Categorie: Muziek jaren 80

Kim Wilde in de Joepie van 20 november 1983.

Het nummer Dancing in the Dark uitgebracht als de tweede single van haar derde studioalbum Catch as Catch Can uit 1983.

Het nummer markeerde een verandering van richting voor de zangeres, met meer een dansgeoriënteerde stijl dan haar eerdere werk.

Het nummer werd geschreven door Nicky Chinn en Paul Gurvitz, en geproduceerd door Ricky Wilde, de broer van Kim.

Het nummer werd geremixt door Nile Rodgers voor de verlengde 12″ versie, die ook een instrumentale versie van het nummer bevatte.

Het nummer was geen groot succes in het Verenigd Koninkrijk, waar het slechts de 67e plaats bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Deze week, 40 jaar geleden, komt de Britse groep UB 40 met hun nummer Please Don’t Make Me Cry binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is een cover van reggaezanger Winston Tucker, ook bekend als Winston Groovy en hij schreef het nummer in 1970.

Voor UB 40 was dit nummer de opvolger van hun grote hit Red Red Wine, die ook een cover was van Neil Diamond.

Please Don’t Make Me Cry bereikte in hun thuisland de negende plaats in de hitparade.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op het album Labour of Love, uitgebracht in 1983. (Diverse bronnen, Joepie en Wikipedia)

Kim Wilde mag vandaag 63 kaarsjes uitblazen.

Kim Wilde verraste haar fans tien jaar geleden met een kerst-cd genaamd Wilde Winter Songbook.

Het album bevat zowel bekende kerstliedjes als eigen composities. Kim Wilde zingt onder andere “Have Yourself a Merry Little Christmas”, “Let It Snow”, “Rockin’ Around the Christmas Tree” (met Nik Kershaw) en “Winter Wonderland” (met Rick Astley).

Ze brengt ook een mooie versie van Winter Song van Sara Bareilles en Ingrid Michaelson.

Kim Wilde schreef sommige nummers zelf, of met de hulp van haar broer Ricky Wilde.

Haar familie is ook betrokken bij het album: haar vader, haar man en haar dochter zijn te horen op verschillende nummers.

Mijn favoriete nummer is One, een eigen nummer van Kim Wilde dat laat zien dat ze meer is dan alleen mijn jeugdidool uit de jaren 80.

Michel Polnareff, na vijf jaar Amerikaanse ballingschap terug in Frankrijk.

Michel Polnareff werd geboren in 1944 in Nérac, Frankrijk, uit een Russische vader en een Franse moeder.

Zijn vader, Leib Polnareff, was een bekende componist die nummers schreef voor Edith Piaf, Mouloudji en andere beroemde artiesten.

Michel begon al op jonge leeftijd piano te spelen en ontwikkelde een passie voor muziek.

Hij verhuisde naar Parijs in de jaren zestig en brak door met zijn eerste hit “La poupée qui fait non” in 1966.

Sindsdien heeft hij meer dan 20 albums uitgebracht en talloze hits gescoord, zoals “Love me, please love me”, “L’amour avec toi”, “On ira tous au paradis” en “Goodbye Marylou”.

Hij staat ook bekend om zijn flamboyante persoonlijkheid en zijn controversiële imago dat vaak de aandacht trok van de media en het publiek.

Hij had verschillende relaties met beroemde vrouwen, zoals de actrice Annie Fargue (geboren in Etterbeek) en zangeres Afida Turner, die later relatie had met rapper Coolio en Mike Tyson. Afida Turner kwam verleden jaar te overlijden aan kanker.

Hij trouwde met het bekende model Danyellah in 2003 en kreeg een zoon, Louka, in 2010.

Michel Polnareff is nog steeds actief in de muziekwereld. Hij bracht verleden jaar een album uit met zijn grootste hits in een nieuwe bewerking.

Hij woont momenteel in Los Angeles, Verenigde Staten, waar de bijna 80-jarige zanger zou werken aan een nieuw album (Joepie 12 november 1978).

Geen stoere binken voor Siouxsie And The Banshees (Joepie 13 november 1983)

Siouxsie And The Banshees was een Britse rockband die in 1976 werd opgericht.

Hun single Dear Prudence is een cover van een nummer van The Beatles, dat verscheen op hun album The White Album uit 1968.

De cover werd geproduceerd door Mike Hedges en Siouxsie And The Banshees, en verscheen op het livealbum Nocturne uit 1983.

Het was een hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de derde plaats bereikte in het VK Singles Chart.

In Vlaanderen en Nederland kwam de single niet verder dan de Tipparade.

Het nummer gaat over Prudence Farrow, de zus van actrice Mia Farrow, die zich terugtrok in meditatie tijdens een retraite met The Beatles in India.

De tekst is een uitnodiging om uit haar kamer te komen en te genieten van het leven en de natuur.

Def Leppard, de fans hebben het altijd bij het rechte eind.

Vandaag, 40 jaar geleden, trad Def Leppard op in Hof ter Lo in Antwerpen, en de volgende dag speelden ze in Paradiso in Amsterdam.

Deze optredens maakten deel uit van hun Pyromania World Tour, die hen wereldwijd succes bracht met hits als Photograph, Rock of Ages en Foolin’.

Wie van jullie was erbij toen Def Leppard de Benelux rockte?

Cliff Richard in de Joepie van 13 november 1983

Richard is een van de bekendste zangers van Groot-Brittannië, maar zijn leven begon heel anders.

Hij werd geboren als Harry Webb in India, waar zijn vader werkte voor een spoorwegmaatschappij.

Toen hij acht jaar oud was, brak de Tweede Wereldoorlog uit en moest zijn familie India verlaten.

Ze wilden eigenlijk naar Australië gaan, maar uiteindelijk kozen ze voor Engeland, waar ze meer familie en vrienden hadden.

Ze kwamen aan in Tilbury na een lange bootreis en moesten eerst in een opvangcentrum wonen.

Daarna kregen ze een huis in Waltham Cross, waar Harry naar school ging.

Zijn vader vond een baan bij een radiobedrijf en zijn moeder werkte in een fabriek.

Harry ontwikkelde al snel een passie voor muziek en begon te zingen in een kerkkoor.

Later richtte hij een band op met zijn vrienden en veranderde zijn naam in Cliff Richard.

Hij werd al snel beroemd met zijn rock-‘n-roll-liedjes en groeide uit tot een popicoon.

Cliff Richard, heeft een week geleden, op 83-jarige leeftijd een nieuw album uitgebracht, met als titel Cliff with strings, My Kinda Life.

Op dit album geeft hij een nieuwe draai aan zijn eigen klassiekers, begeleid door een strijkorkest.

De eerste single van het album is The Young Ones, een van zijn grootste hits uit de jaren zestig, die nu een frisse en elegante klank krijgt.

20 weetjes over Bon Jovi.

De single Living In Sin werd geschreven door de leadzanger Jon Bon Jovi en werd uitgebracht als de vijfde single van hun vierde album New Jersey dat op 19 september 1988 werd uitgebracht door het label Mercury.

Het was de vijfde single van New Jersey die de top 10 haalde, waarmee Bon Jovi het record vestigde voor de meeste nummers van een glam metal album die de top 10 bereikten van de Billboard Hot 100 en de Cash Box Top 100, met een piek op nummer 9 op beide hitlijsten.

Het bereikte ook nummer 37 op de Mainstream rock charts.

In Vlaanderen en Nederland bereikte de single niet de hitparade. In Europa was het trouwens alleen maar een hit in Zwitserland waar de single de twintigste plaats bereikte.

De producer van het nummer was Bruce Fairbairn, die ook verantwoordelijk was voor de productie van het hele album New Jersey.

De Canadese Bruce Fairbairn kennen we ook als trompettist en werkte onder meer ook als producer voor Aerosmith, Van Halen, Blue Öyster Cult, Loverboy, The Cranberries en INXS.

Hij kwam te overlijden op 17 mei 1999 en dit op 50-jarige leeftijd in zijn huis in Canada.

Het was Jon Anderson en zijn manager die het lichaam ontdekte.

De videoclip voor het nummer werd gefilmd in zwart-wit, net als Born to Be My Baby.

De video toont vooral een fictief jong koppel en hun strijd om een relatie te onderhouden, ondanks de afkeuring van de strenge katholieke ouders van het meisje.

Vandaag is een bijzondere dag voor Mac Kissoon, die zijn 80e levensjaar mag vieren.

Mac Kissoon is vooral bekend als de helft van het populaire duo Mac & Katie Kissoon, dat hij samen met zijn zus Katie vormde in de jaren zeventig.

Zij zijn geboren op het eiland Trinidad en emigreerden in 1962 naar Engeland, waar ze hun muzikale carrière begonnen.

Eerst probeerden Mac en Katie het als soloartiesten, waarbij Mac onder de naam Mack Kissoon in 1970 een bescheiden hit scoorde in Vlaanderen en Nederland met de single “Get down with it satisfaction”.

In 1971 besloten ze hun krachten te bundelen en lanceerden ze de single “Chirpy chirpy cheep cheep”.

Helaas voor hen bracht de groep Middle of the Road rond dezelfde tijd hun eigen versie uit, die veel meer succes had in Europa.

Maar in Amerika was dat anders: daar werd de versie van Middle of the Road niet uitgebracht en dat gaf Mac & Katie Kissoon de kans om met het nummer de twintigste plaats te behalen in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen en Nederland braken ze door in 1972 met “Freedom”.

Dit nummer bereikte in Vlaanderen de tweede plaats in de Top 30 en de derde plaats in de Veronica Top Veertig.

Het volgende nummer “Sing Along” was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats en haalde de eerste plaats in de De Daverende Dertig.

Ook “Sugar Candy Kisses” was in Vlaanderen en Nederland goed voor een tweede plaats in 1975 in de Brt Top en de Nederlandse Top 40.

Na hun album “Two Of Us” uit 1976, dat geen grote hits meer voortbracht, besloten Mac en Katie in 1977 om te stoppen als vast duo.

Mac Kissoon ging solo verder en zijn soloalbum ‘Mac Kissoon’ leverde hem drie hits op met Lavender Blue, We Are Family en Love And Understanding.

Dat laatste nummer zong hij samen met Katie en zijn vier kinderen onder de naam Mac Kissoon & Family.

Lavender Blue was in Vlaanderen en Nederland goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Zijn tweede soloalbum Emotions, 1980 was een flop en daarmee verdween hij dan ook uit het zicht.

In 1997 maakten zij nog één keer een gezamenlijk album met nieuw materiaal, getiteld ‘From Now On’.

Die helaas ook een flop was.