
60 jaar geleden, reclame voor Tuc crackers van het merk Parein (december 1963)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek





De duivenmelkers voelden zich geviseerd door de regering, die hen wilde belasten voor hun hobby.
De regering had al eerder een poging gedaan om een taks van 10 procent te heffen op de inleggelden voor duivenwedstrijden en een belasting van één frank per verkochte pootring.
Dit stuitte op hevig verzet van de duivenliefhebbers, die ook een belangrijke kiesgroep vormden.
In 1921 werd het voorstel dan ook verworpen in het parlement.

Maar in 1923 kwam de regering met een nieuw voorstel dat gekoppeld werd aan de bescherming van de militaire duiven.
Wie duiven wilde houden, moest voortaan de toestemming hebben van de burgemeester en aangesloten zijn bij een erkende duivenmaatschappij.
Bovendien moesten de duiven geregistreerd worden bij de Koninklijke Belgische Duivenbond (KDBD).
De duivenliefhebbers lieten dit niet zomaar gebeuren en organiseerden een massale betoging in Brugge, waar meer dan 15000 mensen op afkwamen.
Ze eisten de afschaffing van de belastingen en de vrijheid om duiven te houden zonder inmenging van de overheid.

De duif heeft een lange en rijke geschiedenis.
Al in de Bijbel zien we de duif als symbool van vrede en hoop.
Later werd de duif gebruikt als een snelle en betrouwbare manier om berichten te versturen.
Veel oude beschavingen maakten gebruik van deze dienst.
Ook in oorlogstijd bewezen de duiven hun nut en moed.
Maar na de Tweede Wereldoorlog raakte de postduif in onbruik.
Sindsdien heeft het Belgische leger geen duiven meer in dienst.

Het nummer werd geschreven door Mike Chapman en Nicky Chinn en geproduceerd door Mike Chapman.
Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de Australische en de Nieuw-Zeelandse hitlijsten.
In Vlaanderen was het nummer goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland kwam het nummer op de vierde plaats in de Top 40 en op de zevende plaats in de Nationale Hitparade.
De zang op het nummer werd gedeeld door leadzanger Jimmy Stokley en gitarist J.P. Pennington.
Na het succes van “Kiss You All Over” verliet Stokley de band en werd vervangen door Les Taylor.
De band veranderde ook van stijl en richtte zich meer op countrymuziek.
Kiss You All Over is geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman.
De single wordt geproduceerd door Mike Chapman. Kiss You All Over staat vanaf 30 september 1978 vier weken op de eerste plaats.
In Vlaanderen komt de single, maar op 4 november binnen in de BRT Top 30 en bereikt op 16 december 1978 zijn hoogste positie, namelijk de zesde plaats.
In Nederland haalt de single de vierde plaats in de Top 40.
Exile is begin 1963 opgericht als The Exiles.
Hun debuutalbum Exile is van 1973
In 1976 begon de groep samen te werken met het duo Nicky Chinn en Mike Chapman en brachten ze de single Try It On uit.
Voor het succes is het wachten tot 1978 en dit met hun album Mixed Emotions.
De opvolger Never Gonna Stop en You Thrill Me waren in Vlaanderen en Nederland niet succesvol.
Het is wachten tot 1979 met de single How Could This Go Wrong dat ze terug in de hitparade staan.
In Vlaanderen goed voor een negentiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland goed voor een zevenendertigste plaats in de Top 40.
Vanaf het begin van de jaren 80 gaat Exile door het leven als een Country band.
Dit jaar brachten ze terug een nieuw album uit met als titel A Million Miles Later (2023)


Demis Roussos was een succesvolle zanger die in veel Europese landen hits scoorde met zijn Engelstalige nummers, maar ook met versies in andere talen, zoals Duits, Frans, Spaans en Japans.
In 1995 nam hij een nieuwe single op met Rob De Nijs, getiteld On My Own, maar het nummer haalde de hitlijsten niet.
Zijn laatste album verscheen in 2009, na een lange periode van stilte. “Ik was niet gestopt, maar ik had niet veel te vertellen”, zei hij tegen Le Figaro.
In september 2013 trad hij voor het laatst op in het openbaar.
Hij ontving een onderscheiding van de Franse ambassadeur in Athene, maar toen was al duidelijk dat hij ernstige gezondheidsproblemen had.
Hij had kanker in zijn lever en zijn keel.
Hij bleef echter actief als artiest, met nieuwe plannen, nieuwe nummers en nieuwe verzamelalbums.
Roussos stierf op 25 januari 2015 in een ziekenhuis in Athene aan de gevolgen van uitgezaaide alvleesklierkanker.
Hij is een van de weinige popartiesten die een eigen museum heeft gekregen.
Het museum was eerst gelegen in Nijkerk in Gelderland en was mede opgericht door platenbaas Bert van Breda.
De Demis Roussos-collectie verhuisde half september 2018 naar Athene.
Demis heeft meer dan 60 miljoen albums verkocht over de hele wereld.

Jo Leemans werd geboren als Josephine Leemans-Verbustel in 1927 en had een moeilijke jeugd door haar zwakke gezondheid.
Ze kreeg kinderverlamming toen ze drie jaar oud was en moest later haar muziekopleiding stopzetten door een nieuwe aanval van polio.
Ze trouwde met acteur Marc Leemans.
Dankzij de contacten van haar man, kon ze aan de slag gaan als zangeres bij de radio,, waar ze werkte met bekende orkestleiders als Francis Bay en Fernand Terby.
Ze zong zowel in het Nederlands als in het Frans en het Engels en had hits met nummers als Que Sera, Sera, Heel Mijn Hart, Diep in mijn hart en Lazarella.
Ze werd ook wel de Vlaamse Doris Day genoemd.
In 1970 ging ze scheiden van haar man Marc Leemans, met wie ze sinds 1953 getrouwd was.
Door de scheiding kreeg ze steeds meer last van astma en stress.
Op advies van haar dokter verhuisde ze naar Spanje, waar ze een nieuw leven begon met haar nieuwe vriend Ivan.
Ze woonde in Benidorm en werkte er als gerante van een nachtclub, The Brussels, waar ze twee keer per week ook een optreden deed voor haar fans.
Ze bleef in Benidorm tot 1990 en kwam toen terug naar Vlaanderen.
In 1998 bracht ze haar biografie uit in boekvorm met als titel de vlucht terug.
In 2001 werd ze samen met Will Ferdy opgenomen in de Radio 2 eregalerij voor een leven vol muziek.
Verleden jaar, toen ze 95 jaar oud was, gaf ze een interview in het Dag Allemaal, waar ze verklaarde dat ze dagelijks geniet van een glaasje Cave.
Ook vertelde ze dat één van de medebewoners uit het rusthuis waar ze verblijf, de weduwe is van haar ex-man.
Over haar ex-man zei ze toen trouwens dat Marc Leemans haar nooit had bedrogen. Maar dat zij het was die een scheve schaats reed.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag



De Franse film La bonne soupe, een komedie over een vrouw die terugkijkt op haar liefdesleven.
Annie Girardot speelde de hoofdrol van Marie-Paule, een voormalige prostituee die nu een restaurant runt.

De film werd geregisseerd door Robert Thomas en was gebaseerd op de roman van Félicien Marceau, die ook het scenario schreef.

De film was een succes bij het publiek en de critici, en leverde Girardot een nominatie op voor de BAFTA Award voor beste buitenlandse actrice.



