
Keith Richard moet de bak in (Muziek Expres januari 1979)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


In de jaren zestig leek het onwaarschijnlijk dat Keith Richards ooit de 80 zou halen.
Hij stond bekend als een rebelse en roekeloze rocker, die regelmatig in aanraking kwam met de wet en de dood.
Maar hij overleefde alles, van een val uit een palmboom tot een hersenbloeding.
Keith Richards is nog steeds actief als muzikant en schrijver.
Hij heeft meer dan 500 nummers geschreven, waarvan vele klassiekers zijn geworden.
Hij wordt beschouwd als een van de beste en invloedrijkste gitaristen aller tijden.

40 jaar geleden, Keith Richards, Patti redde me uit een verschrikkelijke hel (Joepie 27 november 1983)

kloof tussen Mick Jagger en Keith Richards onoverbrugbaar (Joepie 6 juli 1986)

Gisteren nog vandaag
Anita Pallenberg, toen vaste vriendin van Keith Richards voor de rechtbank betreft de zelfmoord van de 17 jarige Scott (Joepie 20 augustus 1979)






De internationale band bestond uit 49 artiesten.
Behalve Little Steven zelf waren dat Afrika Bambaataa, Ray Barretto, Stiv Bators, Pat Benatar, Big Youth, Ruben Blades, Kurtis Blow, Bono, Jackson Browne, Ron Carter, Clarence Clemons, Jimmy Cliff, George Clinton, Miles Davis, Bob Dylan, The Fat Boys, Peter Gabriel, Peter Garrett, Bob Geldof, Lotti Golden, Hall & Oates, Herbie Hancock, Daryl Hannah, Nona Hendryx, Eddie Kendricks, Kool DJ Herc, Darlene Love, Melle Mel, Michael Monroe, Bonnie Raitt, Joey Ramone, Lou Reed, Keith Richards, David Ruffin, Run-D.M.C., Gil Scott-Heron, Lakshminarayana Shankar, Zak Starkey, Ringo Starr, Peter Wolf, Bobby Womack en Ronnie Wood.
De groep keerde zich tegen de apartheid in Zuid-Afrika en nam het album Sun City op, waarvan de gelijknamige single werd uitgebracht.
In dit nummer verklaarden de artiesten dat ze nooit zouden spelen in Sun City, een luxe resort in Zuid-Afrika waar alleen de blanke elite welkom was.
Ook de politiek van de Amerikaanse president Ronald Reagan ten aanzien van het blanke regime in Zuid-Afrika, door hemzelf als constructive engagement aangeduid, werd bekritiseerd.
In Little Stevens thuisland Amerika werd Sun City slechts een bescheiden hit, in landen als Vlaanderen, Nederland, Australië en Canada gooide het hogere ogen.
De single was in Vlaanderen en Nederland goed voor een vierde plaats in de hitparade.
Het nummer werd verboden in Zuid-Afrika.
De opbrengst van het album en de single was zo’n 1 miljoen dollar en werd bestemd aan projecten tegen apartheid, waaronder steun voor politieke gevangenen in Zuid-Afrika. (Diverse bronnen, Wikipedia en Joepie)
