Categorie: Muziek jaren 80

Deutsch-Österreichisches Feingefühl, of beter bekend als DÖF over hun hit Codo (Joepie 30 oktober 1983).

Het nummer was een nummer 1-hit in Vlaanderen, Nederland, Duitsland en Oostenrijk, en bereikte ook de top 10 in Zwitserland.

Het nummer is geschreven door de leden van de groep, namelijk de Oostenrijkse cabaretiers Joesi Prokopetz en Manfred Tauchen, en de Duitse zangeres Annette Humpe.

Humpe was ook de producer van het nummer en als achtergrondzangeres horen we ook haar zus Inga Humpe.

Codo was een satirisch nummer over een buitenaards wezen dat de aarde wil vernietigen, omdat er geen liefde meer is.

Het nummer stond op het debuutalbum van DÖF, dat ook DÖF heette.

40 jaar geleden, manager Stig Andersen haalt uit, wie wil Abba kapot maken (Joepie 30 oktober 1983)

Het is een vreemd artikel dat toen verscheen over Abba. Het is alsof dat hun manager, Stig Andersen, niet kon accepteren dat de band al uit elkaar was gegaan en bleef dromen over een nieuw album.

Hun laatste optreden in Zweden was op 1 januari 1982 in Stockholm en hun laatste tv-optreden als groep was op 11 december 1982 in het Britse programma The Late Late Breakfast Show op BBC.

Laatste nummers die ze opnamen waren de singles ‘The Day Before You Came’ en ‘Under Attack’, die ze respectievelijk in oktober en december 1982 uitbrachten.

De single “Under Attack” bereikte een derde plaats in de Brt Top 30 in Vlaanderen. In Nederland bereikte het nummer op de vijfde plaats in de Top 40.

Boy George van Culture Club (Joepie poster 30 oktober 1983).

Het nummer is geschreven door Boy George (echte naam George Alan O’Dowd) en de drie andere leden van de groep.

Op deze single horen we ook Helen Terry.

Ze was ook al te horen op hun vorig album. Een jaar later kreeg ze bij hetzelfde platenlabel als Culture Club een platencontract.

Haar eerste single Stuttering deed het niet goed, maar haar tweede single Love Lies Lost, dat ze samen schreef met Boy George (ook te horen als backing vocale) en Roy Hay (de gitarist en pianist van Culture Club) bereikte in Groot-Brittannië de vierendertigste plaats in de hitparade.

Ze werkte ook samen met onder meer Giorgio Moroder, Ray Parker en Phil Collins.

In 1986 bracht ze haar debuutalbum Blue Notes uit.

Een album dat er gerust mag zijn.

Ik had het toen vooral voor het nummer Love Money And Sex, dat vreemd genoeg niet op single was uitgekomen.

Bij haar volgende platenfirma Parlophone waren er problemen waardoor het nooit is gekomen tot een volwaardige opvolger.

Vandaag de dag werkt ze als producent van onder meer de jaarlijkse uitreiking van de Brit Awards.

Nu effen terug naar Culture Club en hun single Church Of The Poison Mind.

Het nummer bereikt in Vlaanderen de elfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland deed de single het iets beter en bereikt daar de zevende plaats in de Top 40.

De single was de voorloper van hun tweede album Colour By Numbers die pas in oktober 1983 zou verschijnen.

Voor mij is dit hun beste album en was zo maar effen goed voor een wereldwijde verkoop van meer dan 10 miljoen exemplaren.

Gisteren nog vandaag

De Britse zangeres Lulu, geboren als Lulu Kennedy-Cairns en bekend van hits als Shout, To Sir With Love en The Man Who Sold The World, viert vandaag haar vijfenzeventigste verjaardag.

Lulu, geboren als Marie McDonald McLaughlin Lawrie in Glasgow, Schotland, begon haar carrière al op jonge leeftijd.

Ze brak door in 1964 met haar versie van het Isley Brothers-nummer Shout, dat een grote hit werd in het Verenigd Koninkrijk.

Sindsdien heeft ze meer dan 50 albums uitgebracht en samengewerkt met artiesten als David Bowie, Elton John, Sting en Take That.

Lulu heeft ook een veelbewogen liefdesleven gehad.

Ze was twee keer getrouwd, eerst met Maurice Gibb van de Bee Gees, van wie ze scheidde na vier jaar huwelijk, en later met John Frieda, de bekende haarstylist en oprichter van het gelijknamige cosmeticamerk.

Met Frieda kreeg ze een zoon, Jordan, die nu 44 jaar oud is.

Lulu heeft ook relaties gehad met onder anderen Davy Jones van The Monkees, Dudley Moore en David Bowie.

Ze treedt nog regelmatig op en brengt af en toe nieuwe nummers uit.

In 2019 bracht ze een album uit met covers van soulklassiekers, getiteld From My Soul To Yours.

Ze is ook betrokken bij verschillende goede doelen, zoals Comic Relief, Save the Children en Breast Cancer Care.

45 jaar geleden, Rod Steward en de mooie meiden.

Het nummer werd geschreven door Rod Stewart samen met vier leden van zijn band: Gary Grainger, Jim Cregan, Kevin Savigar en Phil Chen.

De coproducent was Tom Dowd, een beroemde muziekproducent die ook gewerkt heeft met artiesten als Lynyrd Skynyrd en The Allman Brothers.

Het nummer gaat over de kracht en het gevaar van passie, die overal te vinden is en soms de grenzen van de liefde overschrijdt.

Passion verscheen op het album Foolish Behaviour, dat in november 1980 werd uitgebracht.

Het nummer was de eerste single van het album en werd een groot succes in verschillende landen.

Het bereikte onder andere de vijfde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de tweede plaats in Canada en de eerste plaats in Zuid-Afrika.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer de vierde plaats in de hitparade.

Het nummer werd ook uitgebracht als een 12-inch promotiesingle met een langere versie van 7:30 minuten. (Joepie 22 oktober 1978)

Fb Weetjes over popmuziek

40 jaar geleden, Pas de deux met hun nummer Mani Meme.

In de video Mani Meme zien we alleen maar zangeres Dett Peyskens van de groep.

Het nummer Mani Meme is geschreven door Walter Verdin en dit samen met Bea Daems en Karel Vereertbrugghen.

Deze drie kennen elkaar van hun gemeenschappelijke groep De Nota.

Karel Vereertbrugghen kennen we onder meer ook van de groep Soft Verdict.

De groep rond de Belgische muzikant Wim Mertens.

Dett Peyskens zingt in een verzonnen taal die lijkt op het Italiaans, maar geen echte betekenis heeft.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Als muzikante en zangeres werkte Peyskens na Pas De Deux samen met Walter Verdin aan het video/concert Videorhythmics.

Ze speelde ook in de surrealistische film “Le Mur” van Alain Berliner uit 1998, in de voorstelling Revue van Ruud Gielens voor Het Toneelhuis en in vele kunstvoorstellingen die muziek, dans en theater combineerden.

In 2002 bracht ze samen met drummer Danny Van Hoeck het album October’Oktobre uit.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.