Categorie: Muziek

40 jaar geleden, Pas de deux met hun nummer Mani Meme.

In de video Mani Meme zien we alleen maar zangeres Dett Peyskens van de groep.

Het nummer Mani Meme is geschreven door Walter Verdin en dit samen met Bea Daems en Karel Vereertbrugghen.

Deze drie kennen elkaar van hun gemeenschappelijke groep De Nota.

Karel Vereertbrugghen kennen we onder meer ook van de groep Soft Verdict.

De groep rond de Belgische muzikant Wim Mertens.

Dett Peyskens zingt in een verzonnen taal die lijkt op het Italiaans, maar geen echte betekenis heeft.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Als muzikante en zangeres werkte Peyskens na Pas De Deux samen met Walter Verdin aan het video/concert Videorhythmics.

Ze speelde ook in de surrealistische film “Le Mur” van Alain Berliner uit 1998, in de voorstelling Revue van Ruud Gielens voor Het Toneelhuis en in vele kunstvoorstellingen die muziek, dans en theater combineerden.

In 2002 bracht ze samen met drummer Danny Van Hoeck het album October’Oktobre uit.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Deze week, 45 jaar geleden de nieuwkomers in de BRT Top 30

Olivia Newton-John staat nog steeds op de eerste plaats in de BRT Top 30

De hoogste nieuwkomer voor deze week is Teach-In met hun ode aan John Travolta. De andere twee nieuwkomers zijn The Shirts met Tell Me Your Plans en Paul Nicholas met On The Strip.

De sterkste stijger van deze week is Karen Young met het fantastische nummer Hot Shot Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Andrew Kahn en Kurt Borusiewicz, en stond twee weken op nummer 1 in de Billboard disco chart.

Het nummer bereikte ook de 67e plaats in de Billboard Hot 100 en de 34e plaats in de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30, in Nederland bereikte het nummer de tweede plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum met dezelfde naam dat werd uitgebracht door West End Records.

Karen Young was getrouwd met John Young, met wie ze een zoon had, John Jr.

Ze woonde in Philadelphia, waar ze ook geboren was.

Ze begon haar carrière als achtergrondzangeres voor artiesten als Lou Rawls, Teddy Pendergrass en Harold Melvin & the Blue Notes.

Ze had ook een eigen band, The Tri-Us, waarmee ze optrad in lokale clubs.

Na haar succes met Hot Shot probeerde ze haar stijl te veranderen en meer rock- en popnummers op te nemen, maar zonder veel succes.

In 1982 nam ze nog een discohit op, Deetour, die de 21e plaats haalde in de Dance Club Songs chart.

Karen Young overleed op 26 januari 1991, op 39-jarige leeftijd aan een maagbloeding.

In 2007 werd er een nieuwe versie van Hot Shot uitgebracht, met nieuwe remixen die gebruikmaakten van haar stem.

Deze versie bereikte de 7e plaats in de Dance Club Songs chart, bijna 30 jaar na het origineel en 16 jaar na haar dood.

Elvis Presley was ontembaar(Muziek Expres oktober 1978).

Elvis Presley scoorde een grote hit met zijn cover van het nummer Burning Love dat in 1972 werd uitgebracht als single.

Het nummer werd geschreven door de Amerikaanse componist Dennis Linde en dit voor de soul zanger Arthur Alexander.

Dennis Linde schreef ook nummers voor onder meer Roger Miller, Everly Brothers, Kitty Starr, Billy Swan, Teresa Brewer en Brenda Lee.

De producer van Burning Love was Felton Jarvis, die al sinds 1966 met Elvis samenwerkte en veel van zijn latere albums produceerde.

Met dit nummer bereikte hij voor de veertigste keer de Top 10 in zijn thuisland. In de Billboard Hot 100 was het nummer goed voor een tweede plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Cash Box Top 100.

In Vlaanderen was de single goed voor een tiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de negentiende plaats in de Top 40.

Deze week, 45 jaar geleden, komt de disco single Love Machine van Supermax binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is geschreven door de oprichter van de groep, namelijk de Oostenrijkse Kurt Hauenstein.

De productie was in handen van Peter Hauke, die ook hun debuutsingle Don’t Stop The Music produceerde.

Hun tweede single Love Machine was in Vlaanderen goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de elfde plaats in de Top 40.

De Duitse disco-rock fusion groep Supermax bestond uit acht leden en werd in 1976 opgericht.

De leden van de groep waren Hauenstein (Mini Moog, zang), Hans Ochs (gitaar), Ken Taylor (basgitaar), Lothar Krell (keyboards), Peter Koch (percussie), Jürgen Zöller (drums) en de zangeressen Cee Cee Cobb en Jean Graham.

Supermax bracht tussen 1976 en 1996 twaalf studioalbums uit.

Na het vertrek van Taylor in 1979 nam Hauenstein de basgitaar weer over.

Later voegden Bernadet Onore Eben en Jessica Hauenstein, de dochter van Kurt Hauenstein, zich bij de groep als achtergrondzangeressen.

Supermax was de eerste multiraciale band die door Zuid-Afrika toerde, ondanks doodsbedreigingen en politieke tegenstand.

In 1983 speelde Supermax als speciale gast uit Europa op het Reggae Sunsplash Festival in Montego Bay, Jamaica.

De groep bleef actief tot 2011, toen Hauenstein overleed op 62-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Gisteren nog vandaag: Joepie 3 december 1978

Gisteren nog vandaag: Single van de week, African Blood van Supermax in de Hitkrant van Juni 1979

Wie kent ze nog The Osmonds (Joepie 17 oktober 1973)

De Osmonds waren een populaire muzikale familie uit de Verenigde Staten, die vooral in de jaren zestig en zeventig veel succes hadden.

Ze begonnen als een kwartet, bestaande uit de broers Alan, Wayne, Merrill en Jay Osmond.

Later voegden ze hun jongere broers Donny en Jimmy en hun enige zus Marie toe aan de groep.

Ze maakten verschillende soorten muziek, variërend van rock tot country tot gospel.

Ze hadden hits als “One Bad Apple”, “Crazy Horses”, “Love Me for a Reason” en “Paper Roses”.

Ze hadden ook een eigen televisieshow, The Osmonds, die van 1972 tot 1976 werd uitgezonden.

De Osmonds zijn nog steeds actief in de muziekwereld, hoewel niet meer als een complete groep.

Sommigen van hen hebben solocarrières nagestreefd, zoals Donny, die een succesvolle zanger en musicalster is geworden, en Marie, die zowel zingt als acteert.

Anderen hebben zich gericht op het produceren of schrijven van muziek, zoals Alan en Merrill.

Jay en Jimmy hebben ook nog opgetreden met hun eigen bands.

De Osmonds hebben in totaal meer dan 100 miljoen platen verkocht.

De ex-leden van de Osmonds leven nog allemaal, hoewel sommigen van hen gezondheidsproblemen hebben gehad.

Alan lijdt aan multiple sclerose, een aandoening die het zenuwstelsel aantast.

Hij heeft een stichting opgericht om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte.

Wayne heeft een hersenbloeding gehad in 2019, waarvan hij grotendeels is hersteld.

Donny heeft een stembandoperatie ondergaan in 2017, waardoor hij tijdelijk niet kon zingen.

Marie heeft te maken gehad met depressie en eetstoornissen in het verleden, waarover ze openlijk heeft gesproken.

Op 7 augustus 2003 kreeg de familie Osmond een welverdiende erkenning toen ze hun eigen ster mochten onthullen op de “Hollywood Walk of Fame”.

De familie Osmond is diepgelovig en behoort tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormonen.

Op 8 november 2007 vierde de familie Osmond hun 50-jarig jubileum in een speciale aflevering van de Oprah Winfrey Show. Het hele publiek bestond uit familieleden van de Osmonds.

Vijftig jaar geleden, toen Abba nog Bjorn, Benny, Ann en Frida noemde (Joepie 17 oktober 1973).

In de vroege jaren zeventig waren ze bekend als Bjorn, Benny, Ann en Frida, naar de voornamen van de vier leden.

Ze brachten hun eerste album uit onder die naam in 1973, maar het was pas in 1974 dat ze besloten om hun naam te veranderen in Abba.

De reden was dat er al een andere band bestond met dezelfde naam, en ook omdat Abba een acroniem was van hun initialen.

Ze deden mee aan het Eurovisiesongfestival van dat jaar met het nummer Waterloo, en wonnen de wedstrijd.

Dat was het begin van hun internationale doorbraak en roem, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

40 jaar geleden, Blanke Madonna vecht tegen zwarte dj’s.

Madonna werd geboren als Madonna Louise Ciccone op 16 augustus 1958 in Bay City, Michigan, en verhuisde in 1978 naar New York om een carrière in de moderne dans na te streven.

Het nummer Lucky Star mag gezien worden als haar eerste grote hit en was haar derde single en is ook terug te vinden op haar titelloze debuutalbum uit 1983.

Het nummer werd geschreven door Madonna zelf, met de bedoeling dat haar vriend Mark Kamins, de resident-dj van de club Danceteria, het zou draaien in zijn sets.

Madonna had al eerder met Kamins samengewerkt aan haar eerste single Everybody, die in 1982 werd uitgebracht door Sire Records.

Voor de opname van haar debuutalbum besloot Madonna echter om met Warner-producer Reggie Lucas te werken, die ook het nummer Borderline schreef.

Maar er ontstonden problemen tussen Madonna en Lucas, en hij verliet uiteindelijk het project.

Toen riep Madonna haar vriendje John “Jellybean” Benitez erbij om aan de overige nummers te werken.

Benitez remixte onder andere Lucky Star en gaf het een meer poppy geluid.

De tekst van Lucky Star is een dubbelzinnigheid die een geliefde vergelijkt met de sterren aan de hemel.

Het bereikte de vierde plaats op de Billboard Hot 100, waarmee het Madonna’s eerste topvijfhit in de VS werd.

Het stond ook op nummer één op de Hot Dance Club Play-lijst en op nummer veertien op de Hot R&B/Hip-Hop Songs-lijst.

In het Verenigd Koninkrijk haalde het nummer de veertiende plaats.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijfentwintigste plaats in de Joepie Top 30, maar niet terug te vinden in Brt Top 30 of in de Nederlandse Top 40.

De videoclip voor Lucky Star werd geregisseerd door Arthur Pierson en toont Madonna dansend voor een witte achtergrond, gekleed in een zwart topje, een zwarte rok en veel sieraden.

Ze wordt vergezeld door twee mannelijke dansers, haar broer Christopher Ciccone en Erika Belle.

De clip was een van de eerste die Madonna’s kenmerkende stijl liet zien, die veel jonge meisjes inspireerde om haar na te bootsen.

Lucky Star was ook een vast onderdeel van Madonna’s liveoptredens. Ze zong het nummer tijdens haar eerste tournee The Virgin Tour in 1985, waarbij ze een sterrenhemel als decor gebruikte.

Ze zong het ook tijdens haar Who’s That Girl World Tour in 1987, waarbij ze een medley maakte met Holiday.

In 2001 zong ze een akoestische versie van Lucky Star tijdens haar Drowned World Tour, waarbij ze het nummer combineerde met Don McLean’s American Pie.

In 2008 zong ze een remixversie van Lucky Star tijdens haar Sticky & Sweet Tour, waarbij ze het nummer vermengde met Give It 2 Me.

In haar huidige “greatest hits” tournee staat het nummer niet op haar setlist.