Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Eddie Murphy begon zijn carrière als stand-upcomedian in de late jaren 70 en werd al snel een ster op de televisieshow Saturday Night Live.
Daarna maakte hij de overstap naar de filmwereld, waar hij schitterde in komische klassiekers zoals 48 Hrs., Beverly Hills Cop, Coming to America, The Nutty Professor en Shrek.
Hij werd ook genomineerd voor een Oscar voor zijn bijrol in Dreamgirls.
Naast zijn werk als komiek en acteur, is Eddie Murphy ook een zanger, producer en regisseur.
Hij heeft meer dan 50 films op zijn naam staan en heeft een geschat vermogen van meer dan 200 miljoen dollar.
Eddie Murphy heeft ook een turbulent privéleven gehad.
Hij is twee keer getrouwd geweest en heeft tien kinderen bij vijf verschillende vrouwen.
Hij heeft ook te maken gehad met controverses, zoals zijn arrestatie in 1997 voor het oppikken van een transseksuele prostituee en zijn vaderschapsgeschil met voormalig Spice Girl Mel B.
Eddie Murphy staat bekend om zijn humor, charisma en veelzijdigheid, maar ook om zijn privacy en terughoudendheid om interviews te geven. (Joepie oktober 1988)
De Amerikaans broers Billy en Bobby Alessi schreven het nummer zelf en de productie was in handen van David Helfman (artiestennaam David Lucas)
De single bereikte in Vlaanderen niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor tweeëntwintigste plaats in de Top 40.
De broers Billy en Bobby Alessi begonnen al op jonge leeftijd met muziek maken en richtten samen met twee vrienden de band The Country Gentlemen op, die optrad op hun middelbare school West Hempstead High School.
Na hun afstuderen kregen ze de kans om mee te spelen in de Broadway musical “Hair”, waar ze Peppy Castro ontmoetten, een voormalig lid van de psychedelische rockgroep Blues Magoos.
Met Castro en drummer Mike Ricciardella vormden ze de band Barnaby Bye, die twee albums uitbracht bij Atlantic Records: “Room to Grow” (1972) en “Touch” (1973).
Gisteren nog vandaag, Muziek Expres september 1977
Een derde album bleef onuitgebracht tot 2008.
De Alessi Brothers besloten om als duo verder te gaan en tekenden een contract bij A&M Records.
Hun eerste album “Alessi” (1976) bevatte hun grootste hit “Oh Lori”, die in verschillende landen de top 10 bereikte.
In Vlaanderen was de single goed voor veertiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze de zesde plaats in de Top 40.
Ze waren ook liedjesschrijvers, arrangeurs en producers voor andere artiesten, zoals Paul McCartney, Deborah Gibson, Frankie Valli, Richie Havens, Olivia Newton John en Christopher Cross.
Ze schreven ook een nummer voor de film “Ghostbusters” (1984), getiteld “Savin’ the Day”.
Ze schreven ook veel jingles en reclamespots, en dit samen met producer David Lucas.
De Kongo rivier is een van de belangrijkste rivieren in Afrika en de wereld. Het is de op een na langste rivier in Afrika, na de Nijl, en de op een na grootste rivier ter wereld qua waterafvoer, na de Amazone.
Gisteren nog vandaag
De Kongo rivier stroomt door tien landen, maar het belangrijkste voor de rivier is Congo, het land dat zijn naam ontleent aan de rivier.
De Kongo rivier heeft een grote invloed gehad op de geschiedenis, cultuur, economie en ecologie van Congo en zijn bevolking.
De rivier was een belangrijke route voor de handel en de verspreiding van ideeën en religies in het prekoloniale tijdperk.
De rivier was ook een bron van conflicten en uitbuiting tijdens de koloniale periode, toen Europese mogendheden probeerden de rijke natuurlijke hulpbronnen van het gebied te controleren en te plunderen.
De rivier was ook een symbool van verzet en onafhankelijkheid voor de Congolezen, die vochten tegen het kolonialisme en het autoritarisme.
De Kongo rivier blijft een essentiële rol spelen in het heden en de toekomst van Congo en zijn mensen.
De rivier biedt water, voedsel, energie, transport en recreatie voor miljoenen mensen die langs zijn oevers wonen.
De rivier is ook een hotspot van biodiversiteit, met duizenden soorten planten en dieren die nergens anders ter wereld voorkomen.
De rivier is ook een bron van uitdagingen en kansen voor duurzame ontwikkeling, aangezien Congo wordt geconfronteerd met problemen zoals armoede, conflicten, corruptie, klimaatverandering en milieubescherming.
Op 12 mei 1983 vraagt Marvin Lee Aday, beter bekend als Meat Loaf, zijn eigen faillissement aan, nadat hij een enorm kapitaal heeft moeten uitgeven aan advocaten om zich te verweren tegen een claim van zijn oude manager, David Sonneberg.
Toen die door Meat Loaf werd ontslagen begint hij namelijk een rechtszaak tegen de zanger waarin hij miljoenen dollars vorderd.
Aan de andere kant komt er bij Meat Loaf ook nauwelijks geld binnen omdat hij ook overhoop ligt met Sony Records, over niet uitbetaalde royalty’s.
Aanvankelijk wil Aday alleen tijdelijke (Chapter 11) bescherming aanvragen tegen de vorderingen van schuldeisers, maar wanneer blijkt dat Sony hem desondanks aan zijn contract wil houden, kiest hij alsnog voor een volledig faillissement.
Om terug geld te verdienen beslist hij terug te gaan optreden en hij brengt ook een nieuw album uit, helaas voor hem is het album Midnight at the lost and found uit 1983 een flop.
Ook de twee singles Midnight at the Lost and Found en The Promised Land komen niet verder dan de tipparade.
In feite was het de bedoeling om voor het album terug samen te werken met Jim Steinman.
Volgens Meat Loaf schreef Jim twee nummer voor zijn album, namelijk Total Eclipse of the Heart en Making Love Out of Nothing at All, beide hits geworden voor Bonnie Tyler en Air Supply.
Maar door een geschil met de platenfirma en Jim Steinman kwamen de beide nummers dus niet op zijn album.
Vijf jaar later, in 1988, is het tijd voor de kentering en dit dankzij het heruitbrengen van de single Paradise by the dashboard light.
In 1993 is hij volledig terug dankzij de single I’d do anything for love (But I won’t do that)
Meat Loaf is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.
Zijn eerste huwelijk was met Leslie Edmonds, met wie hij in 1979 trouwde.
Kort na het huwelijk adopteerde hij Pearl Aday, dochter van Leslie Edmonds en drummer Clark Pierson.
Clark Pierson was onder meer drummer bij Janis Joplin.
Pearl Aday zal later mee touren met haar vader en bracht ook als zangeres twee albums uit met haar groep Pearl.
Ze is getrouwd met Scott Ian, die we kennen van de groepen Anthrax en Stormtroopers Of Death.
Met Leslie Edmonds kreeg hij ook een dochter, Amanda Aday in 1981.
Amanda Aday is actrice en was onder meer te zien in de tv-reeks Carnivàle
Meatloaf en Leslie scheidden in 2001.
Zijn tweede huwelijk was met Deborah Gillespie, met wie hij in 2007 trouwde.
Het koppel bleef samen tot aan zijn dood op 20 januari 2022 (Diverse bronnen, Oor, Wikipedia en Muziek Expres september 1983)
Deze stoomboot was een van de eerste passagiersschepen op de Kongo rivier, dat in 1934 werd gedoopt als koningin Astrid, ter ere van de toenmalige koningin van België.
Het schip had een lengte van 45 meter en een breedte van 8 meter. Het kon 150 passagiers en 200 ton vracht vervoeren.
Het schip speelde een belangrijke rol in de koloniale geschiedenis van Congo, want het bracht handel, missie en bestuur naar de binnenlanden.
Het schip was in dienst tot 1960, toen Congo onafhankelijk werd.
Daarna werd het schip verlaten en verroestte het langzaam aan de oever van de rivier.
Ignace Baert komt uit een muzikale Kortrijkse familie en zit al op zijn negende op een muziekschool in Kortrijk waar hij o.a. pianoles krijgt van François Glorieux en accordeonles krijgt hij privé in Heule van Hugo Hoste.
Vanaf 1967, Ignace is dan 16 jaar oud, speelt hij op het orgel en zingt bij het dansorkest “The Top Players”, waar ook zijn vader als saxofonist-klarinettist in meespeelt.
In 1968 gaat Ignace doorstuderen aan het Koninklijk Conservatorium in Gent.
In 1968 komt zanger en journalist Erik Marijsse bij het orkest. Hij wordt er gastzanger.
Ignace gaat intensief samenwerken met Marijsse als manager, hetgeen uiteindelijk eindigt in 1976 als Ignace zijn legerdienst gaat doen.
Marijsse neemt “Liefde” (melodie door Ignace en eerste compositie die op een plaat verschijnt) op, dat de B-kant wordt van zijn eerste grote hit “Leven, leven, laten leven”.
De door Ignace geschreven opvolger “Kijk naar omhoog” met als B-kant “Beter geven dan krijgen”; wordt voor Erik Marijsse het grootste succes uit zijn carrière en komt op nummer 1 van de Vlaamse hitparade, waar hij moest opboksen tegen Will Tura met “Het kan niet zijn”.
Marijsse investeert een deel van zijn kapitaal in het orkest en Ignace verandert de naam in 1970 in Lilac Street Band.
In eigen beheer wordt de single “Lilac” opgenomen.
De volgende single “Annelise” (een cover van een Duitstalig nummer) wordt een hit in Vlaanderen en verschijnt op het platenlabel RKM (Roland Klüger).
Al in 1971, wanneer de single “Bestseller” scoort en Radio 2 Zomerhit wordt, valt de Lilac Street Band uiteen vanwege onterechte jaloersheid.
Een groep van drie rondom Ignace gaat verder onder dezelfde naam terwijl Erik Marijsse manager wordt.
In 1972 verkiest hij op de solotoer te gaan, met nog steeds Erik Marijsse als manager.
Daarnaast componeert hij in samenwerking met Erik Marijsse voor zichzelf en anderen.
Hun eerste compositie voor anderen is “Baby baby” voor het duo Nicole & Hugo die er voor België mee naar het Eurovisiesongfestival trekken.
Anderen voor wie ze liedteksten schrijven zijn onder anderen Rita Deneve en Micha Marah.
Zijn eerste solohit in België scoort Ignace in 1973 met “More than sympathy”, dat ook de Nederlandse hitparades bereikt (Veronica top 40).
Het is een productie van Roland Kluger. Het jaar erop komt zijn album uit, “With more than sympathy”.
In samenwerking met Claude François maakt hij in 1974 onder de naam “Jérémy” de plaat “Michèle” (vertaling van “Jo-Ann”, de single die volgde op “More than sympathy”).
Het lied “A sad sad song” wordt in het Frans “Pauvre chanson d’amour”, maar dit komt niet meer uit bij Claude François. De samenwerking wordt stopgezet doordat de deals tussen de twee platenmaatschappijen niet overeenstemmen.
In 1975 vormt hij een gelegenheidstrio met Micha Marah en Raymond van het Groenewoud dat op Yes-Festival in Oostende de tweede plaats behaalt.
Hetzelfde jaar doet het trio ook mee aan het Nordringfestival in Oslo als vertegenwoordigers van de BRT-radio.
Het jaar daarna lijft het Belgisch leger hem in voor het vervullen van zijn dienstplicht. Vanwege zijn bekendheid in Vlaanderen wordt hij in Wallonië gelegerd.
Omdat het met zijn zang-, tekstschrijver en componeercarrière niet echt vlot, besluit Ignace in 1977 muziekles te gaan geven aan diverse scholen rondom Roeselare en verlaat, tijdelijk blijkt later, de showbusiness; hij gaf muziekles aan het VISO in Roeselare en is sedert 1 november 2015 met pensioen.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en vanaf 1984 neemt Ignace de muzikale pen weerom in de hand om voor artiesten als Jimmy Frey (“Mon amour (Voor ons allebei)”), Niels William, Liliane Saint-Pierre, Marjolein en Gunther Levi liederen in elkaar te sleutelen en hun platen te produceren.
Het zet hem er vier jaar later toe aan weer op te gaan treden; hij gaat van start met een heropname van “More than sympathy”.
Vanaf 2002 treedt hij op als pianist-zanger met Bart Kaëll en het kwartet van Claire Berthorelly; gaandeweg wordt hij meer en meer begeleider van hen.
Zoon Yuri Baert is ook musicus, en ook bij hem neemt Ignace de rol van tekstschrijver en achtergrondzanger op zich.
Ignace is getrouwd met schoonheidsspecialiste Hilde Manderveld. Zij hebben samen twee kinderen, Anouk en Yuri. Het gezin woont in Deerlijk.(Diverse bronnen, Joepie, Wikipedia en poster Joepie 19 september 1973)
Toen gisteren nog vandaag was 