Categorie: Muziek jaren 80

40 jaar geleden, Patricia Paay begint weer opnieuw.

Het nummer Solitaire is geschreven door Neil Sedaka en de tekst is van Phil Cody, en werd voor het eerst uitgebracht door Sedaka zelf in 1972.

Patricia Paay nam haar versie op met de producer Jaap Eggermont, die ook verantwoordelijk was voor het succesvolle Stars On 45 project.

Het arrangement van het nummer was van Hans Hollestelle die we kennen van de groepen The Torero’s, Ekseption, Rainbow Train en Sandy Coast.

De single was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland deed het nummer minder en bereikte daar, maar de zestiende plaats in de Top 40.

Solitaire is ook terug te vinden op haar album Dreamworld, dat in 1983 verscheen.

Op dit album staat ook de cover van het nummer Liefde een nummer geschreven door Will Tura en Johan Verminnen. De versie van Will Tura is een duet met de Vlaamse zangeres Mary Helena.

De Engelse vertaling met als titel Love Is (A Stranger) is geschreven door Patricia zelf en dit samen met John Van Katwijk.

Poster Eddie Murphy

Eddie Murphy heeft drie studioalbums uitgebracht: How Could It Be (1985), So Happy (1989) en Love’s Alright (1993).

Hij scoorde een hit met het nummer “Party All the Time” in 1985.

Hij werkte samen met verschillende muzikanten en producers, zoals Rick James, Crystal Blake, Michael Jackson, Narada Michael Walden, Larry Blackmon, Stevie Wonder, Julio Iglesias, Paul McCartney, Nile Rodgers en Teddy Riley.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, het lief en leed van Luv (Joepie 8 oktober 1978)

Het nummer You’re The Greatest Lover was geschreven door Hans van Hemert en Piet Souer, die ook de producers waren van de meeste nummers van Luv.

Het nummer verscheen in 1978 op hun debuutalbum With Luv, dat een van de best verkochte albums van dat jaar was in Nederland.

Het nummer bereikte de eerste plaats in onder andere Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Zwitserland en Zuid-Afrika.

40 jaar geleden, Zweedse veiligheidsagent Torbjorn Brandler maakt Agnetha Faltskog weer gelukkig (Joepie 2 oktober 1983)

Wrap Tour Arms Around Me, met op de B-kant Take Good Care Of Your Children is afkomstig van het album Wrap Your Arms Around Me dat Agnetha Faltskog na het ophouden van Abba in 1983 met producer Mike Chapman opneemt.

Het album wordt een groot succes en verkoopt in het eerste jaar na de release meer dan 1,2 miljoen exemplaren.

De singles The Heat Is On en Wrap Your Arms Around Me zijn samen ook nog eens goed voor een verkoop van ruim een miljoen exemplaren.

In Amerika en Japan komt het eveneens van het album afkomstige Can’t Shake Loose op single uit.

De single wordt Faltskog’s eerste solo hit in de Amerikaanse Top 30.

Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer op 3 september 1983 de eerste plaats in de BRT Top 30.

Een maand later komt Bonnie St. Claire met een Nederlandse vertaling de BRT Top 30 binnen.

Een week later bereikt Sla je arm om me heen zijn piekpositie, namelijk de tiende plaats in onze hitparade.

Betreft de relatie met Torbjorn Brandler, kan ik bijna niets meer terugvinden. Dus het kan best niet meer zijn dan een roddel.

Wat we wel weten is dat Agnetha Faltskog in 1990 trouwde en dat in alle discretie met de chirurg Tomas Sonnenfeld.

Pas toen het koppel twee jaar later uit elkaar ging, raakte het nieuws bekend.

Na de onverwachte zelfmoord van haar moeder en het overlijden van haar vader een jaar later sloot ze zich steeds meer af van de buitenwereld en kreeg ze te maken met een depressie.

In de Zweedse media werd ze wel omschreven als ‘De tweede Greta Garbo’.

In 1996 schreef ze haar memoires, getiteld Som jag är (‘Zoals ik ben’), waarin ze evenwel nauwelijks nieuwe onthullingen deed.

Het boek werd negatief onthaald door pers en publiek.

In 1997 knoopte Fältskog een liefdesrelatie aan met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van der Graaf die al sinds zijn kindertijd op haar verliefd was.

Toen ze na twee jaar de affaire verbrak, begon hij haar te stalken.

Hij kreeg van de Zweedse rechter een levenslang verbod om het land binnen te komen.

Na een drie jaar lange relatie met de steenrijke Zweedse high societyfiguur en zakenman Bertil Nordstrom leidt ze sinds 2008 opnieuw een teruggetrokken leven op haar landgoed in Ekerö nabij Stockholm.

Verleden maand bracht ze een nieuwe single uit met als titel Where Do We Go From Here?

Het nummer is geschreven door de Zweedse producer en componist Jörgen Elofsson, die ook de producer is van het nummer en Kamilla Bayrak.

Jörgen Elofsson kennen we natuurlijk van zijn samenwerking met artiesten als Céline Dion (That’s the Way It Is, Boyzone, Britney Spears (Sometimes en (You Drive Me) Crazy), Westlife (You Raise Me Up, If I Let You Go), Kelly Clarkson (A Moment Like This), Dr. Alban, Il Divo (duet met Celine Dion: I Believe In You), Jennifer Lopez, Dana International, Bryan Adams en Leona Lewis.

Hij schreef tot nu toe al meer dan 20 nummer 1-hits geschreven of meegeschreven.

Hij heeft ook meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Grammy Award, een Ivor Novello Award en een ASCAP Pop Award.

Deze nieuwe single van Agnetha Fältskog is de voorbode van haar nieuwe album A+.

Het album zal niets anders zijn dan een herwerkte versie van het album uit 2013.

Wie is wie bij Spandau Ballet?

Spandau begon als een new wave-groep, maar schakelde later over naar een meer soulvolle popstijl. ‘True’ was hun eerste internationale doorbraak in het voorjaar van 1983.

Het nummer bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart en de vierde plaats in de Billboard Hot 100.

‘Gold’ was de opvolger van ‘True’ en werd ook een grote hit in het najaar van 1983. Het nummer deed het vooral goed in België en Nederland, waar het de derde plaats haalde in de Ultratop en de Mega Chart.

In het Verenigd Koninkrijk moest het nummer echter genoegen nemen met de tweede plaats, achter ‘Give It Up’ van KC & The Sunshine Band.

‘Gold’ werd later door verschillende voetbalclubs, waaronder West Ham en Celtic Glasgow, gebruikt als clublied. Ze vervingen het woord “Gold” door “Carlton Cole”, een speler die voor beide clubs speelde. Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen werd het nummer ook vaak gespeeld bij elke Britse gouden medaille.

De meeste nummers van Spandau Ballet werden geschreven door gitarist Gary Kemp, die samen met zijn broer Martin de band oprichtte in 1979.

De broers Kemp begonnen hun carrière al in 1968, als kindacteurs.

Toen Spandau Ballet in 1990 minder populair werd, gingen ze weer acteren, tot onvrede van de andere bandleden.

Ze speelden samen in het misdaaddrama The Krays, waarvoor ze veel lof kregen. Gary Kemp had ook een rol in The Bodyguard, naast Whitney Houston en Kevin Costner, in 1992.

Tegenwoordig maakt Gary Kemp deel uit van Nick Mason’s Saucerful Of Secrets, een band die zich richt op het vroege werk van Pink Floyd, de legendarische band waarvan Nick Mason drummer was.

De band trad een paar jaar geleden nog op in de Antwerpse Stadsschouwburg. (Joepie 2 oktober 1983)

40 jaar geleden, slank met kim Wilde.

Het nummer is geschreven door haar vader Marty Wilde en haar broer Ricky Wilde, die ook de producer was.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een zevende plaats en dat zowel in de Brt Top 30 als in de Ultratop 50.

In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.

Het nummer gaat vermoedelijk over Kim Wilde zelf en bevat een saxofoonsolo van de Britse saxofonist, fluitist en componist Gary Barnacle.

Gary Barnacle begon zijn muzikale carrière als gastmuzikant bij verschillende groepen zoals onder meer The Clash, The Damned, The Boomtown Rats, Public Image Limited en The Stray Cats.

Hij was een tijd lid van de groepen Cutting Crew en Visage.

Gary Barnacle is eigenaar van een eigen opnamestudio en werkte met heel wat artiesten zoals Level 42, Swing Out Sister, Marilyn, Holly Johnson, Soft Cell/Marc Almond, Spandau Ballet, T’Pau, The Beautiful South, Tina Turner, Elvis Costello, Phil Collins, David Bowie, Soul II Soul, Bjork en Paul McCartney.

Het album Happiness Not Included van Soft Cell uit 2022, was opgenomen in zijn opnamestudio 241 Studios. Op dit album is hij ook te horen als gastmuzikant.

Het nummer Love Blonde is afkomstig van haar derde album Catch as Catch Can dat in hetzelfde jaar uitkwam. (Joepie 2 oktober 1983)

40 jaar geleden, Madness gooit vrolijk masker af.

Het nummer Wings of a Dove werd geschreven door Cathal J. Smyth en Graham McPherson, die ook samen de zang verzorgen.

Voor het nummer kregen ze steun van de steeldrums van Creighton Steel Sounds ensemble en het gospelkoor The Inspirational Choir of the Pentecostal First Born Church of the Living God.

De productie was zoals gewoonlijk in handen van Clive Langer en Alan Winstanley.

De single bereikte de tweede plaats in het VK Singles Chart en de eerste plaats in Ierland.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een tweeëndertigste plaats in de Nationale Hitparade, maar niet in de Brt Top 30.

Ook in Nederland bereikte de single niet de Top 40.

Het nummer werd uitgebracht in 1983 als een losstaande single en later in 1984 werd het wel opgenomen op de Amerikaanse versie van hun studioalbum Keep Moving.

Donna Summer (Poster oktober 1978)

Donna Summer staat bekend om haar krachtige stem en haar hits als I Feel Love, Hot Stuff en Last Dance.

Een van haar meest opvallende nummers was haar cover van Mac Arthur Park, een lied geschreven door Jimmy Webb en oorspronkelijk gezongen door Richard Harris.

Donna Summer nam het nummer op voor haar album Live and More uit 1978 dat een dubbelalbum was met liveopnames en een met als extra de single The Deep.

De producers van het album was Giorgio Moroder, een Italiaanse muzikant en pionier van de elektronische muziek en Pete Bellotte.

Zij waren verantwoordelijk voor veel succesvolle nummers, waaronder I Feel Love.

Moroder gaf Mac Arthur Park een discoarrangement met synthesizers, strijkers en een snelle beat.

Het nummer werd uitgebracht als een single met op kant 1, Mac Arthur Park en op kant 2, Mac Arthur Park (Reprise).

Het eerste deel duurde bijna vier minuten en het tweede deel bijna zes minuten.

Samen vormden ze een epische discoversie van het nummer dat oorspronkelijk meer dan zeven minuten duurde.

Mac Arthur Park werd een grote hit voor Donna Summer en bereikte de eerste plaats in de Billboard Hot 100 in de Verenigde Staten.

Het was haar eerste nummer één hit in haar thuisland en het maakte haar tot een wereldwijde superster.

In Vlaanderen bereikte de single de elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de negende plaats in de Top 40.

Mac Arthur Park wordt beschouwd als een klassieker van de disco en een hoogtepunt in de carrière van Donna Summer.

50 jaar geleden, Suzi Quatro, de basgitaar is een sexy instrument.

Suzi Quatro (geboren als Susan Kay Quatro) eerste single, “Rolling Stone”, werd geproduceerd door Mickie Most, maar was geen succes.

Daarom vroeg hij de songwriters en producers Nicky Chinn en Mike Chapman om haar volgende single te schrijven en te produceren.

Het resultaat was “Can The Can”, dat in 1973 een nummer één hit werd in het Verenigd Koninkrijk, Japan en Australië.

Het was de eerste nummer één hit voor een soloartieste sinds “Those Were The Days” van Mary Hopkin in 1968.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de veertiende plaats in de Top 40.

Quatro schreef zelf veel van haar eigen nummers, maar die waren meestal bedoeld voor haar albums, terwijl de singles van Chapman en Chinn kwamen.

Quatro woont momenteel in Duitsland met haar tweede man, concertpromotor Rainer Haas.

35 jaar geleden, het ingewikkelde verhaal van Milli Vanilli.

Milli Vanilli was een popduo dat eind jaren 80 veel succes had met hits als Girl You Know It’s True en Blame It on the Rain.

Het duo bestond uit Rob Pilatus en Fabrice Morvan, twee dansers en modellen die door producer Frank Farian werden ingehuurd om de gezichten te zijn van een studioproject.

Producer Frank Farian maakt op 14 november 1990 bekent dat het niet Rob Pilatus en Fabrice Morvan zijn die te horen zijn op de platen van Milli Vanilli.

Dit nieuws veroorzaakt niet alleen een grote rel in de platenindustrie. Maar betekende ook het muzikale einde voor Rob Pilatus en Fabrice Morvan

Ze moesten hun Grammy Award, die Milli Vanilli in 1989 in Amerika heeft gekregen als beste nieuwe artiesten inleveren en werden het mikpunt van spot en kritiek.

Vlak na de bekendmaking lanceert Frank Farian The Real Milli Vanilli.

Deze groep bestaat uit Brad Howell, John Davis, Gina Mohammed, Ray Horton en Icy Bro.

Zij brengen het album The Moment Of Truth uit.

Maar het succes van The Real Milli Vanilli was beperkt en eindigde in 1992.

Pilatus en Morvan probeerden daarna een comeback te maken als echte zangers, maar zonder veel succes.

Ze brachten een album in 1992 uit onder de naam Rob & Fab, maar dat flopte. Dit was ook het geval voor de single We Can Get It On, afkomstig van dit album.

Pilatus raakte verslaafd aan drugs en alcohol en kwam in aanraking met de politie.

Hij overleed in 1998 op 32-jarige leeftijd aan een overdosis.

Morvan ging door met muziek maken en trad af en toe op als soloartiest of met andere projecten.

In 2003 brengt hij het album Love Revolution uit, maar zonder succes.

Hij werkte ook samen met Farian aan een documentaire over Milli Vanilli, die in 2016 uitkwam.

In een interview zei Morvan dat hij geen spijt had van zijn deelname aan Milli Vanilli, maar dat hij wel meer respect wilde voor zijn eigen stem en talent. (Joepie 25 september 1988)

Poster Eddie Murphy (oktober 1988)

Eddie Murphy heeft drie studioalbums uitgebracht: How Could It Be (1985), So Happy (1989) en Love’s Alright (1993).

Hij scoorde een hit met het nummer “Party All the Time” in 1985.

Hij werkte samen met verschillende muzikanten en producers, zoals Rick James, Crystal Blake, Michael Jackson, Narada Michael Walden, Larry Blackmon, Stevie Wonder, Julio Iglesias, Paul McCartney, Nile Rodgers en Teddy Riley.

Gisteren nog vandaag

Het bewogen privé-leven van Baccara.

Een van hun minder bekende nummers was hun cover van het nummer Granada, een nummer geschreven door de Mexicaanse componist Agustín Lara in 1932.

Baccara nam hun versie van Granada op voor hun debuutalbum Baccara, dat in 1977 werd uitgebracht.

Het nummer werd geproduceerd door Rolf Soja, die ook verantwoordelijk was voor de meeste andere hits van het duo.

Baccara bestond uit Mayte Mateos en María Mendiola, die elkaar ontmoetten toen ze als danseressen werkten in een nachtclub in Madrid.

Ze werden ontdekt door een Duitse platenproducer, die hen een contract aanbood.

Hun carrière duurde tot 1981, toen ze uit elkaar gingen na een meningsverschil over de artistieke richting van de groep.

Ze probeerden beiden een solocarrière op te bouwen, maar zonder veel succes.

In de jaren 90 en 2000 waren er verschillende pogingen om Baccara nieuw leven in te blazen, met wisselende samenstellingen en resultaten.

María Mendiola kwam te overlijden op 11 september 2021.