Categorie: Film

40 jaar geleden, David Selby te zien in de tv-reeks Falcon Crest en dit elke zaterdag op Nederland Twee (Tros, februari 1984)

David Selby is vooral bekend bij het grote publiek door zijn rol als Quentin Collins in de populaire Amerikaanse gothic soapserie “Dark Shadows”.

Deze serie liep van 1968 tot 1971 en was een cultklassieker.

Naast zijn werk in Dark Shadows heeft Selby ook in andere televisieseries en films gespeeld.

Hij verscheen bijvoorbeeld als Richard Channing in Amerikaanse soapserie Falcon Crest.

Deze serie liep van 1982 tot 1990 en was een succesvolle dramaserie met een groot kijkerspubliek.

Selby heeft ook een indrukwekkende theatercarrière.

Hij heeft opgetreden op Broadway en in regionale theaters, waarbij hij rollen speelde in klassieke stukken en hedendaagse toneelstukken.

35 jaar geleden, thuis bij Tom Hanks (Joepie 12 februari 1989)

Tom Hanks heeft in vele films gespeeld, waaronder de klassieker Big uit 1988.

In deze film speelt hij Josh Baskin, een 12-jarige jongen die na een wens bij een mysterieuze machine verandert in een volwassen man.

Hij krijgt een baan bij een speelgoedbedrijf, waar hij indruk maakt op de eigenaar Mr. MacMillan (Robert Loggia) met zijn kinderlijke enthousiasme en inzicht in speelgoed.

De film werd geregisseerd door Penny Marshall en geschreven door Gary Ross en Anne Spielberg.

Andere acteurs die meespeelden waren Elizabeth Perkins, David Moscow en John Heard.

Voor deze film kreeg hij een Saturn Award en uitgereikt door de Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films.

Tom Hanks is sinds 1988 getrouwd met actrice Rita Wilson, met wie hij twee zoons heeft.

Uit zijn eerste huwelijk met Samantha Lewes, dat eindigde in 1987, heeft hij nog een zoon en een dochter.

Zijn zoon Colin Hanks is ook acteur en speelde mee in de serie Band of Brothers, die mede geproduceerd werd door zijn vader.

Tom Hanks is bekeerd tot de Grieks-Orthodoxe Kerk van zijn vrouw en heeft sinds 2020 ook de Griekse nationaliteit.

De Amerikaanse actrice Anna May Wong (Foto februari 1934)

Anna May Wong, geboren als Wong Liu Tsong op 3 januari 1905 in Los Angeles, wordt beschouwd als de eerste Chinees-Amerikaanse filmster in Hollywood en de eerste Chinees-Amerikaanse actrice die internationale erkenning kreeg.

Ze speelde in meer dan 60 films, zowel in de stomme als de geluidsfilm, en ook op televisie en toneel.

Ze was de dochter van Chinese immigranten die een wasserij bezaten in Los Angeles.

Al op jonge leeftijd raakte ze gefascineerd door films en begon ze te acteren als figurant.

Haar eerste grote rol was in The Toll of the Sea (1922) en daarna speelde ze naast Douglas Fairbanks in The Thief of Bagdad (1924).

Wong werd een mode-icoon en een populaire figuur in de jaren 1920 en 1930.

Ze richtte haar eigen filmproductiebedrijf op in 1924, maar dat ging al snel failliet door een oneerlijke zakenpartner.

Ze werd echter vaak gecast in ondersteunende rollen die Aziatische stereotypen bevestigden of die geen romantische interactie met blanke acteurs toelieten vanwege de anti-miscegenatiewetten.

Gefrustreerd door de discriminatie in Hollywood vertrok Wong naar Europa in 1928, waar ze schitterde in verschillende toneelstukken en films, waaronder Piccadilly (1929).

Ze reisde heen en weer tussen de Verenigde Staten en Europa voor film- en toneelwerk in de eerste helft van de jaren 1930.

Ze verscheen in films als Daughter of the Dragon (1931), Shanghai Express (1932) met Marlene Dietrich, Java Head (1934) en Daughter of Shanghai (1937).

In 1935 kreeg Wong de grootste teleurstelling van haar carrière, toen Metro-Goldwyn-Mayer haar weigerde te overwegen voor de hoofdrol van het Chinese personage O-Lan in de filmversie van Pearl S. Buck’s The Good Earth.

MGM koos voor Luise Rainer om de rol te spelen met gele schmink.

Sommige biografen geloven dat dit te maken had met de Hays Code, die geen gemengde huwelijken toestond op het scherm, maar andere betwisten deze theorie.

Wong bleef acteren tot aan haar dood op 56-jarige leeftijd op 3 februari 1961 in Santa Monica, Californië.

Priscilla Presley wil onafhankelijkheid bewijzen.

Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.

Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.

Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.

Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.

Lisa Marie Presley kwam verleden jaar op 12 januari 2023 te overlijden.

Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.

Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.

Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.

Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.

Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.

Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.

Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.

Ze heeft relaties gehad met onder anderen Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.

Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,

Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.

Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough (Joepie 12 februari 1984).

Vandaag is het precies 90 jaar geleden dat koning Albert I van België te gast was op de Belgische première van de film Les misérables, gebaseerd op de gelijknamige roman van Victor Hugo.

Niemand kon toen vermoeden dat dit de laatste officiële persfoto zou zijn van koning Albert 1.

De film werd geregisseerd door Raymond Bernard en bestond uit drie delen, die elk een week na elkaar werden uitgebracht in februari 1934.

De hoofdrol van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven probeert te beteren, werd gespeeld door Harry Baur, een Franse acteur die bekend stond om zijn veelzijdigheid en expressiviteit.

Raymond Bernard was een Franse regisseur die vooral historische en literaire verfilmingen maakte, zoals Wooden Crosses en The Chess Player.

Hij wordt beschouwd als een van de meesters van de Franse cinema uit de jaren 30.

Zijn versie van Les misérables wordt nog steeds geprezen als de beste en getrouwste adaptatie van het boek, dankzij zijn diepgaande ontwikkeling van de personages en thema’s.

Vandaag 70 jaar geleden, stierf Guillaume Seznec zonder eerherstel (13 februari 1954)

Guillaume Seznec was een Franse houthandelaar die in 1924 werd veroordeeld voor de moord op zijn zakenpartner Pierre Quéméneur en de vervalsing van diens handtekening.

De gerechtelijke zaak Seznec is een van de controversieelste en langdurige in de Franse geschiedenis, omdat er nooit een lijk, een moordwapen of een motief werd gevonden.

Seznec heeft altijd zijn onschuld volgehouden, maar zijn verzoeken om gratie werden afgewezen.

Hij bracht 20 jaar door in de gevangenis, waar hij verschillende ontsnappingspogingen deed.

De politie-inspecteur die het onderzoek tegen Seznec leidde, heeft op zijn sterfbed erkend dat er bij dat onderzoek zekere onregelmatigheden waren begaan.

Hij werd uiteindelijk vrijgelaten in 1947, maar stierf thuis in 1954.

Zijn laatste woorden waren: moeder, ik heb zoveel onrecht moeten lijden.

In 1993 verscheen de Franse film Guillaume Seznec, geregisseerd door Yves Boisset en gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Guillaume Seznec.

De film volgt het proces en de gevangenschap van Seznec, die zijn onschuld bleef volhouden tot zijn dood in 1954.

Gisteren nog vandaag

De hoofdrol wordt gespeeld door Christophe Malavoy, die voor zijn vertolking werd genomineerd voor de César voor beste acteur.

De film was toen een succes bij zowel de critici als het publiek en won de prijs voor beste film op het Festival van Cognac.

Zijn dochter Jeanne en aanhangers hebben decennialang gestreden om zijn eerherstel, dat pas in 2018 werd toegekend door het Hof van Cassatie (De Post 28 februari 1954)

De Amerikaanse actrice Kim Novak mag vandaag 91 kaarsjes uitblazen.

Kim Novak werd geboren op 13 februari 1933 in Chicago als Marilyn Pauline Novak.

Ze begon haar carrière als model, maar werd al snel ontdekt door de filmstudio Columbia Pictures, die haar wilde lanceren als een concurrente van Marilyn Monroe.

Ze brak door met de film Picnic in 1955, waarin ze de rol van Madge Owens speelde.

Gisteren nog vandaag

Ze werkte samen met grote regisseurs als Alfred Hitchcock, Otto Preminger en Billy Wilder, en speelde in klassiekers als Vertigo, The Man with the Golden Arm en Bell, Book and Candle.

In de jaren zestig nam haar populariteit af en kreeg ze minder interessante rollen aangeboden.

Ze trok zich terug uit de filmwereld na een moeilijke ervaring op de set van Liebestraum in 1991.

Sindsdien heeft ze zich toegelegd op de schilderkunst.

Gisteren nog vandaag

Kim Novak heeft een turbulent liefdesleven gehad, met verschillende relaties en huwelijken.

Ze trouwde voor het eerst in 1965 met de Engelse acteur Richard Johnson, maar scheidde na een jaar.

Daarna had ze onder andere affaires met Porfirio Rubirosa, Sammy Davis Jr., Frank Sinatra en Michael Brandon.

In 1976 trouwde ze met de dierenarts Robert Malloy, met wie ze samen leefde tot aan zijn dood op 27 november 2020.

Gisteren nog vandaag

Ze heeft geen kinderen, maar wel veel huisdieren.

Ze woont nu op een ranch in Oregon, waar ze zich bezighoudt met schilderen en dierenwelzijn.

Ze heeft twee Golden Globe Awards, een ere-Ours d’or en een ster op de Hollywood Walk of Fame ontvangen voor haar bijdrage aan de cinema.

Gisteren nog vandaag

De Amerikaans actrice Lana Turner.

Lana Turner werd in Wallace geboren en werd heel haar vroegere leven Judy genoemd.

Haar vader was John Virgil Turner en haar moeder Mildred Frances Cowan.

In 1936, toen ze 15 jaar was, werd ze ontdekt door William R. Wilkerson.

Hij stelde haar voor aan Zeppo Marx, die destijds een agentschap voor acteurs leidde, en niet veel later had ze een contract bij MGM.

In 1937 maakte ze haar filmdebuut in het drama They Won’t Forget van Mervyn LeRoy, een regisseur aan wie ze werd voorgesteld door Zeppo Marx.

Turner zou meerdere keren samenwerken met LeRoy die toen al een gevierd cineast was.

Ze brak door met hoofdrollen in een remake van de dramatische horrorfilm Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1941) en in de film noir Johnny Eager (1942).

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Lana een pin-up girl (postermodel).

Ze werd in die tijd ook een aantal keren gecast in romantische drama’s waarin ze Clark Gable als tegenspeler had.

Na de oorlog vertolkte ze de rol van femme fatale in de film noir The Postman Always Rings Twice (1946), de verfilming van de roman van James M. Cain.

In het begin van de jaren vijftig leek haar populariteit af te nemen, totdat ze in de hitfilm The Bad and the Beautiful (1952) te zien was.

Andere succesfilms zoals Peyton Place (1957) en het Douglas Sirk-melodrama Imitation of Life (1959) volgden.

In het melodrama Another Time, Another Place (1958) speelde ze een Amerikaanse journaliste die een relatie begint met de jonge Sean Connery, hier in zijn eerste rol van enige omvang.

Het drama Madame X (1966) werd haar laatste succes.

Haar laatste film werd in 1991 uitgebracht.

Ze stierf in 1995 aan keelkanker. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 75 jaar geleden, de geboorte van de Belgische actrice en filmregisseur Marion Hänsel, die geboren werd als Marion Ackermann in Marseille.

Ze verhuisde op jonge leeftijd naar Antwerpen, waar ze opgroeide met een passie voor film.

Ze reisde de wereld rond om verhalen te vertellen met haar camera, en maakte indruk met haar eigenzinnige en poëtische stijl.

Een van haar bekendste films was “Dust”, een adaptatie van de roman “In the heart of the country” van de Zuid-Afrikaanse schrijver en Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee.

Met deze film won ze in 1985 de prestigieuze Zilveren Leeuw op het Filmfestival van Venetië, een unieke prestatie voor een Belgische regisseur.

De film had een sterrencast met onder andere Jane Birkin en Trevor Howard in de hoofdrollen.

Hänsel regisseerde ook andere films die internationale erkenning kregen, zoals Between the Devil and the Deep Blue Sea, die geselecteerd werd voor het Filmfestival van Cannes in 1995.

Ze werkte vaak samen met bekende acteurs en actrices, zoals John Lynch, Carmen Maura, Olivier Gourmet en Sergi López.

Ze was ook onder meer lid van de raad van bestuur van de Cinematek en van het Vlaams Audiovisueel Fonds.

Ze overleed in 2020 op 71-jarige leeftijd na een langdurige ziekte.