Vandaag 65 jaar geleden, start van Nassers nieuwe Aswandam.

De aanleiding voor de bouw van deze immense dam was de jaarlijkse, zomerse overstroming van de Nijl.

Deze overstromingen waren een tweesnijdend zwaard.

Enerzijds lieten ze vruchtbaar slib achter op de oevers, wat de Nijlvallei tot een van de vruchtbaarste landbouwgebieden ter wereld maakte.

Anderzijds waren ze onvoorspelbaar en richtten ze vaak grote schade aan aan gewassen, dorpen en infrastructuur.

Om de Nijl te temmen en de watertoevoer te reguleren, werd de bouw van een dam noodzakelijk geacht.

De Hoge Aswandam, zoals hij officieel heet, is een kolossaal bouwwerk: 3600 meter lang en 980 meter breed aan de basis.

Per seconde kan er maximaal 11.000 m³ water door de dam worden gesluisd.

Op 21 juli 1970 was de dam voltooid.

Het stuwmeer, dat de naam Nassermeer kreeg, naar de toenmalige Egyptische president Gamal Abdel Nasser, bereikte zijn volledige capaciteit in 1976.

De voordelen van de dam waren in eerste instantie aanzienlijk.

Rond de meren ontstond een bloeiende visindustrie en de dam genereerde in 1998 zo’n 15% van de totale elektriciteitsproductie van Egypte, waardoor veel dorpen voor het eerst toegang kregen tot elektriciteit.

Bovendien behoren de verwoestende overstromingen, maar ook periodes van extreme droogte, tot het verleden.

De landbouw kon hierdoor het hele jaar door plaatsvinden, wat leidde tot hogere opbrengsten.

De aanleg van de dam en het ontstaan van het Nassermeer hadden echter ook een keerzijde.

Duizenden mensen moesten gedwongen verhuizen om plaats te maken voor het stijgende water.

Bovendien moesten waardevolle archeologische vindplaatsen, waaronder de wereldberoemde tempels van Aboe Simbel, met veel moeite en kosten naar hoger gelegen gebieden worden verplaatst.

Het Nassermeer is overigens zo uitgestrekt dat 17% ervan in het buurland Soedan ligt, en men spreekt daar van het Nubiameer.

Op de lange termijn bracht de dam ook ecologische en landbouwkundige problemen met zich mee.

Het Nassermeer is langzaam aan het dichtslibben en geschat wordt dat het binnen vijfhonderd jaar volledig zal zijn veranderd in een uitgestrekte slibvlakte.

Omdat de aanvoer van nieuw sediment wordt geblokkeerd door de dam, erodeert de Nijldelta in rap tempo.

Het noordelijke deel van de Nijl verzilt, waardoor het gebied ongeschikt wordt voor landbouw.

De delta zelf heeft al een groot deel van zijn vruchtbaarheid verloren.

De productie van bakstenen, die traditioneel werd gemaakt van Nijlmodder, is hierdoor sterk afgenomen.

Ook langs de oostelijke Middellandse Zeekust versnelt de erosie, waardoor het land is er 30 km landinwaarts getrokken.

Om de vruchtbaarheid van de landbouwgrond op peil te houden, worden nu enorme hoeveelheden kunstmest gebruikt, wat leidt tot ernstige bodemvervuiling.

Verkeerde irrigatietechnieken verergeren de verzilting van de bodem, een probleem dat nog wordt versterkt door de toenemende verzilting van het Nijlwater zelf.

Het delicate ecosysteem van de Nijl is door de dam dan ook ernstig verstoord en is aan het uiteenvallen.

Ten slotte heeft de constructie van de Aswandam ook tot politieke spanningen geleid.

Omdat het overgrote deel van de Egyptische bevolking in de Nijlvallei woont en afhankelijk is van het Nijlwater, is de controle over de dam van strategisch belang.

Het uitgestrekte Nassermeer vormt een potentiële kwetsbaarheid bij conflicten.

De relaties met buurlanden Soedan en Ethiopië zijn hierdoor complex.

Zeker met deze laatste was er veel onenigheid over de bouw van de nieuwe, immense Grote Renaissancedam in de Blauwe Nijl.

De Grote Renaissancedam ligt in de Blauwe Nijl en is 1,8 kilometer breed en 145 meter hoog en ligt in het noordwesten van Ethiopië.

Met de bouw werd in 2011 een begin gemaakt, en op 1 juli 2020 begon het vullen van het waterreservoir.

De kostprijs voor dit project 4,8 miljard euro.

Om het megaproject te financieren kreeg elke ambtenaar de vraag om een maandloon af te staan.

Op 20 februari 2022 produceerde de eerste turbine commerciële stroom.

Op termijn moet de totale stroomcapaciteit van de stuwdam 6500 megawatt bedragen en de huidige stroomcapaciteit van het land verdubbelen.

Vandaag heeft de dam nog maar een capaciteit van 750 megawatt

(Diverse bronnen, VRTNWS, Wikipedia en foto’s uit De Post van 24 januari 1960)

45 jaar geleden, Jeanne-Marie Sens met haar hit Le temps balance nonchalant.

De Franse zangeres, auteur en componist Jeanne-Marie Sens, geboren op 8 december 1937 in Parijs.

Begon haar carrière in de late jaren 60 en bracht haar eerste single “Les Boots” uit in 1969.

Sens verwierf bekendheid in 1972 met haar cover van “Les Clowns” van Giani Esposito.

Haar muziek wordt gekenmerkt door een melancholieke, poëtische stijl en ze heeft kritiek op de toenemende dehumanisering van de wereld.

Haar bekendste nummers zijn onder andere: Tant et tant de temps, Tape Tape Tape, Un Dimanche, Jeu de mots, En plein Coeur en L’enfant Du 92e.

In totaal bracht ze acht albums uit en 19 singles.

Haar laatste muzikale wapenfeit was de single Jalousie uit 1984.

Daarna ging ze verder als zakenvrouw en focuste ze haar leven op het schrijven van verschillende boeken, waaronder romans, korte verhalen, gedichten en fotografie.

In de vroege jaren 90 richtte ze samen met Hubert Tonka de uitgeverij Sens & Tonka op.

Deze week, 50 jaar geleden, komt de Nederlandse groep Hydra met het nummer Marietje binnen in de Nederlandse tipparade.

De Nederlandse groep ontstond in 1970 uit een fusie van de groepen All Beat Generation en South River Village Band en waren afkomstig uit Assen.

Aanvankelijk speelde Hydra een mix van hardrock en underground, maar verschoof later richting de Nederlandstalige feestmuziek.

In 1974 brak Hydra door met het nummer “’t Geeft allemaal niks”, dat de 25e plaats behaalde in de Veronica Top 40.

Het echte succes kwam in januari 1975 met “Marietje (Want in het bos daar zijn de jagers)”.

Deze single stond drie weken op nummer één in de Nationale Hitparade en groeide uit tot een carnavalsklassieker.

In Vlaanderen was de single goed voor een negende plaats in de Brt Top 30.

Het jaar daarop scoorde de band opnieuw een hit met “Als het gras twee kontjes hoog is”, dat de vierde plaats bereikte.

De opvolgende singles “Hela Gij Bloemke” en “M’n Zwager” wisten de hitlijsten echter niet te halen.

Ten tijde van de grootste successen bestond Hydra uit zanger Frens Drijfhout, Fokko Kunstman, Gert Immerzeel, Anne Doedens en Richard Hartung.

90 jaar geleden, de honderste verjaring van de eerste spoorweg in ons land (ABC januari 1935)

De eerste spoorweg in België werd feestelijk geopend op 5 mei 1835.

Deze historische gebeurtenis was zelfs de eerste treinrit op het Europese vasteland!

De spoorlijn liep tussen Brussel en Mechelen, een afstand van ongeveer 20 kilometer.

Meer info over deze viering op 5 mei in onze groep.

Dan Hartman, van ruige rocker tot discokoning en zijn tragisch einde.

Dan Hartman, was niet alleen de schrijver, maar ook de producer van deze discohit die hij samen zong met de krachtige stem van Loleatta Holloway, een Amerikaanse zangeres die we kennen van onder meer de nummers “Love Sensation”, “Hit and Run”, “Love Sensation” en de prachtige ballade “Cry To Me” uit haar debuutalbum met dezelfde titel en dit jaar ook al 45 jaar geleden uitgebracht in 1975.

Weet je trouwens dat “Love Sensation” later gesampled werd voor het nummer “Ride on Time” van Black Box en “Good Vibrations” van Marky Mark and the Funky Bunch?

Om dan nog maar te zwijgen, over de cover van Relight My Fire door de jongens van Take That met zangeres Lulu, waardoor het nummer terug hoog scoorde in de hitparade.

Eind verleden jaar, oktober 2024 bracht Cascada (geboren als Natalie Horler, Bonn, 23 september 1981) haar cover uit van deze dance klassieker.

Het nummer leverde Hartman en Holloway in België een zevende plaats op in de BRT Top 30, en in Nederland zelfs een indrukwekkende derde plaats in de Top 40.

Maar voordat hij de discowereld veroverde, liet Hartman in 1976 al van zich horen met zijn debuutsingle “High Sign”, die een veel ruiger geluid had.

Misschien verrassend, maar Hartman speelde in die beginjaren zelfs basgitaar in de band van Johnny Winter en was later gitarist en zanger bij de Edgar Winter Group!

De wereld leerde Hartman pas echt goed kennen in de hoogtijdagen van de disco, met name door zijn hit “Instant Replay” uit 1978.

Dit nummer bereikte in verschillende landen de top van de hitlijsten en wordt nog steeds gezien als een absolute discoklassieker.

Wist je dat de baslijn van “Instant Replay” geïnspireerd was door “Philadelphia Freedom” van Elton John?

In 1984 was het weer raak met “I Can Dream About You”, een nummer dat niet alleen hoog in de hitlijsten belandde, maar ook te horen was in de actiefilm “Streets of Fire” uit datzelfde jaar.

Hij schreef “I Can Dream About You” oorspronkelijk voor Hall & Oates, maar besloot het uiteindelijk zelf op te nemen!

Een jaar later, had hij terug een hit met het nummer We Are The Young.

In 1986, had hij een bescheiden hit met het nummer Waiting To See You.

Zowel “We Are The Young” als “Waiting To See You” kon in Nederland reken op radio steun, want beide waren toen goed als de Alarmschijven van de week.

Maar ondanks die steun, bleef het succes dus beperkt.

Helaas kwam er in 1994 een einde aan het leven en de carrière van Dan Hartman. Hij overleed namelijk op slechts 43-jarige leeftijd in Westport, Connecticut aan de gevolgen van een hersentumor (Joepie 9 december 1979).