Categorie: Muziek

Vandaag 45 jaar geleden, komen de meiden van de Nederlandse groep Girlie en hun nummer Andy binnen in de Brt Top 30.

De single was in Vlaanderen goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze de veertiende plaats in de Top 40.

Girlie was één van de eerste Nederlandse meidengroep die alle instrumenten zelf bespeelde, zowel in de studio als op het podium.

De groep was het resultaat van een jaar lang zoeken door Arnie Roelofs, die de perfecte combinatie van talent en uitstraling wilde vinden.

Voor het debuutnummer ‘Andy’ schakelde hij de hulp in van Martin Duiser, een bekende producer en songwriter. Hij schreef het nummer Andy samen met Lucia Flint.

Lucia Flint was toen de vrouw van producer Jaap Eggermont.

De meiden achter Girlie waren:

Helene Ploeg (slaggitaar, orgel en zang) heeft een achtergrond in de folkscene, waar ze bij verschillende groepen speelde en ook de folklub ’t Kloppertje in Amsterdam beheerde.

Elisabeth Bloothoofd (Elly voor de vrienden, bas en zang) begon al op haar achtste met optreden en verscheen op haar elfde in het tv-programma ‘Stuif es in’. Ze zong toen nog Nederlandstalige liedjes, maar stapte later over naar countrymuziek.

Anita Duijf (piano en strings) heeft een klassieke pianostudie gevolgd en speelde ook bij groepen als Respect, Driftin en Second Life. In haar vrije tijd schildert ze graag.

Dat geldt ook voor Liliane Hulst (roepnaam Laila en drumster) was de jongste van de groep. Zij drumde sinds haar twaalfde en speelde in diverse bandjes voordat ze bij Girlie kwam.

Trudy Visser (sologitaar) heeft ervaring opgedaan bij verschillende countrygroepen, waaronder Cool Breeze. Zij had toen een gitaarwinkel en werd vaak geraadpleegd door topmuzikanten voor reparaties aan snaarinstrumenten.

De opvolger Hello, Hell, geschreven door Wally Tax en Martin Duiser bereikte zowel in Vlaanderen als in Nederland niet de hitparade.

Hun derde en laatste single, was in het Nederlands en had als titel Steeds sneller op de Teller. Een nummer geschreven door Peter Koelewijn, die ook de productie deed.

Ook deze single was een flop en daarom besloten de dames om met Girlie te stoppen eind 1980.

50 jaar geleden, het antwoord van The Sweet op de roddelpraatjes.

Het nummer The Ballroom Blitz werd geschreven door Nicky Chinn en Mike Chapman, die veel hits voor de band produceerden.

The Ballroom Blitz verscheen in september 1973 als single en bereikte de eerste plaats in Canada, de tweede plaats in het Verenigd Koninkrijk en Australië, en de vijfde plaats in de Verenigde Staten.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een tweede plaats in de Brt Top 30 en in Nederland een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer staat op de Amerikaanse en Canadese versie van het album Desolation Boulevard uit 1974.

The Ballroom Blitz werd geïnspireerd door een incident op 27 januari 1973, toen de band optrad in de Grand Hall in Kilmarnock, Schotland, en van het podium werd gedreven door een regen van flessen.

Het nummer begint met een gesproken introductie, waarin zanger Brian Connolly vraagt: “Are you ready Steve? Andy? Mick? Alright fellas, let’s go!”

Daarna volgt een energiek rocknummer met een pakkend refrein en een synthesizersolo.

Het nummer is een klassieker geworden van de glamrock en is meer dan 90 miljoen keer gestreamd op Spotify aan het einde van 2022.

Gisteren nog vandaag

60 jaar geleden, Kyu Sakamoto met zijn grote hit Sukiyaki (Ue O Muite Arukō).

‘Ue O Muite Aruko’ is de originele titel van ‘Sukiyaki’.

Het lied werd geschreven door tekstschrijver Rokusuke Ei en componist Hacjidai Nakamura.

Ei schreef het nadat hij terugkwam van een (mislukte) protestmars.

Het nummer staat bol van nostalgische gevoelens en herinneringen.

‘Sukiyaki’ was de alternatieve titel en heeft eigenlijk niets met de tekst te maken.

Het is de naam van een Japans gerecht, maar werd gekozen omdat het meer catchy klonk!

Met een wereldwijde verkoop van 13 miljoen stuks is de Kyu Sakamoto-hit van de bestverkochte singles aller tijden!

In Europa werd het een grote hit in Noorwegen (n°1) en Duitsland (n°2).

Na ‘Nel Blu Dipinto Di Blu’ van Domenico Modugno uit 1958 was dit het tweede niet-Engelstalig lied dat de top van de Billboard Hot 100 wist te bereiken.

Nauwelijks een half jaar later stond opnieuw een niet-Engelstalig nummer aan de top van de Amerikaanse chart…’Dominique’ van de Belgische Soeur Sourire!

‘Ue O Muite Aruko’ betekent zoveel als “Ik kijk omhoog als ik wandel”. De protagonist kijkt omhoog omdat dan zijn tranen niet op de grond vallen.

Kyu Sakamoto kwam op 12 augustus 1985 om het leven bij de crash van Japan Airlines Flight 123, met 530 slachtoffers tot op de dag van vandaag één van de zwaarste vliegtuigrampen uit de geschiedenis.

Hij werd slechts 43 jaar. (Denis Michiels)

45 jaar geleden, het lief en leed van Luv (Joepie 8 oktober 1978)

Het nummer You’re The Greatest Lover was geschreven door Hans van Hemert en Piet Souer, die ook de producers waren van de meeste nummers van Luv.

Het nummer verscheen in 1978 op hun debuutalbum With Luv, dat een van de best verkochte albums van dat jaar was in Nederland.

Het nummer bereikte de eerste plaats in onder andere Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Zwitserland en Zuid-Afrika.

40 jaar geleden, Zweedse veiligheidsagent Torbjorn Brandler maakt Agnetha Faltskog weer gelukkig (Joepie 2 oktober 1983)

Wrap Tour Arms Around Me, met op de B-kant Take Good Care Of Your Children is afkomstig van het album Wrap Your Arms Around Me dat Agnetha Faltskog na het ophouden van Abba in 1983 met producer Mike Chapman opneemt.

Het album wordt een groot succes en verkoopt in het eerste jaar na de release meer dan 1,2 miljoen exemplaren.

De singles The Heat Is On en Wrap Your Arms Around Me zijn samen ook nog eens goed voor een verkoop van ruim een miljoen exemplaren.

In Amerika en Japan komt het eveneens van het album afkomstige Can’t Shake Loose op single uit.

De single wordt Faltskog’s eerste solo hit in de Amerikaanse Top 30.

Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer op 3 september 1983 de eerste plaats in de BRT Top 30.

Een maand later komt Bonnie St. Claire met een Nederlandse vertaling de BRT Top 30 binnen.

Een week later bereikt Sla je arm om me heen zijn piekpositie, namelijk de tiende plaats in onze hitparade.

Betreft de relatie met Torbjorn Brandler, kan ik bijna niets meer terugvinden. Dus het kan best niet meer zijn dan een roddel.

Wat we wel weten is dat Agnetha Faltskog in 1990 trouwde en dat in alle discretie met de chirurg Tomas Sonnenfeld.

Pas toen het koppel twee jaar later uit elkaar ging, raakte het nieuws bekend.

Na de onverwachte zelfmoord van haar moeder en het overlijden van haar vader een jaar later sloot ze zich steeds meer af van de buitenwereld en kreeg ze te maken met een depressie.

In de Zweedse media werd ze wel omschreven als ‘De tweede Greta Garbo’.

In 1996 schreef ze haar memoires, getiteld Som jag är (‘Zoals ik ben’), waarin ze evenwel nauwelijks nieuwe onthullingen deed.

Het boek werd negatief onthaald door pers en publiek.

In 1997 knoopte Fältskog een liefdesrelatie aan met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van der Graaf die al sinds zijn kindertijd op haar verliefd was.

Toen ze na twee jaar de affaire verbrak, begon hij haar te stalken.

Hij kreeg van de Zweedse rechter een levenslang verbod om het land binnen te komen.

Na een drie jaar lange relatie met de steenrijke Zweedse high societyfiguur en zakenman Bertil Nordstrom leidt ze sinds 2008 opnieuw een teruggetrokken leven op haar landgoed in Ekerö nabij Stockholm.

Verleden maand bracht ze een nieuwe single uit met als titel Where Do We Go From Here?

Het nummer is geschreven door de Zweedse producer en componist Jörgen Elofsson, die ook de producer is van het nummer en Kamilla Bayrak.

Jörgen Elofsson kennen we natuurlijk van zijn samenwerking met artiesten als Céline Dion (That’s the Way It Is, Boyzone, Britney Spears (Sometimes en (You Drive Me) Crazy), Westlife (You Raise Me Up, If I Let You Go), Kelly Clarkson (A Moment Like This), Dr. Alban, Il Divo (duet met Celine Dion: I Believe In You), Jennifer Lopez, Dana International, Bryan Adams en Leona Lewis.

Hij schreef tot nu toe al meer dan 20 nummer 1-hits geschreven of meegeschreven.

Hij heeft ook meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Grammy Award, een Ivor Novello Award en een ASCAP Pop Award.

Deze nieuwe single van Agnetha Fältskog is de voorbode van haar nieuwe album A+.

Het album zal niets anders zijn dan een herwerkte versie van het album uit 2013.

Wie is wie bij Spandau Ballet?

Spandau begon als een new wave-groep, maar schakelde later over naar een meer soulvolle popstijl. ‘True’ was hun eerste internationale doorbraak in het voorjaar van 1983.

Het nummer bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart en de vierde plaats in de Billboard Hot 100.

‘Gold’ was de opvolger van ‘True’ en werd ook een grote hit in het najaar van 1983. Het nummer deed het vooral goed in België en Nederland, waar het de derde plaats haalde in de Ultratop en de Mega Chart.

In het Verenigd Koninkrijk moest het nummer echter genoegen nemen met de tweede plaats, achter ‘Give It Up’ van KC & The Sunshine Band.

‘Gold’ werd later door verschillende voetbalclubs, waaronder West Ham en Celtic Glasgow, gebruikt als clublied. Ze vervingen het woord “Gold” door “Carlton Cole”, een speler die voor beide clubs speelde. Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen werd het nummer ook vaak gespeeld bij elke Britse gouden medaille.

De meeste nummers van Spandau Ballet werden geschreven door gitarist Gary Kemp, die samen met zijn broer Martin de band oprichtte in 1979.

De broers Kemp begonnen hun carrière al in 1968, als kindacteurs.

Toen Spandau Ballet in 1990 minder populair werd, gingen ze weer acteren, tot onvrede van de andere bandleden.

Ze speelden samen in het misdaaddrama The Krays, waarvoor ze veel lof kregen. Gary Kemp had ook een rol in The Bodyguard, naast Whitney Houston en Kevin Costner, in 1992.

Tegenwoordig maakt Gary Kemp deel uit van Nick Mason’s Saucerful Of Secrets, een band die zich richt op het vroege werk van Pink Floyd, de legendarische band waarvan Nick Mason drummer was.

De band trad een paar jaar geleden nog op in de Antwerpse Stadsschouwburg. (Joepie 2 oktober 1983)

50 jaar geleden, Peters en Lee met hun hit Welcome Home.

Peters (Lennie Peters) en Lee (Dianne Lee) werden bekend nadat ze de talentenjacht Opportunity Knocks hadden gewonnen in 1973.

Hun grootste hit was Welcome Home, een nummer dat oorspronkelijk in het Frans was geschreven door Jean Alphonse Dupre en Stanislas Beldone en dit voor de Nederlandse zangeres Lenny Kuhr.

De vertaling naar het Engels gebeurde door de Britse komiek Bryan Blackburn.

Het nummer werd geproduceerd door Johnny Franz en bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart in juli 1973.

Het verkocht meer dan 800.000 exemplaren in het VK.

In Vlaanderen en Nederland bereikte hun single niet de hitparade.

Het nummer verscheen ook op hun debuutalbum We Can Make It, dat in 1973 werd uitgebracht door Philips Records.

In Vlaanderen en Nederland kennen we het duo van hun cover van het nummer The Song From Moulin Rouge.

Een nummer dat ze opnamen in Nederland in 1977 en dit samen met het orkest van Harry van Hoof en de productie was toen in handen van Will Hoebee.

De single bereikte in Vlaanderen niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor een drieëntwintigste plaats in de Top 40.

Kan een afbeelding zijn van 2 mensen en tekst

Vandaag is het 60 jaar geleden dat de Franse zangeres Edith Piaf is overleden.

Edith Piaf leeft de laatste maanden van haar leven teruggetrokken in Grasse, waar ze in de nacht van tien oktober 1963 sterft in het bijzijn van Theo Lamboukas, haar toenmalige man.

Maar omdat ze per se in Parijs wilde sterven, werd haar lichaam in een ambulance naar Parijs gebracht, waar een dokter haar dood op 11 oktober officieel vaststelde.

Deze anekdote is tekenend voor Piafs liefde voor Parijs, de stad die haar als chansonnière onsterfelijk heeft gemaakt.

En die liefde was wederzijds: le tout Paris liep te hoop wanneer de lijkstoet naar de begraafplaats Père-Lachaise trok.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf in de Piccolo

Edith Piaf blijft bekend en bemind om haar chansons die een ode zijn aan het leven en de liefde, ook al ging het haar in haar privéleven allerminst voor de wind.

Als kind trok ze rond met haar vader die straatartiest was, op haar vijftiende moest ze voor zichzelf instaan.

Ze bezingt in ‘L’Hymne à l’amour’ (1950) een onvoorwaardelijk geloof in de liefde, enkele maanden nadat haar grote liefde Marcel Cerdan, de Franse wereldkampioen boksen, omkwam in een vliegtuigongeluk.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf in Knokke (28 juli 1961)

Op haar tweeënveertigste huwt Piaf opnieuw met de twintiger Théo Sarapo.

Met hem zingt ze in 1962 nog het duet ‘A quoi ça sert l’amour’. Of zij niet denkt aan wat rust na zo’n bewogen leven? “Neen, want de dag dat je rust, voel je je al een beetje dood”.

In de sloppen van Belleville, midden in “la grande guerre”, verwekt tijdens een militair verlof van een toevallige vader-straatartiest, met een straalzatte zangeres als moeder.

Niet bevorderlijk voor een schitterende carrière in de wereld van de showbizz.

Wanneer Edith Piaf dan op haar vijftiende voor haar eigen inkomsten ging zorgen, met als enig talent een stem als een scheepsklok, dan moest ze ferm van haar afbijten om het zo ver te schoppen.

Gisteren nog vandaag: Edith Piaf en haar man Théo Sarapo te gast in zaal Ancienne Belgique in Brussel (december 1962)

Dan moest ze een straatmus zijn die kon zingen als een kanarievogel.

Als kleuter had ze die warme moederliefde gemist, waar elk kind recht op heeft.

Haar hele verdere leven was één grote hunker naar de warmte, de hartelijkheid, de tederheid die je als kind niet had gekregen.

Wat zei ze ook weer? “Als het geluk aan de deur klopt dan ga ik opendoen, dan durf ik niet neen zeggen”.

En telkens wanneer ze die liefde vond, was ze ook dankbaar en gul.

Edith Piaf had een onfeilbaar oog voor talent en ze had die gave vaak gebruikt om jonge artiesten beroemd te maken.

Leverkanker velt haar uiteindelijk op haar zevenenveertigste, met onsterfelijke klassiekers als La vie en rose, Milord en Non, je ne regrette rien op haar palmares.(diverse bronnen, ENen Toon Hillewaere)

Gisteren nog vandaag: Édith Piaf (janauri 1961)