Categorie: Vakantie, ontspanning, hotels, restaurants, horeca en vakantie

65 jaar geleden, reclame voor bier van het merk Kronenbourg en de geschiedenis van dit biermerk.

Alles begint in 1664 wanneer Jérôme IV-Hatt brouwerij Le Canon opent aan de Place du Corbeau in Straatsburg.

Bijna twee eeuwen later, in 1850, verhuist de brouwerij naar de wijk Cronenbourg (Kronenburg in het Duits).

Daar wordt overgeschakeld op ondergisting, een destijds innovatief brouwproces dat een constante lage temperatuur vereist van maximaal 10 °C. en dit gebeurt daarom grotendeels ondergronds.

In 1922 verwerft de familie Hatt het prestigieuze Straatsburgse restaurant Le Grand Tigre.

Ter gelegenheid hiervan lanceert de brouwerij het bier Tigre Bock, dat in 1930 het meest gedronken bier van Frankrijk wordt.

De naam Kronenbourg ziet het levenslicht in 1947. Jérôme Hatt, een nazaat van de oprichter, keert terug naar Straatsburg en hernoemt het vlaggenschipbier Tigre Bock naar de wijk Cronenbourg, waar de brouwerij nog steeds gevestigd is.

De ‘C’ wordt vervangen door een ‘K’ om het merk een Duits tintje te geven, destijds een synoniem voor kwaliteit.

Ter ere van de kroning van Elizabeth II tot koningin van het Verenigd Koninkrijk in 1952, brengt Kronenbourg het bier 1664 uit, dat eveneens een groot succes wordt.

In 1969 kan de oude fabriek de groeiende vraag niet meer aan en verhuist de productie naar een gloednieuwe vestiging in Obernai.

Deze brouwerij is op dat moment de grootste van Europa en tot op de dag van vandaag de grootste van Frankrijk.

Het bedrijf kent in de daaropvolgende decennia verschillende eigenaarswisselingen: in 1970 wordt het onderdeel van het BSN-concern en in 1986 fuseert het met Kanterbräu, wat leidt tot de oprichting van de Brasseries Kronenbourg.

In 2000 wordt het overgenomen door Scottish & Newcastle, dat op zijn beurt in 2008 in handen komt van een consortium van Heineken en Carlsberg.

Uiteindelijk wordt Kronenbourg onderdeel van de Carlsberg groep.

Tegenwoordig zijn de Brasseries Kronenbourg met een marktaandeel van 30,5% de absolute marktleider in Frankrijk.

Eén op de drie in Frankrijk gedronken biertjes komt uit de brouwerij in Obernai.

In 2011 behaalde het bedrijf een omzet van 902 miljoen euro.

De brouwerij in Obernai is met een oppervlakte van 70 hectare, een productie van 7,3 miljoen hectoliter en 1210 werknemers nog steeds de grootste van Frankrijk.

Vandaag 15 jaar geleden, opening van het Mardan-paleis in Lara , Antalya , Turkije (23 mei 2009)

Het hotel was een bouwproject van de Azerbeidzjaanse zakenman Telman Ismailov. (later kreeg hij de Russisch-Turkse nationaliteit).

Hij is de voorzitter van de Russische AST Group of Companies (één van de grootste uitgeverij van boeken in Rusland) en van de boekwinkelketen “Bukva”.

Ook was Ismailov eigenaar van de toenmalige grootste marktplaats van Europa, Cherkizovsky Market , in Moskou, Rusland.

Hij maakte van het hotel wellicht het meest luxe resort aan de Middellandse Zee.

De opening van het hotel op 23 mei 2009 en werd bijgewoond door Mariah Carey , Kendall Jenner, Sharon Stone, Richard Gere, Monica Bellucci, Paris Hilton, Seal, Tom Jones en de Kazachstaanse president Nursultan Nazarbayev.

Het heeft het grootste zwembad van de Middellandse Zee met daarin zicht op een aquarium met 2400 vissen.

Het hotel bevat 560 kamers, een spa van 1.100 m² en een eigen strand. Voor het hotel gebruikte men grote hoeveelheden goud, kristallen en Italiaans marmer.

De kostprijs voor dit alles bedroeg meer dan 1,4 miljard dollar.

Na de uitbundige opening van een hotelresort in Antalya was de Russische premier Vladimir Poetin naar verluidt woedend dat Ismailov zoveel in het buitenland investeerde en pronkte met zijn rijkdom, terwijl Rusland werd getroffen door een kredietcrisis.

Als vergelding beval de boze Poetin in 2009 de sluiting van de Cherkizovsky-markt, waardoor 100.000 handelaren op deze beroemde bazaar hun baan verloren.

Telman Ismailov kon dan ook niet anders om deze bazaar te verkopen met verlies.

Ook zes jaar later moest hij het hotel verkopen wegens financiële problemen.

Het hotel werd eind 2015 verkocht aan de investeringsbank Halkbank voor slechts 124 miljoen dollar.

Deze investeringsbank verkocht het hotel in december 2018 aan de keten Titanic Hotels.

Na de overname ging het hotel verder onder de naam van Titanic Mardan Palace.

Titanic Mardan Palace brengt je terug in de tijd van weelderige luxe van het Ottomaanse Rijk en is een eerbetoon aan de rijke en kleurrijke historie van Turkije.

Het 5-sterrenhotel is een prachtige samensmelting van het sprookjesachtige Ottomaanse Rijk en de moderne 21e eeuw.

De entree is een replica van het bekende Dolmabahce Paleis in Istanbul.

Met daarnaast de replica’s van de Meisjestoren en de Galatabrug zul je je even in Istanbul wanen.

Vandaag 15 jaar geleden, opening van het Mardan-paleis in Lara , Antalya , Turkije (23 mei 2009)

Reclame van het hotel Metropole in Brussel en zijn geschiedenis.

In 1890 besloten twee broers een Café Metropole te openen om hun bier te verkopen.

Het werd een succes en de familie Wielemans-Ceuppens kocht de aanpalende bank om het hotel te laten bouwen door de Franse architect Alban Chambon.

In het hotel kan men bij het binnenkomen aan de receptie nog de balie van de bank herkennen.

Naast deze authentieke delen werd het vooral modern luxueus met als eerste hotel elektrische verlichting en centrale verwarming.

Er werd gewerkt met luxueuze materialen als marmer en mahoniehout.

Naast de architectuur werd het ook bekend als de plaats waar de eerste Solvayconferenties (de solvayraad is een internationale conferentie voor natuurkundigen, voor het eerst georganiseerd door Ernest Solvay op 29 oktober 1911 en tegenwoordig door de door hem opgerichte organisatie, het Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie plaats hadden).

In 1949 maakte de barman Gustave Tops een nieuwe cocktail voor de VS-ambassadeur Perle Mesta, namelijk Black Russian.

In tientallen producties figureert het hotel als locatie, onder meer in de film Mortelle randonnée (1982) en in de clip Nue van Clara Luciani (2018).

In de roman Soumission van Michel Houellebecq is het sluiten van de hotelbar voor de hoofdpersoon reden om zich te bekeren tot de islam.

Hij ziet er de ondergang van de westerse beschaving in.

Het hotel, dat nog in familiebezit was, werd in 2020 failliet verklaard.

Wanbeheer, de aanleg van een voetgangerszone, de aanslagen in Brussel en uiteindelijk de Coronacrisis lagen aan de basis.

In december 2022 werd het hotel overgenomen door het investeringsfonds Lone Star Fund met het oog op uitbating door Centaurus Hospitality Management.

De inboedel werd in het voorjaar van 2023 geveild.

Het hotel zal in het laatste kwartaal van 2025 de deuren heropenen, na een grondige renovatie. (Diverse bronnen, Wikipedia en reclame van november 1973)

Deze week 45 jaar geleden, vier dagen naar Londen met klasgenoten en andere leerlingen van het Atheneum Bisdomkaai, Gent.

Deze trip naar Londen was ingericht door Paul Van Caeneghem en toen mijn leerkracht voor het vak geschiedenis.

Dankzij hem leerde ik veel over Noord-Ierland, Ierland en het Baskenland.

Maar ook over Vlaanderen en zijn streven naar Onafhankelijkheid.

Van Caeneghem Paul Studeerde het regentaat Nederlands-Geschiedenis in Kortrijk (1962) en was achtereenvolgens leraar in het Rijksonderwijs in Avelgem en in de Bisdomkaai in Gent.

In 1957 werd Van Caeneghem lid van het Blauwvoetjeugdverbond en na de opheffing ervan in 1961 was hij medestichter en tot 1967 lid van de verbondsleiding van het Algemeen Diets Jongerenverbond.

Van 1967 tot 1972 was hij lid van Were Di, waar hij voorzitter werd van de jongerenwerking.

Binnen Were Di organiseerde hij werkkampen in Noord-Ierland en raakte sterk onder de indruk van Ierse historische personages als James Connoly.

Omdat bij Were Di louter het nationale werd belicht en het sociale nooit aan bod kwam, verliet hij de groep in 1972 en stichtte de Werkgroep Arbeid die opkwam voor een autonoom en socialistisch Vlaanderen.

Sinds 1971 liet Ierland Van Caeneghem niet meer los.

Hij organiseerde diverse werkkampen in Belfast waaruit later solidariteitscomités groeiden.

In 1992 stichtte hij het Bobby Sandsfonds, voor het promoten van de Ierse cultuur in Vlaanderen en de Vlaamse cultuur in Ierland.

Centraal hierin staat de Iers-Vlaamse uitwisseling ter ondersteuning van de Gaelic scholen.

Voor mij persoonlijk was Paul Van Caeneghem, een vriendelijk en sociale man.

Ik kwam hem een tiental jaren geleden nog tegen in Ledeberg waar hij toen woonde.

We zijn toen iets gaan drinken en zouden later nog eens afspreken.

Ik vernam via via, dat hij enkele jaren geleden, overleden zou zijn.

Deze trip was niet verplicht en daarom ingericht tijdens de paasvakantie van 1978.

Op foto 3 zien we Patrick Wychuyse (rechts) waar ik tot op vandaag nog vriend mee ben, Willem Erauw (links) en de andere ben ik zijn voornaam vergeten.(Diverse bronnen, NEVB en foto’s uit mijn verzameling)