De Vlaamse componist François Glorieux kwam vandaag te overlijden tijdens zijn slaap in de nacht van vrijdag op zaterdag.

Na studies voor piano bij Marcel Gazelle aan het Koninklijk Conservatorium van Gent en bij Yves Nat te Parijs vatte hij een internationale loopbaan aan.

Hij speelde overal ter wereld als solist met diverse orkesten en dirigenten, waaronder André Cluytens.

Sinds 1977 doceert hij kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Gent.

Eveneens is hij gastprofessor aan de Yale-universiteit in de Verenigde Staten en directeur van de Internationale Piano Meesterclass in Antwerpen.

Hij stichtte diverse ensembles, waaronder in 1979 het François Glorieux Brass and Percussion Orchestra, en het Revivat Scaldis Chamber Orchestra.

Opmerkelijk is dat hij zich hoofdzakelijk op muziek voor koperblazers en slagwerk toelegt, overigens zonder de piano te verwaarlozen.

Een reeks van zijn Panoply for Brass werd door het Britse gezelschap Locke Brass Consort opgenomen.

Zijn Movements werd in 1962 voor het Ballet van de XXste Eeuw in opdracht van Maurice Béjart gecomponeerd.

Twee jaar later werd de integrale versie uitgevoerd door het Nationaal Orkest van België onder leiding van André Cluytens in het Paleis voor Schone Kunsten, met de componist aan de piano.

In dit werk voor piano, koperblazers en uitgebreide slagwerksectie heeft de componist aan alle uitvoerders een even belangrijke rol toebedeeld.

Naast het Ballet van de XXste Eeuw werkte hij ook samen met onder andere het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, het Nederlands Danstheater uit Den Haag en Het Nationale Ballet uit Amsterdam.

In 1989 vertrekt Glorieux naar Los Angeles voor een ontmoeting met Michael Jackson waar hij o.a. zijn klassieke opnames van MJ-hits ten gehore brengt.

Jackson signeert een foto die later de platenhoes zal worden.

Hoewel men Glorieux 2 minuten gesprekstijd met Jackson gunt, wordt het een meer dan 2 uur durend gesprek over muziek. (Bron: Artikel verscheen in “Dag Allemaal”, Belgisch weekblad)

Hij dirigeert een groot aantal orkesten uit de hele wereld, zoals Stan Kenton Band in de VS, het Locke Brass Consort of London, het National Symphony Orchestra van het Verenigd Koninkrijk, het BBC Radio Orchestra, de New Tokyo Symphony, het Kiev Chamber Orchestra (Oekraïne) en het Mainzer Kammerorchester (Duitsland).

Als pianosolist werkte hij onder andere samen met het Orkest van Rias Berlijn, Münchner Rundfunkorchester, Hamburger Symphoniker, Orchestre Colonne (Parijs) en Orchestre de la Suisse Romande (Genève).

Zijn oeuvre omvat meer dan 300 werken (Diverse bronnen, Wikipedia, Dag Allemaal en De Post 9 april 1972)

Deze namiddag vernomen dat de Britse zanger en componist Roger Whittaker overleden is op 13 september 2023.

Roger Whittaker zong folk, pop, country, gospel en zelfs Afrikaanse muziek en staat naast zijn stem bekend om zijn fluittalenten, die terug te vinden zijn in volledig gefloten nummers als Mexican Whistler en Irish Whistler.

Hij speelde ook gitaar, banjo, mondharmonica en fluit.

Hij had wereldwijd meer dan 250 miljoen platen verkocht en won talrijke prijzen en onderscheidingen.

Hij overleed op 13 september 2023 op 87-jarige leeftijd na een langdurige ziekte.

Roger Whittaker werd geboren op 22 maart 1936 in Nairobi, Kenia, als zoon van Britse kolonisten.

Hij groeide op in een multiculturele omgeving en leerde verschillende talen en muziekstijlen.

Hij studeerde zoölogie en geneeskunde aan de Universiteit van Kaapstad, maar besloot uiteindelijk om zich aan de muziek te wijden.

Hij verhuisde naar het Verenigd Koninkrijk in 1959 en begon zijn carrière als radio-dj en zanger.

Zijn eerste grote hit was “Durham Town (The Leavin’)” in 1969, een nostalgisch lied over zijn vertrek uit zijn geboortestad.

The Last Farewell werd begin jaren 70 zijn grootste hit, in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten stond het nummer hoog genoteerd in de hitlijsten en platen met The Last Farewell erop gingen wereldwijd in totaal meer dan 10 miljoen maal over de toonbank.

Daarna volgden vele andere successen, zoals “New World in the Morning”, “I Don’t Believe in If Anymore”, “Why”, “River Lady” en “Albany”.

Hij ook met succes Duitstalige nummers als Albany (1981), Eloisa (1984), Leben mit Dir (1989) en Schön war die Zeit (1990) op te nemen.

Die laatste is succesvol gecoverd door Corry Konings als Mooi was die tijd.

Hij zong ook in het Frans, Nederlands, Spaans en Afrikaans en maakte verschillende albums met Afrikaanse liederen.

Hij trad op over de hele wereld en was vooral populair in Europa, Canada, Australië en Zuid-Afrika.

Roger Whittaker was niet alleen een begaafd zanger, maar ook een sociaal bewogen persoon.

Hij steunde verschillende goede doelen, zoals Unicef, Amnesty International en het Rode Kruis.

Hij was ook een voorvechter van de vrede en de verzoening tussen de volkeren.

Hij was getrouwd met Natalie O’Brien, met wie hij vijf kinderen en twaalf kleinkinderen had.

Hij woonde afwisselend in Frankrijk, Ierland en Spanje.

Roger Whittaker mag herinnerd worden als een van de grootste artiesten van zijn generatie.

Gisteren nog vandaag