Op 8 februari 1958 organiseert een lokaal radiostation in Macon, Georgia, een talentenjacht onder de naam Teenage Party.
De show is al snel zo populair dat het kleine Roxy Theatre te krap wordt en de productie verhuist naar het grotere Douglass Theatre.
Vanaf dat moment kunnen luisteraars elke zaterdagochtend via de radio meegenieten van de opnames.
Het is tijdens een van deze edities dat Otis Redding het podium betreedt als kandidaat.
Zijn optreden maakt indruk en hij raakt in contact met de bekende gitarist Johnny Jenkins, die hem aanbiedt om zijn vaste begeleider te worden.
Dit moment is de start van een glansrijke, maar tragisch korte carrière.
Slechts negen jaar later, op 10 december 1967, komt de zanger op 26-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk.
Een van zijn nummers is’ I’ve got dreams to remember’, dat hij samen met zijn echtgenote Zelma Redding en Joe Rock schreef.
Redding scoorde er na zijn overlijden een postume hit mee in 1968, en herhaalde dat succes nogmaals in 1994.
Op de B-kant van deze single staat het nummer ‘Nobody’s fault but mine’.
De single deed het internationaal goed en bereikte de hitlijsten in zowel de Verenigde Staten als Nederland.
In Nederland was het nummer een groot succes; het stond maar liefst veertien weken in de Hitparade, met de achtste plaats als piek, en het eindigde op de achtste plaats in de Top 40.
In Vlaanderen bleef het succes iets bescheidener en strandde het nummer in de Tipparade.
Toen gisteren nog vandaag was 