Tag: 1978

45 jaar geleden, Umberto Tozzi in de Joepie van 20 november 1978.

Het nummer Tu schreef hij samen met Giancarlo Bigazzi. Bigazzi was ook verantwoordelijk voor de productie. Hij was getrouwd met tekstschrijfster Gianna Albini. Beide zijn helaas al overleden.

Het nummer verscheen in 1978 op zijn derde studioalbum, dat ook Tu heette.

Het nummer was een groot succes in Italië en Zwitserland en bereikte daar dan ook de eerste plaats in hitparade.

In Vlaanderen en Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Umberto Tozzi heeft ook andere hits gehad, zoals Ti amo, Gloria, en samen met Raf (Raffaele Riefoli) bereikte ze de derde plaats op het Eurovisie Songfestival met hun nummer Gente Di Mare.

Umberto Tozzi heeft een zware tijd achter de rug. Hij kreeg twee keer te maken met covid, een longontsteking en kanker. Maar hij heeft zich erdoorheen geslagen en is nu weer aan het werk.

In totaal verkocht hij meer dan 70 miljoen platen (singles en albums) in zijn carrière.

Het is alweer 45 jaar geleden dat Roger Moore en Lois Chiles schitterden in de James Bond film Moonraker, een van de spectaculairste en succesvolle avonturen van de beroemde Britse spion.

De film, die in 1979 werd uitgebracht, bracht meer dan 200 miljoen dollar op en was de hoogste-grossing Bond film tot dat moment.

Moonraker volgt 007 op zijn missie om een gestolen ruimteschip te vinden en een sinistere plan te verijdelen van de megalomane industrieel Hugo Drax, die de mensheid wil uitroeien en een nieuwe beschaving wil stichten in de ruimte.

Onderweg ontmoet Bond de mooie CIA-agente Holly Goodhead, gespeeld door Lois Chiles, die hem helpt om Drax te stoppen.

De film staat bekend om zijn spectaculaire actiescènes, waaronder een vrije val uit een vliegtuig, een bootachtervolging in Venetië, een gevecht met een reuzenpython in de Amazone en natuurlijk de finale in de ruimte.

Moonraker is een klassieker in het Bond-genre, die zowel spanning als humor biedt en de charme en stijl van Roger Moore als 007 laat zien.(Joepie 20 november 1978)

Michel Polnareff, na vijf jaar Amerikaanse ballingschap terug in Frankrijk.

Michel Polnareff werd geboren in 1944 in Nérac, Frankrijk, uit een Russische vader en een Franse moeder.

Zijn vader, Leib Polnareff, was een bekende componist die nummers schreef voor Edith Piaf, Mouloudji en andere beroemde artiesten.

Michel begon al op jonge leeftijd piano te spelen en ontwikkelde een passie voor muziek.

Hij verhuisde naar Parijs in de jaren zestig en brak door met zijn eerste hit “La poupée qui fait non” in 1966.

Sindsdien heeft hij meer dan 20 albums uitgebracht en talloze hits gescoord, zoals “Love me, please love me”, “L’amour avec toi”, “On ira tous au paradis” en “Goodbye Marylou”.

Hij staat ook bekend om zijn flamboyante persoonlijkheid en zijn controversiële imago dat vaak de aandacht trok van de media en het publiek.

Hij had verschillende relaties met beroemde vrouwen, zoals de actrice Annie Fargue (geboren in Etterbeek) en zangeres Afida Turner, die later relatie had met rapper Coolio en Mike Tyson. Afida Turner kwam verleden jaar te overlijden aan kanker.

Hij trouwde met het bekende model Danyellah in 2003 en kreeg een zoon, Louka, in 2010.

Michel Polnareff is nog steeds actief in de muziekwereld. Hij bracht verleden jaar een album uit met zijn grootste hits in een nieuwe bewerking.

Hij woont momenteel in Los Angeles, Verenigde Staten, waar de bijna 80-jarige zanger zou werken aan een nieuw album (Joepie 12 november 1978).

Vandaag is het precies 45 jaar geleden dat Billy Joel met zijn album 52nd Street de nummer één positie bereikte op de Billboard-albumlijst.

Dit was zijn zesde studioalbum en de opvolger van het succesvolle The Stranger.

Het album is vernoemd naar de A&R studio’s in New York, waar het grotendeels is opgenomen.

De titel is ook een eerbetoon aan Abbey Road van The Beatles, een van de grote inspiratiebronnen van Joel.

Daarnaast heeft 52nd Street een rijke jazzgeschiedenis, want veel beroemde jazzmuzikanten hebben er gespeeld in de vele clubs. Daarom wordt 52nd Street ook wel Swing Street genoemd.

De producer van het album was Philip Ramone, die ook al met Joel had samengewerkt aan The Stranger.

Op 52nd Street zijn de jazzinvloeden duidelijk te horen, bijvoorbeeld in de titeltrack en in Zanzibar, waarop jazztrompetist Freddie Hubbard meespeelt.

Het album was nog succesvoller dan zijn voorganger en bleef acht weken lang bovenaan de Amerikaanse albumlijst staan.

Het was het bestverkochte album van Joel ooit. Het album bevatte drie hitsingles: het vrolijke My Life (met Chicago-zanger Peter Cetera als achtergrondzanger), het gevoelige Honesty en het rockende Big Shot.

Het nummer Rosalinda’s Eyes is een ode aan zijn moeder Rosalind.

Het nummer Until The Night (dat in Engeland een kleine hit werd) is een hommage aan The Righteous Brothers.

Billy Joel won twee Grammy’s voor 52nd Street: beste zanger en album van het jaar.