Vandaag, 60 jaar geleden, de Franse zangeres Sheila met haar eigen modelijn La Boutique de Sheila.

Op 19 juli 1965 opende in Orléans een winkel die meer was dan alleen een kledingwinkel.

Het was de belichaming van de droom van een jonge, opkomende Franse zangeres: Sheila.

Ze was pas 19 jaar oud, maar had al een aantal hits op haar naam staan, waaronder “L’école est finie” en “Vous les copains, je ne vous oublierai jamais”.

Sheila, geboren als Annie Chancel, zag de kledinglijn en de winkel als een manier om haar imago als stijlicoon verder te versterken en een directere band met haar fans te creëren.

De opening in Orléans, een stad niet ver van haar geboorteplaats Créteil, was een bewuste keuze.

De winkel was elegant ingericht en bood een selectie kleding en accessoires aan die pasten bij de ‘yé-yé’-stijl van die tijd, een stijl die Sheila zelf belichaamde en populair maakte.

De opening zelf trok dan ook veel aandacht, zowel van de pers als van haar fans.

Sheila was persoonlijk aanwezig en de belangstelling was enorm.

De collectie van de boetiek was geïnspireerd op Sheila’s eigen kledingstijl, een mix van jeugdige frisheid en Parijse chic.

Men kon er terecht voor jurkjes, rokken, blouses, schoenen en accessoires die allemaal zorgvuldig waren geselecteerd om de ‘Sheila-look’ te repliceren.

In de beginperiode was La Boutique de Sheila een succes.

De naam en faam van Sheila trokken veel klanten, en de winkel werd een trekpleister voor jonge vrouwen die op zoek waren naar de nieuwste modetrends.

Het was meer dan zomaar een winkel, het was een verlengstuk van het merk “Sheila”.

Vandaag bestaat La Boutique de Sheila niet meer, maar op haar site kunt u nog steeds shirts en juwelen kopen.

45 jaar geleden, Jeanne-Marie Sens met haar hit Le temps balance nonchalant.

De Franse zangeres, auteur en componist Jeanne-Marie Sens, geboren op 8 december 1937 in Parijs.

Begon haar carrière in de late jaren 60 en bracht haar eerste single “Les Boots” uit in 1969.

Sens verwierf bekendheid in 1972 met haar cover van “Les Clowns” van Giani Esposito.

Haar muziek wordt gekenmerkt door een melancholieke, poëtische stijl en ze heeft kritiek op de toenemende dehumanisering van de wereld.

Haar bekendste nummers zijn onder andere: Tant et tant de temps, Tape Tape Tape, Un Dimanche, Jeu de mots, En plein Coeur en L’enfant Du 92e.

In totaal bracht ze acht albums uit en 19 singles.

Haar laatste muzikale wapenfeit was de single Jalousie uit 1984.

Daarna ging ze verder als zakenvrouw en focuste ze haar leven op het schrijven van verschillende boeken, waaronder romans, korte verhalen, gedichten en fotografie.

In de vroege jaren 90 richtte ze samen met Hubert Tonka de uitgeverij Sens & Tonka op.

Vandaag mag de Franse zanger Serge Lama 81 kaarsjes uitblazen

Met zijn eerste single À 15 Ans uit 1964 viel hij al meteen op bij de pers en het Franse publiek.

Een jaar later, op 12 augustus 1965, werd Serge Lama het slachtoffer van een verkeersongeval.

Zijn manager Jean-Claude Ghrenassia die toen het voertuig bestuurde was meteen dood.

Jean-Claude Ghrenassia was de broer van de Franse zanger Enrico Macias.

Serge Lama overleefde het ongeluk, maar verbleef voor een lange periode in de kliniek.

Door het ongeval verloor hij voor een groot gedeelte zijn linkerbeen.

Pas na een jaar had hij terug de kracht om verder te gaan met zijn muziekcarrière.

Gisteren nog vandaag

Na enkele singles bereikte hij het grote publiek dankzij het nummer Sans Toi in 1967.

Vlaanderen en Nederland leren hem kennen in 1969 met het nummer D’aventure en aventure.

In 1971 nam hij deel aan het Eurovisiesongfestival met het lied Un jardin sur la terre, hij werd slechts tiende, wat voor Frankrijk een pover resultaat was in die tijd.

In 1973 had hij zijn grootste succes met het nummer Je suis malade dat in Frankrijk de eerste plaats in de hitparade bereikte.

Ook in Vlaanderen bereikt het nummer de achtste plaats in de hitparade.

Het nummer gaat over zijn geliefde Michèle Potier die hij leerde kennen in 1969.

Ze is helaas al getrouwd en heeft ook al een kind. Over die periode gaat het nummer.

Maar gelukkig voor hem kan hij haar overhalen om toch weg te gaan van haar man.

Vanaf 1971 zijn ze dan ook officieel een koppel.

Toch trouwen ze pas maar in 1981.

Een jaar later krijgt het koppel een zoon met de naam Frédéric.

Gisteren nog vandaag

Ook Dalida zou trouwens met haar cover van het nummer Je suis malade in 1973 de hitparade bereiken in Vlaanderen (vijfentwintigste plaats)

Hij schreef ook nummers voor andere artiesten zoals onder meer voor Mireille Mathieu, Gilbert Bécaud en Melina Mercouri.

Verdere hits waren onder meer Les ports de l’Atlantique, Mourir en France (1976), Le dernier baiser (1977), Femme, femme, femme (1978) en Napoleon (1982).

Zijn vader, die ooit probeerde een carrière als operazanger op te bouwen, helaas zonder succes. Besloot dan maar om vertegenwoordiger te worden voor een bierbrouwer.

In 1981 kreeg zijn vader Georges Chauvier dankzij zijn zoon Serge Lama (zijn echte naam was dus Serge Chauvier) een platencontract bij Philips.

Op dit album Lama Père Et Fils staan er twee duetten op met Serge Lama en zeven andere nummers voor zijn vader alleen.

Op 14 december 1984, kreeg hij te horen dat zijn ouders het slachtoffer zijn van een auto-ongeluk.

Dit met zware gevolgen, want zijn vader was meteen dood en zijn moeder overleed drie maanden later.

Tijdens het onderzoek naar het ongeval, bleek dat de bestuurder die het ongeval veroorzaakte reed zonder lichten en onder invloed was van alcohol.

Gisteren nog vandaag

In 2010 werd Serge Lama grootvader.

Zijn zoon Frédéric Lama en zijn vrouw Leah kregen een dochtertje.

Op 25 oktober 2016 stierf zijn vrouw Michèle Potier op 71-jarige leeftijd aan beroerte.

Een jaar later verscheen zijn album Où Sont Passés Nos Rêves.

Op dat album staat er ook het nummer Casablanca dat hij samen zingt met Carla Bruni.

Ook bevat het album nog een ander duet en dit met de Franse zanger Francis Cabrel.

Zijn laatste album Aimer is van 2022.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Serge Lama inspireert door Napoleon (Story 9 juli 1985)

Edith Piaf (februari 1959)

La Vie En Rose is een nummer van Edith Piaf en zij heeft het geschreven als Les Choses En Rose en dit samen met Louis Gugliemi alias Louiguy.

Het chanson wordt door Marianne Michel in 1945 voor het eerst opgenomen.

Zij is een goede vriendin van Edith Piaf.

Als deze uitvoering met veel enthousiasme wordt ontvangen, besluit Edith Piaf La Vie En Rose zelf op te nemen.

Het is in 1946 haar allereerste hit.

De Franse zangeres Françoise Hardy mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen.

Françoise Hardy met haar nummer Fais moi une place

Het nummer is geschreven door Julien Clerc en de tekst is van Françoise Hardy.

De versie van Françoise Hardy is terug te vinden op haar verzamelalbum Vingt Ans Vingt Titres. (1989)

Een jaar later brengt Julien Clerc ook het nummer uit op single (1990)

Conny Vandenbos was de eerste die het nummer coverde in onze taal.

Oor Rob De Nijs en Willy Sommers coverde het nummer.

Deze week bracht de Franse zangeres Lorène Devienne haar nieuwe single uit, namelijk haar cover van het nummer La Chanson de Mélissa, afkomstig uit de film Billitis en geschreven door de componist Francis Lai.

Het liedje is een ode aan de liefde en de sensualiteit, en Lorène Devienne geeft er haar eigen draai aan met haar warme en expressieve stem.

De single is een voorproefje van haar aankomende album, dat naar verwachting in het voorjaar van 2024 zal verschijnen.

Lorène Devienne begon haar carrière als achtergrondzangeres voor verschillende Franse artiesten, zoals Julien Clerc, Patrick Bruel en Zazie.

In 2006 bracht ze haar eerste soloalbum uit, getiteld Souffles dat goed werd ontvangen in Frankrijk door het publiek en de critici.

Haar tweede album Coup D’oeil Dans Le Rétro bracht ze uit eind 2018.

Lorène Devienne staat bekend om haar veelzijdigheid en haar vermogen om verschillende genres te zingen, van pop tot jazz tot soul.

Lorène Devienne is getrouwd met de pianist en producer Jean-Marc Dupont, die ook haar muzikale partner is.

Samen hebben ze twee kinderen, een zoon van 8 jaar en een dochter van 5 jaar.

Vandaag is het ook al 22 jaar geleden dat de Franse zanger Gilbert Bécaud is overleden.

Zijn muzikale carrière begon na de bevrijding toen hij naar Parijs ging en begon te werken als pianist in diverse nachtclubs.

Al vlug wordt hij opgemerkt en wordt de begeleider van de zanger Jacques Pills, de echtgenoot van Edith Piaf.

Gisteren nog vandaag

Zij moedigt hem aan zelf de microfoon ter hand te nemen en brengt hem in contact met tekstschrijvers Louis Amade en Pierre Delanoë.(schoonbroer van Frank Gérald).

Het succes laat niet lang op zich wachten.

Na enkele optredens in trendy Parijse nachtclubs is Gilbert Bécaud in 1954 de hoofdact in de Olympia.

Gisteren nog vandaag

De vonk slaat over en het publiek breekt zowat de zaal af, wat hem de bijnaam ‘monsieur 100.000 volts’ oplevert.

Bécaud zal nog een dertigtal keer terugkeren naar de Olympia en ontwikkelt er een speciale band mee.

In 1997 mag hij de zaal na renovatie heropenen.

Zijn hits aan het eind van de jaren vijftig waren onder andere “La corrida” (1956), “Le jour où la pluie viendra” (1957) en “C’est merveilleux l’amour” (1958).

Zijn eerste hit in de Engelstalige wereld was met Jane Morgans vertaling van “Le jour où la pluie viendra” (The Day the Rains Came).

Gisteren nog vandaag

Op het toppunt van zijn roem geeft Bécaud 250 optredens per jaar, binnen Frankrijk en ver daarbuiten.

In 1966 prijkt zijn naam drie weken op Broadway.

Zijn “Et Maintenant” scheert in een Engelse versie “What now my Love” hoge toppen aan de andere kant van de oceaan, in een vertolking van Jane Morgan, Shirley Bassey, Frank Sinatra en Johnny Mathis.

Hij ontving in 1974 de prestigieuze onderscheiding van het Legioen van Eer voor zijn bijdrage aan de Franse cultuur.

Gisteren nog vandaag: Gilbert Bécaud met zijn zoon Gaya Bécaud en Marlene Dietrich (november 1962)

Hij werkte samen met bekende artiesten als Pierre Grosz en Neil Diamond en creëerde ook de Broadwaymusical “Madame Roza” met Julian More.

Hij schreef meer dan 400 liedjes en had minstens 20 hits.

Zijn laatste album, uitgebracht in 1999, bevatte enkele intieme nummers waarin hij zijn naderende dood door kanker onder ogen zag.

Gisteren nog vandaag

Gilbert Bécaud, stierf op 18 december 2001 op zijn woonboot in Parijs.

Hij ligt begraven op de prestigieuze begraafplaats Père-Lachaise, waar veel beroemdheden hun laatste rustplaats hebben.

Ondanks zijn ziekte bleef Bécaud muziek maken tot het einde van zijn leven.

Zijn zoon Gaya bracht in 2002 een postume cd uit met enkele van zijn laatste opnames.

Zijn stem klinkt soms zwakker, maar zijn passie blijft onverminderd.

Gisteren nog vandaag