Op 5 januari 1904 vroeg Elizabeth Magie patent aan op het bordspel The Landlord’s Game (Het Spel van de Huisbaas) en ging daarmee naar de Parker Brothers, een spellenfabrikant, maar het spel werd afgewezen.

Charles B. Darrow, een werkloze verwarmingsmonteur uit de Verenigde Staten, liet in 1934 het spel zien dat wij nu als monopoly kennen.

Hij gebruikte The Landlord’s Game als voorbeeld voor monopoly.

De bedeltjes uit de armband van zijn vrouw gebruikte hij als speelstukken (in de traditionele monopolyversies vindt men nog steeds strijkijzertjes en vingerhoedjes in plaats van gewone pionnen).

Ook Darrow ging naar Parker Brothers, maar ook in zijn spel zagen ze niks.

Darrow liet in 1934 (met hulp van een bevriende drukker) 5000 spellen drukken en verkopen via een warenhuis in Philadelphia.

Die werden razendsnel verkocht. Een jaar later toonde Parker Brothers toch interesse.

In het eerste productiejaar werden meer dan een miljoen exemplaren van het spel verkocht.

De Britse speelgoedfabriek Waddingtons werd datzelfde jaar enthousiast, en zo ging monopoly de hele wereld rond.Charles B.

Darrow stierf als multimiljonair.

Het is vandaag in 26 talen verkrijgbaar.

Sinds 1935, het jaar dat het spel door Parker Brothers op de markt gebracht werd, zijn ruim 200 miljoen exemplaren verkocht.

Ook verschijnen regelmatig bijzondere edities. (Diverse bronnen, reclame december 1985 en Wikipedia)