
Elvis Presley (poster Joepie van 14 januari 1979)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek







Gisteren nog vandaag
Elvis Presley en zijn laatste vriendin Ginger Alden hadden een korte, maar intense relatie in het laatste jaar van zijn leven.
Ze leerden elkaar kennen op 19 november 1976, toen Elvis Ginger en haar familie uitnodigde in Graceland.
Ginger was toen net 20 jaar oud geworden, terwijl Elvis 41 was. Ze werden al snel verliefd en Elvis vroeg haar ten huwelijk met een grote diamanten ring.
Ginger was de laatste persoon die Elvis levend zag op de ochtend van zijn dood op 16 augustus 1977.
Ze vond hem bewusteloos in de badkamer en belde om hulp. Na de dood van Elvis bleef Ginger in rouw en probeerde ze haar leven weer op te bouwen.
Ze erfde niets van zijn nalatenschap, maar ze hield wel de verlovingsring die hij haar had gegeven.
Ze trouwde later met een andere man en kreeg een zoon.
Ze schreef ook een boek over haar tijd met Elvis, getiteld “Elvis and Ginger: Elvis Presley’s Fiancée and Last Love Finally Tells Her Story”.
Ze was bevriend met Lisa-Marie Presley, de dochter van Elvis, en bleef dat tot Lisa-Marie stierf (Joepie 26 november 1978).

Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.
Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.
Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.
Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.
Lisa Marie Presley kwam dit jaar op 12 januari 2023 te overlijden.
Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.
Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.
Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.
Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.
Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.
Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.
Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.
Ze heeft relaties gehad met onder andere Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.
Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,
Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.
Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough.

Nu te zien in de bioscoop, Priscilla:

Elvis Presley scoorde een grote hit met zijn cover van het nummer Burning Love dat in 1972 werd uitgebracht als single.
Het nummer werd geschreven door de Amerikaanse componist Dennis Linde en dit voor de soul zanger Arthur Alexander.
Dennis Linde schreef ook nummers voor onder meer Roger Miller, Everly Brothers, Kitty Starr, Billy Swan, Teresa Brewer en Brenda Lee.
De producer van Burning Love was Felton Jarvis, die al sinds 1966 met Elvis samenwerkte en veel van zijn latere albums produceerde.
Met dit nummer bereikte hij voor de veertigste keer de Top 10 in zijn thuisland. In de Billboard Hot 100 was het nummer goed voor een tweede plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Cash Box Top 100.
In Vlaanderen was de single goed voor een tiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de negentiende plaats in de Top 40.

Op de muziekschool in Hamburg studeerde hij meerdere muziekinstrumenten: piano, klarinet, saxofoon en accordeon.
Hij begon zijn carrière als saxofonist bij het radio-orkest van Hans Busch in Danzig.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef hij in gevangenschap in Denemarken waar hij verliefd werd op een jonge Deense.
Uit deze relatie werd zijn oudste dochter geboren.
Eveneens tijdens die periode formeerde hij zijn eerste bigband Pik Ass. Na de oorlog ging hij met deze band op de schnabbeltour langs Amerikaanse officiersclubs in Noord-Duitsland.
Aan het eind van de veertiger jaren componeerde en arrangeerde hij hoofdzakelijk voor de NDR en Polydor.
Begin 1952 stapte hij naast Horst Wende als tweede man in bij Polydor/Siemens team als producer.
Voor Freddy Quinn bijvoorbeeld produceerde hij in 1959 Die Gitarre und das Meer, wat een grote hit werd.
Ook bewerkte Kaempfert het Duitse volksliedje “Muss i denn zum Städtele hinaus” dat onder de titel “Wooden Heart” Elvis Presley een wereldsucces opleverde.
Met Wonderland by Night maakte Kaempfert in 1960 zijn grote internationale doorbraak.
In 1961 stond deze hit vijf weken nummer één in de Verenigde Staten.
Dat was de eerste keer dat een Duitser een nummer één-hit had in de VS.

Gisteren nog vandaag
Een andere compositie van hem, Morgen, bereikte eveneens een hoge klassering in de Amerikaanse Top 20.
Zijn absolute top bereikte Kaempfert met het nummer Strangers in the Night, dat door “Ol’ Blue Eyes” Frank Sinatra tot de grootste wereldhit van en voor Kaempfert gezongen werd.
In 1961 was Kaempfert verantwoordelijk voor de opnames van de zanger Tony Sheridan, die werd begeleid door een tot dan toe onbekende band, The Beatles.
Ook neemt Bert Kaempfert met The Beatles de klassieker Ain’t She Sweet en het instrumentale Cry For A Shadow op.
Zijn compositie Afrikaan beat (1962) werd de herkenningsmelodie van het sprookje de Indische Waterlelies geschreven door onze koningin Fabiola in de Efteling, waar het wordt gespeeld door een kikkerorkest en een ganzenensemble.
Het nummer Living it up uit 1963 was de tune van de jeugdserie Kapitein Zeppos.
Bert Kaempfert stierf plotseling op 21 juni 1980, op 56-jarige leeftijd in zijn vakantiehuis op Majorca ten gevolge van een beroerte. (diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag
Het nummer schreef hij zelf en de tekst is van Elisabeth Moreau.
Zowel in Vlaanderen, als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.
Zanger, pianist en songwriter Mort Shuman, geboren in Amerika, maar zijn familie was afkomstig uit Polen, leerde we kennen van zijn samenwerking met Doc Pomus (echte naam Jerome Solon Felder).
Samen schreven ze meer dan 500 liedjes, waaronder hits voor Elvis Presley, The Drifters en Dion and the Belmonts.
Zo schreven ze onder meer voor Elvis Presley (Surrender, Kiss me quick, Viva Las Vegas) en voor The Drifters (Save the last dance for me en Sweets for my sweet).
Samen met Doc Pumes vestigde Shuman begin jaren 60 zich in Londen.
Wanneer de twee uiteen gaan en Mort alleen naar Parijs verhuist, begint een hele nieuwe periode in zijn leven.
Hij raakte daar bevriend met Jacques Brel en vertaalde enkele nummers van hem in het Engels en schreef in 1968 ook een musical over hem met als titel Jacques Brel is alive and well and living in Paris, waarin Shuman zelf de hoofdrol zong.
In 1973 brengt hij trouwens ook een single uit met twee nummers van Brel, namelijk Amsterdam en Mathilde.
Al vlug is hij de Franse taal machtig en begint hij zijn carrière als zanger.
Zijn grootste Franse succes is wellicht Le Lac Majeur.
Dit nummer was deels geïnspireerd over de periode in 1874 waarin de Russische anarchist Michail Bakoenin een poging deed om via Locarno (stad) aan het Lago Maggiore (Le lac Majeur in het Frans) te vluchten.
De openingszin Il neige sur le Lac Majeur verwijst niet naar sneeuw (neige), maar naar een groot vuurwerk dat Bakoenin in 1874 zou hebben laten ontsteken.
Het nummer was zowel in Vlaanderen als in Nederland een groot succes en is ook terug te vinden op het album Amerika (1972).
Mort Shuman had een grote invloed op de Franse muziekscene, waar hij veel liedjes schreef en vertaalde voor artiesten als Johnny Hallyday, Sylvie Vartan en Claude François.
Hij overleed in 1991 op 54-jarige leeftijd aan leverkanker.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag




Duke Presley, een nieuwe Presley in aantocht (Joepie 31 oktober 1982)


Dolores Hart werd geboren als Dolores Hicks.
Ze nam als artiestennaam de naam ‘Hart’ aan naar Moss Hart, die haar moeder destijds een contract had aangeboden.
Nadat ze in 1956 haar middelbareschoolopleiding had afgerond, kreeg ze direct een grote rol aangeboden in de film Loving You naast Elvis Presley.
Ook in de volgende film met Elvis, King Creole, speelde ze mee.
In 1961 had ze een hoofdrol in Francis of Assisi.
Haar laatste rol speelde ze in 1963 in de film Come Fly with Me.
Tijdens de opnamen van Francis of Assisi ontmoette ze paus Johannes XXIII.
De al diepgelovige katholieke Hart besloot daarop in te treden in een klooster.
Over haar leven is de documentaire God Is the Bigger Elvis gemaakt, die in 2012 werd genomineerd voor een Oscar.(Diverse bronnen, Wikipedia en Joepie 16 mei 1982)
