Categorie: Muziek

45 jaar geleden, Wha-Koo met hun nummer You’re Such a Fabulous Dancer

De Amerikaanse rockband Wha-Koo werd in 1975 door gitarist Danny Douma opgericht als The Big Wha-Koo.

Hij liet zich omringen door een aantal ervaren muzikanten, o.a. David Palmer die bij Steely Dan zong, Nick Van Maarth die bij Buddy Holly’s Crickets speelde en bassist Reinee Press was te horen op grote hits van Neil Diamond.

Wha-Koo brak in 1978 door met het tweede album ‘Berkshire’.

De plaat werd geproducet door multi-Grammy-winnaar Ken Caillat die bij ‘Rumours’, ‘Tusk’ én ‘Mirage’ alsook het live-album van Fleetwood Mac achter de knoppen zat.

De (overigens prima) powerballad ‘You’re Such A Fabulous Dancer’ miste net de Billboard Hot 100 (n°101 !) maar was een groot succes in Australië (n°10) en vooral de Afrikaanse landen!

Ondanks de steun van Frits Spits werd het in Nederland geen hit, zelfs geen Tipparade-notering.

Danny Douma verliet nog in 1978 de band en werkte later samen met o.a. Eric Clapton en leden van Fleetwood Mac.

Hij was ook supportact voor de band.

In 1979 verliet hij echter de muziekscene.

Hij richtte dan zijn pijlen op de filmwereld. Douma overleed op 1 juni 2010 aan kanker.

David Palmer schreef muziek voor de cultfilms Teen Wolf en Fast Times At Ridgemont High voor de tv-serie The Heights.

Tegenwoordig is hij kunstenaar en fotograaf (Denis Michiels)

Paul Anka en zijn gezin in de Joepie van 3 oktober 1973

50 jaar geleden, had de Canadese zanger Paul Anka een hitje met het nummer Flashback.

Het nummer is geschreven door Alan Earl O’Day en Arthur Wayne Kent.

Alan Earl O’Day schreef ik ook de hits Angie Baby voor Helen Reddy’s en Rock And Roll Heaven voor de Righteous Brothers.

De Productie was in handen van Rick Hall (geboren als Roe Erister Hall en overleden op 2 januari 2018).

In Vlaanderen bereikte de single niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor een vijfentwintigste plaats in de Top 40.

40 jaar geleden, slank met kim Wilde.

Het nummer is geschreven door haar vader Marty Wilde en haar broer Ricky Wilde, die ook de producer was.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een zevende plaats en dat zowel in de Brt Top 30 als in de Ultratop 50.

In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.

Het nummer gaat vermoedelijk over Kim Wilde zelf en bevat een saxofoonsolo van de Britse saxofonist, fluitist en componist Gary Barnacle.

Gary Barnacle begon zijn muzikale carrière als gastmuzikant bij verschillende groepen zoals onder meer The Clash, The Damned, The Boomtown Rats, Public Image Limited en The Stray Cats.

Hij was een tijd lid van de groepen Cutting Crew en Visage.

Gary Barnacle is eigenaar van een eigen opnamestudio en werkte met heel wat artiesten zoals Level 42, Swing Out Sister, Marilyn, Holly Johnson, Soft Cell/Marc Almond, Spandau Ballet, T’Pau, The Beautiful South, Tina Turner, Elvis Costello, Phil Collins, David Bowie, Soul II Soul, Bjork en Paul McCartney.

Het album Happiness Not Included van Soft Cell uit 2022, was opgenomen in zijn opnamestudio 241 Studios. Op dit album is hij ook te horen als gastmuzikant.

Het nummer Love Blonde is afkomstig van haar derde album Catch as Catch Can dat in hetzelfde jaar uitkwam. (Joepie 2 oktober 1983)

55 jaar geleden, Andy Williams met zijn cover van het nummer Can’ t Take My Eyes Off You.

Het nummer werd geschreven door Bob Crewe en Bob Gaudio en dit voor de groep The Four Seasons. Bob Gaudio was trouwens lid van deze groep.

De productie was in handen van Nick DeCaro.

De cover van Andy Williams bereikte in Vlaanderen en Nederland niet de hitparade.

De zanger begon zijn carrière al op jonge leeftijd. In het dorp Wall Lake in Iowa, waar hij opgroeide, zong hij met zijn drie broers in het kerkkoor.

Toen hij maar 8 jaar oud was, vormde hij met hen het Williams Brothers Quartet. Ze traden regelmatig op voor de lokale en later nationale radio.

Door hun liedjes op de radio, trokken ze de aandacht van Bing Crosby.

De broers Williams namen met hem hun eerste plaat op. Het nummer Swinging on a Star werd een hit in 1944. In de jaren die volgden, traden de broers regelmatig op in hun eigen land, maar ook in Londen. In 1951 gingen de broers ieder hun eigen (muzikale) weg.

Williams had ook een eigen televisieprogramma, The Andy Williams Show. Die werd met tussenpozen uitgezonden tussen 1959 en 1971, eerst op de zender CBS en later bij concurrent NBC.

Andy Williams was van 1961 tot 1975 getrouwd met Claudine Longet ( Franse zangeres, actrice en danseres), met wie hij drie kinderen had.

Williams leerde Longet kennen toen ze als danseres in Folies Bergère werkte.

Na hun echtscheiding stond Willams zijn ex bij tijdens haar proces voor de dood van haar vriend Vladimir Peter Sabich.

Longet schoot de skikampioen “per ongeluk” dood in de douche. Ze werd veroordeeld tot dertig dagen cel en een kleine boete.

In 1991 trouwde Andy Williams een tweede keer met Debbie Meyer.

Williams leed sinds 2011 aan blaaskanker.

Op 19 juli 2012 klonk het nog dat Williams goed herstelde en zich elke dag beter voelde en in september alweer kon gaan optreden.

Williams kon de ziekte echter niet de baas en overleed uiteindelijk op 25 september 2012 aan de gevolgen ervan.

Andy Williams kreeg maar liefst 18 gouden en 3 platina-albums.

40 jaar geleden, Madness gooit vrolijk masker af.

Het nummer Wings of a Dove werd geschreven door Cathal J. Smyth en Graham McPherson, die ook samen de zang verzorgen.

Voor het nummer kregen ze steun van de steeldrums van Creighton Steel Sounds ensemble en het gospelkoor The Inspirational Choir of the Pentecostal First Born Church of the Living God.

De productie was zoals gewoonlijk in handen van Clive Langer en Alan Winstanley.

De single bereikte de tweede plaats in het VK Singles Chart en de eerste plaats in Ierland.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een tweeëndertigste plaats in de Nationale Hitparade, maar niet in de Brt Top 30.

Ook in Nederland bereikte de single niet de Top 40.

Het nummer werd uitgebracht in 1983 als een losstaande single en later in 1984 werd het wel opgenomen op de Amerikaanse versie van hun studioalbum Keep Moving.

45 jaar geleden, Gilbert O’Sullivan met zijn hit Get Down.

Zoals gewoonlijk schreef de Ierse singer-songwriter Gilbert O’Sullivan het nummer Get Down zelf.

Het nummer werd oorspronkelijk gebruikt door O’Sullivan als een piano-opwarmtune, maar werd uiteindelijk uitgebreid tot een volledig nummer en uitgebracht als een single.

Het nummer Get Down stond twee weken op de eerste plaats van het VK Singles Chart en was ook een nummer één hit in Ierland en een top tien hit in de Verenigde Staten en Canada.

In Vlaanderen bereikte het nummer de eerste plaats in de Brt Top 30 en dit vijf weken lang. In Nederland was de single goed voor een derde plaats in de Top 40.

Het nummer is afkomstig van zijn album I’m a Writer, Not a Fighter, dat geproduceerd werd door Gordon Mills. (Joepie 3 oktober 1973)

50 jaar terug geleden, het Duitse duo Cindy en Bert en hun hit Immer wieder sonntags.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een zesde plaats in de hitparade. In Nederland bereikte ze de achtste plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Andreas Dries Holten en Jonny Halvey en verscheen in 1973 ook op hun derde album Zwei Menschen und ein Weg.

Cindy en Bert waren een populair muziekduo uit Duitsland dat vooral in de jaren 70 succesvol was.

Ze zongen voornamelijk schlagers en volksliedjes, maar ook enkele covers van internationale hits.

Ze hadden ook succes met onder meer de nummers zijn ‘Wenn die Rosen erblühen in Malaga’ en hun ‘Der Hund von Baskerville’, een cover van het nummer Paranoid van Black Sabbath.

Ze deden ook mee aan het Eurovisiesongfestival in 1974 met het liedje ‘Die Sommermelodie’, maar eindigden op de veertiende plaats.

Cindy en Bert gingen in 1988 uit elkaar, zowel als duo als, als echtpaar.

Ze hebben elk een solocarrière nagestreefd, maar konden niet meer hetzelfde succes behalen als samen. (Foto september 1973)

Donna Summer (Poster oktober 1978)

Donna Summer staat bekend om haar krachtige stem en haar hits als I Feel Love, Hot Stuff en Last Dance.

Een van haar meest opvallende nummers was haar cover van Mac Arthur Park, een lied geschreven door Jimmy Webb en oorspronkelijk gezongen door Richard Harris.

Donna Summer nam het nummer op voor haar album Live and More uit 1978 dat een dubbelalbum was met liveopnames en een met als extra de single The Deep.

De producers van het album was Giorgio Moroder, een Italiaanse muzikant en pionier van de elektronische muziek en Pete Bellotte.

Zij waren verantwoordelijk voor veel succesvolle nummers, waaronder I Feel Love.

Moroder gaf Mac Arthur Park een discoarrangement met synthesizers, strijkers en een snelle beat.

Het nummer werd uitgebracht als een single met op kant 1, Mac Arthur Park en op kant 2, Mac Arthur Park (Reprise).

Het eerste deel duurde bijna vier minuten en het tweede deel bijna zes minuten.

Samen vormden ze een epische discoversie van het nummer dat oorspronkelijk meer dan zeven minuten duurde.

Mac Arthur Park werd een grote hit voor Donna Summer en bereikte de eerste plaats in de Billboard Hot 100 in de Verenigde Staten.

Het was haar eerste nummer één hit in haar thuisland en het maakte haar tot een wereldwijde superster.

In Vlaanderen bereikte de single de elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de negende plaats in de Top 40.

Mac Arthur Park wordt beschouwd als een klassieker van de disco en een hoogtepunt in de carrière van Donna Summer.

45 jaar geleden, Nazaré Pereira zingt Braziliaans volksliedje de hitlijsten in.

Nazaré Pereira is een Braziliaanse zangeres die bekend is geworden met haar hit Chero da Carolina, een nummer dat oorspronkelijk geschreven is door Amorim Roxo en Luis Gonzaga in 1956.

Het nummer gaat over een vrouw die naar een sambafeest gaat en iedereen betovert met haar geur.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland, bereikte de single niet de hitparade.

In Vlaanderen kennen we het nummer ook dankzij de cover van John Terra. Zijn vertaling van dit nummer kwam zowel uit op single als op zijn album John Terra uit 1983.

De productie was in handen van de gekende Nederlandse producer Paul Hougardy. Die ook verantwoordelijk was voor onder meer de hits Oerend Hard van Normaal en Santa Maria van Joe Harris.

In haar privéleven is Nazaré Pereira getrouwd met de Franse muzikant Jean-Philippe Rykiel en woont ze in Parijs.

Ze heeft ook een dochter, Melissa, die ook zingt en gitaar speelt.

Nazaré Pereira is nog steeds actief als zangeres en bracht dit jaar een nieuwe single uit met als titel Xapuri Pará Paris.

50 jaar geleden, Suzi Quatro, de basgitaar is een sexy instrument.

Suzi Quatro (geboren als Susan Kay Quatro) eerste single, “Rolling Stone”, werd geproduceerd door Mickie Most, maar was geen succes.

Daarom vroeg hij de songwriters en producers Nicky Chinn en Mike Chapman om haar volgende single te schrijven en te produceren.

Het resultaat was “Can The Can”, dat in 1973 een nummer één hit werd in het Verenigd Koninkrijk, Japan en Australië.

Het was de eerste nummer één hit voor een soloartieste sinds “Those Were The Days” van Mary Hopkin in 1968.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30. In Nederland bereikte het nummer de veertiende plaats in de Top 40.

Quatro schreef zelf veel van haar eigen nummers, maar die waren meestal bedoeld voor haar albums, terwijl de singles van Chapman en Chinn kwamen.

Quatro woont momenteel in Duitsland met haar tweede man, concertpromotor Rainer Haas.

35 jaar geleden, het ingewikkelde verhaal van Milli Vanilli.

Milli Vanilli was een popduo dat eind jaren 80 veel succes had met hits als Girl You Know It’s True en Blame It on the Rain.

Het duo bestond uit Rob Pilatus en Fabrice Morvan, twee dansers en modellen die door producer Frank Farian werden ingehuurd om de gezichten te zijn van een studioproject.

Producer Frank Farian maakt op 14 november 1990 bekent dat het niet Rob Pilatus en Fabrice Morvan zijn die te horen zijn op de platen van Milli Vanilli.

Dit nieuws veroorzaakt niet alleen een grote rel in de platenindustrie. Maar betekende ook het muzikale einde voor Rob Pilatus en Fabrice Morvan

Ze moesten hun Grammy Award, die Milli Vanilli in 1989 in Amerika heeft gekregen als beste nieuwe artiesten inleveren en werden het mikpunt van spot en kritiek.

Vlak na de bekendmaking lanceert Frank Farian The Real Milli Vanilli.

Deze groep bestaat uit Brad Howell, John Davis, Gina Mohammed, Ray Horton en Icy Bro.

Zij brengen het album The Moment Of Truth uit.

Maar het succes van The Real Milli Vanilli was beperkt en eindigde in 1992.

Pilatus en Morvan probeerden daarna een comeback te maken als echte zangers, maar zonder veel succes.

Ze brachten een album in 1992 uit onder de naam Rob & Fab, maar dat flopte. Dit was ook het geval voor de single We Can Get It On, afkomstig van dit album.

Pilatus raakte verslaafd aan drugs en alcohol en kwam in aanraking met de politie.

Hij overleed in 1998 op 32-jarige leeftijd aan een overdosis.

Morvan ging door met muziek maken en trad af en toe op als soloartiest of met andere projecten.

In 2003 brengt hij het album Love Revolution uit, maar zonder succes.

Hij werkte ook samen met Farian aan een documentaire over Milli Vanilli, die in 2016 uitkwam.

In een interview zei Morvan dat hij geen spijt had van zijn deelname aan Milli Vanilli, maar dat hij wel meer respect wilde voor zijn eigen stem en talent. (Joepie 25 september 1988)