Deze week, 50 jaar geleden, staat Nick MacKenzie met zijn nummer Juanita op de eerste plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een vijfde plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer is geschreven door Jack de Nijs en Bastiaan, een pseudoniem voor Chiel Montagne.

Jack de Nijs was ook de producer van het nummer en van vele andere nummers van Nick MacKenzie.

De zanger, die eigenlijk Nick van den Broeke heet, werd geboren in Bandung, Indonesië, en kwam in 1958 naar Nederland.

Hij begon zijn carrière als drummer en gitarist, maar werd later zanger onder de naam Nick MacKenzie.

Hij had vooral succes in Nederland, België en Duitsland met liedjes als One Is One, Peaches On A Tree en Hello Good Morning.

Hij is nog steeds actief als zanger en treedt regelmatig op in binnen- en buitenland.

Hij woont in het Limburgse dorpje Neerbeek met zijn vrouw. Het koppel heeft twee kinderen.

Vandaag is het 90 jaar geleden dat de Vlaamse priester Blancke Karel is overleden (18 januari 1934)

Blancke Karel was een Vlaamse priester en schrijver die zich inzette voor de Vlaamse beweging.

Hij studeerde aan het Klein Seminarie van Roeselare, waar hij Hugo Verriest als leraar had en Zeger Maelfait als medeleerling.

Hij was actief in de letterkundige kring en als voorzitter moedigde hij de leerlingen aan om deel te nemen aan de Vlaamse strijd.

Hij ging verder studeren aan het Grootseminarie in Brugge, waar hij bevriend raakte met Amaat Vyncke.

Hij werd kapelaan en werkte mee aan verschillende Vlaamse tijdschriften, zoals De Almanak voor de leerende jeugd van Vlaanderen, De Vlaamsche Vlagge en Rond den Heerd.

Hij was ook een van de stichters van de volksalmanak ’t Manneke uit de Mane.

In De Vlaamsche Vlagge schreef hij vooral over godsdienstige en zedelijke onderwerpen, maar ook over de Vlaamse strijd.

Hij riep de lezers op om de Vlaamse taal te beminnen, het ‘vreemde juk’ af te schudden en zich in te spannen om een sterk en katholiek Vlaanderen op te bouwen.

In 1925 verbrak hij echter zijn banden met De Vlaamsche Vlagge, nadat de bisschoppen het Vlaams-nationalisme hadden veroordeeld.

Hij vond dat het blad moest stoppen of zijn propaganda moest staken.

De meeste redacteurs waren het niet met hem eens en hij verliet de redactie om problemen met zijn bisschop te vermijden.

Als pastoor in verschillende gemeenten, waaronder Kortemark vanaf 1908, was hij betrokken bij het sociaal-culturele leven en ijverde hij voor de vervlaamsing van het openbaar leven.

Hij was ook een van de leiders van de katholieke partij in Kortemark.

Gisteren nog vandaag

Liefdessprookje uit tussen Bianca en Mick Jagger.

Bianca Jagger, geboren in Nicaragua, Pérez-Mora Macias en als dochter van een rijke handelaar en een toegewijde moeder, moest ze op jonge leeftijd de scheiding van haar ouders meemaken.

Ze verhuisde met haar moeder en broers en zussen naar Frankrijk, waar ze een passie voor politiek ontwikkelde en een prestigieuze beurs won om aan het Sciences Po te studeren.

Ze raakte gefascineerd door de Indiase cultuur en de filosofie van geweldloos verzet, die haar later zou inspireren tot haar humanitaire werk.

Haar leven nam een dramatische wending toen ze Mick Jagger ontmoette, de beroemde zanger van de Rolling Stones, op een feestje in 1970.

Ze werden al snel verliefd en trouwden het jaar daarop in een katholieke ceremonie in Saint-Tropez, terwijl ze zwanger was van hun dochter Jade.

Hun huwelijk was echter geen sprookje, want Mick was ontrouw en had affaires met andere vrouwen, waaronder het model Jerry Hall.

Bianca vroeg de scheiding aan in 1978 en verklaarde dat haar huwelijk al voorbij was op de dag dat ze trouwde.

Na haar relatie met Mick Jagger had Bianca Jagger nog enkele andere relaties, maar ze trouwde nooit opnieuw.

Ze richtte zich vooral op haar werk als voorvechtster van sociale en ecologische rechtvaardigheid.

Ze is de oprichtster en voorzitster van de Bianca Jagger Human Rights Foundation, die zich inzet voor de bescherming van mensenrechten, het milieu en de democratie.

Ze heeft ook verschillende prijzen en erkenningen ontvangen voor haar inspanningen, waaronder de Right Livelihood Award en de Légion d’honneur.

De Franse zangeres Françoise Hardy mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen.

Françoise Hardy met haar nummer Fais moi une place

Het nummer is geschreven door Julien Clerc en de tekst is van Françoise Hardy.

De versie van Françoise Hardy is terug te vinden op haar verzamelalbum Vingt Ans Vingt Titres. (1989)

Een jaar later brengt Julien Clerc ook het nummer uit op single (1990)

Conny Vandenbos was de eerste die het nummer coverde in onze taal.

Oor Rob De Nijs en Willy Sommers coverde het nummer.