Na vijf jaar met The Jam succes te hebben gehad, start Paul Weller een nieuwe groep die hij The Style Council noemt.

Paul Weller staat samen met Mick Talbot en Dee C. Lee op 1 mei 1983 voor het eerst als The Style Council op het toneel.

In 1984 verschijnt het officiële debuutalbum van The Style Council dat inmiddels is uitgebreid met de 18-jarige drummer Steve White ( niet officieel, maar toch).

En om aan te geven dat het hier niet om een soloproject van Paul Weller gaat staan er op Café Bleu ook een paar jazzy instrumentals zoals Mick’s Groove.

Tracy Thorn van Everything But The Girl (met wie Weller zijn eerste optreden na The Jam deed) zingt The Paris Match, en Dee C. Lee is te horen op een nieuwe versie van Headstart For Happiness. My Ever Changing Moods en You’re the Best Thing/Big Boss Groove (of de Groovin-ep) halen beiden de top 10.

Later in het jaar wordt ook Shout To The Top een hit en verleent Weller zijn medewerking aan Band Aid’s Do They Know It’s Christmas ?.

Ik dacht altijd dat de opbrengst van de single Shout To The Top naar de stakende mijnwerkers ging. Maar volgens Wikipedia was dit niet het geval.

Wel spreken ze over de single Soul Deep met zangers Jimmy Ruffin, Junior Giscombe en Dee C. Lee. Die opbrengsten zou zijn gegaan naar de stakende mijnwerkers. Maar uiteindelijk kwam de opbrengst naar de weduwe van een door mijnwerkers vermoorde taxichauffeur.

De single Shout To The Top was bij ons goed voor een veertiende plaats in de Super Top 50.

In Nederland kwam de single niet verder dan zesendertigste plaats in de Top 40.