Categorie: Muziek jaren 70

45 jaar geleden, Patricia Paay viel in de armen van Joey Fresco

Het nummer is een cover van Kelly Marie en is geschreven door David Howman, Roberto Danova en Gavin Dare.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte haar versie de tweede plaats in de hitparade

De productie was in handen van Jaap Eggermont.

Kelly Marie bereikte een paar maanden eerder de achtste plaats in Vlaanderen. In Nederland kwam ze niet verder dan de tipparade.

Toen zij 19 was trouwde Paay met Gerard Visser.

Vanaf 1977 had ze een relatie met Joey Fresco, een modekoning uit Rotterdam, met wie ze in 1978 trouwde en tien jaar later weer scheidde.

Paay was van 1988 tot 2009 getrouwd met Adam Curry met wie zij een dochter kreeg; Christina.

In november 2016 trouwde Paay voor de vierde keer, met Robert Hinfelaar.

In februari 2017 werden er een tweetal seksueel getinte privévideo’s gelekt, waarin Paay zelf te zien is, en verspreid via internet en whatsapp.

Paay liet weten dat het openbaar maken van deze video’s tegen haar wil in was gebeurd en onderdeel zou zijn van een poging tot chantage.

Ze deed aangifte van zowel het dreigen met het verspreiden van de bewuste video’s, als wel het daadwerkelijk naar buiten brengen ervan.

Op 25 juli 2018 deed de rechter uitspraak dat het embedden van de video’s door de website GeenStijl onrechtmatig was, en kende een schadevergoeding van 30.000 euro toe.

De eis was 250.000 euro aan immateriële schade en 200.000 euro aan materiële.

In twee jaar tijd spande ze een aantal civiele rechtszaken aan, die ze vrijwel allemaal won.

Ook zijn twee mannen die de beelden hadden verspreid, in 2020 strafrechtelijk veroordeeld voor belediging en auteursrechtinbreuk.

Ze kregen respectievelijk een voorwaardelijke celstraf van een maand en een voorwaardelijke taakstraf van vijftig uur.(Diverse bronnen, Wikipedia en Muziek Expres augustus 1977)

45 jaar geleden, Patricia Paay viel in de armen van Joey Fresco

Net vernomen dat zangeres en actrice Olivia Newton-John is overleden in California.

Olivia Newton-John is geboren in Cambridge (Verenigd Koninkrijk) en verhuisde met haar familie naar Australië toen ze vijf was.

Ze is een kleindochter van Max Born (winnaar van de Nobelprijs voor de Natuurkunde in 1954).

In de jaren 60 keerde Newton-John terug naar het Verenigd Koninkrijk. In 1970, op 21-jarige leeftijd, begon ze haar muzikale carrière in de groep Toomorrow, afgeleid van haar tweede film Toomorrow.

Hoewel deze groep geen commercieel succes werd, slaagde Newton-John er snel in een solocarrière te beginnen.

Ze scoorde haar eerste hit in 1971 met de Bob Dylan-compositie If not for you. ( producer was haar vriend Bruce Welch, waarmee ze tijdelijk een relatie had en die we ook kennen als de gitarist van The Shadows) en trad op in de wekelijkse show van Cliff Richard.

Newton-John kwam in 1974 met Long live love uit voor het Verenigd Koninkrijk op het 19e Eurovisiesongfestival en eindigde met 14 punten op de 4e plaats.

De single haalde de 11e plaats in de Britse hitlijst. In 1974 was ze een van de populairste zangeressen van het Verenigd Koninkrijk.

Korte tijd later verhuisde ze naar de Verenigde Staten. Ook daar kreeg ze een succesvolle zangcarrière.

Ze scoorde er vijf nummer-1 hits en won vier Grammy’s Awards.

Als actrice kreeg Newton-John grote bekendheid in de film Grease (1978), waarin ze de hoofdrol vervulde naast John Travolta. You’re the One That I Want (geschreven door John Farrar die ze leerde kennen dankzij Bruce gezien hij ook lid was van The Shadows (1973-1976) en daarna producer en componist was van heel wat hits van Olivia (samenwerking vanaf 1971 tot en met 1989) zoals Have you never been mellow (1975) en Sam (1977).

Deze single uit de film dat ze samen zingt met John Travolta was goed voor een verkoop van meer dan 2 miljoen exemplaren en de op vier na meest verkochte single aller tijden.

Ook de opvolger Summernights dat ze ook samen zingt met John was goed voor de eerste plaats in de hitparade net als haar solo single Hopelessly Devoted to You.

In 1978 scoorde ze ook nog een grote hit met A little more love.

Latere films hadden minder succes.

Wel scoorde ze in Vlaanderen een nummer 1-hit met Xanadu (geschreven door Olivia en Jeff Lynne ); de titelsong van de gelijknamige film uit 1980, waarin ze samen met onder anderen Gene Kelly en Michael Beck speelde.

Ook het nummer Magic ui de film was een hit voor haar en ook de soundtrack-lp haalde de eerste plaats in Amerika.

Haar laatste grootste hit was Physical (1981) en ze scoorde ook nog eens met de megamix van Grease in 1989.

In 1992 krijgt Newton-John een heus horrorjaar te slikken: ze aanhoort zelf de harde diagnose van borstkanker, haar vader sterft aan de gevolgen van leverkanker en ze gaat ook nog eens bankroet.

Met hulp van chemotherapie en een gedeeltelijke borstamputatie verslaat ze de kanker. “De kankerlittekens hebben mijn leven veranderd. Ik ben dankbaar voor elke nieuwe, gezonde dag.

Het heeft mij geholpen om prioriteiten te stellen”, legt Newton-John haar strijd uit.

In 2013 zou kanker haar opnieuw treffen. Deze keer komt ze er zelf niet mee naar buiten.

Ze strijdt in stilte.

Ook nu weer wint ze het gevecht.

De jaren tussendoor blijft Newton-John acteren en liedjes opnemen, onder anderen met “Grease”-vriend John Travolta het album “This Christmas” (2012). Het zijn haar grote passies.

In mei 2017 annuleert Newton-John haar Noord-Amerikaanse tournee.

De kanker slaat een derde keer onverbiddelijk toe, deze keer met uitzaaiingen in de onderrug. Newton-John laat in een tv-interview weten dat ze bewust niet weet hoeveel tijd haar nog rest.

“Als je in statistieken gelooft, zorg je ervoor dat ze de waarheid worden. Psychologisch is het zo beter voor me”, vindt de zangeres en actrice.

Haar dochter wijkt niet van haar zijde.

Tijd met Chloe bestempelde Newton-John in het verleden altijd als de “ware luxe”.

Olivia Newton-John is 73 jaar geworden. (diverse bronnen, Wikipedia, Sandra Cardoen en Rik Arnoudt)

Cat Stevens gaf zichzelf even bloot (Muziek Expres juli 1977)

Cat Stevens (geboren als Stephen Demetre Georgiou) is de zoon van een Grieks-Cypriotische vader en een Zweedse moeder.

Hij groeide op in Londen, waar zijn vader een restaurant had.

Hij schreef al op jonge leeftijd liedjes en trad gedurende de jaren zestig op, zonder veel succes.

Op zijn 19e kreeg hij tuberculose en moest gedurende lange tijd naar het ziekenhuis.

Tussen 1967 en 1977 verkocht hij zo’n 40 miljoen lp’s.

Bij vrijwel elk lied werd hij bijgestaan door Alun Davies, die meestal de tweede gitaar speelde.

Cat Stevens is in de zomer van 1977 in de buurt van Malibu in een dronken bui aan het zwemmen. De zanger komt in moeilijkheden, maar wordt door een golf teruggeworpen op het strand.

Cat Stevens ziet hierin een geschenk van God, en nadat hij van zijn broer een versie van de Koran heeft gekregen, bekeert hij zich tot de Islam, doet zijn artiestennaam in de ban en neemt op 23 December 1973 de naam Yusuf Islam aan. (diverse bronnen en Wikipedia)

Cat Stevens gaf zichzelf even bloot (Muziek Expres juli 1977)

Cat Stevens gaf zichzelf even bloot (Muziek Expres juli 1977)

Anita Garbo (echte naam Anita Ferrari), ik zal het maken, hoe dan ook (Muziek Expres juli 1977)

Ik was toen meteen fan van deze Britse zangeres van Italiaanse afkomst.

Het nummer is een cover van het instrumentale nummer Miracles (A Mini Epic) van de groep Oppo en uitgebracht op single op 23 april 1976.

Anita Garbo (echte naam Anita Ferrari), ik zal het maken, hoe dan ook (Muziek Expres juli 1977)

Het was eerder al te zien in een reclamespot om het automodel Mini van het Britse merk Leyland te promoten in 1975 (opname in Amsterdam in oktober 1975)

Het nummer is geschreven door Fred Gardner, Donald Supner, Geoffrey Clive Tricker, James Patrick Bradley en Jeff Boult.

De productie en tevens de ontdekker van Anita Garbo was Jan Olofsson.

Deze man leven we later ook kennen als onder meer de producer en mede componist van het nummer Lavender Blue, gezongen door Mac Kissoon in 1979.

De single van Anita Garbo heb ik toen niet gekocht, gezien het nummer ook terug te vinden was op verschillende verzamelaars zoals De Daverende Dertien Vol. 6, Disco Service 2 en Joepie’s Flying Toppers.

Vreemd genoeg is dit nummer niet terug te vinden in de digitale wereld en dit niet op een cd of via streaming en dat is echt jammer.

Van Anita Garbo verschenen er nog twee singles namelijk Mean Mean Man en Race With The Devil en daarna geen spoor meer van deze zangeres.
We kunnen dus spreken van een eendagsvlieg of onehitwonder.

Gilbert O’Sullivan wint miljoenenproces (Joepie 13 juni 1982)

Gilbert O’Sullivan tekende in 1967 een platencontract bij CBS Records.

Maar het succes bleef helaas uit, maar hij kreeg wel al aandacht als componist en The Tremeloes coverde enkele nummers van hem zoals Come on home en What can I do?

Het grote publiek leerde hem kennen in 1970 met de single Nothing Rhymed.

Het nummer staat ook op zijn lp Himself (1971)

Met meer dan 13 weken in de hitparade, waarvan vijf weken op nummer één ! Was het duidelijk dat Gilbert een wereldster zou worden. Tom Jones coverde als eerste dit nummer in 1971.

Gilbert is ook één van de weinige artiesten die het gevecht tegen zijn platenbedrijf en manager won via de rechter. Hij kreeg terug alle rechten op zijn nummers.

Leuk weetje is dat het nummer Clair gaat over de dochter van zijn manager Gordon Mills. Waar hij trouwens peter van is.

Gilbert O’Sullivan