De Britse zangeres Lulu, geboren als Lulu Kennedy-Cairns en bekend van hits als Shout, To Sir With Love en The Man Who Sold The World, viert vandaag haar vijfenzeventigste verjaardag.

Lulu, geboren als Marie McDonald McLaughlin Lawrie in Glasgow, Schotland, begon haar carrière al op jonge leeftijd.

Ze brak door in 1964 met haar versie van het Isley Brothers-nummer Shout, dat een grote hit werd in het Verenigd Koninkrijk.

Sindsdien heeft ze meer dan 50 albums uitgebracht en samengewerkt met artiesten als David Bowie, Elton John, Sting en Take That.

Lulu heeft ook een veelbewogen liefdesleven gehad.

Ze was twee keer getrouwd, eerst met Maurice Gibb van de Bee Gees, van wie ze scheidde na vier jaar huwelijk, en later met John Frieda, de bekende haarstylist en oprichter van het gelijknamige cosmeticamerk.

Met Frieda kreeg ze een zoon, Jordan, die nu 44 jaar oud is.

Lulu heeft ook relaties gehad met onder anderen Davy Jones van The Monkees, Dudley Moore en David Bowie.

Ze treedt nog regelmatig op en brengt af en toe nieuwe nummers uit.

In 2019 bracht ze een album uit met covers van soulklassiekers, getiteld From My Soul To Yours.

Ze is ook betrokken bij verschillende goede doelen, zoals Comic Relief, Save the Children en Breast Cancer Care.

60 jaar geleden, reclame voor Supp-hose nylonkousen van het Belgisch merk du Parc (november-december 1963)

Het verhaal van de Bonneterie Bosteels – De Smeth NV is een verhaal van succes, innovatie en tegenslag.

Het begon allemaal in 1880, toen Gustaaf Bosteels een kleine breigoedwinkel opende in de Zonnestraat in Aalst.

Hij specialiseerde zich in gebreide handschoenen, die al snel populair werden bij de klanten.

In 1922 besloot hij om een grotere fabriek te bouwen in de Erembodegemstraat in Aalst, waar hij ook dameskousen en sokken ging produceren.

Hij veranderde de naam van zijn bedrijf naar ‘Bonneterie Bosteels – De Smeth NV’, naar zijn vrouw en zakenpartner.

In 1933 nam hij ook de concurrent ‘Labor’ over, waardoor hij zijn assortiment nog verder kon uitbreiden.

In 1953 lanceerde hij het merk ‘du Parc’, dat een verwijzing was naar het stadspark van Aalst, waar de fabriek naast lag.

Dit merk werd een groot succes, vooral in de jaren zestig, toen de panty’s, kousen en sokken van ‘du Parc’ marktleider werden in België.

In de jaren zeventig kwam er ook nog het merk ‘Minouche’ bij, dat zich richtte op de jongere doelgroep.

Maar in de jaren tachtig begon het tij te keren voor de Bonneterie Bosteels – De Smeth NV.

De mode veranderde, de loonkosten stegen en de concurrentie van grote winkelketens nam toe.

De vierde generatie van de familie Bosteels stond voor een moeilijke keuze: stoppen of internationaliseren?

Ze kozen voor de tweede optie en vormden hun bedrijf om tot de ‘Bosteels Group’.

Ze sloten hun fabriek in de Zonnestraat en openden nieuwe vestigingen in Roemenië en Polen, waar ze goedkoper konden produceren.

Ze behielden hun distributiecentrum in Aalst, waar ze hun producten verdeelden over de Belgische markt.

Maar ook deze strategie bleek niet voldoende om het hoofd boven water te houden.

De Belgische markt was namelijk te klein om de investeringen te rechtvaardigen en de kwaliteit van de producten leed onder de lagere productiekosten.

In 2001 moest de ‘Bosteels Group’ faillissement aanvragen en kwam er een einde aan een lange geschiedenis van breigoed.

De merknaam “du Parc” werd echter niet vergeten.

Het werd overgenomen door Mimosa Textiel NV, die het op zijn beurt verhuurde aan het Nederlandse bedrijf Nedac Sorbo.

Onder de naam Sorbo Fashion wordt het merk “du Parc” nog steeds verkocht in Nederland en België, als een eerbetoon aan het verleden.

Het voormalige industrieterrein, dat lange tijd verlaten was, is sinds 2017 getransformeerd tot een multifunctionele locatie waar sport, cultuur, wonen en horeca samenkomen in een groene setting.(Diverse bronnen en de website du Parc)

55 jaar geleden, de Nederlandse groep Les Baroques met hun nummer Without feeling, without mind.

Het nummer was geschreven door de Ferdi Karmelk, gitarist van de groep.

Ferdi Karmelk kennen we ook van de groepen Tee-Set, Vitesse en Herman Brood & His Wild Romance,

Ferdinand Karmelk werd vooral bekend als de partner en muzikale metgezel van de zangeres Nina Hagen, met wie hij een dochter kreeg, Cosma Shiva.

Karmelk leidde een turbulent en onstuimig leven, dat werd gekenmerkt door drugsgebruik, depressie en conflicten.

Hij overleed in 1988 op 37-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne.

Les Baroques was een Nederlandse beatgroep die actief was tussen 1965 en 1969.

Ze hadden een eigenzinnige stijl die zich onderscheidde van de meeste andere bands in die tijd.

Ze maakten gebruik van psychedelische invloeden, barokke arrangementen en experimentele geluiden.

Without feeling, without mind bereikte helaas niet de hitparade in Vlaanderen en Nederland.

50 jaar geleden, Willy Sommers te gast bij kunstenaar Willem Omer Johan.

W.O. JOHANN (volledige naam Willem Omer Johan Van den Eynde) is een Vlaamse kunstschilder die geboren werd op 19 maart 1953 in Hemiksem aan de Schelde.

Hij verhuisde op zesjarige leeftijd naar Zele in Oost-Vlaanderen, waar hij nog steeds woont en werkt.

Hij leerde al op jonge leeftijd tekenen en schilderen van zijn vader, Willy Van den Eynde, die ook een kunstschilder was en zijn andere zoon, Joost, opleidde. Joost overleed helaas veel te vroeg.

Johann volgde in de jaren 70 ook enkele academies, waaronder die van Dendermonde.

Van 1973 tot 1983 nam hij deel aan verschillende groepstentoonstellingen in Zele en andere plaatsen.

In 1975 won hij met een grote voorsprong een publieksprijs die georganiseerd werd door de Zeelse cultuurvereniging ‘Feniks’.

De familie Van den Eynde richtte ondertussen een eigen kunstgalerij op in de Pieter Gorusstraat in Zele.

In het midden van de jaren 80 werd deze omgevormd tot “Galerij W.O. Johann Van den Eynde”.

In de laatste 20 jaar heeft Johann ook tentoongesteld in cultuurcentra, gemeente- en stadhuizen, galerijen en abdijen, onder andere in Hamme, Waasmunster, Dendermonde, Affligem en Grimbergen.

In deze laatste plaats exposeerde hij in de bekende abdij naar aanleiding van een opdracht om een portret te schilderen van Vader Abt, H.E.H.Prelaat W. Wagenaar.

Kunstcriticus Gilbert Putteman  schreef over deze tentoonstelling: “Het werk van W.O.Johann getuigt van een streven naar totale beheersing van de materie en het vakmanschap, los van alle modernismen en dit in de beste traditie van de Vlaamse grootmeesters.” “Het oeuvre van deze schilder is zeer veelzijdig.

Hij beoefent zowel het landschapsgenre, de stillevens, de historische composities als het portretgenre en het is vooral in dit laatste genre dat hij zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd.”

Naast zijn eigen werk geeft Johann ook les, de zogenaamde ‘masterclasses’ en ‘workshops’, en is hij ook heel bedreven in het restaureren van schilderijen die beschadigd zijn door de tijd.

45 jaar geleden, Rod Steward en de mooie meiden.

Het nummer werd geschreven door Rod Stewart samen met vier leden van zijn band: Gary Grainger, Jim Cregan, Kevin Savigar en Phil Chen.

De coproducent was Tom Dowd, een beroemde muziekproducent die ook gewerkt heeft met artiesten als Lynyrd Skynyrd en The Allman Brothers.

Het nummer gaat over de kracht en het gevaar van passie, die overal te vinden is en soms de grenzen van de liefde overschrijdt.

Passion verscheen op het album Foolish Behaviour, dat in november 1980 werd uitgebracht.

Het nummer was de eerste single van het album en werd een groot succes in verschillende landen.

Het bereikte onder andere de vijfde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de tweede plaats in Canada en de eerste plaats in Zuid-Afrika.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer de vierde plaats in de hitparade.

Het nummer werd ook uitgebracht als een 12-inch promotiesingle met een langere versie van 7:30 minuten. (Joepie 22 oktober 1978)

Fb Weetjes over popmuziek