50 jaar geleden, reclame voor potloden en kleurstiften van het Zwitsers bedrijf Caran d’Ache.

Het bedrijf werd opgericht in 1915 door Arnold Schweitzer, die de naam Caran d’Ache overnam van de Franse karikaturist Emmanuel Poiré.

De naam Caran d’Ache is afgeleid van het Russische woord voor potlood, карандаш (karandash).

Het bedrijf begon met het maken van potloden, maar breidde al snel zijn assortiment uit met andere producten, zoals vulpennen, balpennen, pastels, aquarellen en kleurpotloden.

Caran d’Ache staat bekend om zijn hoge kwaliteit en innovatie op het gebied van schrijf- en tekenmaterialen.

Het bedrijf gebruikt alleen de beste materialen, zoals cederhout, grafiet, pigmenten en metalen.

Het bedrijf heeft ook verschillende patenten op zijn producten, zoals de ecologische wateroplosbare potloden, de zeshoekige vorm van de potloden en de draaibare gum.

Het bedrijf levert zijn producten aan kunstenaars, schrijvers, studenten en professionals over de hele wereld.

Het bedrijf heeft ook samengewerkt met beroemde kunstenaars en ontwerpers, zoals Paul Klee, Pablo Picasso, Karl Lagerfeld en Zaha Hadid.

Het bedrijf heeft ook verschillende prijzen gewonnen voor zijn producten, zoals de Red Dot Design Award, de IF Design Award en de Swiss Design Award.

50 jaar geleden, camera’s in beroemde handen (De Post mei 1972)

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Het Kasteel van Vauvenargues werd eind december 1958 verworven door de verbannen Spaanse kunstenaar Pablo Picasso , op zoek naar een meer geïsoleerde werkplek dan zijn vorige huis,” La Californie” in Cannes.

Maar hij kreeg pas half januari de sleutels van het kasteel.

63 jaar geleden, te gast bij Pablo Picasso die toen net eigenaar was geworden van een kasteel.

Het terrein was 1500 hectaren groot.

Hij verbouwde het kasteel van 1959 tot 1962, waarna hij naar Mougins verhuisde.

Tijdens deze periode kocht Picasso de Provençaalse villa met de naam Mas Notre-Dame-de-Vie de Mougins in Mougins , waar hij zich permanent vestigde in juni 1961.

Hij kwam af en toe terug naar Vauvenargues, maar dat stopte in 1965 na een ernstige operatie.

Picasso stierf in zijn villa in Mougins op zondag 8 april 1973, op 91-jarige leeftijd.

De plaatselijke autoriteiten zouden zijn wil om daar te worden begraven niet hebben goedgekeurd, dus koos zijn vrouw Jacqueline het terrein van het Château van Vauvenargues als zijn laatste rustplaats.

Hij en zijn vrouw Jacqueline liggen begraven op het terrein van het kasteel van Vauvenargues, dat nog steeds het privébezit is van de familie Picasso.