35 jaar geleden, reclame voor de Lp Enchanted van Marc Almond (juli 1990)
Categorie: Muziek jaren 90
40 jaar geleden, Annie Lennox, zonder Dave was ik met mijn jeugdvriend getrouwd.
Bruce Springsteen, ik heb nog vertrouwen in mensen (Joepie van 27 januari 1985).
De Kelly Family, wil nieuwe dansrage lanceren (Joepie 27 januari 1980
De Iers-Amerikaanse familieband The Kelly Family gebruikte deze bus jarenlang tijdens Europese tournees.
Deze bus bestaat nog steeds, maar de kenmerkende beschildering, met onder meer de bandnaam, zit er tegenwoordig niet meer op.
De Bristol Lodekka is nu egaal rood.
Ook aan de binnenkant zijn er aanpassingen gedaan: het voertuig is een rijdend café-restaurant.
Boven zit bijvoorbeeld een bar met tapinstallatie. Ja, de tijden veranderen….
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Francis Rossi van Status Quo, verlaten door vrouw en kinderen.
Rod Stewart, vandaag 80 jaar jong, en de Herinnering aan een Gepassioneerde Nacht.
Ongelooflijk maar waar, rocklegende Rod Stewart mag vandaag maar liefst 80 kaarsjes uitblazen!
Terwijl de wereld zijn verjaardag viert, dwaal ik in gedachten af naar mijn eigen persoonlijke Rod Stewart-moment, een herinnering onlosmakelijk verbonden met één specifiek nummer: “Passion”.
Het nummer roept meteen beelden op van een vervlogen jeugdige verliefdheid.
In die tijd was mijn hart gestolen door een prachtige verschijning, een jonge vrouw die werkte in de lokale buurtwinkel in de Gentse Forestraat.
Elke boodschap werd een excuus om een glimp van haar op te vangen, haar glimlach te zien.
Uiteindelijk, na lang aarzelen, verzamelde ik al mijn moed en nodigde ik haar uit voor een avondje uit in het bruisende Gentse nachtleven.
Wat begon als een hoopvolle uitnodiging ontvouwde zich in een magische nacht.
Van het ene moment kwam het andere, en we verloren onszelf in elkaars gezelschap.
Het werd een nacht vol passie en tederheid, een herinnering die ik tot op de dag van vandaag koester.
En daar, in de vroege uurtjes, na de liefde bedreven te hebben, klonk “Passion” van Rod Stewart door de kamer.
Het nummer verankerde zich in mijn ziel, voor altijd verbonden met die bijzondere nacht.
De ochtend bracht echter een ontnuchterende onthulling.
Met een vanzelfsprekendheid vertelde ze me dat ze een vaste vriend had.
De klap kwam hard aan, een bittere pil in de nasleep van een zoete nacht. Het jonge hart, op de proef gesteld, kon niet anders dan de pijn voelen.
Nu, jaren later, kijk ik terug op die nacht met een mengeling van weemoed en dankbaarheid.
De pijn van toen heeft plaatsgemaakt voor waardering voor de intensiteit van de ervaring.
Het was een les in liefde, in de onvoorspelbaarheid van het leven, en in de kracht van muziek om herinneringen voor eeuwig vast te leggen.
Dankjewel, Rod, voor “Passion”, en voor de soundtrack bij een onvergetelijke nacht.
En proficiat met je 80ste verjaardag! Je muziek leeft voort, net als die mooie herinnering uit de Forestraat.
35 jaar geleden, Black Kiss, het muzikale huwelijk van Cherita en Patrick (Joepie januari 1990)
30 jaar geleden, Nancy LaMott met haar de kerst-cd Just In Time For Christmas.
Zoals steeds kon ze voor het album terugrekenen op de producer David Friedman.
Zoals het publiek het wil, zingt Nancy op haar eigen manier de gekende kerstnummers zoals Santa Claus Is Coming To Town, Baby, It’s Cold Outside ( in duet met Michel Feinstein), I’ll Be Home For Christmas en The Christmas Song.
Maar het album bevat ook enkele nieuwe nummers, zoals het prachtige Just In Time For Christmas geschreven door David Friedman en David Zippel.
Een jaar later stierf Nancy op de leeftijd van 44 jaar.
45 jaar geleden, reclame voor het debuutalbum van de Nederlandse groep de Dolly Dots (december 1979).
Vandaag 45 jaar geleden, weer Israëlische groep eerste op het Songfestival.
Het Eurovisiesongfestival 1979 was het vierentwintigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 31 maart 1979 in het International Convention Center (ICC) van Jeruzalem, Israël.
Het programma werd gepresenteerd door Daniel Pe’er en Yardena Arazi.
Van de 19 deelnemende landen won Israël met het nummer Hallelujah, uitgevoerd door Gali Atari & Milk & Honey.
Dit lied kreeg 125 punten, 11,3% van het totale aantal punten.
Met 116 punten werd Spanje tweede, gevolgd door Frankrijk op de derde plaats met 106 punten.
Nederland bereikte toen de twaalfde plaats met de zangeres Xandra (Sandra Reemer)
Voor België trad Micha Marah aan.
De verkiezing duurde 5 weken, ze zong eerst 6 liedjes en elke week werd er één liedje geëlimineerd, Comment ça va won alle 4 de halve finales, maar in de finale werd toch voor Hey nana gekozen, een lied dat Micha Marah haatte, ze wilde het laten diskwalificeren en achtergrondzangeres Nancy Dee zou haar plaats innemen als ze niet wilde zingen, maar ze deed het toch en werd laatste.
Het zou duren tot 2023, wanneer ze het nummer terug zou zingen (diverse bronnen en Wikipedia)
Vandaag 25 jaar geleden, komt de single Maria van Blondie binnen op de zesentwintigste plaats in de Ultra Top 50.
De single was in Vlaanderen goed voor een derde plaats en dat zowel in de Ultra Top 50 als in de Brt Top 30.
In Nederland komt de single niet verder dan de zeventiende plaats in de Top 40.
Het nummer “Maria” is geschreven door toetsenist Jimmy Destri van de band, die ook al het nummer Atomic had geschreven.
De song gaat over de dochter van Jimmy (Eileen Tara), hoe hij moest aanzien dat de jongens om haar heen zwermden toen ze in de puberteit kwam.
Het nummer is afkomstig van het album No Exit uit 1999.
In het Verenigd Koninkrijk bereikt de single de eerste plaats.
De zangeres van Blondie was toen op dat moment 53 jaar en 227 dagen oud en was daardoor toen de oudste zangeres die ooit een Britse nummer 1 heeft gehad.
Het leverde haar toen een vermelding op in het Guinness Book Of Records.
De videoclip voor “Maria” werd geregisseerd door Roman Coppola en speelt zich af in New York City.
De opbrengst van de single heeft voor alle Blondie leden de schulden bij de IRS afbetaald (De Internal Revenue Service, meestal kortweg IRS genoemd, is de federale belastingdienst van de Verenigde Staten) (extra info dankzij Angélique Mert-Wissink)
Madness, nog even gek na Mike Barson vertrek (Joepie 12 februari 1984)
Vandaag is het ook al vijf jaar geleden dat de Vlaamse gitarist Willy Willy van onder meer The Scabs is overleden.
Willy Lambregt werd geboren in Oostende, de stad van Ensor en Spilliaert, in de hete zomer van 1959.
Hij zat ooit samen met Wendy Van Wanten in de godsdienstklas.
Op zijn 16e verliet hij de school en ging hij aan de slag in een vleesfabriek.
Zo kon hij zich meer toeleggen op zijn passie, de gitaar.
In zijn beginjaren als muzikant bij Revenge 88 was Willy Willy een echte punker.
Arno Hintjens, ook een Oostendenaar, schreef het TC-Matic-nummer “Willie Willie” voor hem.
Willy speelde zelfs even mee in de videoclip, als de man met het pistool.
De eerste band van Willy was Revenge, waarmee hij 2 singles opnam.
In de jaren 80 trok hij van de kust naar Brussel en nam hij de plaats in van Luc Van Acker bij Arbeid Adelt, het project van Marcel Vanthilt.
Hij was ook betrokken bij de oprichting van Vaya Con Dios, met zangeres Dani Klein, en hij speelde mee op hun eerste hit: “Friend of Mine”.
Ook op “Stroom” van Marcel Vanthilt en Dani Klein is zijn gitaarspel duidelijk te horen.
Willy kwam pas echt tot bloei als gitarist bij The Scabs, waar hij van 1985 tot 1995 deel van uitmaakte en naast Guy Swinnen, het tweede boegbeeld van de groep was.
Met zijn lange slanke gestalte, gebruinde huid, getekende gezicht en rechtopstaande zwarte haar was hij een opmerkelijke verschijning.
Hij bracht The Scabs van punk naar rock-‘n-roll, en kreeg de bijnaam van de Vlaamse Keith Richards.
Op 6 cd’s van The Scabs speelt hij gitaar, dus ook op de hits “Hard times”, “Don’t you know”, “Robbin’ the liquor store”, “Nothing on my radio”, “Chrystal eyes” en “She’s jivin.”
Na The Scabs had hij nog 2 bands: The Voodoo Band en Willy@LaFayette.
In 2018 nam hij een laatste doorleefde cd op: “Vampire With a Tan.”
De Franse zangeres Françoise Hardy mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen.
Françoise Hardy met haar nummer Fais moi une place
Het nummer is geschreven door Julien Clerc en de tekst is van Françoise Hardy.
De versie van Françoise Hardy is terug te vinden op haar verzamelalbum Vingt Ans Vingt Titres. (1989)
Een jaar later brengt Julien Clerc ook het nummer uit op single (1990)
Conny Vandenbos was de eerste die het nummer coverde in onze taal.
Oor Rob De Nijs en Willy Sommers coverde het nummer.
Maurice White van Earth, Wind & Fire, ik heb het veel te druk om te trouwen.
Maurice White, die actief is als sessiemuzikant, richt eind jaren 60 de groep Salty Peppers op in Chicago.
Ze brachten twee singles uit, namelijk La La Time werd een bescheiden hit in het Midwesten en de tweede single Uh Huh Yeah was een flop.
Gezien het succes uitbleef, nam hij de beslissing om naar Los Angeles te verhuizen.
Daar vormt hij in 1969 de band Earth, Wind & Fire, samen met zijn broer Verdine en acht nieuwe muzikanten.
De nieuwkomers zijn onder andere zanger Philip Bailey, die met zijn hoge stemgeluid een enorme stempel op het geluid van de groep zou drukken.
White verkoos de naam van de groep omdat volgens hem de aarde, de wind en het vuur elementen van zijn sterrenbeeld zijn.
In februari en november 1971 verschenen de eerste twee albums (Earth, Wind & Fire en The Need of Love; beide geproduceerd door Joe Wissert) op Warner en werd met I Think About Lovin’ You een eerste top R&B 40-hit gescoord.
Tussendoor nam EWF ook de soundtrack op voor de regisseur Melvin Van Peebles en zijn film Sweet Sweetback’s Baadassss Song (uitgebracht op Stax) en bouwde de band een livereputatie op in het universiteitscircuit.
De eerste drie albums zijn geen groot succes.
Maar Earth, Wind & Fire werkt onafgebroken aan de eigen stijl: een lekkere mix van Motown-soul, R&B, pop, jazz en funk.
In 1975 is de track ‘Shining Star’ de eerste internationale hit.
Daarna volgde een voortdurende stroom van briljant geproduceerde albums. Live-album ‘Gratitude’ onderstreepte de band’s podiumreputatie. ‘Spirit’ (1976), EWF’s volgende studio-album, leverde klassiekers als ‘Getaway’ en ‘Saturday Nite’.
In 1977 verscheen ‘All ‘N All’, met ‘Serpentine Fire’, ‘Fantasy’ en ‘Love’s Holiday’.
Het album uit 1978 Fantasy wordt een eerste millionseller in Europa.
I Am wordt in de zomer van 1979 uitgebracht.
Daar staat de hitsingle ‘Boogie Wonderland’, ‘Star’ en ‘After the Love Has Gone’ op.
Vijf tracks op het album zijn geschreven door David Foster.
David Foster leerde we kennen toen hij lid was van de Canadese pop/rockband Skylark, die in 1972 een grote hit hadden met het nummer “Wildflower”.
Na 1973 werkte hij als componist en producer voor een pak artiesten zoals Paul Anka, Daryl Hall & John Oates, Dionne Warwick, Al Jarreau, Donna Summer, Whitney Houston en Barbra Streisand.
In oktober 1980 kwam EWF voor het eerst sinds Gratitude weer met een dubbelaar; hoewel Faces geen onverdeeld succes was, leverde het toch een gouden plaat op.
De fans bleven enthousiast en het album leverde memorabele tracks als ‘You’ en ‘And Love Goes On’.
De volgende lp Raise (1981) met hitsingle ‘Let’s Groove’ werd minder goed ontvangen.
Earth, Wind & Fire gaat in de jaren 80 steeds meer synthezisers, computers en elektronica gebruiken in hun muziek om met de tijd mee te gaan.
Dat is goed te horen op het album Electric Universe uit 1983. Maar het succes wordt minder, zoals met veel topacts uit de jaren 70. Gaandeweg groeit de groep uit elkaar en de muzikanten hun eigen weg.
Zo zingt Philip Bailey een duet met Phill Collins in ‘Easy Lover’.
Maar in 1987 komt de groep bij elkaar voor het album Touch The World met de R&B nummers ‘Thinking Of You’ en ‘System Of Survival’.
Daarna zou de groep gedoe krijgen met platenmaatschappijen om hun ‘ouderwetse’ sound.
In 1992 werd bij Maurice White Parkinson vastgesteld, waardoor hij uiteindelijk niet meer kon optreden met de groep.
Maar in plaats van in zijn ziekte te berusten bleef Maurice actief vanuit zijn eigen studio in Santa Monica, Los Angeles, waar hij teksten schreef en muziek produceerde voor EWF en andere artiesten.
Bij optredens nam vanaf dat moment Philip Bailey niet alleen de bandleidersrol over maar ook een groot deel van de lagere zangpartijen.
In 1997 proberen zanger Bailey en de broertjes White het nog eens met het album In The Name Of Love en in 1999 bereikt een remix (door Phats & Small) van het twintig jaar oude nummer ‘September’ de Top 40.
In 2005 brengen ze ter gelegenheid van hun 35-jarig bestaan het album Illumination uit met de single Pure Gold).
Voor dit album werkt de band samen met bekende producers en artiesten, waaronder Will.I.Am van Black Eyed Peas.
Het album werd lovend ontvangen door zowel de diehardfans als door de muziekpers – het heeft een goede balans van oud en nieuw.
Behalve dat de muziek de bestaande fans aansprak, bracht het Earth, Wind & Fire ook onder de aandacht bij de nieuwe generatie.
Illumination werd nummer 8 in de R&B/Hip-hop-hitlijsten en nummer 32 in de Billboard top 200.
Acht jaar later brengen ze een nieuw album uit met als titel Now, Then & Forever.
Voor die lp werken ze terug samen met Allee Willis. Zij is bekend van de grootste EWF-hit Boogie Wonderland die ze voor de band schreef.
Op 5 februari 2016 overleed Maurice White aan zijn ziekte.
De groep won zes Grammy’s Awards en White kreeg de prestigieuze prijs ook een keer individueel, net als zijn medezanger Philip Bailey.
De groep kreeg in 2000 ook een plekje in de Rock & Roll Hall of Fame.
Earth Wind en Fire verkocht wereldwijd meer dan 90 miljoen albums (Joepie 8 januari 1984)
Toen gisteren nog vandaag was 