Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag, 45 jaar geleden, was het een mooie dag voor de fans van The Police! Op 3 oktober 1980 kwam namelijk hun album ‘Zenyatta Mondatta’ uit.

Deze plaat, met onvergetelijke hits als ‘Don’t Stand So Close To Me’ en ‘De Do Do Do, De Da Da Da’, werd nota bene gewoon in Nederland opgenomen, in de Wisseloord Studio’s in Hilversum.

Het album was een groot succes en behaalde de derde plaats in de Nederlandse hitlijsten.

Leuk detail: exact zes jaar later, op 3 oktober 1986, bracht de band een remix van ‘Don’t Stand So Close To Me’ uit om hun verzamelalbum ‘Every Breath You Take (The Singles)’ te promoten.

Vandaag, 35 jaar geleden, kwam Stefano Casiraghi, de echtgenoot van prinses Caroline van Monaco, op tragische wijze om het leven.

Stefano Casiraghi, een succesvol Italiaans zakenman en sportman, stierf tijdens een wereldkampioenschap offshore powerboat-racen.

Voor de kust van Saint-Jean-Cap-Ferrat in Zuid-Frankrijk sloeg het noodlot toe toen zijn catamaran, de “Pinot di Pinot”, kapseisde bij hoge snelheid. Casiraghi, die op dat moment zijn wereldtitel verdedigde, overleefde het ongeval niet.

Hij was de zoon van ondernemer Giancarlo Casiraghi en Fernanda Palici.

Voor zijn huwelijk had hij al een succesvolle carrière opgebouwd, met uiteenlopende zakelijke activiteiten van de export van sportschoenen tot vastgoedontwikkeling.

Zijn ondernemersgeest bracht hem fortuin in de scheepsbouw en de vastgoedsector, met investeringen in Italië, Afrika en de Verenigde Staten.

Op 29 december 1983 trad hij in het huwelijk met prinses Caroline van Monaco. Samen kregen ze drie kinderen die in korte tijd hun vader moesten missen: Andrea, Charlotte en Pierre.

De nalatenschap van Stefano Casiraghi leeft voort door deze kinderen, die inmiddels zelf een gezin hebben gesticht.

Zijn oudste zoon, Andrea Casiraghi (1984), is momenteel de vierde in de lijn van troonopvolging.

In 2002 werd hij door het Amerikaanse tijdschrift People opgenomen in hun lijst van ’50 Most Beautiful People’.

Hij is een liefhebber van voetbal, paardrijden, skiën en gitaarspelen.

Op 31 augustus 2013 trouwde hij in de tuinen van het prinselijk paleis met Tatiana Santo Domingo, dochter van de Colombiaanse zakenman Julio Mario Santo Domingo Jr. en de Braziliaanse Vera Rechulski.

Het paar heeft drie kinderen: zoon Sasha (2013), dochter India (2015) en zoon Maximilian Rainier (2018).

Dochter Charlotte Casiraghi (1986) groeide in Parijs uit tot een mode-icoon voor jongere meisjes, mede dankzij haar elegante uitstraling.

Hoewel zij zelf geen koninklijke titel voert, is ze elfde in de lijn van de Monegaskische troonopvolging.

Charlotte kreeg in 2013 een zoon, Raphaël, met komiek Gad Elmaleh.

Op 1 juni 2019 huwde ze de Franse regisseur Dimitri Rassam, met wie ze eind 2018 hun zoon Balthazar kreeg.

De jongste zoon, Pierre Casiraghi (1987), heeft sinds mei 2008 een relatie met de journaliste Beatrice Borromeo.

Het paar trad op 25 juli 2015 in Monaco in het huwelijk voor de wet.

De kerkelijke inzegening volgde op 1 augustus 2015 op Isola Bella, een eiland in het Lago Maggiore dat eigendom is van de familie van zijn vrouw.

Dit “mooie eiland” werd in 1630 gekocht door graaf Carlo III Borromeo, die het naar zijn vrouw Isabella noemde.

Hij liet er een kasteel in barokstijl bouwen met een indrukwekkende tuin, bestaande uit tien terrassen met antieke beelden waar traditioneel witte pauwen rondlopen.

De familie Borromeo, die ooit een heilige voortbracht, Carolus Borromeus, verblijft jaarlijks enkele weken op het eiland.

Beatrice Borromeo is de dochter van graaf Carlo Ferdinando Borromeo.

Omdat zij buiten het huwelijk werd geboren, draagt zij, net als haar oudere broer, geen adellijke titel.

Beatrice werkt voor de Italiaanse pers. Samen met Pierre kreeg ze twee zonen: Stefano, geboren op 28 februari 2017, en Francesco, geboren op 21 mei 2018.

Vandaag vindt in Luxemburg een historische gebeurtenis plaats: Groothertog Henri treedt af en zijn oudste zoon, Guillaume, wordt ingehuldigd als de nieuwe groothertog.

De dag van de troonswissel volgt een strak protocol. Om 10:00 uur ’s ochtends vindt de abdicatie van Henri plaats, gevolgd door de inzwering van Guillaume.

Rond het middaguur presenteert de nieuwe groothertog zich met zijn gezin aan het volk tijdens een balkonmoment.

Daarna volgt een wandeling langs het publiek en een receptie voor de regering.

De feestelijkheden worden ’s avonds afgesloten met een galadiner in het groothertogelijk paleis, in aanwezigheid van buitenlandse gasten en koninklijke collega’s.

De troonswissel wordt bijgewoond door hooggeplaatste gasten, waaronder koning Filip, koningin Mathilde en kroonprinses Elisabeth van België, alsook koning Willem-Alexander, koningin Máxima en de Prinses van Oranje uit Nederland.

De aanwezigheid van deze koningshuizen is niet toevallig; de families zijn nauw met elkaar verwant.

De band met het Belgische koningshuis is het directst.

De moeder van Henri, Joséphine-Charlotte (1927-2005), was prinses van België en de oudere zus van de voormalige koningen Boudewijn en Albert.

De connectie met het Nederlandse koningshuis gaat verder terug in de geschiedenis.

Zowel het Nederlandse Huis van Oranje-Nassau als het Luxemburgse Huis van Nassau stammen af van het oude hertogdom Nassau.

De Nederlandse koningen Willem I, II en III waren tevens groothertog van Luxemburg.

Aan deze personele unie kwam een einde toen er in Nederland geen mannelijke troonopvolger meer was.

Volgens een oud familieverdrag ging de Luxemburgse troon toen over naar een andere tak van de Nassau-familie.

Hoewel koning Willem-Alexander en groothertog Henri dus geen directe bloedverwanten zijn, delen ze een verre gemeenschappelijke voorouder.

De nieuwe groothertogin, Stéphanie, is van Belgische afkomst.

Geboren als gravin Stéphanie de Lannoy, stamt ze uit een oud adellijk geslacht.

Ze groeide op in het kasteel van Anvaing in Henegouwen en volgde een Nederlandstalige basisschool in Ronse.

Haar verdere opleiding was internationaal, met studies in Frankrijk, Brussel, Moskou (Russisch) en Leuven (germanistiek). Ze sloot haar studietijd af in Berlijn met een scriptie en een stage op de Belgische ambassade.

Op 20 oktober 2012 trouwde ze met erfgroothertog Guillaume.

Naar aanleiding van haar huwelijk deed ze afstand van haar Belgische nationaliteit en werd ze Luxemburgse.

Samen hebben ze twee zonen: prins Charles, geboren in 2020, en prins François, geboren in 2023.

Guillaume zelf heeft ook sterke banden met de Europese vorstenhuizen.

Zo is hij de peetoom van onder anderen prins Emmanuel van België en prinses Ariane der Nederlanden.

Vanaf 3 oktober zal zijn officiële titel luiden: Zijne Koninklijke Hoogheid Guillaume, bij de Gratie Gods Groothertog van Luxemburg, Hertog van Nassau en Prins van Bourbon-Parma.

Het leven van prinses Maria Gabriella van Savoye.

Het leven van prinses Maria Gabriella van Savoye, dochter van de laatste koning van Italië, Umberto II, en koningin Marie José van België, is gevuld met opmerkelijke gebeurtenissen.

Al op jonge leeftijd kreeg ze te maken met tegenslagen. Zo overleefde ze samen met haar zus Maria Pia in Zwitserland een tyfusbesmetting in de periode van 1943 tot 1945, terwijl hun kinderjuffrouw aan de ziekte bezweek.

Na de afschaffing van de Italiaanse monarchie in 1946 verhuisde Maria Gabriella met haar moeder naar Zwitserland, terwijl haar vader in Portugal ging wonen.

Later in haar leven volgde ze een brede opleiding, van exacte wetenschappen aan het Italiaans Lyceum in Madrid tot een tolkenopleiding in Genève en kunstgeschiedenis in Parijs.

In de jaren vijftig was er een huwelijksaanzoek van de sjah van Iran, Mohammed Reza Pahlavi.

Dit stuitte echter op verzet; Paus Johannes XXIII zou zijn veto hebben uitgesproken, en de Vaticaanse krant L’Osservatore Romano beschreef een huwelijk met een katholieke prinses als een groot gevaar voor de kerk.

Uiteindelijk trouwde ze in 1969 met de succesvolle vastgoedontwikkelaar Robert Zellinger de Balkany.

Zijn eerste project, Élysée 2 nabij Parijs, was een groot complex met appartementen, een winkelcentrum, bioscoop en sportfaciliteiten.

De oplevering begon in 1964 en beroemdheden zoals Dalí en Cocteau hielpen het te promoten.

In 1969 bouwde hij het nog grotere Parly 2.

Dit project was een enorm succes en zijn bedrijf, SCC (Shopping Center Company), rolde het concept uit door heel Frankrijk en later in andere Europese landen en het Midden-Oosten.

Robert had twee dochters uit een eerder huwelijk en kreeg in 1972 een dochter, Marie Elisabeth, met Maria Gabriella.

Het echtpaar scheidde in 1976 en hun echtscheiding werd officieel in 1990. Robert, die verschillende kastelen en paleizen bezat, overleed op 19 september 2015.

De nu 85-jarige prinses Maria Gabriella van Savoye is oprichtster van de Stichting Umberto II en Marie José van Savoye.

Deze stichting richt zich op de wetenschappelijke studie van het Huis van Savoye en het behoud van hun historisch erfgoed.

Zelf schreef ze ook boeken over de geschiedenis van haar familie.

Na de dood van haar ouders kregen Maria Gabriella en haar drie zussen, net als hun enige broer Victor Emanuel, onenigheid over erfeniskwesties (foto september 1960).

40 jaar geleden, Barbara Valentin van Busenwunder tot Vertrouweling van Freddie Mercury.

De periode die Freddie in de jaren tachtig in München doorbracht, met Barbara als een van zijn beste vrienden, was een tijd van intense feesten en persoonlijke vrijheid.

Nummers uit die tijd, met name van zijn soloalbum ‘Mr. Bad Guy’ (1985), weerspiegelen die levensstijl.

Het nummer ‘Living on My Own’ wordt vaak gezien als een perfecte beschrijving van zijn leven in München, een leven waar Barbara een centraal onderdeel van was.

De directste en zichtbare link tussen hen is haar verschijning in de videoclip van het Queen-nummer ‘It’s a Hard Life’ uit 1984.

Freddie zelf vatte hun speelse en uitbundige vriendschap samen in de credits van zijn soloalbum met de tekst: “Thank you for big tits and misconduct” (“Bedankt voor de grote tieten en het wangedrag”).

De Oostenrijkse actrice Barbara Valentin werd in 1940 in Wenen geboren als Uschi Ledersteger.

Als dochter van architect Hans Ledersteger en toneelspeelster Irmgard Alberti leek een artistieke loopbaan voor haar weggelegd.

In 1959 maakte ze haar debuut in de speelfilm ‘Ein Toter hing im Netz’.

In de jaren zestig groeide Valentin uit tot een bekende actrice, die door velen werd omschreven als ‘das Busenwunder’.

Haar opvallende borstomvang overschaduwde haar acteerprestaties zodanig dat ze vooral werd gevraagd voor seksfilms als ‘Schulmädchenrapport’ en ‘In Frankfurt sind die Nächte heiss’.

Een keerpunt in haar carrière kwam toen regisseur Rainer Werner Fassbinder haar potentieel zag en haar een kans gaf in serieuze karakterrollen.

Onder zijn leiding speelde ze in films als ‘Martha’, ‘Lili Marleen’ en ‘Welt am Draht’, waarmee ze liet zien meer te zijn dan haar imago.

Haar laatste speelfilm, ‘Die Hunde sind schuld’, verscheen in 2000.

Haar privéleven was minstens zo roerig en spraakmakend.

Valentin haalde ook de voorpagina’s van de Duitse boulevardpers met haar worsteling met verslavingen, waaronder een cocaïneverslaving.

De laatste jaren van haar leven werden getekend door ziekte. Na een hersenbloeding lag ze lange tijd in coma en was ze daarna aan een rolstoel gekluisterd.

Barbara Valentin overleed in 2002 op 61-jarige leeftijd in München.

35 jaar geleden, Bob De Richter getrouwd.

Bob De Richter startte zijn carrière als leraar aardrijkskunde en assistent aan de Rijksuniversiteit Gent.

In maart 1987, na het pensioen van de legendarische Armand Pien, maakte hij de overstap naar de toenmalige BRT.

Daar werd hij een van de vier nieuwe gezichten die het weer presenteerden, een taak die hij deelde met Georges Küster, Frank Deboosere en diens vrouw Hilde Simons.

Zijn periode als weerman duurde tot 1993, waarna hij de televisiewereld verruilde voor de politiek.

Hij begon als adjunct-kabinetschef voor de Vlaamse ministers Leona Detiège en Leo Peeters, een functie die hij van 1993 tot 1995 uitoefende.

Op 28 juni 1995 zette hij de stap naar het nationale niveau toen hij Marcel Colla opvolgde als SP-volksvertegenwoordiger in de Kamer.

Daar zetelde hij tot 1999 en was hij actief in de commissie voor het Bedrijfsleven, het Wetenschapsbeleid, het Onderwijs, de Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, de Middenstand en de Landbouw.

Na de lokale verkiezingen van 2000 richtte De Richter zijn politieke aandacht op de stad Mortsel.

Hij werd er gemeenteraadslid, fractieleider voor de sp.a en diende van 2007 tot 2009 als schepen.

Op 1 november 2009 gaf hij zijn schepenmandaat door aan Steve D’Hulster. Hoewel hij in 2010 de actieve politiek verliet, bleef hij wel betrokken als lid van het bestuur.

Bob De Richter overleed op 3 april 2015, na een langdurige ziekte.