Deze week, 70 jaar geleden, Brussel bereidt zich voor op de wereldtentoonstelling van 1958 (De Post december 1954)

Baron Georges Moens de Fernig was vooral bekend om zijn rol als Commissaris-Generaal van de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, beter bekend als Expo 58.

De familie Moens de Fernig was een adellijke familie met wortels in de 17e eeuw en ze waren zowel actief in de industrie als in de politiek.

Georges Florent Marie Auguste graaf Moens de Fernig werd geboren in Luik op 28 augustus 1899.

Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Luik en na zijn studies ging hij aan de slag in de banksector en de industrie.

Hij bekleedde verschillende belangrijke functies in de Belgische regering, waaronder Minister van Ravitaillering en Invoer (1948-1949) en Minister van Buitenlandse Handel (1947-1949)

Hij was ook voorzitter van Fabrimetal (1965-1971), een Belgische federatie van metaalverwerkende bedrijven.

Zijn meest opvallende prestatie was zijn rol als Commissaris-Generaal van Expo 58.

Hij was daar verantwoordelijk voor de planning, organisatie en het succes van de wereldtentoonstelling, die een belangrijk moment was in de Belgische geschiedenis en een symbool van de heropleving na de Tweede Wereldoorlog.

Expo 58 trok meer dan 41 miljoen bezoekers en toonde de nieuwste technologische en culturele ontwikkelingen van over de hele wereld.

Hij was getrouwd met Marie-Thérèse de Meeûs d’Argenteuil en samen hadden ze zes kinderen.

Naast zijn politieke en industriële activiteiten was Moens de Fernig ook actief in verschillende filantropische organisaties.

Hij overleed op 16 augustus 1978 in Zelem, Halen, op 78-jarige leeftijd (De Post december 1954)

Vandaag, 70 jaar geleden, verslag van de treinramp bij Wilsele (2 december 1954 uit de Post van 12 december 1954)

De treinramp in Wilsele op 2 december 1954 was ongeluk waarbij 20 mensen omkwamen en 80 gewond raakten.

De trein, gevuld met Duitse voetbalsupporters op weg naar huis na een wedstrijd in Brussel, ontspoorde op een overloopwissel net buiten het station van Wilsele.

De precieze oorzaak van de ramp is nooit volledig opgehelderd. Waarschijnlijk was de hoge snelheid van de trein in combinatie met een defect aan de wissel de belangrijkste factor.

Het onderzoek wees uit dat de wissel niet goed was vergrendeld en dat de trein met een te hoge snelheid de wissel passeerde.

De treinramp in Wilsele had een grote impact op de Belgische spoorwegen.

Het leidde tot een verhoogde aandacht voor de veiligheid van het spoorwegnet.

Er werden verschillende maatregelen genomen om de veiligheid te verbeteren, zoals:

Verplichte snelheidsbeperkingen op wissels.

Verbetering van de wisseltechnologie en de

Strengere controles op de naleving van de veiligheidsvoorschriften.

De treinramp in Wilsele werd ook besproken in het Belgische parlement.

Er werden vragen gesteld over de oorzaak van de ramp en over de maatregelen die de regering nam om de veiligheid op het spoor te verbeteren.

De ramp leidde dan ook tot een intensivering van het debat over de veiligheid van het spoorwegverkeer.

90 jaar geleden, Jef Tamboer, een groot straatzanger in Vlaanderen

Jef Tamboer, wiens echte naam Lionel Bauwens was, werd geboren op 15 december 1892 in Eeklo.

Zijn vader, Alfons Bauwens, was ook een straatzanger. Lionel begon al op jonge leeftijd te werken in een weverij, maar zijn passie lag bij muziek.

Op 16-jarige leeftijd begon hij al liedjes te zingen op de markt.

Tamboer was een meester in het entertainen van het publiek op markten en kermissen.

Hij zong, speelde accordeon, vertelde moppen en verkocht zijn liedjesteksten.

Hij bewerkte bestaande melodieën en schreef er zijn eigen, vaak humoristische en soms pikante teksten op.

Zijn liedjes gingen over alledaagse gebeurtenissen, liefdesverhalen, lokale schandalen en nieuwsfeiten.

Hij schuwde de controverse niet en stak de draak met politici, de kerk en andere autoriteiten.

Tamboer was dan ook enorm populair en hij trok grote menigten aan en verkocht duizenden liedjesteksten.

Zijn optredens waren dan ook een echt volksfeest.

Hij kwam vijftig jaar geleden, te overlijden op 10 mei 1974.