Tag: 1954

70 jaar geleden, de film La Paura (Angst), geregisseerd door Roberto Rossellini te zien in de Vlaamse bioscoop.

Met in de hoofdrollen:

Ingrid Bergman als Irene Wagner, Mathias Wieman als Professor Albert Wagner en Renate Mannhardt als Johanna Schultze.

De film is gebaseerd op de novelle “Angst” van Stefan Zweig.

Het verhaal draait om Irene Wagner, een vrouw die een affaire heeft.

Ze wordt gechanteerd door een vrouw die dreigt haar geheim te onthullen aan haar man.

Irene raakt hierdoor in paniek en wordt bijna tot zelfmoord gedreven. Uiteindelijk blijkt dat haar man achter het complot zat.

De film is ook bekend onder de titel “Non credo più all’amore” (Ik geloof niet meer in de liefde) en de Duitse titel was Angst.

De muziek is gecomponeerd door Renzo Rossellini, de zoon van de regisseur.

De film wordt over het algemeen beschouwd als een dieptepunt in de carrières van zowel Rossellini als Bergman.

De film was dan ook geen commercieel succes en kreeg dan ook geen lovende kritieken (De Post 19 december 1954).

70 jaar geleden, de film Feuerwerk te zien in de Vlaamse bioscoop.

De film was een redelijk succes in Duitsland, vooral dankzij de populaire muziek en de sterrencast.

Het was een typische Heimatfilm met een romantisch verhaal en mooie beelden van de bergen.

Lilli Palmer speelde een van de hoofdrollen, naast Romy Schneider en Karlheinz Böhm.

Lilli Palmer zong het nummer O mein Papa en met haar versie scoorde ze er een grote hit mee in Duitsland.

Het nummer “O mein Papa”, werd geschreven door Paul Burkhard voor de musical “Fireworks” uit 1948 en de tekst is van Jürg Amstein.

Het liedje werd voor het eerst gezongen door Lys Assia in de Zwitserse musical.

Hoewel Lilli Palmer met “Oh mein Papa” een hit scoorde in Duitsland, was het de cover van Eddie Fisher die met zijn Engelstalige versie “Oh! My Pa-pa” in 1954 de grootste internationale hit scoorde.

Zijn versie bereikte de nummer 1 positie in de Verenigde Staten en was ook een grote hit in andere landen.

Ook de instrumentale versie van “Oh mein Papa” was een hit! Trompettist Eddie Calvert bracht eind 1953 een instrumentale versie uit die in 1954 de top van de Britse hitlijsten bereikte en ook in de Verenigde Staten de top 10 haalde.

Zijn versie was zelfs de eerste nummer 1 hit in het Verenigd Koninkrijk die werd opgenomen in de beroemde Abbey Road Studios (De Post 19 december 1954)

70 jaar geleden, reclame voor het fototoestel Perkeo van Voigtländer (december 1954)

In 1756 werd Voigtländer opgericht door Johann Christoph Voigtländer in Wenen.

Het merk is hiermee de één van de oudste namen in de camera-industrie en is nog steeds een bekende, grote naam van de Duitse geschiedenis van fotografie.

Voigtländer produceerde in 1840 de snelste lens op dat moment en ’s werelds eerste volledig metalen daguerreotypie camera in 1841.

Deze week, 70 jaar geleden, de film White Christmas te zien in de Vlaamse bioscoop (Tuney Tunes december 1954)

Een jaarlijkse traditie van mezelf om deze film te zien, tijdens kerstavond.

White Christmas werd geschreven door Irving Berlin in 1939 en voor het eerst gezongen door Bing Crosby op de radio op 25 december 1941.

Het was meteen een groot succes en werd een symbool van hoop voor de Amerikaanse soldaten die in de Tweede Wereldoorlog vochten.

In 1942 verscheen het lied in de film Holiday Inn, waar Bing Crosby het duetteerde met Marjorie Reynolds.

De single bereikte de eerste plaats in de hitlijsten en won een Oscar voor beste originele lied.

Omdat de originele opname versleten raakte, nam Bing Crosby het lied opnieuw op in 1947, met hetzelfde orkest en koor als de eerste keer.

Deze versie is de meest bekende en is ook te horen in de film The Polar Express uit 2004.

In 1954 kwam er nog een film uit met de titel White Christmas, waar Bing Crosby het lied twee keer zong: een keer solo en een keer met Danny Kaye, Rosemary Clooney, Vera-Ellen en dit samen met een koor.

Deze film was een groot succes en maakte het lied nog populairder.

In 1975 werd het lied gebruikt als codewoord om de Amerikaanse soldaten te laten weten dat ze Saigon moesten verlaten tijdens de Vietnamoorlog.

White Christmas is een van de best verkochte singles aller tijden, met meer dan 50 miljoen exemplaren.

Deze week, 70 jaar geleden, Brussel bereidt zich voor op de wereldtentoonstelling van 1958 (De Post december 1954)

Baron Georges Moens de Fernig was vooral bekend om zijn rol als Commissaris-Generaal van de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, beter bekend als Expo 58.

De familie Moens de Fernig was een adellijke familie met wortels in de 17e eeuw en ze waren zowel actief in de industrie als in de politiek.

Georges Florent Marie Auguste graaf Moens de Fernig werd geboren in Luik op 28 augustus 1899.

Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Luik en na zijn studies ging hij aan de slag in de banksector en de industrie.

Hij bekleedde verschillende belangrijke functies in de Belgische regering, waaronder Minister van Ravitaillering en Invoer (1948-1949) en Minister van Buitenlandse Handel (1947-1949)

Hij was ook voorzitter van Fabrimetal (1965-1971), een Belgische federatie van metaalverwerkende bedrijven.

Zijn meest opvallende prestatie was zijn rol als Commissaris-Generaal van Expo 58.

Hij was daar verantwoordelijk voor de planning, organisatie en het succes van de wereldtentoonstelling, die een belangrijk moment was in de Belgische geschiedenis en een symbool van de heropleving na de Tweede Wereldoorlog.

Expo 58 trok meer dan 41 miljoen bezoekers en toonde de nieuwste technologische en culturele ontwikkelingen van over de hele wereld.

Hij was getrouwd met Marie-Thérèse de Meeûs d’Argenteuil en samen hadden ze zes kinderen.

Naast zijn politieke en industriële activiteiten was Moens de Fernig ook actief in verschillende filantropische organisaties.

Hij overleed op 16 augustus 1978 in Zelem, Halen, op 78-jarige leeftijd (De Post december 1954)