Hans Bouwens werd geboren als enig kind van een Nederlandse moeder en een Italiaanse vader die als soldaat deel uitmaakte van het Duitse leger dat Nederland bezet hield.

Nadat zijn vader aan het eind van de oorlog sneuvelde, werd Hans door zijn grootouders opgevoed in de Zaanstreek, meer bepaald in Wormerveer.

Hij ging al vroeg aan de slag en werkte onder andere als kaartverkoper in de plaatselijke bioscoop van Krommenie.

Nadat hij op zijn 14de de school verliet, was hij ook werkzaam als leerling-lithograaf, losser in de haven en arbeider in een limonadefabriek.

In 1967 solliciteerde hij als zanger bij de Zaanse band Soul Invention.

De groep, opgericht in de Zaanstreek met hem als frontman, bestond aanvankelijk uit Hans Bouwens op gitaar en leadzang, George Thé op gitaar, Jan Hop op drums, Jacques Greuter op orgel, Henk Kramer op saxofoon en Theo Vermast op basgitaar.

Nadat direct succes uitbleef, besloten ze amper een jaar later hun naam te veranderen in de George Baker Selection.

In interviews en zijn biografie hield hij het steevast bij de verklaring dat hij eind jaren zestig een goedkoop, destijds populair detectiveromannetje las, een zogenaamde pulproman of een kiosk-pocketboekje.

De hoofdpersoon in dat specifieke verhaal heette George Baker.

Bouwens koos dit pseudoniem puur omdat het internationaal, zakelijk en krachtig klonk, wat perfect paste bij de Engelstalige pop- en soulmuziek die hij wilde uitbrengen.

Het boekje zelf was vermoedelijk een van de vele duizenden titels uit die tijd die anoniem of onder pseudoniem in kioskreeksen verschenen, waardoor de exacte titel in de geschiedenis verloren is gegaan.

Vanaf circa 1969 werd bassist Theo Vermast vervangen door Jan Visser, totdat in 1971 Vissers plaats werd ingenomen door Cor Veerman, die in 1974 weer werd opgevolgd door Martin Schoen.

In datzelfde jaar, 1974, werd de groep uitgebreid met zangeres Lida Bond, die vanaf 1982 werd vervangen door de Vlaamse zangeres Nelleke Brzoskowski.

Het nummer Little Green Bag van de George Baker Selection behoort tot de meest herkenbare en tijdloze klassiekers uit de Nederlandse popgeschiedenis.

De aanstekelijke baslijn en het soulvolle ritme zorgden ervoor dat het nummer niet alleen bij de release in 1969 de wereld veroverde, maar decennia later dankzij Hollywood opnieuw een iconische status kreeg.

Het nummer werd geschreven door zanger en componist Hans Bouwens samen met multi-instrumentalist Jan Visser.

Oorspronkelijk bedacht Baker de titel Little Greenback, een rechtstreekse verwijzing naar het Amerikaanse dollarbiljet en het thema geld.

Bij het drukken van de singlehoes sloop er echter een opvallende fout in: de platenmaatschappij noteerde de titel verkeerd als Little Green Bag.

Baker besloot de fout te laten voor wat het was en paste de titel officieel aan.

Deze administratieve vergissing gaf het nummer onbedoeld een mysterieus tintje, waardoor luisteraars decennialang dachten dat de tekst ging over een groen zakje marihuana.

Muzikaal drijft het nummer op een onweerstaanbaar basriff, ingespeeld door Jan Visser.

Dit riff zet meteen vanaf de eerste seconde de toon voor een mix van rhythm and blues, soul en nederpop.

De karakteristieke, krachtige zang van Baker, gecombineerd met opzwepende percussie en blazersaccenten, gaf het geheel een internationaal geluid dat destijds ongekend fris klonk voor een debuutsingle van een band uit de Zaanstreek.

Na de release in het najaar van 1969 schoot het nummer snel omhoog in de hitlijsten.

In Nederland bereikte de single de top tien, en ook bij ons in Vlaanderen en diverse andere Europese landen werd het een groot succes.

De echte verrassing volgde in 1970, toen Little Green Bag de oversteek maakte naar de Verenigde Staten en de zestiende plaats bereikte in de prestigieuze Billboard Hot 100, een uitzonderlijke prestatie voor een debuterende Nederlandse formatie.

Bouwens en Visser ontvingen in 1970 van Conamus de Zilveren Harp voor het nummer, en de groep kreeg op 2 juli van datzelfde jaar een gouden plaat ervoor.

Het nummer leek na de jaren zeventig een gouden herinnering uit het verleden te blijven, totdat filmregisseur Quentin Tarantino het in 1992 herontdekte.

Tarantino koos Little Green Bag als openingsnummer voor zijn regiedebuut Reservoir Dogs.

De scène waarin een groep gangsters in strakke zwarte pakken en zonnebrillen in slow motion over straat loopt terwijl de baslijn van het nummer weerklinkt, werd op slag een van de beroemdste filmsequenties aller tijden.

Dankzij Reservoir Dogs kreeg Little Green Bag een gigantische tweede jeugd.

Het nummer werd heruitgebracht op single, behaalde opnieuw hoge noteringen in Europese hitlijsten en werd ontdekt door een compleet nieuwe generatie muziekliefhebbers.

Het succes in de film zorgde er tevens voor dat het nummer overal ter wereld opdook in reclamespots, televisieseries en compilatiealbums.

50 jaar geleden, reclame voor het album River Song van George Baker Selection (september – oktober 1976)