instrumenten bespelen, zoals piano, drums en gitaar.
Hij begon zijn muzikale carrière in 1956 als zanger van de groep The Jaybirds, maar brak pas echt door in 1958 met het vrolijke nummer “Splish Splash”.
Hij scoorde daarna nog meer hits, zoals “Queen of the Hop” en “Dream Lover”.
In 1959 verraste hij iedereen met een heel ander soort nummer: “Mack the Knife”, een jazz/popversie van een lied uit de Driestuiversopera van Bertolt Brecht en Kurt Weill.
Het nummer werd de bestverkochte single van 1959 en was ook in België en Nederland een groot succes.
In de jaren zestig zong hij vooral in de stijl van Frank Sinatra, met nummers als “Beyond the Sea”, een Engelse versie van het Franse chanson “La Mer” van Charles Trenet.
In 1966 maakte hij nog een comeback met het folknummer “If I Were A Carpenter”, dat speciaal voor hem geschreven was door Tim Hardin.
Als wederdienst schreef Bobby Darin voor Tim Hardin het nummer “Simple Song of Freedom”.
Bobby Darin had echter ook veel gezondheidsproblemen, die hem uiteindelijk fataal werden.
Hij leed aan een hartkwaal en moest regelmatig operaties ondergaan.
Op 20 december 1973 overleed hij in Los Angeles op slechts 37-jarige leeftijd.
Zijn muzikale erfenis leeft echter voort.
In 2016 ging er in Sydney, Australië, een musical over zijn leven in première: Dream Lover: The Bobby Darin Musical.
Bobby Darin in de Piccolo van 10 jauari 1959




Het nummer werd geschreven door Bob Crewe en Bob Gaudio en dit voor de groep The Four Seasons. Bob Gaudio was trouwens lid van deze groep.
De productie was in handen van Nick DeCaro.
De cover van Andy Williams bereikte in Vlaanderen en Nederland niet de hitparade.
De zanger begon zijn carrière al op jonge leeftijd. In het dorp Wall Lake in Iowa, waar hij opgroeide, zong hij met zijn drie broers in het kerkkoor.
Toen hij maar 8 jaar oud was, vormde hij met hen het Williams Brothers Quartet. Ze traden regelmatig op voor de lokale en later nationale radio.
Door hun liedjes op de radio, trokken ze de aandacht van Bing Crosby.
De broers Williams namen met hem hun eerste plaat op. Het nummer Swinging on a Star werd een hit in 1944. In de jaren die volgden, traden de broers regelmatig op in hun eigen land, maar ook in Londen. In 1951 gingen de broers ieder hun eigen (muzikale) weg.
Williams had ook een eigen televisieprogramma, The Andy Williams Show. Die werd met tussenpozen uitgezonden tussen 1959 en 1971, eerst op de zender CBS en later bij concurrent NBC.
Andy Williams was van 1961 tot 1975 getrouwd met Claudine Longet ( Franse zangeres, actrice en danseres), met wie hij drie kinderen had.
Williams leerde Longet kennen toen ze als danseres in Folies Bergère werkte.
Na hun echtscheiding stond Willams zijn ex bij tijdens haar proces voor de dood van haar vriend Vladimir Peter Sabich.
Longet schoot de skikampioen “per ongeluk” dood in de douche. Ze werd veroordeeld tot dertig dagen cel en een kleine boete.
In 1991 trouwde Andy Williams een tweede keer met Debbie Meyer.
Williams leed sinds 2011 aan blaaskanker.
Op 19 juli 2012 klonk het nog dat Williams goed herstelde en zich elke dag beter voelde en in september alweer kon gaan optreden.
Williams kon de ziekte echter niet de baas en overleed uiteindelijk op 25 september 2012 aan de gevolgen ervan.
Andy Williams kreeg maar liefst 18 gouden en 3 platina-albums.
Nazaré Pereira is een Braziliaanse zangeres die bekend is geworden met haar hit Chero da Carolina, een nummer dat oorspronkelijk geschreven is door Amorim Roxo en Luis Gonzaga in 1956.
Het nummer gaat over een vrouw die naar een sambafeest gaat en iedereen betovert met haar geur.
Zowel in Vlaanderen als in Nederland, bereikte de single niet de hitparade.
In Vlaanderen kennen we het nummer ook dankzij de cover van John Terra. Zijn vertaling van dit nummer kwam zowel uit op single als op zijn album John Terra uit 1983.
De productie was in handen van de gekende Nederlandse producer Paul Hougardy. Die ook verantwoordelijk was voor onder meer de hits Oerend Hard van Normaal en Santa Maria van Joe Harris.
In haar privéleven is Nazaré Pereira getrouwd met de Franse muzikant Jean-Philippe Rykiel en woont ze in Parijs.
Ze heeft ook een dochter, Melissa, die ook zingt en gitaar speelt.
Nazaré Pereira is nog steeds actief als zangeres en bracht dit jaar een nieuwe single uit met als titel Xapuri Pará Paris.

Yvonne De Carlo die vooral bekend werd door haar rol als Lily Munster in de komische horrorserie The Munsters.
Maar naast acteren had ze ook een passie voor zingen.

Gisteren nog vandaag
In 1957 bracht ze haar eerste en enige album uit, getiteld Yvonne De Carlo sings.
Het album bevatte twaalf nummers, variërend van pop tot jazz tot musical.
De Carlo zong met een warme en expressieve stem, die soms deed denken aan Marilyn Monroe of Doris Day.

Het album was geen groot commercieel succes, maar ze werd toen wel beschouwd als een van de mooiste vrouwen van Hollywood, met haar donkere haar, groene ogen en voluptueuze figuur.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag









