Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Het Kasteel van Vauvenargues werd eind december 1958 verworven door de verbannen Spaanse kunstenaar Pablo Picasso , op zoek naar een meer geïsoleerde werkplek dan zijn vorige huis,” La Californie” in Cannes.
Maar hij kreeg pas half januari de sleutels van het kasteel.
63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.
Het terrein was 1500 hectaren groot.
Hij verbouwde het kasteel van 1959 tot 1962, waarna hij naar Mougins verhuisde.
63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.
Tijdens deze periode kocht Picasso de Provençaalse villa met de naam Mas Notre-Dame-de-Vie de Mougins in Mougins , waar hij zich permanent vestigde in juni 1961.
Hij kwam af en toe terug naar Vauvenargues, maar dat stopte in 1965 na een ernstige operatie.
63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.
Picasso stierf in zijn villa in Mougins op zondag 8 april 1973, op 91-jarige leeftijd.
De plaatselijke autoriteiten zouden zijn wil om daar te worden begraven niet hebben goedgekeurd, dus koos zijn vrouw Jacqueline het terrein van het Château van Vauvenargues als zijn laatste rustplaats.
Hij en zijn vrouw Jacqueline liggen begraven op het terrein van het kasteel van Vauvenargues, dat nog steeds het privébezit is van de familie Picasso.
63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.
Hij kreeg toen ook de langste staande ovatie in de geschiedenis van de Oscars.
Oona O’Neill was de dochter van de Nobel- en Pulitzerprijs winnende toneelschrijver Eugene O’Neill en van de schrijfster Agnes Boulton.
Opgevoed door haar moeder, na de scheiding met haar vader, die ze nog zelden zag, woonde ze hoofdzakelijk aan de Oostkust van de VS.
Al van in haar schooltijd (Brearley School in New York) in 1940-1942, ging ze tot de jetset behoren, met vriendinnen zoals Carol Marcus en Gloria Vanderbilt, langs wie ze ook bevriend werd met Truman Capote.
Toen ze in de Stork Club verkozen werd tot “The Number One Debutante” voor het seizoen 1942–1943 wekte ze volop de aandacht op van de media.
Dit bracht haar tot de beslissing te gaan acteren en weldra trok ze naar Hollywood.
In deze tijd had ze ook een relatie met de schrijver J.D. Salinger.
In 1942 trad Salinger opnieuw in militaire dienst en dat betekende ook het einde van hun relatie.
In Hollywood werd ze voorgesteld aan Charlie Chaplin die voor haar een rol in een volgende film voorzag.
Er kwam echter niets van nadat ze verliefd werden op elkaar en in juni 1943 trouwden.
Zij was net 18, hij was 54 en het was zijn vierde huwelijk.
De weinige contacten die Oona met haar vader had, werden als gevolg van dit huwelijk compleet en definitief afgebroken.
Een huwelijk van Chaplin was op zich nieuws, de jeugdige leeftijd van zijn partner en het leeftijdsverschil, maakte er een gebeurtenis met aanzienlijke mediabelangstelling van.
De jonge vrouw gaf elk idee van een filmcarrière op.
Doorheen moeilijke jaren en tot aan zijn dood in 1977 bleven ze zeer met elkaar verbonden en ze kregen acht kinderen, drie jongens en vijf meisjes.
Vanaf hun huwelijk woonden ze in Beverly Hills.
Het waren moeilijke jaren voor Chaplin die achtervolgd werd als mogelijke communist door senator MacCarthy.
In september 1952 bevond het echtpaar zich met de kinderen op de Queen Elisabeth, onderweg naar Londen voor de première van Limelight toen hen het nieuws bereikte dat Chaplins visum voor terugkeer naar de VS was ingetrokken.
Ze beslisten toen permanent in Europa te blijven wonen.
Ze liquideerden alles wat ze bezaten in de VS en kochten een domein aan, de Manoir de Ban in het Zwitserse Corsier-sur-Vevey.
Kort daarop verzaakte O’Neill aan haar Amerikaans staatsburgerschap en werd ze Brits onderdaan.
Na het overlijden van Charlie Chaplin woonde ze opnieuw deeltijds in New York.
Ze was, zoals destijds haar vader, aan alcohol verslaafd en ze leefde stilaan toch vooral een zeer teruggetrokken leven in Vevey.
Ze overleed er aan pancreaskanker in 1991 en was toen 66.
De Roemeens-Franse toneel- en filmactrice en theaterregisseur Elvira Popescu (maart 1962)De Roemeens-Franse toneel- en filmactrice en theaterregisseur Elvira Popescu (maart 1962)De Roemeens-Franse toneel- en filmactrice en theaterregisseur Elvira Popescu (maart 1962)De Roemeens-Franse toneel- en filmactrice en theaterregisseur Elvira Popescu (maart 1962)
Amanda Lear begon in de jaren 60 als mannequin. Ze werkte onder anderen samen met Paco Rabanne.
Eind jaren zestig werkte ze als danseres in de Crazy Horse saloon in Parijs. Fotograaf Brian Duffy kwam daar met haar in contact via Monty Landis en fotografeerde haar voor Nova magazine met als onderwerp ‘How to undress in front of your husband’.
Later onthulde diezelfde Monty toen Duffy haar als sexy vrouw had gefotografeerd dat zij transgender was. Iets wat zij zelf altijd is blijven ontkennen.
In dezelfde periode leerde ze de Spaanse surrealistische schilder Salvador Dalí kennen.
Het zou de excentrieke kunstenaar Salvador Dali, met wie Lear meer dan vijftien jaar “een spiritueel huwelijk” had, zijn geweest die de twijfels rond Lears geslacht aanwakkerde als marketingstrategie.
Die twijfels doken al op in de jaren 60, toen Lear bezig was een modellencarrière uit te bouwen. Lear zou toen geen onbekende geweest zijn in het drag-queencircuit.
Lear zelf voedde de controverse door de ene keer te beweren dat het “een zot idee van een journalist” was, dan weer dat “het een publiciteitsstunt van Dali” was of dat “David Bowie ( ze had een affaire met Bowie en het was ook hij die haar aanstuurde om zangeres te worden) het gerucht gestart had”: “Het maakt me mysterieus en aantrekkelijk.
Er is niets wat de muziekwereld liever heeft dan een freak buiten categorie.
Mijn succes bij homo’s is helemaal te danken aan de buitengewone legendes die over mij bestaan.” En dan was er het nummer “I’m a Mistery”, waarbij “Mystery” verkeerd geschreven werd, met verwijzing naar “Mister”.
Door te poseren voor Playboy bewees ze eind jaren 70 dat ze in ieder geval geen travestiet was.
Maar de geruchten werden er niet door gestopt.
Zelfs recent bleef de controverse levend, toen in 2011 een Italiaanse krant uitpakte met een “geboorteakte” van Alain Tap, die geboren was in 1939 – veel vroeger dan altijd gedacht werd: Lear zou eind jaren 40 geboren zijn, maar die gegevens baadden altijd al in een sfeer van geheimzinnigheid – én een foto van een jonge Tap, met een gezicht dat sprekend geleek op dat van Lear.
“Net als alle mensen in de showbizz moet ik altijd acteren”, vertelde ze in 2009 tijdens een bezoek aan Brugge.
Het heeft haar muziekcarrière eind jaren 70 alvast geen kwaad gedaan.
Want Met behulp van de producer Anthony Monn ontpopte ze zich tot de blanke “queen of disco” en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit “Follow me”.
Ook de volgende singles Queen of China-Town ( uitgebracht in 1977 maar door haar succes in 1978 terug uitgebracht), Enigma (Give a bit of mmmh to me), Gold, The sphinx en Fashion pack waren een groot succes.
In 1979 trouwde ze met de aristocraat Alain-Philippe Malagnac, de geliefde van de Franse schrijver Roger Peyrefitte. Bij een brand in hun huis in 2000 verloor hij het leven.
In 2001 maakte ze een comeback in de internationale muziekwereld met het in Frankrijk geproduceerde album “Heart”. Opvallende singles waren “Love boat” en “I just wanna dance again”.
Nadien volgden er verscheidene duetten (onder andere: “Beats of love” met Get Ready! uit België, “Martini disease” met Jet Lag uit Italië) en werden er enkele singles uitgebracht (onder andere: “Copacabana” en “Paris by night”).
In 2005 scoorden The Housekeepers een clubhit met Go down, een bewerking van Lears Queen of Chinatown.
In 2006 bracht Lear een cd uit met covers van onder anderen Shirley Bassey, Sarah Vaughan, Nina Simone, Dalida, Juliette Gréco, Hildegard Knef, Eartha Kitt: “With Love”.
Buiten het zingen heeft Amanda ook veel succes met haar schilderijen.
Haar eerste expo vond plaats in Rotterdam in de jaren 80. Volgens kenners is ze blijven groeien in haar werk.
In 2007 ontving ze in Frankrijk de titel “Chevalier dans l’ordre des arts et lettres”.
In 2016 bracht ze een album uit met als titel Let me entertain you en met de singles The best is yet to come en Catwalk.
Haar laatste album is van verleden jaar en kreeg als titel Tuberose. Voor mij één van haar beste albums. Een aanrader, helaas niet meer te koop, gelukkig wel in mijn bezit. Maar gelukkig ook te beluisteren op Spotify.(Diverse bronnen, Wikipedia, Joepie en Oor)
40 jaar geleden, Amanda Lear comeback met verf en penseel (Joepie 7 maart 1982)
Vandaag 60 jaar geleden, première van de Frans-Italiaanse film Cartouche met in de hoofdrol Jean-Paul Belmondo en Claudia CardinaleVandaag 60 jaar geleden, première van de Frans-Italiaanse film Cartouche met in de hoofdrol Jean-Paul Belmondo en Claudia CardinaleVandaag 60 jaar geleden, première van de Frans-Italiaanse film Cartouche met in de hoofdrol Jean-Paul Belmondo en Claudia Cardinale
Vandaag 60 jaar geleden, première van de Frans-Italiaanse film Cartouche met in de hoofdrol Jean-Paul Belmondo en Claudia Cardinale
Vandaag is het ook al 5 jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Mike Connors is overledenVandaag is het ook al 5 jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Mike Connors is overledenVandaag is het ook al 5 jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Mike Connors is overleden
Vandaag is het ook al 5 jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Mike Connors is overleden
Hij begon zijn acteercarrière als zevenjarige in de première van Let’s make an Opera van de beroemde Engelse componist Benjamin Britten.
Toen hij meteen voor de volgende opera werd gevraagd – Noye’s Fludde – besloot hij dat hij acteur wilde worden.
In het begin van zijn professionele carrière speelde hij van alles en zo veel mogelijk; van stukken van Shakespeare (Julius Caesar, Coriolanus en Twelfth Night tot The Importance of Being Earnest van Oscar Wilde en lichtvoetige Franse kluchten; honderden radio-optredens, gastrollen in een groot aantal televisieseries en films.
In 1967 speelt hij op West-End in Black Comedy/White Lies van Peter Shaffer en het stuk wordt zo’n groot succes dat ze in 1968 naar Broadway gaan om het daar nog eens dunnetjes over te doen.
Op Broadway wordt hij gezien door Gene Kelly die hem vraagt voor de film Hello Dolly met o.a. Barbra Streisand en Walter Matthau.
De film wordt geen kassucces, maar zijn naam is aan beide kanten van de oceaan gevestigd.
Als hij uiteindelijk in 1973 wordt gevraagd voor de rol van Frank Spencer in de televisiereeks Some Mothers Do ‘Ave ‘Em heeft hij voorgoed zijn naam gevestigd.
Hierin speelt hij een uiterst onhandige en onnozele jongeman die compleet alles in het honderd laat lopen en iedereen in zijn omgeving tot razernij brengt, behalve zijn vrouw die in hem blijft geloven.
Hij was niet de eerste keuze voor deze rol.
Want acteurs Ronnie Barker en Norman Wisdom weigerde de rol.
Hierna volgden grotere en mooiere rollen in het theater op West End zoals Billy (1974), Flowers for Algernon (1980) en Barnum (1981).
Op 26 januari 1988 gaat in het Majestic Theatre op Broadway, New York de musical Phantom Of The Opera in première.
In deze musical van Andrew Lloyd Webber, Richard Stilgoe en Charles Hart spelen Michael Crawford en Sarah Brightman de hoofdrollen.
Voor deze rol kreeg hij een Olivier Award als beste acteur in een musical, een Tony Award en nog vele andere prijzen.
In 1995 gaat hij naar Las Vegas om de grote ster te zijn in EFX; een show die 70.000.000 dollar heeft gekost en staat in het MGM Grand Theatre waar elke voorstelling 1700 personen van kunnen genieten.
Crawford houdt ervan zijn eigen stunts te doen.
Dat was al zo bij Some Mothers Do ‘Ave ‘Em en ook in de musical Barnum deed hij de meeste circusacts zelf.
Ook in EFX zit een aantal fantastische stunts, maar hij raakt al snel geblesseerd en moet stoppen met deze productie.
In 2004 staat hij opnieuw in een Andrew Lloyd Webber-musical: Woman In White.
Maar ook voor deze rol moet hij omwille van zijn gezondheid stoppen.
60 jaar geleden, Roger Vadim stelt voor Catherine Deneuve, zijn nieuwe liefde en dus tevens zijn nieuwe ontdekking (De Post 10 december 1961)60 jaar geleden, Roger Vadim stelt voor Catherine Deneuve, zijn nieuwe liefde en dus tevens zijn nieuwe ontdekking (De Post 10 december 1961)
60 jaar geleden, Roger Vadim stelt voor Catherine Deneuve, zijn nieuwe liefde en dus tevens zijn nieuwe ontdekking (De Post 10 december 1961)
40 jaar geleden, op bezoek bij Julio Iglesias (Story 11 december 1981)40 jaar geleden, op bezoek bij Julio Iglesias (Story 11 december 1981)met zijn mama40 jaar geleden, op bezoek bij Julio Iglesias (Story 11 december 1981)
35 jaar geleden, Alain Delon wil hertrouwen met Catherine Bleynie (Story december 1986)35 jaar geleden, Alain Delon wil hertrouwen met Catherine Bleynie (Story december 1986)