Categorie: Vlaamse en Nederlandse muzikanten

De Vlaamse zanger Günther Neefs mag vandaag 60 kaarsjes uitblazen.

34 jaar geleden, bracht hij zijn eerste single “Ik laat me gaan” uit.

De single was goed voor een vijfde plaats in de Vlaamse Top 10 in augustus 1991

Het nummer is geschreven door Mary Boduin, Bert Joris en

Marc Rosso (foto uit mijn persoonlijke verzameling)

De Vlaamse zanger Frank Alwin, geboren als Frank Van der Steen

De carrière van zanger Frank Alwin uit Wambeek begon veelbelovend.

Na zijn eerste single ‘Oh Oh Melanie’ in 1974, volgde in 1975 ‘Trouw Niet Met Die Ander’, een nummer geschreven door Andy Free, Camiel Saey en Romain De Smet.

De grote doorbraak kwam een jaar later, in 1976, toen hij de prestigieuze Radio 2 Zomerhit won met ‘Alleen In Gedachten’.

Heel Vlaanderen zong mee en zijn toekomst leek verzekerd.

Het lot besliste er echter anders over: kort na zijn grote triomf ging zijn platenfirma failliet, waardoor zijn muzikale droom abrupt ten einde kwam.

In 2021, maar liefst 45 jaar later, bracht de zanger, die dit jaar zijn 75e verjaardag viert, zijn klassieker opnieuw uit in een frisse, moderne versie.

50 jaar geleden, waarom zanger Peter West ook voor andere artiesten een goede promotor kan zijn.

De muzikale reis van Paul Nijs, bij het grote publiek beter bekend als zanger Peter West, begon al op jonge leeftijd met een opleiding klassieke gitaar aan de plaatselijke muziekschool.

Als zestienjarige zette hij onder de naam Paul Robbins zijn eerste stappen in de showbizz met een eigen plaat.

Al snel sloot hij zich aan bij de groep “Les Jeunes”, waar hij samenspeelde met een jonge Paul Michiels.

Daarna werd hij lid van “The Hit Boys”, een in de streek zeer bekend orkest waar hij het podium deelde met artiesten als Bobby Prins en Luc Derdin.

Een cruciale wending kwam er tijdens zijn legerdienst in 1968.

In Turnhout ontmoette hij commandant Karel Van Herck, die op dat moment de manager was van gevestigde waarden als Marc Dex, Juul Kabas en Micha Marah.

Onder de vleugels van Van Herck en met topproducer Roland Kluger lanceerde hij in 1969 zijn eerste single als Peter West: “Santo Domingo”.

Vanaf dat moment kwam zijn carrière in een stroomversnelling.

Hits als “Met jou wil ik leven”, “Lieveling”, “Zoon van mijn vader”, “Zeg aan Carina” en “Zonder vrees” volgden elkaar in hoog tempo op. “Zeg aan Carina” was een compositie van Leo Caerts, de man achter “Eviva Espana”, en met “Zonder vrees” stond Peter West drie weken lang op nummer één in de Tele top tien.

In deze topperiode verzorgde een toen nog onbekende Ann Christy zijn voorprogramma, nog voor ze zelf doorbrak via Canzonissima.

In 1974 besloot Paul Nijs een andere weg in te slaan en werd hij producer bij Monopole Records. In die rol toonde hij zijn talent om andere artiesten te lanceren.

Hij zorgde ervoor dat Claire haar superhit “Vreemde Vogels” kon opnemen, waarmee ze zes weken op nummer één stond in Nederland.

Ook de eerste opnames van Judy Mc Queen (Sonia Pelgrims) waren producties van zijn hand; haar single “Moving Along” werd in 1975 een hit die tien weken in de BRT Top 30 stond.

Dankzij uitstekende contacten in de Duitse muziekwereld verhuisde Peter in 1976 definitief naar Düsseldorf.

Dit betekende het einde van zijn loopbaan als zanger.

Toch was zijn invloed nog niet voorbij.

Zijn voormalige begeleidingsband, “The Classic Illustration”, scoorde in 1977 met een productie van Peter West een nummer die de Top 5 bereikte in verschillende landen met het nummer “Darling I Love You”.

Paul Nijs, de man achter de artiest Peter West, overleed in mei 2023.

Jo Leemans mag vandaag 98 kaarsjes uitblazen.

Jo Leemans, in 1927 geboren als Josephine Leemans-Verbustel, kende een jeugd die getekend werd door een broze gezondheid.

Op driejarige leeftijd kreeg ze kinderverlamming, een ziekte die haar later opnieuw parten speelde en haar dwong haar muziekopleiding stop te zetten na een nieuwe aanval van polio.

Haar huwelijk met acteur Marc Leemans opende echter nieuwe deuren. Dankzij zijn contacten kon ze aan de slag als zangeres bij de radio, waar ze uitgroeide tot een gewaardeerde artieste die samenwerkte met gerenommeerde orkestleiders als Francis Bay en Fernand Terby.

Ze zong moeiteloos in het Nederlands, Frans en Engels en scoorde grote hits met nummers als ‘Que Sera, Sera’, ‘Heel Mijn Hart’, ‘Diep in mijn hart’ en ‘Lazarella’. Haar succes en uitstraling leverden haar de bijnaam ‘de Vlaamse Doris Day’ op.

In 1970, na een huwelijk van zeventien jaar, scheidde ze van Marc Leemans. De stress van de breuk, gecombineerd met de zakelijke beslommeringen van haar pas geopende taverne ‘Que Sera’ in Willebroek, wogen zwaar op haar.

Op aanraden van haar arts besloot ze een droge en zonnige plek op te zoeken om tot rust te komen in Benidorm.

De eerste twee jaar pendelde Jo nog tussen de Spaanse kust en Vlaanderen, maar toen dat te zwaar werd, vestigde ze zich definitief in Spanje.

Samen met haar nieuwe vriend Ivan, een jongen uit Schaarbeek, betrok ze een huis aan de Avenida Belgica.

Om in haar levensonderhoud te voorzien, nam ze een baan aan als gerant in nachtclub The Brussels in het Belroy Palace.

Het bloed kroop echter waar het niet gaan kon en het duurde niet lang voor Jo ook in Benidorm weer op het podium stond.

Twee keer per week zong ze de sterren van de Spaanse hemel voor een volle zaal.

Ze kreeg er regelmatig bezoek van Vlaamse collega’s als orkestleider Marco Remco, Eddy Wally en Bobbejaan Schoepen.

Jo Leemans bleef tot 1990 in Benidorm en keerde toen terug naar Vlaanderen.

In 1998 bracht ze haar autobiografie uit, getiteld ‘De vlucht terug’. Haar indrukwekkende carrière werd in 2001 bekroond toen ze, samen met Will Ferdy, werd opgenomen in de Eregalerij van Radio 2 voor een leven vol muziek.

Zelfs op 95-jarige leeftijd bleef ze verrassen, want in een interview met Dag Allemaal vertelde ze dat ze nog dagelijks genoot van een glaasje cava.

Ze onthulde ook een opmerkelijke speling van het lot: een van haar medebewoners in het rusthuis was de weduwe van haar ex-man.

In datzelfde gesprek zette ze de puntjes op de i over haar verleden.

Ze gaf openhartig toe dat niet Marc Leemans haar had bedrogen, maar dat ze destijds degene was die een scheve schaats had gereden.