Hij is de enige zoon van de legendarische Franse actrice en sekssymbool Brigitte Bardot en acteur Jacques Charrier.

Zijn geboorte, midden in de stormachtige carrière van zijn moeder, was allesbehalve alledaags.

Brigitte Bardot, geboren op 28 september 1934 in Parijs, groeide op in een conservatief, welgesteld gezin.

Haar vader, Louis “Pilou” Bardot, was ingenieur en had samen met zijn vrouw, Anne-Marie “Toty” Mucel, hoge verwachtingen van Brigitte en haar jongere zusje Marie-Jeanne “Mijanou”.

De meisjes kregen een strenge, klassieke opleiding, inclusief balletlessen voor Brigitte vanaf haar zevende.

Op haar dertiende werd ze zelfs toegelaten tot het prestigieuze Conservatoire de Paris.

Maar op haar vijftiende kwam er een abrupt einde aan het vooropgestelde, burgerlijke pad.

Haar opvallende verschijning, want de woeste blonde lokken, het pruillipje, de wespentaille en de volle boezem bleef niet lang onopgemerkt.

Hélène Lazareff, de toenmalige directrice van het magazine Elle en een vriendin van Bardots moeder, zag potentieel in de jonge Brigitte en regelde een fotoshoot.

Zo verscheen ze in 1949 voor het eerst op de cover van Elle, het begin van haar reis naar wereldfaam.

Op haar achttiende, in 1952, maakte ze haar filmdebuut in de komedie Le Trou Normand.

Tijdens de audities ontmoette ze regisseur Roger Vadim, toen nog een onbekende filmmaker.

Ze trouwden in december van datzelfde jaar, een huwelijk dat de nodige controverse veroorzaakte vanwege Bardots minderjarigheid (de wettelijke meerderjarigheidsgrens in Frankrijk lag toen op 21 jaar).

Haar ouders, fel tegen het huwelijk met de zes jaar oudere Vadim, gaven uiteindelijk schoorvoetend toestemming onder strikte voorwaarden.

Ze speelde in 1953 naast Kirk Douglas in de Amerikaanse productie Act of Love (Un acte d’amour).

Haar mix van onschuldige schoonheid en provocerende jeugdigheid liet niemand onberoerd, maar begon ook steeds meer te shockeren.

De absolute doorbraak kwam in 1956 met Et Dieu… créa la femme (En God schiep de vrouw), geregisseerd door haar toenmalige echtgenoot Roger Vadim.

De film, waarin Bardot de sensuele en ongetemde Juliette Hardy speelde, werd een enorm schandaal, veroordeeld door de Katholieke Kerk en in sommige landen zelfs verboden of gecensureerd.

De scène waarin Bardot schaars gekleed op een tafel danst, is inmiddels iconisch.

De film betekende haar definitieve doorbraak als internationaal sekssymbool en luidde volgens sommigen de seksuele revolutie in de Amerikaanse cinema in.

Een jaar later, in 1957, scheidde Bardot van Vadim.

De roem had een enorme impact op de 23-jarige Bardot, die worstelde met de intense publieke aandacht en de vaak negatieve kritiek.

Conservatief Frankrijk hekelde haar openlijke sensualiteit, terwijl jonge vrouwen haar stijl massaal kopieerden.

Mannen aanbaden haar en regisseurs stonden in de rij om met haar te werken.

De roddelpers zat haar constant op de hielen; elk detail, zoals het dragen van een sjaal, werd uitvergroot en voer voor speculatie, bijvoorbeeld over plastische chirurgie.

Onder de immense druk en het gevoel opgejaagd te zijn, zou Bardot naar verluidt drie zelfmoordpogingen ondernemen, waaronder een op haar 26e verjaardag.

Haar liefdesleven bleef de gemoederen bezighouden.

In 1959 trouwde ze met acteur Jacques Charrier.

Op 11 januari 1960 werd hun zoon, Nicolas-Jacques Charrier, geboren.

Bardot, totaal onvoorbereid op het moederschap en overweldigd door de verantwoordelijkheid, had een zeer moeizame relatie met haar zoon.

Ze gaf later toe dat ze zich totaal niet op haar gemak voelde bij het moederschap.

Haar beroemde uitspraak “Ik zou liever bevallen van een kleine hond” typeert haar worsteling.

Het huwelijk met Charrier hield geen stand en in 1962, slechts een jaar na de geboorte van Nicolas, liep het op de klippen.

Charrier kreeg de voogdij over hun zoon en Nicolas groeide dan ook op bij zijn vader en diens familie, ver weg van de schijnwerpers die zijn moeder omringden.

Hij had naar verluidt weinig contact met zijn moeder tijdens zijn jeugd en ontwikkelde een afstandelijke relatie met haar.

In zijn autobiografie uitte hij later kritiek op zijn moeder en beschreef hij de pijn en het onbegrip die hij voelde door haar afwezigheid.

Nicolas-Jacques Charrier studeerde economie en woont tegenwoordig in Noorwegen met zijn vrouw, het Noorse model Anne-Line Bjerkan, met wie hij twee dochters heeft: Anna-Camilla en Thea-Josephine.

Zij zijn dus de kleindochters van Brigitte Bardot.

Hij werkt naar verluidt in de IT-sector.

In tegenstelling tot zijn moeder, die zich na haar filmcarrière volledig op dierenrechtenactivisme stortte en de Brigitte Bardot Foundation oprichtte, leidt Nicolas een teruggetrokken bestaan, ver weg van de roem en controverses die het leven van zijn moeder kenmerkten.

De relatie tussen moeder en zoon bleef complex en pas op latere leeftijd, toen Nicolas zelf volwassen was, kwam er toenadering.